“Zaruri olmadıkça harp, cinyaettir.”

Mustafa Kemal ATATÜRK

Türklüğün ne olduğunu bilmeyen ve Mustafa Kemal’den nasiplenmemişlerin “Türkler sıkılınca savaşır.” söylemleriyle kara bir yaftalama çabasına düşen paçozlar sadece bugün yoktu.

Mustafa Kemal, Batı emperyalizminin yalnız Türk yurdunu işgaline karşı değil aynı zamanda uygarlık alanında da Türklüğü yanlış bir kimlikle tanıtmasının karşısında durdu. Orta Çağ’da harita mühendisleri olan bir milletin amaçsız savaşlar peşinde koştuğunu iddia eden Hint-Avrupa merkezli anlayışı tabiri caizse paçavraya çevirip attı.

Mustafa Kemal’in güya en yakınında olanlar 10 Kasım 1938’den sonra “Güneş ölünce teorisi mi kalır?” dediler ve büyük bir ihanete imza attılar.

O ihanetten siyasal İslam ve Türk-İslam sentezi doğdu. Türk-İslam senteziyle Türk tarihini 1000 yıl gibi kısıtlı bir süreye mahkum eden anlayışla yetişenlerse günümüzde Türkçülüğün arkasına saklanarak Şaman gibi giyinip çıktıkları TV’lerde kendilerini kamufle etmeye çalıştılar. İçine düştükleri ihaneti ancak şarlatan gibi davranarak aşırı söylemlerde bulunmadan gizleyebilmeleri mümkün değildi çünkü.

Bir zamanlar “Tanrı Türk’ü korusun” cümlesine tahammül edemeyip Alparslan Türkeş’e bile atarlananların Türkçülükten geçinmeleri maskaralık piyesinden başka bir şey değildir.

Şimdi bir yandan kripto FETÖ’cülere bir yandan Türkçülere bir yandan da Perinçek’e yanlamak için hamasi cümleler kuranların içinde bulundukları aciz durumu daha iyi anlayabilirsiniz.

Biz bu yancılara “Vatan Millet Sakarya AŞ” diyoruz.

Sloganı da şudur: Ticarete göre siyaset yapanların şirketi.

Birçok yazımıza konu olan 5G Virüs Platformu’nda normal bir kimse bulmak zor. Birçok dolandırıcılığını belgelediğimiz Muammer Karabulut, oğlunun İsrailli bir şirketle ortak olduğu ortaya çıkan Abdurrahman Dilipak, kendisini görevden alan Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’a “Uçkurundan teslim alınmışsın.” diye attığı mesajı X’te paylaşan Vedat Çalık, eski eşini işkenceyle öldürmeye kalkan ve mahkemeye çıkmamak için sürekli yanlış adres vererek Türk mahkemelerini aldatmaya kalktığı için hakkında yakalama kararı çıkarılan Mustafa Dönmez, tüm bunlarla ve sözde platformla ilişkisini açıklamak yerine kamuoyunu yanlış yönlendiren açıklamalar yayımlayan Türk Ortodoks Patrikhanesi basın sözcüleri…

Bu yazdıklarımızın bir tanesi yoktur ki delili olmasın. Birçok belgeyi önceki yazılarımızda da paylaştık.

Şimdi iki sanat, ticaret ve siyaset sanatı, nasıl harmanlanıyormuş bir kez daha görelim. Yazımıza, kendini ulusalcı olarak tanıtan KKTC’li Sabahattin İsmail’le devam edeceğiz.

Önce şu meşhur şampiyonlar ligi fotoğrafıyla başlayalım:

Burada gördüğünüz isimlerden biri Abdurrahman Dilipak, diğeri Cengiz Çandar’dır. Dilipak, Noel Baba Barış Konseyi üyelerindendir. Çandar, aynı sözde konseyin kurucu üyelerindendir. FETÖ elebaşısı Fetullah Gülen’i yere göğe sığdıramadığı bir açıklama yaptığı videosunu, Tuncay Güney’den yıllar önce Türkiye’ye ABD projesi olan federasyonu nasıl dayattığını yazdık.

Her ikisinin de Noel Baba Barış Konseyi üyesi olduğunu Karabulut’un beyan ettiğini de yazmıştık.

“FETÖ’cüler ve Ergenekoncular birlikte yargılansın.” diyen Dilipak’ın “FETÖ’den ilk hoşgörü ödülü alanlardan biri de benim.” dediğini hatırlatalım. Yani bu şahsın FETÖ aleyhine ifadeleri bir çeşit zorunlu itirafçılıktan başka bir şey değildir.

Bakın tüm bu şahısların yolu bir şekilde FETÖ’den geçiyor.

Pensilvanya’ya gittiğinde başköşede oturup poz veren Namık Kemal Zeybek’in FETÖ ilişkisini İlk Kurşun sitesi 2021’de yazdı.[1]

Bugün Namık Kemal Zeybek ve Türk Ortodoks Patrikhanesi eski ve yeni basın sözcüleri yan yana poz veriyorlar, sosyal medyada birbirlerini paylaşıyorlar.

Bu gibi çarpık ilişkiler dile getirilince de kamuoyunu yanlış yönlendiren masallar anlatıyorlar.

5G’cilere sorarsanız “Küreselcilere karşı mücadele için bir araya geldik.” diyeceklerdir. Zannederiz ki dünyanın en şanslı insanları küreselciler olsa gerek. 5G’nin Korona virüsüyle mücadelede yüksek riks oluşturacağını iddia eden düşmanlara sahip olmak şansına (!) herkes sahip değildir.

Bu arada bu iddiayı sahiplenen kuruluşlardan biri, Nevzat Tarhan’ın Üsküdar Üniversitesi’dir. Kendisinin “Psikolojik Savaş” isimli kitabını inceleyenler bilirler ki Türk Silahlı Kuvvetlerine karşı yazılmış bir kitaptır. O kitaptaki pek çok yalan, Ergenekon kumpaslarında aynen kullanılmıştır. Ayrıca SADAT ilişkisi de ispatlıdır.

Dediğimiz gibi, bunların kapısını açtığınız zaman karşılaşabileceğiniz normal biri yok!

İşte onlardan biridir Sabahattin İsmail.

Onun sözde ulusalcılığı, KKTC’deki sağcıları da solcuları da tarifsiz hayrete düşürmüştür.

Kendisini X hesabındaki biyografisi başta olmak üzere her yerde Rauf Denktaş’ın danışmanı olarak tanıtır:

Halbuki bu bilgi yalandır. Kendisiyle birlikte çalışmış olan Aydın Akkurt’un bu konudaki ifadeleri aynen şudur:

“Tahsin Ertuğruloğlu dışişleri bakanı olunca Sabahattin İsmail’i bazı olumsuz davranışları nedeniyle görevden aldı. Boşta kalan Sabahattin İsmail, Cumhurbaşkanlığına gelerek görev istedi. Kendisine herhangi bir görev verilmedi. Kitap yazacağını söylemesi üzerine de kendisine sadece bir oda verildi. Daha sonra yaşananları ise günü geldiğinde belgeleriyle açıklayacağım.”[2]

Bizce Akkurt belgeleri açıklama sözünü yerine getirmelidir.

Sabahattin İsmail’in ve 5G Virüs Platformu’nun gerek yabancılara mülk satışı gerekse bu konular üzerinden KKTC Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’a saldırmasının nedeni tamamen duygusaldır (!).

Devlet memuruyken 1 milyon dolardan fazla mülk edinmiş bir kimsenin yabancılara mülk satışı konusundaki tavrı ciddiye alınamaz. Bu tavır da kamufle olma çabasının tezahürüdür.

Daha önce yazdık: Noel Baba Barış Konseyi ve 5G Virüs Platformu önce Türkiye’den sonra KKTC’den dileniyor, sonra karşılık bulamayınca saldırıya geçiyor.

Yoksa KKTC’ye İsrail dahil olmak üzere 41 ülkeyi barış köyü safsatası altında sokmaya çalışanların yabancılara mülk satışına karşı çıkma iddiası başka türlü izah edilemezdi. Belgelediğimiz üzere de kanunsuz iş yapmaya kalkıyorlar, kanuna uygun iş yapanlara da Chabad veya Rumcu diye damga vuruyorlar.

Oysa KKTC’de Türk bayrağı yaktığı iki isim vardır: Birisi EOKA-B terör örgütünün lideri Nikos Samson’dur, diğeri ise şimdilerde sözde ulusalcı Sabahattin İsmail’dir!

Evet, Sabahattin İsmail, geçmişin Türkiye düşmanı azılı bir komünistiydi. Bugün ise koçbaşlarından biridir. Sovyet tankları gelince üstüne çıkıp insanlara çiçek dağıtmayı hayal edecek kadar, Türk bayrağı yakacak kadar, Türkiye’nin emperyalist olduğunu söyleyip Kıbrıs’tan çıkması gerektiğini iddia edecek kadar, yeterince AKEL’ci bulmadığı için CHP’den istifa edecek kadar, Nurettin Seferoğlu’yla birlikte TMT’cileri ihbar edecek kadar Türkiye ve Türk düşmanıydı.

Uzun yıllar, önce Kanada’da sonra Londra’da yaşayan Sabahattin İsmail, KKTC’ye geri dönünce birdenbire sözde milliyetçi oluverdi!

Muhtemeldir ki komünistliği malvarlığı sahibi olmasına bir engeldi.

Sabahattin İsmail’in döndükten sonraki bilinen malvarlığı Kıbrıs basınında yer aldı: “Lefkoşa Metehan’da bir daire, Girne merkezde bir daire, Alsancak’ta süper lüks bir villa, Ankara Bahçelievler’de 2 daire, Ankara Çankaya’da 2 daire, biri Mercedes olmak üzere iki lüks araç.”

Kıbrıs’ta eski tüfeklerin milliyetçisi de solcusu da Sabahattin İsmail’in ne olduğunu, kim olduğunu çok iyi biliyor. Hepsinin de dönek olarak adlandırdığı bir şahıs bugün Türkiye’de kamuoyunu yanlış yönlendirme imkanı bulabiliyor.

Şunu unutmayınız: Türk dünyasının hiçbir yerinde Türklüğün hiçbir davası döneklerin elinde oyuncak olamaz. Hiçbir maske hiçbir dönekliği saklayamaz.

Şimdiden yazalım: “Geçmişte öyleydi, şimdi böyle.” diyebileceğiniz bir durum yok ortada.

KKTC’den deport edilen Karabulut’un pandemi nedeniyle KKTC’ye gidemediğini beyan ettiğini yazdık. Rauf Denktaş’ın danışmanı olduğu yalanıyla kendine Türkiye’de yer edinemeyen Sabahattin İsmail’in de gerçek yüzünü bu yazıyla birlikte yazıyoruz.

Memleket için yapılacak işleri döneklerin eline verecekseniz, buyrun. Biz buna müsaade etmeyeceğiz.

Sabahattin İsmail hakkındaki haber ve söyleşileri hem de sağ-sol fark etmeksizin yazının sonuna bırakıyoruz.[3] Özellikle “Sabahattin İsmail ‘Rum’ pasaportu aldı” başlıklı haberi okumalısınız.

Ve bunların koçbaşı olarak Türk milletinin içine sızdırılmasının lafın gelişi değil, gerçekten böyle olduğunu ispat eden bir başka noktayı buraya taşıyoruz. Bakın bir süre önce Kıbrıs Volkan gazetesine ulaşan bir mektupta neler yazıyor:

“Kurucu Cumhurbaşkanı Denktaş’ın çalışma ofisine dinleme cihazlarını koyan ve kayıtları daha sonra FETÖ’ye gönderen kişinin kim olduğunu tahmin ediyoruz. Ulusal güçlerin arasına sızdırılan bu ajan, KKTC’deki bazı komutanlar ile dernek başkanlarını da Ergenekoncu diye ihbar eden kişidir. Yaptığı bu hizmetlere karşılık çok büyük paralar almıştır. Bu kişi, son günlerde de UBP ve UBP milletvekillerine yönelik olarak sosyal medyada çok çirkin saldırılar yapmaktadır.”

Dönek de olsa huylunun huyu değişmez.

Sevgiler. 

[1] https://ilkkursun.site/namik-kemal-zeybek-feto-iliskisi

[2] https://kibrisvolkan.net/sabahattin-ismail-seferoglunun-adami-2-10404.html

[3] https://giynikgazetesi.com/allah-sabahattin-ismaile-iyilik-ve-saglik-versin/

https://www.gundemkibris.com/turk-bayragi-yakan-adam-turkculuk-ogretmeni-olursa

https://haberkibris.com/akelcilerle–birlikte-yuruduk…-2012-09-17.html

Küçük bir yatırımcı veya esnaf için risk, belki yeni bir hisse almak veya yeni bir dükkân açmak olabilir. Rothschild gibi ailelerin alacağı risk elbette bunlarla kıyaslanamaz. Jeopolitik anlamda bakarsak bir devletin sözde kendi liderlik hedefleri için ama gerçekte zengin bir aile için savaşa girmesi, sonra o hegemon devletin de parasız bir devleti kendi çıkarları için beyhude bir savaşa sokması bu risklerden biridir.

Britanya’nın hakimiyeti sırasında başka milletlerin “ucuz kan” siyaseti gereği savaşa sokulması, bu devletin doğrudan sömürdüğü ülkeleri doğrudan savaşa sokmasından ibaretti. Örneğin Filistin Cephesi’nde İngiliz askeri demek, Afrika’dan Hindistan’a kadar pek çok İngiliz ünformalı askerin Britanya için savaşması demektir.

ABD’nin küresel liderlik kavgasında durum biraz daha başkadır. ABD, büyük ölçüde dolaylı yoldan sömürdüğü ülkeleri kendi çıkarları için savaşa sokmuştur. Özellikle Vietnam savaşında aldığı mağlubiyet sonrasında “ucuz kan” siyaseti Amerikalılar için daha zorunlu hâle gelmiştir.

Çok eskir devirlerden beri örnekleri olsa da daha yakın zamanda Millî Mücadele ve yıllar sonra Vietnam’da yaşananlar göstermiştir ki sayılar ve ekonomik, siyasal, askeri üstünlük bazen kâğıt üzerinde kalabilir. Bir devletin jeopolitiğinde akıl mutlak hâkim değilse o devletin sayısal üstünlüğünün tek getirisi kaos ve bitmeyen savaşlar olur.

Irak ve İran’ın savaşı 8 yıl sürdü. ABD’nin sayısal verileri kendi lehine artarken savaş sona erdiğinde iki ülkenin sınırları değişmemişti.

Oysa yıllar önce Komünist Vietnam’la Dolar tanrısının jeopolitik çıkarları uğruna savaşan ABD, sivil ve asker 2 milyondan fazla insanını öldürdüğü düşmanına karşı 60-70 bin civarında kayıp vermiş ama sonuç olarak tabanları yağlayıp kaçmak zorunda kalmıştı. ABD’yi kendi vatandaşlarını meydana süreceğine başkalarından ucuz kan almaya dolayısıyla da Amerikan yanlısı yönetimler kurmaya iten de buydu.

“Sen savaşıp öl. Ben kazanayım. Sonra da senin savaşçılığını över onurlandırırım.”

Yıllarca bizim ülkemizde de bunun propagandası yapılmadı mı? Kore Savaşı’na girilmesini oturup tartışabiliriz ama “Kore’de çok iyi savaştık. ABD’lileri kurtardık. Amerikalılar hayran kalıp bize ödül verdi.” diye övünüp duranların ne kadar yanlış yaptıklarını tartışmak abes olurdu.

“Kahraman Türk askeri filanca ülkeye giriyor. Batı’dan sıcak mesajlar geldi.”

Menderes’in devlet kurumlarının başına getirdiği kişilerden ne duyulabilir ya da Özal’ın Babıali’deki iki buçuk gazetesinden başka ne gibi haberler çıkabilirdi?

Türk ordusunu Amerikan çıkarları uğruna Türkiye’nin kaosa sürüklenmesi hatta yok olması veya yerine başka bir rejim kurulması pahasına savaşa sokmak isteyenler dünden bugüne hiç eksik oldu mu?

Körfez Savaşı için kurulan koalisyona katılmayan Türkiye, 90’lı yıllar boyunca hep kaosun içine itilmiştir. ABD ve Avrupa’nın hedefinde de daima Türk ordusu olmuştur ki Wikileaks’te ifşa olan belgelerinden birinde ABD elçisinin ülkesine çektiği telgraf da bunu doğrular. ABD’liler özetle diyorlar ki: “Türk derin devleti; Türk ordusu, Türk yargısı, Türk bürokrasisinden oluşur. Bu derin devletin kalbinde de Türk ordusu vardır.”

Bunu gerçeği iyi bilenlerin aklı ve iyi anlayamayanların cehaletiyle bu ülkede TSK’ye kumpaslar kuruldu. “Sivil vesayet” söylemleri aldı başını gitti ama ABD’nin 80’lerde, 90’larda tamamlayamadığı işleri havale ettiği siyasetçiler hiç sorgulanmadı. Sözüm ona TSK’deki çürüklerin peşine düşen aklıevveller, ABD telgraflarını ve AB raporlarını ezbere okuyan ılımlı Müslümanları hiç sorgulamadılar.

Eğer ılımlı Müslümanlar da Orkun’daki gibi bir yazıt dikmek zorunda kalsalardı şöyle yazmak zorunda kalacaklardı:

“Biz parasızız. Parası olan devletle yürüyelim. Böyle diyerek ABD’yle birlikte Türk ordusuna kumpaslar kurduk. General ve amiral olacak subayımız mahpus, general olan subayımız darbeci oldu. Arap Baharı’nda ‘Muktedir olanı dinleyeceksin.’ diyenlerle mücadele edemeyip CIA’nın yumuşak sözüne, ‘God is in your side’ diyenlerin dostluğuna güvendik. Türk devletinin menfaatine ve Siyonistlerin aleyhine olduğu hâlde, Özal gibi ABD’den gelen Mursi’yi güya demokrasi adına destekleyerek Doğu Akdeniz’de İsrail’in önünü açtık.”

Neyse ki bu hayali abidede yazılan icraatlar (!) Türkiye’ye zarar verse de Mustafa Kemal aklı sayesinde hiçbir zaman başarıya ulaşmadı, ulaşmayacak.

Şimdi kapımızda yine bir İran meselesi var.

Biden döneminin arifesinde Körfez ülkelerinin ABD-İran ilişkilerinin olası iyileşmesinden ötürü İran’la yakınlaşabileceği ihtimali konuşuluyordu. 2023 Haziran’ında İran, Suudi Arabistan, BAE ve Umman’la ortak deniz gücü oluşturabileceği konuşuluyordu. Buna karşın ağustos ayında İran’ın BAE’nin aleyhine askeri tatbikat başlattığı haberlerini okuduk.

Belki de Amerikan derin devletinin Biden gibi bir bunağı başa getirmesindeki amaç, İran’la yakınlaşmanın ABD’nin aleyhine olacağını göstermek, böylece kamuoyunu ikna ederek kurulacak yeni bir kabine veya seçilecek yeni bir başkanla İran’a karşı harekât başlatmaktı.

Her ne olursa olsun ABD, Türkiye’yi İran’la çatışmaya sokmak isteyecektir. Bunun için Ermenistan-Azerbaycan savaşı, ABD için biçilmiş bir kaftandır. İran ve Azerbaycan arasındaki çatışma veya savaş mutlaka Türkiye-İran ilişkilerine de yansıyacaktır. Öyle ki basın ve medyanın illüzyonları aracılığıyla hiç olmayan bir Azerbaycan çatışması ya da provakasyonuyla Türk kamuoyu savaşa ikna edilmek istenebilir.

Suriye meselesinde basın ve medya sürekli olarak Türkiye’yi aldatmıştır. 3 kişinin yaptığı sanal bir gösteriyi 3 bin kişi, 3 bin kişinin çıktığı gerçek bir gösteriyi 3 kişi göstererek kamuoyunu aldatma yeteneğine sahip iki buçuk gazeteleri, kafa karıştırma ustası Saçmalıkname TV’leri küçümsemeyelim. Papağan gibi “hasta adam” benzetmesini tekrarlayarak Türkleri umutsuzluğa sürüklemekle görevli kimseler, ABD’nin kan kaybından da bunamışlığından da hastalıklarından da söz etmiyorlar. Görevleri budur çünkü.

Türkiye’den güneydoğuyu koparmaya yeminli Batılı emperyalistlerden Ukrayna’daki savaş sayesinde Kırım’ı alma hayalini kuran sosyal medya başbuğlarımızın İran konusunda da yönlendirileceği, bununla birlikte İrancıların (ister Avrasyacı olsun ister ümmetçi) bu meseleden nemalanmaya çalışacağı açıktır.

İran meselesinde kaçakların önemli bir yer tutuyor.

Kırgızistan’da iken orada yaşayan Sünni Farslarla yaptığım konuşmalarda açıkça öğrendiğim bir şey var. Afganistanlı Sünni Farslar, Türkiye’yi sevdiklerini ifade ederlerken İran’a açıkça düşmanca ifadeler kullanıyorlardı çünkü mezhepçi taassup onlar için merkezdedir.

İran bunu biliyor mu? Biliyor.

Öyleyse Türkiye’ye gelecek olanlara kapılarını neden açıyor? Bu, Türkiye ters düşmek değil mi? Öyle.

İran, kapılarını açmıyor. İran, kapılarını açmak zorunda bırakılıyor. Olası bir savaşın arifesinde, Afganistan’daki Sünni silahlı güçler hemen dibinde ve hazır durumdadır. İran’ın sınırlarını kapatmak istediği ilk anda Taliban hemen İran’a karşı savaş çanlarını çaldı. Çatışmalar oldu. Bu tür bir çatışma İran’ın göze alabileceği bir şey değildir.

İran, kalabalık Sünni kitleleri ülkesinde tutabilir mi? Tutamaz.

İran’la savaşırsak Güney Azerbaycan’ın bağımsız olacağını düşünenler için de şunu söyleyelim: Kendi soydaşıyla mezhep savaşına giren, çoğunluğu Şii olan Güney Azerbaycan Türklerine kollarını açar mı? Açmaz, açmak istese bile efendisinden yiyeceği şaplakla kuyruğunu kısıp oturur.

İran’ın Taliban’la çatışmaya pek de yanaşmayacağı bir dönemde Taliban neden saldırıya geçmez?

Belli ki onlar da bir zamanlar Afganistan’a gelip “God is in your side” diye haykıran dostlarından işaret bekliyorlar. Dostları şehadet parmağını havaya kaldırdığı zaman cihada başlayacaklardır.

Yakın zamanda, İran’ın Kirman bölgesinde zemin etüdü yapan İngiliz diplomatın nasıl bir kriz yarattığını da unutmayalım. İngiliz diplomat zemin etüdünü şunlar için yapıyor olabilirdi:

1- Eğer zemin, bombalamaya karşı dirençli ise yakınlarda bir yer altı üssü olabilir.

2- Zeminden alınacak toprağın incelenmesiyle yakınlarda bir nükleer tesis olup olmadığı anlaşılabilir.

Biz bunları konuşurken bir Afgan daha sınırı geçti bile…

İran’la savaşma hayalleri kuran Afganlar (şüphesiz bu her gelen Afgan için geçerli değildir) kadar mezhep taassubuna sahip ve silahlı kimseler Türkiye’de yok mudur? Mesela başında Mehdi’yi bekleyen bir adam olan SADAT bu gruplara silahlı eğitim veremez mi?

Bir yerde Mehdi veya Mesih bekleniyorsa orada çok dikkatli olunmalıdır. Bir zamanlar Yunan’a halifenin ordusu muamelesi yapanların bugün kime Mehdi veya Mesih muamelesi yapacağını bilemezsiniz.

İran Mehdi beklemiyor mu? Şu sıralar gelmemesi için dua ediyordur.

Çok uzatmayalım.

Özellikle Arap Baharı sırasında başka ülkelerden sözde ihtilalci ama özde yağmacı-cihatçı transfer etmek moda hâline gelmiştir. Bugün Şii diye İslam rejimi olmasına rağmen İran’a düşman olanın İran’dan sonra laik Türk devletine hem de tecrübe kazanmış bir şekilde saldırmayacağının garantisi var mı? Zira İran’dan sonra geriye bir tek hedef kalıyor.

Bence yukarıda sorduğum sorunun aksi garanti edilmelidir veya garanti altına alınması sağlanmalıdır. Bunun yolu da hudutların namusunun korunmasından geçer.

Şeytan insanlara sağdan yaklaşır, derler. Şeytan birini kandırırken ona sürekli sağdan yaklaşıyor. Muhtemelen birkaç yıl önce de şöyle fısıldamıştı: “Sen bu mültecileri al. Ben sana para vereyim. Böylece TSK başta olmak üzere onurlu bir şekilde direnen insanlar yüzünden bozduğum ekonomini ve iktidarını kurtar.”

Galiba jeton yine yeni yeni düşüyor ve öyle olmasını ümit ediyorum.

Bitirelim:

Ben felaket tellalı değilim. Yazdıklarım tartışılabilir çünkü ayet değil. Gel gelelim, Allah koruyor diye kendimi teselli ederek ülkemin geleceği için düşünmeyecek, gamsız bir şekilde oturup bekleyecek değilim.

Gözümüzü kapatırken başka açarken başka bir dünyada uyanma ihtimalimizin en yüksek olduğu coğrafyadayız. O yüzden gözümüz kapalıyken bile rüyamızda dahi memleketi görmek ve düşünmek zorundayız.

Eğer biri komşularının evini yakıyorsa bil ki yangının asıl hedefi sensin.

Gerçekte ne öne sürdükleri gibi hiçbir yıkıcı faaliyette bulunmayan masumlardır ne de TSK’yi yönetenler dindarlara zulmetmişlerdir.

Mesela SADAT’çı Adnan Tanrıverdi, “Ben inancım yüzümden atıldım” diyemez. Her ne kadar kendisinin ve çevresinin iddiası bu olsa da gerçekte kadro yetersizliğinden atılmıştır. Tuğgeneral rütbesinden emekli olduğuna ve Özel Harp Dairesi gibi önemli yerlerde görev aldığına göre Tanrıverdi ya tuğgeneral olunca Müslüman olmuştur ya da dindarlığa terfi etmiştir. Koskoca ordunun Tanrıverdi’nin inancını bilmemesi mümkün müdür?

Pekiyi… Kendisinin tuğgeneral olmasını sadece istihbarat eksikliği ya da ihmâlle açıklamak sıradan olmaz mıydı?

Yıllar önce Tanrıverdi adının gündeme geldiği ilk günlerde kendisinin birliğinde askerlik yapmış birinin bana sosyal medya üzerinden yazdığı anısını hatırlıyorum. Kendisi askerlik yaparken birlikteki askerî araçların kendi kendine hareket ettiklerini, akşam bu araçları görmediklerini ama sabah her nasılsa yerlerine geldiğini anlatmıştı.

Tabi hatırladığım kadarıyla ona ve birliğindeki askerlere göre bu mucizevî bir olaydı. Oysa şu iki soru akla gelmektedir:

1-Bu araçların herhangi bir kimse tarafından amaçları dışında kullanılıp kullanılmadığı ve böyle mucizevî bir olay olduğu iddiasıyla durumun gizlenip gizlenmediği araştırılmış mıdır?

2-Birlikteki askerleri etkilemek ve dinî telkinlere açık hâle getirmek için böyle tiyatrolar kurgulanmadığı garanti edilebilir mi?

Yazımın girişinde ifade ettiğim gibi TSK hiçbir zaman böylelerine zulmetmemiştir hatta Türkiye’deki siyasal İslamcıların bugünlere gelmesinde etkili olan İslamcılık ve Türk İslamcılık düşüncesini koruyan genelkurmay başkanları bile olmuştur. Bunlardan biri Cevdet Sunay diğeri ise güya bugünkü İslamcıların sevmediği Kenan Evren’dir.

1968 yılında dile getirilmiş şu ifadeler cumhurbaşkanlığı da yapmış olan Cevdet Sunay’a aittir:

“Bugünkü okullarda yetişen gençlere ülke yönetimi teslim edilemez. Biz, laik okullara karşı imam hatip okulla­rını bir seçenek olarak düşünüyoruz. Devletin kilit mevki­lerine yerleştireceğimiz kişileri, bu okullarda yetiştireceğiz.”

Şu ifadeler de Kenan Evren tarafından dile getirilmiştir:

“İmam hatip okullarında iyi eğitim veriliyor. O çocuklardan zarar gelmez. Türkiye laikliği din­sizlik olarak anlamış, yanlış tatbikatlar yapmıştır. 1930’lardaki laiklik anlayışını yanlış olarak görüyorum.”

Kenan Evren’in ve 12 Eylül’le sözde hesaplaşmanın gündemde olduğu bir dönemde kendisinin bu ifadeleri neden gündeme getirilmedi?

Evren, Abülkadir Aksu’nun ve Oğuzhan Asiltürk’ün önünü açtı. Bu ikisi de çıkardıkları yasalarla FETÖ’nün önünü açtı. Ayrıca TSK’nin üstüne yıkılmaya çalışılan failimeçhul cinayetlerin neredeyse hepsi Aksu’nun bakanlık dönemlerinde gerçekleşti.

Varlığını ve tüm gücünü 12 Eylül’e borçlu olan siyasal İslamcılar elbette bunları dile getiremez, bu ifadeleri hatırlatamazlardı. Olan bu ülkenin gençlerine olmuş, dimağlarına yerleştirilen saçmalıklarla zehirlenmişlerdir. Din üzerinden siyaset yapmak kadar insanların duygularına oynayarak onları kandırmak da basitliktir. Bu basitliği insanlara anlatmak gerekir.

Ne yazık ki televizyonda, gazetede, sosyal medyada sunî gündemlerle meşgul ediliyoruz. Kulaklarımız yalana o kadar çok alıştırıldı ki aklımız doğruları kabul edemez oldu.

Afganistan’daki Taliban için fikir ve militan üreten yerlerin başında Hindistan’ın Diyobend bölgesinde 1867’de kurulan Darülulum (Diyobend Medresesi) gelir. Kağıt üstünde bu medreseler ve Taliban’ın inancı Hanefi – Maturidi’dir. Taliban, Afganistan’ı ele geçirdiği zaman Türkiye’de örgütün bu özelliklerine vurgu yapılıyordu. Özellikle Maturidiliğin temelini akılcılık oluşturur ki Taliban ve türevlerinin akılcı olduğunu düşünmek hepimize hayret verir.

Bu konuya girmemin sebebini açıklayayım.

İlgisiz gibi görünseler de Afganistan’dan Türkiye’ye uzanan farklı parçaların bir bütün olduğunu anlamamız gerekiyor. Ne Erdoğan’ın Taliban üyeleriyle olan fotoğraf ve videoları ne de Tanrıverdi’nin şeriat sevdası birbirinden ayrı şeyler değildir. Özellikle Afganistan ve Pakistan’dan gelen kaçakları biraz da böyle değerlendirmek gerekir.

Yani foncu beslemelere göre gariban geliyor ama gerçekte savaşçı getiriyorlar.

Savaşçı varsa savaş da vardır. Savaş kimin savaşıdır?

Savaşın amacı nedir?

Savaşın tarafları kimlerdir?

Savaşın komutanı veya komutanları kimlerdir?

Savaş açan kimdir?

Bu soruların cevaplarının SADAT, ASSAM ve mutasavver (hayal edilen) model anayasası açıklanan ASRİKA ile ilgisi nedir?

Ayrıca TSK’nin düşünce kuruluşları dahil olmak üzere her şeyine saldırıldığı bir dönemde SADAT ve ASSAM’ın ortaya çıkması tesadüf müdür?

Milyon değil milyarlarca dolarlık bütçelere ulaşıp birçok kuruluş meydana getiren siyasal İslam, Türkiye’deki seçimleri kaybetmeyi göze alabilir mi?

Görüyorum ki SADAT’la bağlantılı kuruluşların sitelerinde SADAT için “Kendini savunamayan savunma kuruluşu” yazısı yazmışlar. FETÖ de bu tiplere kalsa son derece masumdu.

Diğer yazılarımda da dile getirdiğim bir gerçeği tekrar etmekte fayda görüyorum.

Araştırırsanız tarikat ve cemaatlerde geçmişten beri muazzam bir şeyh ve Mehdi bağlılığı göreceksiniz. Öyle ki eşiyle, kızıyla, kız kardeşiyle hatta Menakib’ul-Arifin kitabında yazılanlardan öğrendiğimiz kadarıyla oğluyla, şeyhine bağlılığı sınanan; şeyhini, efendisini peygamberden üstün görecek kadar ileri gidebilen bir zihniyet var, karşımızda.

Bu zihniyet kendinden olmayanı, sıradan vatandaşların hayatını, geleceğini umursar mı?

Sunî gündemi bir kenara bırakmak gerekir…

 Zeynel Levent, “Gayrnizami Harp Teorisi” isimli eserinde Özel Harp Dairesi’nin eski başkanlarından emekli Tümgeneral Mehmet Cihat Akyol’dan şu bilgileri aktarmaktadır: “Silahlı kuvvetlerle müştereken ve onun kontrolünde icra edilen, savunma konseptine göre memleketin işgalini önlemek, işgal edilirse kurtarılmasını sağlamak; taarruz konseptine göre düşman gerisinde taarruz kuvvetlerine yardım etmek üzere gayrinizami harp kuvvetlerince yapılan harekât.”

Bilindiği üzere gayrinizami harp millî mücadelemiz açısından çok önemli bir safhayı oluşturmaktadır. Türkiye’de emperyalist işgal güçlerine karşı ilk direniş böyle başlamıştır. Düzenli ordu kurulmadan önce yurdun her köşesinde direnişler başlamış, düşmanın sayı ve nitelik bakımından güçlü orduları başarılı operasyonlarla yıpratılmıştır.

SADAT’ın verdiği eğitimlerden biri de işte bu gayriniami harp üzerinedir. Daha önceki yazılarımda resmî internet sitesinde gayrinizami harp eğitimi verildiğine dair bilgiler olduğunu yazmıştım.

Bir şeyi hatırlatıp konumuza geçeceğim.

Adnan Tanrıverdi, “Mehdi’nin gelişine ortam hazırlıyoruz” dedikten sonra ağzıyla kuş tutsa Türkiye’de faaliyet göstermediklerine inandıramaz. Bu, mantıksızdır. Böylesine fanatik bir adam gidip birçok yerde faaliyet gösterecek ama Türkiye’yi ihmal edecek, öyle mi?

Mehdi’yi bekleyen biri için laik düzen kâfirliktir. Bunun aksini iddia etmek başkalarını aptal yerine koymaktır.

AKP’lilerin, siyasal İslamcıların en sevdiği şey din üzerinden yafta vurmaktır. Mesela bir konuda eleştirilirlerse hemen ortaya gerçekliği olmayan ama hamaset içerdiği için fanatikleri kendine çeken bir söylem atarlar: “Siz Batı’yı seversiniz, Batı yapınca iyi ama biz yapınca kötü!”

Hâlbuki böyle bir söylemin gerçekliği yoktur. Türk milleti hiçbir emperyalist arasından seçim yapmayacaktır. Hiçbir Türk’ün böyle bir seçim yapması söz konusu değildir. Bu emperyalistlere mutlak surette Arap emperyalizmi de dahildir. Siyasal İslamcıların Arap sevdası bitmez. Bunu dile getirdiğinizde yine gerçek dışı söyleme başvururlar: “Siz Batı’yı sevin, Haçlıları sevin. Biz Fatih’in torunlarıyız, Çanakkale’de birlikte savaştığımız Araplarla kardeşiz.”

Bu söylem tepeden tırnağa bir şizofrenik sızlanıştır. Hiçbir gerçekliği yoktur. Karşı tarafı zan altında bırakmak için de söylenmiş olsa iftira, iftradır.

Afganistanlı, Pakistanlı, Suriyeli… Her gün sınırlarımızdan deli gibi orta çağlı ithal ediyoruz. Bu heriflerin kaçtığı herhangi bir şey de yoktur. Bol bol Taliban güzellemesi yapan İslamcılar, “Afganlar zulümden kaçıyor” diyerek duygu sömürüsü yapmayı ihmal etmiyorlar. Tatlı su solcular her zamanki gibi Almanların fonlarıyla mutlu mesut geçiniyorlar. Türk milleti bu hareketler karşısında tepkilidir. Buna karşın yine Batı fonlarıyla yoğun bir “faşizm” yaftası vuruluyor.

Şimdi şu soruları sormak zorundayım:

1-Yukarıda saydığım ülkelerden gelenlere internet ortamında ve İslamcı vakıflar aracılığıyla “2023” ve “hilafet” propagandası yapılıyor mı?

2-Yıllardır devam eden bu göçlere karşı asla samimi bir uyum politikası uygulanmıyor. Şeriat ilan edileceği söylense bu kaçakların yüzde kaçı silahlı mücadeleye katılmayı kabul edecektir?

3-SADAT’ın şeriatçı olduğu yeterince açık değil midir? Türk devletinin alternatifi projeler üretmiş midir? Üretmemiş midir?

4-SADAT için bu istilacılar doğal insan kaynağı değil midir?

5-Gayrinizami harp eğitimi veren siyasal İslamcıların olduğu bir ülkede bu cahil ve kan dökmeye meyilli kitleler kullanılır mı? Kullanılmaz mı?

6-SADAT’ı Blackwater’la karşılaştırıyorlar. Blackwater’ın Amerika’nın iç düzenine karşı olduğu söylenemez ama SADAT da Blackwater gibi devletle uyumlu mudur yoksa onun rejimiyle sorunlu mudur?

Bir şeyi iyi anlamak gerekir…

Türk toplumunun sinirleriyle oynuyorlar. İnsanları sokaklara döküp kanlı devrimlere kapı aralamak istiyorlar. Her yerin mahşere döndüğü bir ortamı hazırlayan Mehdiseverlerin kendileri de kullanılıyor. İşgal edilmek üzere karıştırılmış bir memlekette Mehdi diye Haçlı botları gezer.

Yıllarca harap ettikleri Suriye’yi kurtardı mı, muhayyel Mehdi?

Türk milletine duygu sömürüsü yapıp Kudüs’ü gündemden düşürmeyenler, Filistin konusunda Türk milletini vicdansız ilan ediyorlar. Haydi biz vicdansızız… Hani Mehdi?

Yıllar önce yazdığım bir yazıda Kadıyanîleri anlatmıştım. Bu cemaatin kuruluşunda ve yükselişinde Mehdi ve Mesih inancı büyük rol oynamıştır. İnsanlar İngiliz işgali karşısında Mirza Gulam Ahmed’e koşmuşlardır. Mirza Gulam Ahmed’in soyu ise yıllardan beri aynı beklentilerle “halife” sıfatıyla insanları sömürmektedir. Bu herifin torunu Mirza Mesrur Ahmed uzak olmayan bir zamanda “halife” sıfatıyla AB Konseyi’nde konuşturulmuştur ki bu da “Hilafet istemeyen Haçlıdır” kafasındaki siyasal İslamcıların çürüyen yalanlarından birini daha çürütmektedir.

Özel harpte profesyonelleşmiş bir siyasal İslamcı neler yapabilir?

Bir yerde Kur’an yaktırıp milleti galeyana getirebilir. Bir cemevine saldırı düzenleyip kapısına üç hilal çizebilir. Bir mülteciye saldırıp alnına gamalı haç çizebilir. Bir Türk’e tekbirlerle saldırıp hilafet sloganları atabilir. Etek giyen bir kadına tekme atabilir, başörtüsü giyen bir kadına küfür edebilir. Bir camiye saygısızlık yapabilir ve bir kilisenin kapısına bomba koyabilir.

Çok daha geniş kapsamlı operasyonlar da söz konusu olabilir.

Devlete sızdırılmış tarikat mensuplarına görevlerini kötüye kullandıracak şekilde yön verebilir. Bunlar aracılığıyla devletin mahreminden bilgi sızdırabilir. Ülkede psikolojik şeriat ilan ettirip insanları zamanı gelip de resmen ilan edilinceye kadar şeriata alıştırabilir. Bunda başarıyla ulaşırsa insanlar şeriatın ilanını yadırgamayacaklardır.

Toplumun sinir uçlarıyla oynamak için şunun yapılması bile yeterlidir ki yapılıyor da: Türklerin merakla ve ilgiyle beklediği konserler sözde ahlâk namına iptal ettiriliyor. Diğer yandan konserleri iptal edilen toplumun parasıyla Suriyelilere sözde ahlâklı festivaller düzenleniyor.

Sinirlenip sokağa çıkarsanız onlar için ne âlâ. Eğer sokağa çıkmazsanız psikolojik olarak bundan iyi nispet yoktur. Değil mi?

Bu arada bir ikiyüzlülük örneği vereyim.

Kumpas davalarında birçok yazarlar özel harp uzmanı kesilmişti. Her patlamanın, her saldırının arkasında TSK izleri buluyorlardı. Öyle güzel bekçi köpekliği yapılıyordu. O köpeklerin burnu mu koptu, şu son günlerde?

Türk Cumhuriyetine karşı alenen yürütülen gayrinizami harbi göremiyorlar mı?

Yok yok…

Zannederim o bekçi köpeklerinin kulübesi, bütün milletten saklanan SADAT’ın kampüsüne taşınmış!

Olanlardan anlaşılanlar bunlardır.

Her gün tuhaf tuhaf haberlerle karşılaşıyoruz…

Emin olun, o Boğaz’a karşı sevişen soytarıları da çırılçıplak güneşlenenleri de hesap ederek onları bu ülkeye alıyorlar. Bunlar sosyal medyada yayılırken bir tuhaf adamın kendini yaktığını haber alıyoruz. Aynı gün içinde bu ülkenin cumhurbaşkanı çıkıp milletin aç ve sefil gezdiğini kabul eden bir açıklama yapıyor ve insanların içki içmelerine, sigara içmelerine açıkça müdahale ediyor. Bunların hiçbiri tesadüf değildir.

Sahi…

Aç ve sefil insanlarla dolu bir ülke kimlerin umuduydu?

Suriye’nin talan edilmesinin arkasında…

Türkiye’deki açlığın ve cehaletin arkasında…

Dünyadaki yıkımların, gözyaşlarının arkasında…

Lütfen Mehdi ve Mesih bekleyenleri arayınız.

Ve lütfen…

Bu topraklarda özgür yaşamanın kıymetini “hatırlayınız”.

Her konuda olduğu gibi akıl sağlığını yitirmemiş kimseler gerçek amaç doğrultusunda mücadele edeceklerinden azınlıkta kalacaklardır. Her konuda olduğu gibi fanatikler ve menfaatperestler yalan yanlış söylemlerle aklı mantığı küçümseyecekler, aklını yitirmiş olan kitleleri itaat altına alacaklardır.

Ne var ki nitelik, niceliği yenmek zorundadır. Nicelik acılar yaşatabilir ama geleceği her zaman nitelik inşa eder. Bu yüzden akıl ve bilim yolunda olmak gerekir. Mustafa Kemal Atatürk’ün, yıkılmış bir ülkede enkaz altında bırakılmış eğitim ve bilim yolunda yaptığı inkılaplar bize her miras hem de ülküdür. Bunları korumaksa en önemli vazifelerimizdendir.

Din uğruna çocuk satanlar, din uğruna kadınların yüzüne kezzap atanlar, din uğruna kafa kesenler, din uğruna kol kesenler, din uğruna ağız dikenler, din uğruna köle pazarı kuranlar, din uğruna dünyayı cehenneme çevirenler… İşte bunlar “şeytan” kavramına ilham olanlardır. Gerçekte bir şeytan varsa şeytan onlara ilham veren değil onlardan ilham alandır. Şeytanı yaşatan bir şey varsa o da din uğruna yapılan talan ve soygundur.

Din uğruna vatana ve devlete ihanet edenler vardır. Din uğruna devleti soyanlar vardır. Onlar için kendilerine her şey mübahtır. Kendilerine mübah olan, itaat etmeye mecbur toplum için günahtır. Haram saltanatı böyle kurulur. Devletin malı talan edilir; vatan toprağı peşkeş çekilir; özgürlüğe darbe vurulur; orduya kumpas kurulur… Haram saltanatı var edenler işte bunlar ve daha fazlasıdır.

İnsan olan vatanına ihanet etmez.

İnsan olan yetimin hakkını çalmaz.

İnsan olan çocukları köle yapmaz.

İnsan olan sadistçe adam öldürüp Tanrı’nın arkasına saklanmaz.

İnsan olan kendi milletine silah çekmez. Hele bunu milletin silahını millete doğrultarak yapmaz!

Bunları yapanlar insan bile olamayacaklarına göre Türk olmaları imkânsızdır. Bu millete, bu vatana, bu devlete aidiyet duymayanların her şeyi yapmaları mümkündür. Tanrı inancının arkasına saklanan, kendi milletine tepeden bakan ve onları dinsiz ilan eden anlayış dünyanın her yerinde vardır ama hiçbirine güvenilmez, hiçbirine de itibar edilemez.

Bu anlayış millî güvenlik sorunudur. Bunu tekrar vurguluyorum ve sormak istiyorum: Kurucularının İslamî devlet projeleri geliştirdikleri ve anayasal suç işledikleri ortadayken SADAT’ın bir millî güvenlik sorunu olarak ülkenin göbeğinde varlık göstermesine kim müsaade ediyor?

Buazizi 17 Aralık 2010’da kendini yaktı ve bir süre sonra da hayatını kaybetti. Tunus polisi büyük bir zafer kazanmıştı.

17 Aralık 2010, Orta Doğu coğrafyası için milat olacaktı çünkü Arap Baharı denilen ABD orijinli aşırı derecede özgürleşme hareketleri Buazizi’nin kendini yakmasıyla başlayacaktı. Zenginler çok üzgündü. Birkaç milyon dolarlık reklam çalışmasıyla Buazizi sembol yapıldı. Milyarlarca dolar o günden sonra bu zenginlerin kasasına akmaya başladı.

Orta Doğu son zamanlarda hep kanlıydı ama Arap Baharı ile gelen kanlı hareketler hiç durmadı. Mesela Suriye’de kan gövdeyi götürdü. Bir sürü terör örgütünün tek bir amacı vardı: Suriye’yi özgürleştirmek.

Bunun için hemen bir yağmalama sistemi kuruldu ve hep beraber Suriye’yi özgürleştirmeye başladılar. Küçük çocukların bile kafalarının kesildiği, insanların yerlerinden yurtlarından edildiği, türlü terör örgütlerine tutsak düştüğü, insan ticaretinin kol gezdiği bir ülkeye dönüştürülen Suriye’de çok fırsatlar vardı.

SADAT da bu fırsatı kaçıramazdı.

Ülkemizde demokrasiden en çok kim bahsediyorsa demokrasinin en büyük düşmanı odur. ABD’ye bakıp ders almak gerekir. Demokrasiyi diline dolayan Amerikalılar yıllardır demokrasi getireceğiz, bahanesiyle nice ülkeleri işgal edip soygun ve katliam yapıyorlar. Ülkemiz için de aynen böyledir.

Yıllar önce biz de ne demokratikleşiyorduk ama!

Türk Silahlı Kuvvetleri hedefteydi ve demokrasinin can düşmanıydı. Bir Türk subayının yapacağı her hareketten darbe planı çıkarılabilirdi. Sahte imzalar, sahte planlar… Akıl almaz ne varsa hepsi kumpas davalarındaydı. Kumpas davalarıyla demokrasiye doyamıyorduk. TSK, bir terör örgütü muamelesi görüyordu. Her taşın altında TSK parmağı aranıyordu. Ölen teröristlerin bile hesabı soruluyordu. Hele Hilal Kaplan gibiler şehitlerimizi şehit saymıyorlardı. Bugün taltif ediliyorlar.

Ergenekon ve Balyoz kumpasları psikolojik harp örnekleridir. Yabancı istihbarat servislerinin örtülü operasyonlarıdır. Bu örtülü operasyonlarda taşeronluk yapanlar vardı. Hainlerin en iyi bildiği iştir taşeronluk. Türkiye’nin düşmanı memlekete geldiğinde ellerinde bir dosyayla huzura çıkarlar. Maharetlerini anlatmaya başlarlar.

Nereye bomba koyabiliriz?

Kime suikast düzenleyebiliriz?

Hangi kurum Türk toplumu tarafından seviliyor?

Hangi yazarın arabasına bomba koyalım?

Hainler her zaman eziklik duygusuna esir olanlar arasından çıkar. Devletin tekmeyi vurup kapıya koyduğu adamlar işsiz kalınca düşmana uşaklık ederler. FETÖ’nün kumpas davalarındaki rolünü biliyoruz. Ya kapıya konanlar ne yapıyorlardı?

Virginia’daki CIA merkezinde görev aldı diye Eymür’ü yurt dışındaki gururumuz mu sayalım? Kumpas davalarında aldığı rolü başarıyla yerine getirmesinden ötürü onu da taltif edelim mi?

Şimdi şu soruyu sorayım: SADAT kimlerden oluşuyor?

Özel Kuvvetlerde Engin Alan ile aynı dönemde görev alan Adnan Tanrıverdi tepeden tırnağa irticacıdır. Geçen yazımda bu konu üstünde biraz daha ayrıntılı şekilde durdum. Tanrıverdi gibi eski asker olan ve astsubaydan general rütbesine kadar birçok personeli olan SADAT ile ilgili Genelkurmay’ın bir açıklaması var mıdır?

Bu eski askerler ne yapıyorlar?

Mesela Suriye’deki fırsatı kaçırmayıp muhalifleri eğittiler. Bu bir tehlikedir çünkü İslamcılığı ve “ASRİKA” gibi projeleri bir sır olmayan SADAT, bir ülkede iç karışıklık çıkarma ve ülkeyi bölme veya rejimi değiştirme konusunda saha deneyimi kazanmıştır. Millî Savunma Bakanlığı’nın ve Genelkurmay Başkanlığı’nın bu konuda daha fazla sessiz kalmaması gerekir. Ortada bir millî güvenlik sorunu vardır.

Bu işin eğrisi doğrusu ortadadır. Ülkemizde açıkça Türkiye’nin değiştirilip dönüştürülmesiyle ilgili projeler üreten İslamcı kontrgerilla örgütü vardır ve ticarî maske taşımaktadır.

SADAT’ın psikolojik harp danışmanı, çakma psikolojik harp uzmanı Nevzat Tarhan’dır. Ona ve psikolojik harp unsuru olan “Psikolojik Savaş” kitabına önceki yazımda değinmiştim. Tarhan’ı Türkiye saçma sapan beyanlarından tanıyor. Mesela Defne Joy Foster cinayete kurban gitmişti. FETÖ’cülerin bu cinayeti işlediği konuşulurken Tarhan bir anda “Acaba Defne’de suç yok mu” demeye getirmişti. Onun psikolojik harp uzmanlığı işte böyle ikinci sınıf bir magazin programcılığından ibarettir!

Tarhan katıksız bir Nurcu’dur. Şaşırdık mı? Hayır.

Biraz hatırlatma yapayım.

Kumpas davaları zamanında iktidara yakın bütün gazetelerin arşivlerine bakın. Lütfen bakın çünkü o arşivlerde devlete, TSK’ye açıkça suç örgütü muamelesi yapıldığını göreceksiniz. Hani o dönem öyle bir şeffaflık sevdası vardı ki Soros görse kıskanırdı, diyemiyorum gözleri yaşarırdı. Niye yaşarırdı? Bir insanın, evladını görüp gururlanırken gözleri yaşarmaz mı? Anladınız siz onu…

Kozmik Oda konuşuluyordu memlekette. Sanki çok normal bir şeymiş gibi, Cem Küçük ve benzerleri “Açın da ne olduğunu görelim” kâbilinden yazılar yazıyorlardı. Gerçekten hayret verici, değil mi? MİT tırları davasında filan hepsi “devlet sırrı” edebiyatı yaptılar ama Kozmik Oda açılınca hepsinin iştahı kabardı. Savcıları tebrik edenler vardı.

Şimdi SADAT, muhalefet liderine kapıyı açmıyor ve kimse de “Burada ne oluyor? Ne bu gizem?” demiyor.

SADAT gibi kuruluşların şeffaf olması gerekir. Sen eğer karanlık bir yapılanma değilsen kapılarını açarsın. Bu ülkede Kozmik Oda’ya giriliyor ama SADAT merkezine girilemiyor. Neden?

Özel bir kuruluş… Söylediklerine göre faaliyetleri çok az (!). Bu gizlilik neye, kime karşı?

Kumpas zamanı 15 günlük gazetelere sarılı 30 yıllık gömülü silah bulan düşük zekâlı FETÖ’cüler vardı. Hukuk da akıl da işletilmediği için “Ben yaptım, oldu” mantığı devredeydi.

-Ümraniye’de bir evde birkaç el bombası bulundu.

– Kaç tane?

-8 tane efendim.

-Evladım emin misin?

-Eminim efendim, 7 tane.

-Rapora yaz o zaman.

-Yazdım efendim. 10 tane el bombası bulduk.

“Kullanılmış lav silahlarıyla darbe yapacaklardı” palavrasının aslında dünyanın en erken darbe ihbarı olduğunu düşünmüşümdür 15 Temmuz 2016’dan sonra. Niye mi? Çünkü ancak düşük zekâlı FETÖ’cülerden bu tarz saçmalıkları beklerim.

İşte böyle tuhaf şeyler gördü bu memleket. Böyle tuhaf şeyler üstünden TSK’ye suç örgütü muamelesi yapıldığını gördü.

Diğer yandan cümbür cemaat devletin mahremine çullanmaya kalkan ve ağzının payını da alan İslamcıların, taşeronların, zavallıların birleşerek SADAT’ı aklamaya çalıştıklarını görüyoruz.

Dün FETÖ nasıl savunuluyorsa bugün de SADAT aynen öyle savunuluyor. Aynı kolaycılık karşımızda: “Müslümanlar diye mi istemiyorsunuz?”

Bir MOSSAD ajanı bile İslam maskesinin arkasına dinciler kadar saklanmamıştır. O maskeye aldananların nasıl madara olduklarını gördük. Haydi tarih bilmezsiniz… 2016 çok mu uzaktır?

Kumpas davalarının bir yönü daha vardı.

Eğer solcu biriyle milliyetçi biri gıyabında birbirini tanırsa bu örgütlü suç sayılabiliyordu. Şöyle deniyordu: “Bunlar ayrı görüştendi hani? İkisi de bir araya geldi. Demek ki bunlar Ergenekoncu.”

Sonra gelsin darbe planları… FETÖ ve AKP, darbelerin türlü türlüsünü icat etmişlerdir. Sözde ifşa olan darbe planları ve son olarak tutuklamalar…

İki vatansever bir araya gelip fotoğraf çektirse onları darbeci ilan edenler, Marina fotoğrafına neden ses çıkarmadılar acaba? O fotoğraftakiler yeterince vatansever değiller miydi?

Şu soruyu sormak gerekmiyor mu: Engin Alan’ın Mehmet Ağar ve Alaattin Çakıcı’yla aynı karede ne işi var? Bu insanlar bir araya gelip ne konuşurlar? Bu fotoğrafla verilmek istenen bir mesaj var mıydı? Tansu Çiller neden yeniden sahneye çıktı? Kumpas davalarında karanlığı temizleyen kahraman (!) yazarlar, “Hani eski Türkiye yoktu? Mehmet Ağar, Tansu Çiller nereden çıktı?” diye yazmıyorlar. Neden?

Merve Kavakçı’nın SADAT’la ne işi olur?

Doğru soruyu sormak her şeyden önemlidir. Yanlış soru yanlış cevap getirir. Doğru soruyu sormaya cesaret edemezsen, doğru şeyleri yazamazsan yurt sevginde eksiklik var demektir.

Uğur Mumcu’yu, Ahmet Taner Kışlalı’yı, Necip Hablemitoğlu’nu katleden karanlık zihniyetin üstüne gitmezsen Türkiye’deki gençleri de Muhammed Buazizi yaparlar.

İktisadî okur yazarlığı olmayan bir adamı ülkenin ekonomisinin başına geçirmek ne demektir?

Üniversite mezunu sayısız gencimiz var, fakir ve işsiz…

Onları “ucuz asker deposu” gibi görenleri bu memleketten silip atacak mıyız?

Oturup tüm bu olanları seyredecek miyiz?

ABD bunların önü alınsın diye Blackwater Company’i kurmuştu. Eski özel kuvvet mensuplarından oluşan bu güvenlik şirketi dış operasyonlarda bir paravan görevi görmüştür. Kurucuları Eric Prince ve Al Clark’tır. 2014 yılında satıldıktan sonra “Academy” adıyla anılır olmuştur.

Irak’ta yapılan katliamların pek çoğunun arkasında Blackwater vardır. Suriye’deki PKK unsurlarının arasında da çok sayıda personeli vardır. Birkaç yıl önce bu konuda yazı yazmış olduğum için çok ayrıntıya girmeyeceğim ama ilerleyen zamanlarda bahsi geçen yazımı burada tekrar yayımlayabilirim.

İrticacıların Blackwater’ı ise SADAT’tır. Kurucusu 28 Şubat’ta kadrosuzluk nedeniyle tuğgeneral rütbesiyle emekli edilen Adnan Tanrıverdi’dir. Tanrıverdi, “Mehdi’nin gelişine hazırlık yapıyoruz” diyene kadar Erdoğan’ın danışmanlığını yürütmekteydi ki aynı zamanda Güvenlik ve Dış Politika Kurulu üyesiydi. Erdoğan’la tanışıklığı 90’lı yıllara dayanmaktadır.

SADAT’ın verdiği güvenlik hizmetleri şaşırtıcıdır. Israrla yurt içinde faaliyet göstermediklerini vurgulayan SADAT yetkilileri 15 Temmuz’da da sokağa inmediklerini, böyle bir misyonları olmadığını ifade etmişlerdi.

Öncelikle şu soruyu cevaplandıralım: Mehdi’nin gelişine hazırlanmak ne demektir?

Hem Hristiyanlıkta hem de Müslümanlıkta Mehdi ve Mesih’in geleceğine inanan dinî topluluklar vardır. Bu toplulukların bazıları Mehdi ve Mesih’in normal şartlarda geleceğine inanmamaktadır. Onlara göre kaosun dünyaya hakim olduğu bir dönemde bu insanlar kurtarıcı olarak geleceklerdir. Dünyanın gidişi göstermektedir ki kaos insan eliyle çıkarılmalıdır zira kaos oluşmadıkça Mehdi ve Mesih gelmeyecektir.

SADAT’ın resmî açıklamasına göre bireysel olarak eğitim vermesi mümkün değildir, sadece ülkelerin güvenlik kuvvetlerine eğitim vermektedir. Ne şekilde olursa olsun ortada bir tuhaflık vardır.

Birincisi, TSK ve Türk Emniyeti, SADAT’ın verdiği her türlü eğitimi fazlasıyla ve en kaliteli şekilde verebilir. Bunun için kendi etkin personeli dışında bir görevlendirme yapmak isterse gerekli gördüğü eski personellerine görev verebilir. Bunun için SADAT’a ihtiyaç duymaz.

İkincisi, bireysel eğitim verilmediği iddiası güvenilir değildir. SADAT’ın kurucusunun ideolojik yönelimi bellidir. Kendisi ve çevresindekiler irticacıdır. Mehdi’nin gelişine ortam hazırlayan, oğlunun adını bile Mehdi koyan birinin İslamcı kontrgerilla yetiştirmeyeceğini düşünmek fazla iyi niyetli olacaktır. Diyelim ki Mehdi’nin gelişine ortam hazırlanmıyor, o zaman Tanrıverdi’nin ağzından Mehdi’nin gelişine hazırlık yapıldığını duyduk.

TSK başta olmak üzere Türk güvenlik güçlerinin böyle ciddiyetsiz bir davranışa girmeyeceği açıktır. Öyleyse kimler, nerede ve nasıl Mehdi’nin gelişine hazırlanıyorlar?

Benim Mehdi, Moşiyah, Mesih, Krishna… bu inançların hiçbiriyle işim olmaz. Demek ki benim böyle bir şeye hazırlanmam da söz konusu değil.

TSK ve Türk Emniyeti’nin görev ve hedefleri arasında Mehdi’nin gelişine hazırlanmak olmadığına göre…

İslamcıların her biri tarikat, cemaatlerde Mehdileri beklediğine veya liderinin Mehdi olduğunu düşündüğüne göre…

Mehdi’yi dinciler beklediğine göre…

Tanrıverdi’nin SADAT’ı İslamcılarla kaynadığına göre…

Demek ki ortalıkta kirli işler dönüyor. Kimsenin Türkiye Cumhuriyeti’ni böyle bir güvenlik zaafiyetine düşürmeye hakkı yoktur. Laik Türkiye’nin Mehdi misyonu yoktur. Bu insanlar nasıl bu kadar rahat gezebiliyorlar?

Gayrinizamî harp sertifikası vermek ne demektir?

TSK, gayrinizamî harbin en başarılı uygulayıcılarındandır. Türk ordusu millî mücadeleyi düzenli savaş aşamasına kadar böyle sürdürmüştür. Terörle mücadeledeki başarısı ortadadır. Özel kuvvetlerinin saygınlığı, gücü, yetenekleri ortadadır.

SADAT daha ne eğitimi verecektir?

SADAT’ın kendi sitesinde “Gayri Nizami Harp Sertifikası” bölümünde yazanlara bakalım:

“SADAT Savunma hizmet verilen ülkelerin topyekün savunma organizasyonu ihtiyacı olarak ortaya çıkacak Gayri Nizami Harp teşkilatlanması ve bu teşkilat unsurlarının pusu, baskın, yol kapaması, tahrip, sabotaj ve kurtarma-kaçırma harekatları ile bu harekatlara karşı koyma faaliyetlerinin eğitimini verir.”

Gayrinizamî harbin olmazsa olmazlarından olan psikolojik harp ve istihbarat da bu sertifika programına dahildir.

Kendi ifadeleriyle emekli 1. sınıf emniyet müdürleri ve emekli askerler tarafından eğitim verilmektedir. Bu askerler, bu polisler kimlerdir? Hepsi Mehdi’nin gelişini mi bekliyor?

Şu iki noktayı unutmayalım.

Birincisi, bizim bu coğrafyadaki en büyük şansımız güvenlik kuvvetlerimizdir.

İkincisi, böyle bir coğrafya ve ülkenin millî güvenliği SADAT’ın varlığını kaldırmaz. SADAT tamamen masum olsa bile bu kuruluşun kurulmasına ve varlığını sürdürmesine izin verilmemeliydi.

Not ve Hatırlatma: Blackwater’ın kurucusu Eric Prince ve SADAT’ın kurucusu Adnan Tanrıverdi arasında ilginç bir benzerlik vardır. Prince, evanjelisttir. Mesih’in gelişini bekler. Onun inancına göre Mesih geldiği zaman evanjelist inançtaki Hristiyanlar ve Yahudiler birleşeceklerdir. Tanrıverdi ise Mehdi’nin gelişini bekliyor. İkisinin de savunma ve psikolojik harp eğitimi veren ve siyasîlerden destek gören şirketleri var.

Şöyle düşünelim…

Mesih’in gelişini bekleyenler Türkiye’de ve dünyanın her yerinde fink atarlarken Mehdi’yi bekleyen Tanrıverdi’nin yurt içinde hizmet vermediğini, tek bir ülkede hizmet verdiğini düşünmek saflık olmaz mı?

Olur…

O yüzden kimse kimseyi kandırmaya çalışmasın.

Ülkemize karşı uygulanan psikolojik harbin en açık örneği Ergenekon ve Balyoz kumpaslarıdır. Bu satırları okuyanlar arasında FETÖ’den alınması gerekip de alınmayanların neler hissedeceğini şimdiden kestirebiliyorum. Önce yüzleri ekşiyecek, sonra kimseler duymasın diye içlerinden “Kumpas değil” diyeceklerdir. Bugüne kadarki görüş ve eylemlerine bakılacak olursa ordumuz başta olmak üzere TSK’ye karşı psikolojik harpte etkin rol aldığı görülecek Nevzat Tarhan da bu yazdıklarımdan rahatsız olacaktır. Normal bir ruh hâline sahip bir insanın zaten rahatsız olması gerekir. Olmazsa Tarhan’ın ruh sağlığı yerinde değil demektir.

Üsküdar Üniversitesi Kurucu Rektörü Prof. Dr. Nevzat Tarhan, aynı zamanda ASDER (Adaleti Savunanlar Derneği) başkanlığını yürütmektedir. Kendisinin “Psikolojik Savaş” isimli kitabı 2002’de yayımlandı ve birçok kez basıldı hatta Arnavutçaya çevrildi. Yayınevi ise AKP’li basın ve medya mensupları tarafından bile “FETÖ’nün hücresi”, “FETÖ’nün karargâhı” gibi sıfatlarla anılan TİMAŞ’tır.

Bu kitabın psikolojik harbi anlatmayıp psikolojik harp uyguladığını anladıysanız bu harp yöntemini öğrenmişsiniz demektir. Zira psikolojik harbe karşı uyanık bilinç ve güçlü bir hafıza en güçlü savunma araçlarındandır. Biraz da araştırma yapıyorsanız, eski ve yeni bilgilerinizi gözden geçiriyorsanız korkmanıza gerek yoktur.

Kitaptan birkaç örnekle ne demek istediğimi açıklayayım.

“Provokasyon Tipi Psikolojik Savaş” alt başlığında Tarhan; 1 Mayıs 1977, Sivas, Maraş, Çorum olaylarını terörle mücadele için ortaya çıkan ani görevler olarak nitelendiriyor. “Terörle mücadele için ortaya çıkan ani görevler” ile ne demek istediği aslında açık değildir. Onun bu konuda ne demek istediğini anlamak istiyorsanız, kitabın yazım tarihine ve birkaç yıl sonra gazetelerde, basında bol bol göreceğiniz “Gazi Olaylarını Ergenekon mu planladı” tarzında haberleri hatırlayınız.

Ergenekon kumpasında Silivri’de hapis yatan ve uzun süre savunma hakkı bile demokratik (!) şekilde alınan “Şifre Çözüldü” kitabının yazarı Ali Özoğlu’nun, kumpas yıllarında yazmış olduğu dilekçede Gazi Olaylarıyla ilgili şu çarpıcı talebi görüyoruz:

“…Zira Gazi Olaylarının kim tarafından nasıl başlatıldığı hususuyla olayların arkasında hangi gücün bulunduğu konusu İçişleri Bakanlığı’nın 15 Mart 1995 tarihinde Bakanlar Kurulu’na sunmuş olduğu gizli raporda kuşkuya yer bırakılmayacak şekilde açıklanmıştır.

ABD tarafından o dönemde Irak’ın lideri olan Saddam Hüseyin’e karşı ‘BOP’ kod adlı bir operasyon planlanmış, bu operasyona ABD tarafından 100 milyon dolar harcanmış ise de General Vefik Samarray tarafından yapılması planlanan bu operasyonun Irak yönetimi tarafından öğrenilmesi üzerine operasyon mecburen iptal edilmiştir.

4 Mart 1995 tarihinde Mesut Barzani, Silopi’de Türk askerî yetkililerle görüşmüş, neticede Mart 1995’te ABD’nin karşı çıkmasına rağmen Çelik Harekâtı ve BOP kod adlı operasyonun fiyaskoyla sonuçlanması nedeniyle Çekiç Güç Operasyonu sona erdirilmek zorunda kalınmış, ABD yüzlerce CIA ajanı ve peşmerge ile bölgeden kaçmak zorunda kalmıştır.

BOP Operasyonun Türkler tarafından Irak yönetimine sızdırıldığından şüphelenen ABD, Çekiç Güç Harekâtı’nın da Türkiye’nin engellemeleri sonucu başarıszlığa uğraması nedeniyle Türk ordusunu durdurmak için ‘Gazi Mahallesi Provokasyonu’nu devreye sahneye koymuş ve ‘Sen benim nüfuz alanıma girersen ben de senin içini karıştırırım’ mesajını vermiştir.

Bugün aslında Ergenekon Operasyonu ile yapılan da aynı amacın farklı bir şekilde gerçekleştirilmesidir.”

Özoğlu burada “hodri meydan” diyor ve Gazi Olaylarıyla ilgili gizli raporun dosyaya getirilmesini talep ediyor. O sıralarda atıp tutmaya devam eden basın ve medya ise bu talep karşısında sessiz kalmayı tercih etmiştir çünkü yalancılar meydana inemezler. Nevzat Tarhan da çok iyi biliyor ki sözde provokasyon yoluyla psikolojik harp örneklerini sunarken art niyetli olduğu açıktır.

“Psikolojik Savaş” kitabından devam edelim. “Bir BÇG (Batı Çalışma Grubu) Yanıltması” alt başlığında Emekli Hakim Binbaşı Yusuf Çağlayan, Nevzat Tarhan’a göre BÇG tarafından hazırlanan aldatıcı bir raporla “disiplinsiz ve ahlâki durum” nedeniyle uzaklaştırılmıştı. Evi bile roketlenmiş başarılı subay Çağlayan, kanser hastası eşiyle sokak ortasında bırakılmıştı.

Kuddusi Okkır ve daha niceleri aklınıza geldi mi? “Hafıza” demiştik. Hafıza çok önemlidir. Yukarıdaki paragrafı birkaç maddede inceleyelim:

-Bu kitabın bir psikolojik harp unsuru olduğu apaçık ortadadır çünkü teori değil propaganda söz konusudur. Yazılanlar objektif olmaktan çok uzaktır. Teori kitabı yazıp böyle objektif ifadeler kullanmak, sinsice propaganda yapmak ve profesör ünvanına sahip olmak…

-Ergenekon ve Balyoz kumpaslarında Mustafa Kemal’in askerlerini Silivri ve Hasdal’a gönderen FETÖ’cü savcıların Tarhan’ın kitabını okumadıkları düşünülemez. Sayısız başarılı subay, kumpas davalarında neyin, kimin intikamı için içeri alındı?

-İrticadan atılan ama aslında zararsız bir dindar olduğu algısı yaratılmak istenen Yusuf Çağlayan’ın bütün kitapları onun bir siyasal İslamcı olduğunu gösteriyor. “Tahrif-i Tedrisat” kitabıyla tevhid-i tedrisata göndermeler yapılıyor, klasik FETÖ söylemleriyle resmî tarih vurguları yapılıyor ve açıkça “Türkiye’de vesayetin başında ordu ve yargı gelmektedir” deniyor. “Orduda, Yargıda Darbeci Kuşatma” kitabını ise Taraf gazetesi tanıtmıştır. Kitabı basan Nesil Yayınları, bizzat Yavuz Bahadıroğlu’nun yazdığı üzere Said-i Nursî’nin talimatıyla kurulmuştur.

Bir sonraki alt başlık: “Psikolojik Savaşta Bir Hedef: TSK”.

Bakın… Hedefin TSK olduğunu yazarak TSK’nin nasıl hedef alındığını göreceğiz. Bu başlıkta ilk olarak TSK’ye duyulan güvenin azaldığına dair vurgu yapılıyor ve deniliyor ki: “Orduya çok güvenenlerin oranı 1996-2001 yılları arasında %71’den %57’ye düştü.” Sonra buna dair nedensellik analizi yapılması gerektiği ifade ediliyor ve varılan sonuç dünden hazır: Ordu, siyasete çok karışıyor. Generallerin siyasete karışmaları halkın güvenini azaltıyor.

Bırakın %57’yi %71’in bile nasıl moral bozmaya yönelik bir psikolojik saldırı olduğunu gösteren bir araştırma var. Cahit Pehlivan tarafından hazırlanan “Türk Silahlı Kuvvetleri’nin Güvenilirliği Üzerine Bir Araştırma ve Ordu Millet Geleneği” isimli yüksek lisans tezinde KONDA Araştırma Şirketi’nin 1991-2002 yılları arasında yaptığı kurumlara güven araştırmasının verileri aktarılıyor.

Buna göre TSK’ye duyulan güven 1992’de %96, 1994’te %95, 1999’da %91,6, 2000’de %91,1, 2001’de %85’tir. Pehlivan ayrıca orduya duyulan güvenin 2001 ekonomik kriziyle azalmış olduğunu söylemek mümkündür, demektedir.

Bir psikolojik harekât işte böyle hazırlanır. Hayalî veriler, kara propaganda, çarpıtmalar, iftira ve hakaret dolu yayınlar, provokasyonlar ve daha birçok şey… Bir önceki başlıkta Maraş ve diğer kanlı olayları dolaylı yoldan Türk devletine bağla, sonra orduya güvenin azaldığını ve bunun nedeninin siyaset olduğunu yaz, sonraki süreçte ABD ve AB yetkililerinin açıkça rahatsız olduklarını ifade ettikleri ordu-siyaset ilişkisi gündeme geliversin. Sonra da gelsin kumpaslar… Değil mi?

Bakın, “Halk-ordu iş birliği” kısmında verilen örnek çok ilginçtir: “Güneydoğuda askerin ayakkabılarla evlere girmesi, sevilen kişilerin itilip kakılması gibi olayların yaşanması alt kültür grubunun güvenini kazanmayı engellediği bilinmektedir.”

Hem TSK’nin psikolojik harpte hedef olduğunu yazacaksın hem de sürekli bu tarz söylemlere yer vereceksin. Kitabında güya bir komutanın sahip olması gereken özelliklere dair bilgiç ifadeler kullanan Tarhan’a kendisinin de çok iyi bildiği bir şeyi hatırlatalım: Bir kere askerler asker botu giyerler, ayakkabı değil. İkincisi, sorgulanması gereken şey askerlerin olay mahallinde olmaları değil sözde sevilen ama itilip kakılan kişilerin olay mahallinde ne işleri olduğudur.

Lütfen hafızanızı tazeleyin. Gazete ve medya arşivlerine bakın. Tarhan’ın bu kitapta yazdığı ne varsa hepsinin kumpas davalarında temel söylemler olduğunu göreceksiniz. Bu da kendisinin kumpas davalarının teorisyenlerinden olup olmadığını sorgulatmaktadır. Üstelik Tarhan hâlâ ASDER başkanıdır ve bu sitede sürekli haksızlığa uğradıkları gerekçesiyle tasfiye edilen askerlerle ilgili haberler yer almaktadır.

Tam bu noktada SADAT’a değinmek zorundayız ama önce ASDER’in sitesinde yer alan geçmiş tarihli haberlerden birkaç başlık aktarmak istiyorum:

“O Yasakçı Şimdi Eğitimci” (2013 yılında yayımlanmış. 2008’de Türk askerinin yemin töreninde başörtülülere yasak uyguladığını yazdıkları Naim Babüroğlu’na saldırmışlar. Tarhan hem TSK hedefte, diye yazıyor hem de psikolojik harp konusunda en ufak bir hassasiyet göstermiyor.)

“Balyozcuların Arka Bahçesi” (2011 yılından. FETÖ’cü savcılar için ASDER’den iyisi Şam’da kayısı. Şam’a zaten gidemiyorlar, artık Balyoz da yok. Ne olacak şimdi?)

“İnanç Orduda Erlere Mahsustur!” (2011 yılından. Asker-toplum arasında fitne yayma tekniği mi bu da?)

Bu arada… ASDER yazarlarından biri de Yusuf Çağlayan’dır. Beraber yürüdüler onlar bu yollarda…

SADAT’la da beraber yürüyorlar. İrtica mağdurları (!) hep bir araya geliyorlar. SADAT’ta İslamcının her türlüsü belki vardır ama insanın başka türlüsü yoktur. Kumpaslarda devletin şeffaf olması gerektiğini, Kozmik Oda’da neler yazdığının dünyaya demokrasi ve şeffaflık adına ifşa edilmesi gerektiğini söyleyip duran liboşlar, bu kurumun neden bu kadar gizemli kalmayı tercih ettiğini mantıklı bir gerekçeyle açıklayamazlar. SADAT’ın gizliliğine hak verip devletin gizliliğine saldırmayı asla aklayamazlar.

Tarhan’ın şu sözlerini hatırlayalım:

“O derneğin (ASDER) üyeleri bu süreçte (15 Temmuz), binin üzerinde subay, astsubay. Tankın paletini takozlamayı biliyorlardı. Periskopun üzerine çıkıp köreltmeyi biliyorlardı. Tankın mazot hortumunu kesmeyi biliyorlardı. Bunlar o gece hepsi sahaya çıktılar kendiliğinden çünkü geçmişin acısı ve güvensizlik var.”

Yani öyle demokrasi filan hikâye… Burada da söylemek istediğini açıktan söylemiyor ama dolaylı yoldan “intikam” vurgusu yapıyor. SADAT, irticadan atılanların intikam için toplandıkları gizli bir ordu mudur?

Nevzat Tarhan’ın SADAT’taki görevi TSK’ye karşı psikolojik harp yürütmek midir?

Çok açık ve net bir şekilde kumpas davalarını desteklemiş olan Nevzat Tarhan, FETÖ’nün bu kumpaslarında etkin rol almış mıdır? Bu konuda savcılar tarafından ifadeye çağrılmış mıdır? Çağrılmadıysa neden çağrılmamıştır? Kumpasları kuranlarla mücadele etmek için Nevzat Tarhan gibi, Mehmet Eymür gibi kilit isimleri sorgulamak gerekmiyor mu? Tarhan’ın yazan, Eymür’ün yöneten olduğu operasyonlar var mıdır?

Unutmayalım…

PKK, bölücü terör örgütüdür. Eylemlerinin odak noktası fiziksel terördür.

FETÖ ise tüm ülkeyi ele geçirmek, dönüştürmek, bölmek isteyen bir terör örgütüdür. Eylemlerinin odak noktası zihniyet terörüdür.

FETÖ’ye böyle bakınca aslında gerisi çorap söküğü gibi geliyor ama böyle bakmak pek çoklarının işine gelmiyor.

Not: Hiç ama hiç alakası olmadığı hâlde, “Psikolojik Savaş” isimli kitapta seçilen sivil itaatsizlik örneklerine bakın: Said-i Nursî ve Nurcular.

Tarhan, Gandhi ile Nursî’yi karşılaştırıyor. “İkisi de liderlik vasfını kabul etmiyor” diyor. Ne kadar güzel bir teori kitabı…

Kendime “bediüzzaman” desem ve bunu birçok kişiye kabul ettirsem ben de kendime lider demem. Daha ne diyeyim?