Turgut Özal

Amerika’nın kurulu düzeni hiçbir zaman ordusunun gücüne dayanmadı. ABD’li siyasetçilerin deyimiyle yumuşak konuşurken sopa gösteren bu devletin esas gücü hem içeride hem de dışarıda yarattığı “devlet üstü devlet” sistemi olmuştur.

Bu sisteme birçok ülkede farklı adlar veriliyor: İtalya’da “Gladio” veya “Roma Kılıcı”, Yunanistan’da “Koyun Postu”, Belçika’da “SDRA-8”, Almanya’da “Gehlen Harekâtı”, Türkiye’de “Kontrgerilla” gibi.

Hesapta SSCB’nin, ordusu kalmamış veya zayıf durumda olan Avrupa ülkelerini işgal etmesini engellemek için kurulan bu yapılar, SSCB’nin dağılmasından sonra da devam etti.

Çünkü bu, ABD’nin kurulu düzeniydi. Esas mesele hiçbir zaman komünizmle mücadele olmadı. Komünizm biraz gerçek biraz hayal bir canavardı. SSCB’yle Soğuk Savaş içinde olan ABD’ydi ama Komünizm korkusunu iliklerine kadar yaşayan ülkeler başkaydı.

Ve bu ülkelerde zaman zaman ABD’nin aleyhinde olan hükümetlerin kurulması üzerine harekete geçen Komünist (!) örgütler vardı!

İtalya’da Sosyalistleri ve Hristiyan Demokratları birleştirerek iş başına gelen Aldo Moro, Kızıl Tugaylar tarafından kaçırıldı. Önce kendisiyle pazarlık yapıldı. Pazarlık kabul edilmeyince kurşunlanarak öldürüldü.

Cesedini Renault 4’ün arkasında buldular. Renault, Fransız kökenli uluslararası bir firmadır.

Moro 1978 yılında öldürüldü. 1980 yılında Bologna’daki tren istasyonun bekleme salonuna yerleştirilen bir bomba patladı. İtalyanların “Kurşun Yılları” dediği dönemde gerçekleşen sayısız şiddet olaylarından biriydi. Saldırı sonrasında 85 kişi ölürken yaralı kurtulan 200 kişinin hayatı karardı.

Saldırıyı gerçekleştiren kişi faşist Yeni Düzen’in (Ordine Nuovo) üyesi Marco Affatigato’ydu.

Şimdi tuhaflıklara bakalım:

1- Aldo Moro, Sosyalistleri iktidara getiren bir düzen kuruyor ama Kızıl Tugaylar tarafından kaçırılıp öldürülüyor. Cesedi Renault’un içinde bulunuyor.

2- İtalyan ırkçısı Affatigato, Bologna’da neredeyse tamamı İtalyan olan insaları öldürüyor. Moro’nun cesedi Renault’tan çıktığı gibi Affatigato’nun da Fransız istihbaratıyla ilişkili olduğu yazılıp çiziliyor. Daha da önemlisi adam yıllarca Fransa’da kaçak yaşıyor. Fransa’nın güneyinde yakalanıyor.

3- Affatigato, 1980’de yargılanıp ceza aldığı yargılama sırasında ise Yeni Düzen ve Kızıl Tugaylar’ın iş birliğini itiraf etti.

Çünkü Kurşun Yılları tamamen Gladio operasyonuydu. Bir Gladio ajanının itiraflarında bu gibi eylemler, “Vatandaşların güvenlik ihtiyacıyla devlete sarılması” olarak açıklanıyor. O Gladio ajanı da kendi vatandaşlarını ve kendi polislerini öldürmüştü.

Öcü görenler, kılık değiştirip devlet gibi görünebilen daha tehlikeli bir öcüye sarılacaktı. O öcü de Sam Amca’dan başkası değildir.

Esas tuhaflığa bakın ki milliyetçi olduklarını iddia edenlerin güya var olma sebepleri olası bir işgale karşı düzensiz savaş yürütmekti. Silah ve mühimatlarını ise dünyanın tamamına doğrudan ya da dolaylı olarak müdahale eden ABD’den sağlıyorlardı!

Bizim Kurşun Yıllarımız ise 90’lardır.

90’lı yıllarda birçok suikast, bombalı eylem, failimeçhul cinayet, toplumsal olay meydana geldi. Bu olaylar o dönemi kurşuna çevirirken geleceği ise karartmaya yönelikti. Karanlıkta yol bulmak için yegane ışık ise yüreklerimiz ve aklımız olacaktı. Yüreğindeki, aklındaki ışığı kaybedenler için tünelin ucu ise çok yanlış bir noktaya çıkacaktı.

Bu konulara devam edeceğiz ama esas meselemiz bu değildir.

ABD, SSCB’nin dağılması sonrası rakipsiz kalınca Gladio benzeri yapılar başta olmak üzere ülkelere örtülü müdahale edebilme yeteneği nedeniyle ordusundan ve istihbaratından kıstı. İstihbarattan yani analiz yeteneğinden, bilgiden, haberden yoksun kalınca Rusya ve Çin’in ilerleyişini göremedi.

Orduya para harcamayıp örtülü operasyonlarla kan dökerek, pornoculukla istihbaratçılığı birbirine karıştıran ajanları ve yerli iş birlikçileriyle ahlâksızlık yaparak (otel odalarını aşk odalarına çevirerek!) para kazanmak işine geliyordu.

Francis Fukuyama çıkıp fütursuzca “Neoliberalizm kazandı, ulus devletler yenildi; artık tarihin sonu geldi.” diyordu.

Ne var ki tarihin sonu gelmedi. Aksine bu bir molaydı. O molada kendine dünyanın her yerinde hayali düşmanlar yaratan ABD, bu kez hayali düşmanların gerçeğe dönüp kendisini vuracağını kestiremedi.

Nereden kestirsin? Emekli (!) ajanları bile şirket kurup öyle çalışıyordu!

Yani artık kendi adamları da “Parayı ver, düdüğü çal.” anlayışındaydı. Neoliberalizm budur: Dünyayı Neoliberalizm’e teslim edersen kendi adamlarının da puştlaştığına şahit olursun.

Böylece Rusya’nın gelişimini göremeyen ABD; Çin’in gelişmesini takip etmek bir yanadursun, dibine kadar girişini, devlet kurumlarına sızmasını görememişti!

Tarihin sonuyla ABD gücünün sonunu birbirine karıştıranlardan Özalgiller ise Neoliberalizm’in dayanılmaz hafifliğiyle Türkiye’yi değiştirebileceklerine inanıyorlar, Türk dünyasına da el atıyorlardı.  

“Bütün işlerimi krediyle hâllediyorum, yükselişim tesadüf değil.” diyen Ahmet Özal, Kazakistan’da Tan TV’yi kurdu.

Bunun ve daha fazlasının Turancılık için yapıldığını düşünen varsa elimde Mete Han’ın bizzat Neoliberal yatırımlarını ve kredi akışını yönettiği otağı var, 1000 liraya satıyorum (!). Alsınlar.

Türkiye’de “Truva Atı”, Kazakistan’da Mete Han’ın atı mı olacaktı!

Özal, ABD’nin Sesi radyosudur. Onun ağzından çıkmış sözleri ve icraatlarını incelerseniz şunu göreceksiniz: Her yaptığı, her söylediği, ABD’nin o konulardaki görüşlerini yansıtır.

Özal’ın “Onlar Şii, biz Sünni’yiz (…)” sözlerine geldik.

O, bu sözleri ABD’de ifade ettiğinde tarih 15 Şubat 1990’dı. Özal’ın bu açıklamasından 26 Şubat 1992’de Hocalı’da yapılan ve tarif etmesi imkânsız katliamların gerçekleştirildiği vahşete kadar Hankendi, Şuşa, Hocalı’yı işgal etti.

Hocalı’da katledilen Azerbaycan Türklerinin sayısı resmi rakamlara göre 613’tür.

ABD’nin sesinin “Onlar Şii (…)” sözlerinin Moskova’da hoşnutluk yarattığını yazan Türk gazete arşivleri ise “onurlu” her insana çok önemli bir derstir.

ABD ve Batı Avrupalı müttefikleri Ermenistan’ı desteklerken dağılma sürecindeki SSCB de Özal’ın mezhepçi politikasından hoşnutluk duyuyordu. Yani rengi ne olursa olsun emperyalizm, Türk’ün karşısında yer alıyordu.

Bugün de Kırım’ı alma karşılığında Ukrayna’da Rusya’ya karşı savaşmamızı isteyen hayalperest bile diyemeyeceğim kimseler vardır. ABD emperyalizminden dolayı Rusya’ya ve Çin’e toz konduramayanlar vardır. Bana göre onlar tarihi anlayamadıkları gibi dik de duramıyorlar.

Tam bağımsızlık böyle bir şey değildir. Kasabının kim olacağını seçene özgür insan denmez, gönüllü kurban denir.

Neyse ki yeniden başlayan tarih, ulus devletlerin Neoliberalizm’e atmaya başladığı tokatlarla birlikte omurgasızları da utandırıyor.

Bir sonraki yazımda “kan davası” söylemleriyle jeopolitikanın canına okuyan pembe gözlüklüleri eleştireceğim. Orada neden Gladio’yla başlayıp Hocalı’ya geldiğim daha iyi anlaşılacaktır.

Şimdilik bu kadar.

Buraya kadar anlattıklarım doğal göçlerle ilgilidir. Bir de yapay göçler vardır. Bir topluluğun göç ettirileceği ülkede mültecilerle ilgili güya savaş, kıtlık, kaos, yaşam şartlarının bozuk olması gibi gerekçeler hazırlanır. Göç edecek topluluğa ise bambaşka bir dünya sunulur. Bu gerçeği Afgan ve Pakistanlıların Google aramalarındaki istatistiklerde görebiliyoruz.

Dincilerin güya hicret olarak adlandırdıkları göçlerle gelen milyonlarca kaçak, her ne hikmetse ülkemize gelmeden önce cami, tekke vs. araştırmıyor. Türk çocuklarını, Türk kadınlarını, eğlence hayatını araştırıyor. Birileri, gerçekleri söyleyenleri yalan, abartı, ırkçılıkla yaftalasa da ülkemize göç eden üçüncü dünya toplumlarının yapısı çok farklıdır. Yapıcı değil yıkıcı diyarlardan gelenler her zaman huzur bozarlar. Tüm bunlara karşı evini korumak isteyen kişileri kin, nefret, düşmanlık gibi suçlamalarla yaftalamaksa ancak düşmana hizmet eder veya sinsi düşmanlıklardan kaynaklanır.

Çok kısa bir şekilde Afganistan’ı ele alalım.

Afganistan uzun süredir ABD işgali altındaydı. Amerikan devleti kendi içinde Orta Doğu siyaseti bakımından bölünmüş durumdaydı. Kimi stratejistler ABD’nin kontrollü bir şekilde kendi kurduğu dengelerin sürekliliğini gözeterek çekilmesinden ve Avrupa güçlerini yanına alarak Çin ve Rusya’yla mücadeleye girmesinden yanaydı. Bu görüştekilerin temel dayanaklarından biri, Orta Doğu’nun sorunlu bir coğrafya olması, burada çok fazla insan, zaman ve para kaybedildiği, büyük devletin büyük devletlerle mücadele etmesi düşüncesiydi. Diğer bir görüş ise ABD’nin Orta Doğu’daki politikalarını İsrail’in güvenliği ekseninde sürdürmesiydi.

Ukrayna-Rusya savaşıyla Amerika dikkatini Avrasya’ya çevirdi. Bu savaşın getireceği artılardan biri Avrupa’nın ABD’nin kanatları altında devam etmesiydi çünkü Almanya, İngiltere, Fransa gibi ülkeler bir süredir kendi yollarını çizmeye çalışıyorlardı. Rusya’nın Ukrayna’ya müdahalesi bu ülkelerin güvenlik kaygılarını tetikledi, dünyada kurdukları dengeleri tehlikeye düşürdü. Böylece dengeleri kurmak adına ABD’yle birlikte yol yürümeye devam ettiler.

Olası veya ciddi olarak planlanan Çin savaşına karşı ABD, Rusya’yı zayıflatmak ve oyalamak için Ukrayna ve Avrupa’yla karşı karşıya getirirken muhtemeldir ki Çin’i çevrelemek adına ve yine kontrollü çekilmek için Afganistan’ı Taliban’a teslim etti. Bir süredir kendini toparlayan, Afganistan’da duruma tamamen hâkim olmaya çalışan Taliban, İran’la savaşın eşiğine geldi. İran’la savaşı tetikleyecek ilk fizikî saldırıyı da yine Taliban gerçekleştirdi. Şunu da eklemeliyiz ki Afganistanlı Sünnî Fars için İran düşman, Sünnî herhangi bir ülke dosttur; tabii o ülke laikliğin karşısında konumlanmış bir parti tarafından yönetiliyorsa… Bunu sahada tecrübe etmiş bir insanım.

Şimdi bu Afganistan’dan gelenler laik bir ülkede yaşamak istedikleri için mi geliyorlar? Bu kadar Afgan mazlumsa Taliban nasıl iyi oluyor? Taliban iyi değilse birtakım AKP’liler niye Taliban övüyor? Bir yandan medrese düzeninden kaçan (?) milyonlarca insan ülkemize sızarken bir yandan aynı insanlar medrese açılışı yapan Erdoğan’ı niye destekliyor?

Afrika’da, örneğin Somali’de, Cibuti’de yoğun bir hilafet propagandası var. Bunu da tecrübe etmiş bir insanım. O insanlar mazlum olsalar da olmasalar laik Türkiye’nin teminatı olmak için Türkiye’ye gelmiyorlar. AKP de bunu çok iyi biliyor ve sınırların delik teşik edilmesine müsaade ediyor. Boşuna ülkemizde ensar edebiyatı yapılmıyor ama maalesef insanımız din ve insanlık edebiyatına prim veriyor, göz göre göre gerçekleri söyleyen insanlarla inatlaşıyor. Üzerinde yaşadığımız dünya oyun parkı, film veya bilgisayar oyunu değildir. Kaos, iç savaş, kafa kesmek vs. sanal dünyada yaşattıkları gibi bir şey değildir.

Mezhep taassubuyla kendi soyundan olanlara bile saldıranlar, ülkemizde kendi görüş ve mezheplerinden olmayanlara karşı sinsi planlar içindelerse -ki olmalarına gerek yok, kullanılabilirler- tarih önünde bunun hesabı nasıl verilecektir?

Bunları iyi düşünün.  

Ekonomiyi milyonlarca göçmenin ayakta tuttuğunu söyleyenlere ise sorum şudur: Ekonomiyi milyonlarca yabancıya muhtaç edecek kadar kötü yönettiyseniz çekileceksiniz. Böyle bir durumda “Ben çekilirsem diğeri yapamaz” deme hakkınızı baştan kaybetmiş oluyorsunuz. Unutulmamalıdır ki ucuz iş gücü denilerek üç kuruşa çalıştırılan, toplumun hedefi durumuna gelen bütün yabancılar kısa zamanda kin ve nefretle beslenerek bir yandan suç örgütleri kuracak, bir yandan ülkenin kilit noktalarında siyasî faaliyetler yürütecekleri topluluklar oluşturacaktır. İşte bu demografik bir sorundur ve “Türkiye Türklerindir” diyenler bu gerçeği fark etmek, bunun gereğini yapmak zorundadırlar. Bunu da özellikle MHP camiasına yazıyorum. Kendinizi terörle mücadele söylemleri üzerinden kandırmayın. Bu ülkenin başına kim geçerse geçsin güvenlik güçlerimizin vatanımızı bölmek ve devletimizi yıkmak için ülkemize saldıranlara karşı mücadelesi daimidir ve TERÖRLE MÜCADELE ASLA ŞAHSÎ DEĞİLDİR.