Sedat Peker’in ifşalarına bakıp biraz bile akletmeyen, hâlâ partizanlık yapan kimseler, gençliğin umutlarının katilidir. Gençliğin umudu, geleceğin ışığıdır. Umut ölürse gelecek de biter. Gençliğin ışığı sönmeyecek çünkü kirli işleri ifşa olanların kirli düzeni mutlaka son bulacak. Bizim her konuda olduğu gibi bu konuda da azmimizin, ümidimizin kaynağı Mustafa Kemal’dir.

Peker’in ifşalarından birçok dersler çıkarılabilir.

En başta, ahlâktan söz edip önüne geleni ahlâksızlıkla suçlayanların “Lut dünyası” diyebileceğimiz dünyaları ifşa oldu. Milletin çocuklarına her türlü ithamda bulunanların otel odalarında ne iğrençlikler yaptıklarını gördük. Daha önce birkaç defa daha yazmıştım. Bu, öyle özel hayat, denilip geçilebilecek bir durum değildir. Her şeyden önce ortada sembolik bir durum var. Sembolik durum şudur: Eline belli bir yaptırım veya topluma etki etme gücü geçirip ahlâk bekçiliğine soyunanlar, ahlâksızlıkta başı çekiyorlar.

Yeşildağ kardeşlerin ifşa olmasıyla beraber de aileden söz eden şahısların hem her türlü suça bulaştıklarını hem de zavallı bir kadıncağıza nasıl şiddet uyguladıklarını öğrendik.

Hele Hasan Yeşildağ tam bir ahlâk abidesi (!). Kendisinin öyle bir suç geçmişi var ki aileleri korusa korusa bu adam korur (!), diyorsunuz. Adam kaçırma, uyuşturucu (ve bu işten ötürü yabancı devletler iş birliği yaparak adam gammazlama), silahlı saldırı… En önemli özelliği ise yetenekli bir bombacı…

Ama bir kusuru var: Molotof atmayı beceremiyormuş, hep elini yakıyormuş.

Ailecek tek ortak özellikleri para çalmak, adam vurmak, adam kaçırmak, fidye vs. değil… Bir ortak özellikleri daha var ki Erdoğan’ın fedaileri olur, kendileri…

Kendi ifadesiyle fikirleri yüzünden hapis yatan Erdoğan’ın cezaevindeki konforu ve güvenliği, Hasan Yeşildağ’ın molotof atma konusundaki başarısızlığın bir telafisi gibi. Cezaevi görevlilerinin özel izniyle koğuşa elektronik sensörler yerleştirmek, bir telefon koymak ve daha niceleri… “Kömür” isimli restorandan özel ekip getirtip balık pişirmek apayrı bir olay.

Erdoğan’ın cezaevine gireceğini duyunca bankaya koşup çek defteri alan, yakın arkadaşına sözde sahte çek yazıp hakim karşısına çıkan, kendi kendini zorla içeri attıran çok başarılı bir fedai…

Çok yetenekli olacak ki AKP iktidarında “halı saha işletmecisi” olmanın çok ötesine geçti. Önce Peker ve ardından gazeteciler bu adamların işlerini ifşaladı.

Görünüşe göre tek yetenekli olanlar onlar değil.

Mizah konusunda, magazin konusunda muazzam bir yeteneğe sahibiz. Devleti soyan ve narko suçlarla ülkemizi zor durumda bırakan insanların imdadına, “İzahı olmayan şeyin mizahı olur” bahanesiyle meseleyi sulandıranlar koşuyorlar.

Peker’in iddialarından sonra ekrana çıktığında Süleyman Soylu bile kendini böyle savunamadı hatta Soylu, kendini hiç savunamadı. Gel gelelim, çok samimiydi… “Hiç iç güvenlik makalesi okumadım ya” dedi.

Allah sizi inandırsın Sayın Bakan, ben de öğretmenim ama güvenlik, istihbarat, askerlik üzerine çok kitaplar okurum. Ülke geleceğinde bir nebze söz sahibi isek bunları okumamız gerekir. İşte böyle her şey ters bizim ülkede… Sizin yerinize de okuyor bu gençlik, merak etmeyiniz. Sizin nesil bizim eserimiz değil ama… Onu kabul etmiyorum.

Magazin, mizah derken bir de “Armut piş ağzıma düş”çüler var hatta kimileri istiyor ki armut mideye kadar düşsün.

Öyle bir dünya yok.

Hiçbir kirli düzen yoktur ki çalışkan ve cesur olunmadan yıkılabilsin.

Şimdi görelim bakalım, kim samimi kim değil…

Sedat Peker, AKP’den kimi isimlerin kendisini arayarak, çektiği videolarda anlattıklarının devletin aleyhine olduğunu, bu nedenle videoları en azından bir süreliğine durdurması gerektiğini söylediklerini anlatmıştı. Güya Joe Biden, Erdoğan’la yapacağı görüşmede bunları kullanabilirmiş. Bunun üzerine Peker video çekmeyi durdurmuştu ama bana sorarsanız ben bu konuda acımasızım. Diyorum ki Peker o günde video çekmeliydi ki neyin ve kimlerin devlete zarar verdiği anlaşılsın.

Atalarımız “Bir musibet bin nasihatten iyidir” demişler. Milletimiz nasihat vermeyi sever ama nasihatten ziyade musibeti sever.

Eğer bir hükümetin icraatları devletin ve milletin aleyhine kullanılabiliyorsa o hükümet devlete ve millete zarar veriyordur. En azından şundan emin olmalıyız ki Sedat Peker’in anlattıklarını Peker’e gelene kadar nice istihbarat servisleri biliyordur. Dolayısıyla “Ey Peker, video çekme” diyenlerin yaptığı aslında bu zararın bir itirafıdır.

Ne var ki inanılmaz iddialar ortaya atılmasına rağmen henüz hukuken Türk yargısında bir karşılığı olmadı. Bu, iddialardan daha inanılmaz çünkü en azından bir savcının çıkıp “Bunlar doğru değilse bile devlete zarar verdiği için aksini ispatlamaya çalışmalıyız” dediğini görmedim, duymadım. Açıklananların aksini araştıran da olmadığı gibi Peker’le ilişkili olduğu söylenen çok sayıda insan mahkemece aklandı. Bu ne anlama geliyor? Bu sorunun cevabı aklınızda ve vicdanınızdadır.

Devlet dile gelse “Sevmeyin beni kardeşim” derdi, “Yeter ki çamurunuzu bana bulaştırmayın.”

Her zaman ifade ettiğim bazı şeyleri bir daha ifade etmek istiyorum. Türk tarihinde yazılmız hangi siyasetnameye, hangi nasihatnameye baksanız bugünkü toplumun devlet tanımının tam tersi çıkar. Bugünkü toplum diyor ki kanunsuzluk dahi olsa hizmet, hizmettir. Oysa kanunsuzluğun kendisi devletsizliktir. Kanun olmayınca devlet ne işe yarar? Kanunlara uymadığın zaman devlete saygı duymanın ne anlamı var?

Devleti sevip ona zarar verenleri, sevdiği kıza sevgisiyle zarar veren jiletçi psikopatlara benzetiyorum. Bunların kiminin ıslah edilebildiğini, kiminin ıslah edilemeyip cezaevlerinde çürüdüğünü hatırlatmak istiyorum. Ayrıca hiç ceza almayanların bile sonunun nihayet pişmanlık uçurumu olduğunu belirtmek istiyorum.

Olgun bir insan, “Devlet, millet, vatan, din kutsaldır” dediği zaman şunu da diyecek: “Öyleyse kutsala zarar getirmemek vazifesi kadar onun kutsallığının arkasına saklanacakları fark etmek de önemli bir sorumluluktur”. Böyle diyen bir kişinin duyguları kullanılamaz çünkü böyle bir kişi dünyaya akıl gözüyle bakmak gerektiğini bilir. Büyük kitlelerin en büyük talihsizliği ciğerine işlenmiş olan soğukkanlılıktan hayli uzak olmasıdır.

Okumak, düşünmek, sorgulamak ve üretmek beynin sporudur. Akıldan mahrum kalan duygularsa dünyanın en zayıf hedefidir. Bu zayıflığı değerlendirmek isteyenler her çağda olmuşlardır. O yüzden ilk önce akıl gözünü açıp ortaya saçılan ifşaları iyi düşünmek gereklidir.

Doğruya doğru ve yanlışa yanlış ne demek devlete en büyük hizmettir. Yanlışı kutsaliyet maskesinin arkasına gizlemek en büyük ihanet, bu ihanete hak vermek en büyük gaflettir.

Sevgi, kredi gibidir. Onu nasıl kullandığınız çok önemlidir. İnsanların sevgisini yanlış kullandığınız zaman onun üstüne koyamazsınız. Aksine sürekli eksiltirsiniz. Sevgiye sevgiyle karşılık vermek gerekir ki sevgi artsın. İşte devlet sevgisine böyle bakılmalıdır. Gafletin sonu vatansızlıktır.

Vatansız kalmamak için vatanı eksiltenlere, sevgimizi kullananlara karşı dimdik durmaya devam edeceğiz.