“Ağaç, sapı kendi dallarından yapılan balta ile kesilir.”

Mustafa Kemal, Nutuk’ta “Bunca yüzyıllarda olduğu gibi bugün de milletlerin bilgisizliğinden ve bağnazlığından yararlanarak binbir türlü siyasi ve kişisel amaç ve çıkar sağlamak için, dini alet ve araç olarak kullanmak girişiminde bulunanların, içeride ve dışarıda varlığı bizi bu konuda söz söylemekten, ne yazık ki, uzak bulundurmuyor. İnsanlıkta, din hakkındaki bilgi ve anlayış, her türlü hurafelerden sıyrılarak gerçek bilim ve tekniğin ışığından arınmış ve mükemmel oluncaya kadar, din oyunu aktörlerine, her yerde tesadüf olunacaktır.” diyor.

Mustafa Kemal zamanın çok ötesinde bir deha olduğunu bu sözleriyle bir kez daha gösteriyor. Çünkü birazdan hep birlikte, din oyunu aktörlerinin Sivas Kongresi sırasında yürürlüğe koyamadıkları Amerikan mandasını Ebedi Başkomutan’ın ölümünden sonra aşamalar hâlinde nasıl hayata geçirdiklerini göreceğiz.

Böylece hiçbir sinsiliğin ortaya çıkmaktan kurtulamayacağını da göreceksiniz.

Bir önceki yazımızda ulus devlet ve laik devlet olamayışımızı Mustafa Kemal’e bağlayan paçozlara cevap verdik. Bu yazımızda da Mustafa Kemal’in yukarıdaki sözlerinden yola çıkarak hatırlatalım: Laiklik, bir milletin tamamı şu veya bu dinden olunca gerekliliğini yitiren bir kavram değildir. Laiklik, irtica zehrinin panzehiridir.

Laikliği birçok dinin bir arada yaşamasını sağlayan bir kavramdan ibaretmiş gibi sunmaya çalışan diyalogçuların gizli misyonerlik oyununu anlatmaya başlayalım.

Dinlerarası diyalog ve ona kaynaklık eden fikirler aslında Haçlı Seferleri ve Batı emperyalizminin yükselişi sırasında birbirinin zıttı olan iki noktaya dayanır.

Birinci nokta, Haçlı Seferleri sırasında İslam coğrafyasında bir türlü başarı elde edilememesi ya da elde edilen başarıların uzun süreli olamamasıdır.

İkinci nokta, Batı emperyalizminin bilhassa Uzak Doğu’da gerçekleştirdiği emperyalist işgallerin kalıcı olmasını sağlamaktır.

İlk noktada 12. yy.a kadar gideriz ve karşımıza Vatikan’daki eski ekollerden olan Fransiskenlerin kurucusu Assisili Francis çıkar. Francis’e göre misyonerler Müslüman ülkelere göç ederlerse İncil’i öğretebilir ve Hristiyan dinini yayabilirlerdi.

Cusalı Nicolas ise günümüz diyalog anlayışına daha yakın bir fikre sahiptir. Fatih’in İstanbul’u fethetmesi üzerine yeni Haçlı seferi planlayan Avrupalı otoritelerin aksine Nicolas, Hristiyanların diğer dinlerin mensuplarıyla barış içinde toplanmalarını istiyordu çünkü onun inancına göre bu toplantıların sonunda diğer dinlerin mensupları Hristiyanlığın doğru olduğunu görüp din değiştireceklerdi.

İkinci noktaya yani 1860’lara gelince dinlerarası diyalogun sistemleşmeye başladığını görürüz. Artık Batı emperyalizmi, Haçlı Seferleri’ndeki güç dengelerini bozup uzak memleketlerde sömürgeciliğe başlar. Uzak Doğu dinleriyle Orta Doğu menşeili Hristiyanlık arasındaki farkları kaldırarak misyonerlik faaliyetlerine hız kazandırmak gerekir.

İlk olarak 1853 yılında Londra’da “İnsancıl Dini Cemiyet” kurulur. Bu cemiyet daha sonra “Hür Dini Cemiyet”e evrilir. Adında da anlaşılacağı üzere tüm üyeleri Mason olan bu cemiyet, daha sonra kurulacak olan “Dünya Dinleri Parlamentosu / Dinlerin Dünya Parlamentosu”, “Etiksel Kültür Kurumu”, “Dünya Misyonerlik Konferansı”, “Dünya Kiliseler Birliği Konseyi”, “Evrensel Hristiyanlığın Birleşimi İçin Kutsal Ruh Cemiyeti” (Birleşim Kilisesi / Moon) gibi oluşumlara da kaynak oldu.

Emperyalizm açısından dikkate değer bir noktadır: “Dünya Dinleri Parlamentosu”, ilk kongrelerine dünyanın birçok yerinden din adamlarını çağırırken Amerikan yerlilerini çağırmamıştır.  

Bir diğer diyalogçu kuruluş olan Birleşim Kilisesi -Türkiye’de bilinen adıyla Moon tarikatı- ve FETÖ arasındaki benzerlikler sıklıkla dile getirilir. Bu kiliseye tekrar değineceğiz.

Bir önceki yazımız “Kripto İhanet ve Kin Kardeşliği”nde mübadelenin, Karabulut gibilerin sinsi ithamlarına karşın, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda çok önemli rol oynadığını yazdık. Yine Hamdullah Suphi Tanrıöver’in Celal Bayar’la bir anısının Ercan Yavuz’un yazısında kaynak olarak gösterildiğini yazmıştık.

Böylece bir kez daha hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığını hatırlatarak Tanrıöver ve Bayar isimlerinin “Atatürk’ün en büyük üzüntüsü” iftirasına kaynaklık etmelerinin de tesadüf olmadığını belirtelim.

İki ismi bir araya getiren şey Anadolu Ortodokslarının Türklüğü ya da Atatürk’ün üzüntüsü iddiası değil, Dinlerarası Diyalog ve Athenagoras’tır!

Tabiri caizse gaza şimdi basıyoruz. Emniyet kemerlerinizi takın!

1924 Anayasasındaki Türklük tanımına karşı çıkan ilk grup TBMM’deki milliyetçilerdi. Türklük tanımına muhalefet edenlerden biri, Hamdullah Suphi Tanrıöver’di. Tanrıöver’in, maddenin tartışıldığı günkü konuşmasını özetle aktaralım:

“…Bir taraftan da hükümet mücadele ediyor, ecnebiler tarafından tesis edilmiş olan müessesatta çalışan Rum’u, Ermeni’yi çıkarmaya çalışıyor. Biz bunları Rum’dur, Ermeni’dir diye çıkarmak istediğimiz vakit bize ‘Hayır, Meclisinizden çıkan kanun mucibince bunlar Türk’tür’ derlerse ne cevap vereceksiniz?”

Tanrıöver Bursa’nın işgal edildiği günlerde Mustafa Kemal’i ve Türk kurmayını TBMM’de sıkıştırmaya çalışmışsa da Mustafa Kemal’in alkışlar eşliğinde yaptığı konuşmayla gerekli cevabı almıştı. Mustafa Kemal, Tanrıöver ve onun gibi düşünenlere, “Biz istikbalimizi millete emanet edip mücadeleye başlamışken sudan vazifelerle uğraşanlar” demişti.

Tanrıöver’in özel kalemi olarak da görev yapan Mustafa Baydar’ın anlattığına göre Reşit Galip ve Sadri Maksudi gibi isimlerin de bulunduğu bir toplantıya Atatürk’ün emriyle çağrılan Tanrıöver’e Türk Ocaklarının vazifesini tamamladığı anlatılmış, o da buna muhalefet etmişti. Ocakların kapatılmasıyla ilgili rapora bir tek Tanrıöver imza atmamış, Atatürk buna sinirlenerek raporu yırtmıştı. Rapor tekrar yazılmış, bu sefer Tanrıöver de imza atmak zorunda kalmıştı.

Türk Ocakları neden kapatıldı?

Bunu da kısaca cevaplayalım ki konu daha iyi anlaşılsın.

Çoğu araştırmacı Nazilerle olan ilişkilerini öne sürer. Atatürk’ün bundan rahatsızlık duyduğunu ifade eder. Ancak tek neden bu değildir. Türk Ocakları; Hasan Ferit Cansever, Enver Ziya Karal, Uluğ İğdemir gibi isimlerin ifade ettiği gibi pek çok yerde belediyelere müdahale etmeye başlamış, Serbest Fırka kurulunca birçok Türk Ocaklı genç bu partiye yazılmıştı.

Ve Mustafa Baydar, bu konuyu “Atatürk kendi direktifi, kendi kontrolü altında yeni bir nesil yetiştirecek ve eserini ona emanet edecekti.” şeklinde özetleyerek sözü Atatürk’e bırakır:

“…Memleketin ve inkılabın içeriden ve dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı masuniyeti için, bütün milliyetçi ve cumhuriyetçi kuvvetlerin bir yerde toplanması lazımdır. (…)”

Daha önceki yazılarımda bahsettiğim misoneistler -yeni olandan korkanlar- daima eskiyi aradılar, inkılapları hiçbir zaman yürekten desteklemediler, bazen bunu gizlemek için inkılap yanlısı uç beyanlarda bulundular, Sivas’taki mandacılık fikirlerinden hiçbir zaman vazgeçmediler.

Baydar, Tanrıöver’den “Her zaman eskiyi arardı.” diye bahseder.

Ve Mustafa Kemal’den sonra memleketi adım adım ABD’nin mandası hâline getirmeye başladılar.

Emperyalistlerin dinlerarası diyalog dünyasına hoş geldiniz.

Sizleri kapıda yine Tanrıöver ağırlıyor ve çok sevdiği dostu Athenagoras’tan da bahsederek aynen şunları anlatıyor:

“İstanbul Patrikhanesi, çok ihatalı sezişleri ve görüşleri olan büyük bir din adamının (Athenagoras!) riyasetinde kendi üzerine yepyeni bir vazife almıştır. Onu, ihtilaflı devirlerden sonra bizden uzak bir müessese hâlinde değil, manevi nüfuzunu milletimizin selameti lehine, insan haklarının masuniyeti lehine kullanırken görüyoruz.

(…) Biz aynı sesi milletlerarası kongrelerde Amerika’nın birçok merkezlerinde Türkiye ve Türklük lehinde bir derin iman perdesi ile konuşurken dinledik. Orada Papalık makamı, burada on altı asırlık resmi ve büyük bir dini makam bir noktada birleşmişlerdir.

(…) Komünizmin temsil ettiği istila hırsı nesillerce devam edecektir. Araya girmesi muhtemel sathi uzlaşmalara rağmen daha uzun müddetler biz ve bizden sonra gelenler onunla uğraşmaya mecbur olacağız. Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Evet, Hamdullah Suphi Tanrıöver, ABD’de dinlerarası diyalog toplantılarına katıldı.

Evet, İnönü’nün emriyle bir gecede Türk vatandaşı yapılarak “ekümenik” sıfatıyla Türkiye’ye gönderilen ve Truman’ın doktrinini temsil eden Athenagoras ve Tanrıöver sıkı dosttur. Tanrıöver, Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırlamıştır!

Evet, “komünizmin temsil ettiği istila hırsı” büyük bir bahanedir. El birliğiyle memleketi dinciliğin ve onun hamisi olan ABD’nin kucağına atmıştır.

Athenagoras’ın marifetlerini uzun uzadıya anlatmaya gerek yoktur. Bilindiği üzere kendisi Truman’ın Yunanistan ve Türkiye gibi ülkelere Sovyet tehlikesine karşı yardım doktrinini uygulayan önemli bir isimdir. Her iki ülkeyi de ilgilendiren kullanışlı birisidir. Hem Katoliklerle karşılıklı aforozu kaldırarak dinlerarası diyalog faaliyeti yürütmüş hem de komünizmle mücadele bahanesiyle misyonerlik faaliyetleri ve ABD emperyalizmi için çalışmıştır.

Tanrıöver’in özel kalemi Mustafa Baydar, Tanrıöver’in Athenagoras’a çok değer verdiğini ve onunla ABD seyahatinde (dinlerarası diyalog toplantısında) tanıştığını anlatır. Ayrıca Athenagoras’la kesinlikle posta yoluyla haberleşmediğini, Fener papazına yazdığı mektupları kendisine vererek gönderdiğini anlatır.

Ve Athenagoras, Tanrıöver’e gönderdiği imzalı bir fotoğrafının arkasına aynen şunu yazar:

“Çok kıymetli ve sevgili arkadaşımız ekselans Hamdullah Suphi Tanrıöver’e en samimi sevgi, takdir ve muhabbet hislerimizle ve sıhhati afiyetleri için candan dualarımızla.

2 Haziran 1949, İstanbul Rum Patriği Atinagoras.”[1]

Bitmedi!

Komünizmle mücadele amacıyla “Selamet”, “Sebilürreşad” gibi dergilerde dinin kuvveti üzerine yazılar yazan Tanrıöver, Athenagoras’tan imzalı fotoğrafı kaptığı 1949’da Vatan gazetesinde (9 Şubat tarihli) şunları yazıyor:

“Üç belli başlı ihtilal yakın Avrupa tarihinde din müesseseleri aleyhine hareket etti: Fransız İhtilali, Rusların Komünist İhtilali ve bizim Milli Mücadele’yi takip eden ve birçok mazi müesseseleri aleyhine inkişaf eden ihtilalimiz.”

(…) Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.”

Baydar soruyor, “Ne demek istiyorsunuz?” diyor ve ekliyor: “(Tanrıöver) Cevap vermedi veya veremedi…”

Büyük aydınımız (!) Tanrıöver bir başka yazısında ise özetle “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor. O din aktörlerini besleyen, kendi ifadeleriyle o aktörlere ekmek veren müessese hangisiydi?

Rauf Orbay’ın, Refet Bele’nin millet açlıktan kıvranırken “Ekmeğini yedik” diyerek vazgeçemediği müesseseydi. Yani saltanat ve hilafetti.

Şaşırdınız mı? Şaşırmayın.

Hamdullah Suphi Tanrıöver ve dedeleri “Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diye anlattığı Cerrahi tarikatına mensuptu.

Sürekli yazıyoruz ancak bunu sürekli vurgulamak gerekiyor: Hiçbir şey tesadüf değildir.

Bugünkü Cerrahilerin eski şeyhinin inkılap sözcüğüyle oynayarak “inkilab” (köpekleşme) dediğini hatırlayın. Aynı şahıs Türkiye’deki hamile kadınların sokağa çıkmasını sakıncalı görürken ABD’deki Cerrahi şeyhinin cenazesine de Kanada’daki Cerrahilerin toplantılarına da birçok modern giyimli hanımefendi katılıyordu. Başı açık kadınlar burada dua etse nasıl bir linç kampanyası başlatılacağını siz düşünün.

ABD’nin, İngiltere’nin düzenine son derece saygılı ve uyumlu cemaatlerle tarikatların Türkiye’deki tavırları kuyruk acısından başka bir şey değildir.

Tanrıöver’i, son derece önemli bir iddiayı buraya taşıdıktan sonra geçeceğiz.

Siyasal İslamcı Yazar Hasan Külünk, Hamdullah Suphi Tanrıöver’le ilgili bir iddia ortaya atmıştı. Külünk, Tanrıöver’in Nurcu Osman Yüksel Serdengeçti’ye “Bu Menemen Olayı var ya, onu biz yaptık. Kabakçı taifesine (esrarkeşlere) üç beş kuruş verdik. Nümayiş tertipledik. Fakat kontrolden çıktı, zavallı Kubilay kurbanı oldu.”

Külünk’ün iddiasına göre bu sözde sırrı Nurcu Serdengeçti de Külünk’e emanet etmiş.

Tanrıöver’in “Dağ Yolu” kitabının ikinci cildi, “Kubilay’ın Kesik Başı” başlığıyla başlar. Orada yazdığına göre Kubilay’ın Türk Ocakları üyesi olduğunu iddia ediyor. Mürteciler hakkında isabetli şeyler yazan Tanrıöver, gerçekten Serdengeçti’ye böyle bir şey söyledi mi?

Ergenekon kumpaslarında Menemen’in Kemalistler tarafından tezgahlandığı iftirasını hatırladınız mı?

Tanrıöver, Serdengeçti ve diğerleri…

Bu gizli veya açıktan dincilik yapanların yolu hep önce birbirine, sonra ABD’ye çıkar.

Bakın, Athenagoras’ın hatırlı dostlarından olup Fener Kilisesine gidip gelen Said-i Nursi, papazın gizli Müslüman olduğunu düşünürdü. ABD hakkındaki fikirlerine bakalım:

“…Kürre-i arzın şimdiki en büyük devleti Amerika’nın bütün kuvvetiyle din hakikatlerine taraftar çıkması ve İslamiyet’le Asya ve Afrika’nın saadet ve sükunet ve müsalaha (barış) bulacağına karar vermesi ve yeni doğan İslam devletlerini okşaması ve teşvik etmesi ve onlarla ittifaka çalışması, kırk beş sene evvel olan müddeayı isbat ediyor, kuvvetli şahit olur.”

O zamanın dilinden ziyade kendi cehaletinden dolayı Said-i Nursi’nin birçok ifadesi karmaşıktır. Bu nedenle birçok Nurcu da kendi içinde Nursi’nin yazdıklarının çarpıtılması iddiasıyla kapışır.

Ama buradaki ABD aşkıyla ilgili kapışamaz!

ABD devam eden süreçte ne güzel de okşadı İslam devletlerini, değil mi? Dinlerarası Diyalogun temelini atarak Müslüman din adamlarını misyonerlik faaliyetleriyle “yeşil kardinal” yapıp komünizmle mücadele bahanesiyle Türkiye’yi, nükleer silah bahanesiyle Irak’ı ne de güzel okşadı.

Bakın…

Adından da anlaşılacağı üzere Birleşim Kilisesi, Kore’nin %40’ını kısa zamanda Hristiyan yapmıştı.

Kore’deki en önemli komünizmle mücadele aparatıydı. Göbekten ABD’ye bağlıydı, her zaman olduğu gibi.

CIA, hangi kiliseyi kullanarak “Dünya Anti Komünist Ligi”ni örgütlemişti? Cevap: Birleşim Kilisesi!

FETÖ elebaşı Fetullah Gülen, Komünizmle Mücadele Derneği’nin Erzurum’daki kurucularındandı. Celal Bayar, Adnan Menderes, Turgut Özal da derneğin bilinen üyelerindendir.

Ve Papa’ya 1998 yılında “Rabbin aciz kulu” olarak hizmet etmeye hazır olduğu mektubunu yazan Gülen’in FETÖ’sü, dinlerarası diyalog ve misyonerlik faaliyetlerinin en önde gelen taşeronuydu. Üstelik Dinlerarası Diyalog Sekreterliğinin Türkiye’yle ilk teması 1984 yılında gerçekleşti. Bu temasta aracı olan kişi o zamanın CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek’ti. Gülek’in diyalog projesi için gittiği ilk isimse FETÖ elebaşıydı.

Bu arada dikkat çekici bir nokta: Bir önceki yazımızda işlediğimiz “Sürgündeki Ortodoks Türkler” yazısı hatırlayacağınız üzere Ocak 1998 tarihli Aksiyon’da yayımlanmıştı. Şubat 1998’de de Fetullah’ın Papa’ya mektubu kendi yayın organı olan Aksiyon’da yayımlandı.

FETÖ, Vatikan’la olan münasebetlerini kuvvetlendirirken Nurcuların “Yazıcı” kolundan iki şahıs vaftiz edilerek “Türk Dünyası Presbiteryen Kilisesi”ne alındı. Turgay Üçal ve Yavuz Kapusuz, vaftiz edilip din transferi gerçekleştirildikten sonra İstanbul ve Ankara’da bu kilisenin pastörleri oldular.

Günümüzde Fenerbahçe-Galatasaray arasında kolayca transfer gerçekleşmez. Sözleşmesi biten futbolcu bile bu kulüplerin birinden diğerine geçerken adeta kaos çıkar. İşlerin bu noktaya gelmesinde rolü olanların başında FETÖ’nün gelmesi de enteresan bir noktadır.

Dar alanda kısa paslaşmalar ve pastörler…

Ve günümüze geliyoruz.

Karşımıza daha önce birçok kere anlattığımız Noel Baba Barış Konseyi isimli sözde vakıf çıkıyor. Kurucularını ve üyelerini hatırlayalım: Muammer Karabulut, Sevgi Erenerol, Niyazi Öktem, Cengiz Çandar, İsak Haleva, Abdurrahman Dilipak…

Muammer Karabulut, 90’larda kendince atağa geçiyor. “Grün Magazin” adında bir Almanca dergi çıkarıyor. Dergi, turizm üzerine. Daha sonra gelsin Noel Babalar, kiliseler, turistler ve nihayet Kıbrıs’taki dolandırıcılık projesinden de anlaşılacağı üzere dolarcıklar.

Sevgi Erenerol, Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin eski basın sözcüsüydü. Aynı zamanda Ayasofya Derneği’nin kurucu başkanıydı. Şimdilerde görevini Menzil’e otobüs kaldıran, FETÖ’ye övgüler dizen Namık Kemal Zeybek’in danışmanlığını da üstlenen Chris Selçuk Erenerol’a devretti.

Bu arada eklemek gerekir: Bu satırların yazıldığı sırada Chris Selçuk Erenerol’un “Türk töresinin inançlara etkisi” başlıklı yazısına denk geldik. Bir taraftan Atatürk sonrası yöneticilerin memleketi gericiliğe götürdüğünü yazarken diğer taraftan Alexander Dugin’den alıntı yapıyor. Dugin’in yazısındaki Hristiyan Slav geleneğinin Türk kültürüne bağlanmasını bir tarafa bırakalım.

Yazısını sosyal medya üzerinden kendisine sunduğu Dugin’in Türkiye ve Atatürk hakkındaki görüşlerine çok kısaca göz atalım ve yazdığı yazının kendisiyle nasıl çeliştiğini anlayalım.

Alexander Dugin, bir çeşit “Yeni Osmanlı” yaklaşımı sergileyen bir stratejisttir. Erenerol’un bahsettiği gericilerin ve aynı zamanda Graham Fuller’in görüşlerine yakın düşünür. Ona göre Türkiye, çok merkezli ve çok milletli emperyal İslamiyet’i terk ederek Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde laik bir ulus devlet kurmuştur. Bu da Fransız orijinlidir. Böylece Türkiye, kendi tarihinden ve jeopolitiğinden ilk kopan devlet olmuştur.

Dugin’in Putin üzerindeki etkisi tartışılır[2] ama Perinçek’le ilişkisi tartışılmaz. Slavların Hristiyanlığıyla Türk kültürünün benzeşmeyip Murat Adji’nin de çalışmalarında ispatladığı üzere Slavların din başta olmak üzere pek çok alanda Türk kültüründen etkilendiğini –misyonerlerin iddiasının aksine– saatlerce konuşuruz ama Perinçek ve Erenerol ailesinin ilişkisini sorgulayamayız.

Perinçek ve AKP yani siyasal İslam ilişkisini konuşmaksa asla mümkün değildir (!).

Her şey açık ve nettir. Görüldüğü üzere tesadüf diye bir şey yoktur.

Kürtçü ve FETÖ’ye övgüler dizdiği sabit olan Cengiz Çandar’ı, dinlerarası diyalog teorisyeni FETÖ’cü Niyazi Öktem’i, siyasal İslamcının önde gideni Abdurrahman Dilipak’ı ayrıca yazmaya gerek yok.

Ne yapmışlardı?

Mesela 1993 yılında ilk dinlerarası diyalog etkinliğini gerçekleştirmişlerdi. Birçok toplantılarına da Fener Kilisesi görevlilerini davet etmişlerdi. Ancak mesela Fener’den Kalayci isimli papazı hem kendi etkinliklerine davet etmişler hem de Demre’de ayin yapacağı zaman protesto etmişlerdi.

Daha önce sormuştuk ama böyle bir hizmette bulunmamışlardı: Dinlerarası diyalog etkinliği gibi çeşitli etkinliklerinin konuşma kayıtlarını yayımlayın. Niyazi Öktem, Fener yetkilileri vs. neler konuşmuş, hep beraber görelim.

Sansürlemeden paylaşmanız mümkünse tabii.

2000’li yılların başlarında, laik Türkiye’ye dışarıdan vurulmaya çalışılan darbe siyasal İslam’dı. İçeriden vurulan darbe ise FETÖ ve onun çeşitli kitleler içine sızdırdığı koçbaşlarıydı. Bunlar laik bir memlekette utanmadan din siyaseti yaptılar. Diyalogu kendilerine araç edinerek Türkiye’nin birçok din ve mezhepten meseleyi üstlenmesini sağlamaya çalıştılar.

Tüm bu çabalar boşuna değildi.

Diyalog adı altında memlekette çeşitli dinlerin kiliselerini, havralarını sürekli gündeme getirir veya Ayasofya Derneği üstünden sürekli siyasal İslamcıların duygularını ateşlemeye çalışırsanız yaptığınız şeyler yalnızca dinciliğin harlamasına hizmet eder.

Muammer Karabulut, “Şehit Ayasofya- Bilgelik, İman ve Sevgi’nin Anasıdır” isimli bir başka saçma yazı yazıyor. Bilindiği üzere “sevgi” sözcüğünden sonra özel isim olarak kullanılmamışsa kesme işareti kullanılmaz. Gönderme yapıldığını anladınız. Şimdi yazıdaki şu cümleyi dikkatle okuyun:

“Ayasofya adı, temelleri, misyonu ve tarihe tanıklığı ile tartışmasız Hristiyanlık tarihinin en önemli eseri, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin egemenlik sınırlarında yer alan ve sahiplenmesi ile birlikte korunması da gereken en öncelikli eserdir.”

Bu satırlar Dilipak, Erenerol ve Karabulut ilişkisini özetler niteliktedir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti bir din devleti değildir. Hele ki tarihi yalanlar üzerine inşa edilmiş karakterleri gündemine alarak dilenciye sadaka verir gibi kimseye sadaka verecek de değildir. Yıllardır “Devlet bize bakmıyor.” diye sağa sola beyan verenlerin, insanlara yazı yazdıranların, yazdığı yazılar paylaşılsın diye millete mesaj atanların bakıcısı da değildir.

Bir insanın kendisinde kabiliyet ve samimiyet varsa o insan her işi kendi yoluna koyar.

Varsa tabi…

Son olarak bütün diyalogçuların yolunun ABD’den geçtiğini, Kemalistlerin arasına sızan koçbaşlarının gerçekte siyasal İslam’ı tahrik ederek nasıl güçlendirdiğini gösteren bir örneği de hatırlatarak yazımızı noktalayalım.

ABD’nin Irak’ı -Said-i Nursi’nin ifadesiyle- okşadığı bir zamanda Noel Babacı Karabulut bakın kime barış ödülü veriyor:

Kaynakça

Yazı Fotoğrafı: Cumhuriyet gazetesi, 4 Mart 1962.

Prof. Dr. Mehmet Bayrakdar, “Dinlerarası Diyalog ve Tarihçesi”.

Teoman Ergene (Papa Eftim), “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları”.

Mustafa Baydar, “Hamdullah Suphi Tanrıöver ve Anıları”.

Hamdullah Suphi Tanrıöver, “Dağ Yolu 2”.

Selim Kurt, “Dugin’in Avrasyacılık Anlayışında Türkiye’nin Yeri”.

[1] Kendi yazım şekli.

[2] Dahası, İngilizlerin “Kremlin’de Bir Kemalist” diye tanımladıkları Rusya lideri, Kemalizm karşıtı ve İslamcı müttefiki Dugin’den pek hoşlanmaz!

Noel Baba Barış Konseyi ve Karabulut’un marifetlerini epeydir yazıyorum. Bu sözde vakfı kazdıkça altından dinlerarası diyalogtan Noel Baba Barış Köyü adı altında kaçak işçi çalıştırmaktan orman arazisine çökme girişimine kadar özel yetenek (!) isteyen pek çok sahtekarlık çıkıyor.

Bir önceki yazımın sonunda bahsettiğim belge ve fotoğrafların Noel Babaları ve onların cinlerini, kibirli basın sözcülerini, üç satır yazı yazmaktan aciz olduğu için kalemini devşirmelere teslim eden zayıf kişilikleri nasıl hoplattığını biliyorum.

Görme engelli öğrenciler üzerinden para toplayan ve 15 Temmuz’da tutuklanan Harbiyeli öğrencilerin ailelerini umut tacirliği ile çarpan çakma Mehdi avukat, yarbayken ordudan atılan bal porsuğu, öğretim üyesi bitcoinci hoca, olmadık paraların peşinde durmaksızın koşan emniyet emeklisi zavallı memur ve diğerleri, bekleyin! Belge ve fotoğrafları tek tek yayımladığım zaman hepinizi çok sevdiğiniz ilahiler eşliğinde valse kaldıracağım, sabırlı olun ve merak etmeyin!

Ancak öncesinde, birkaç hatırlatma yapacağım ve kendini görünmez zanneden, KKTC’de üç ayrı sabıkası olan Karabulut’un dinlerarası diyalog maceralarına değineceğim. Bunları da her zaman olduğu gibi kendi kaynaklarından, kendi beyanlarından alacağım.

Son valse kadar hazırlığınızı yapın.

Daha önceki yazılarımda aktarmış olduğum haberleri hatırlarsınız. Bu haberlere göre Muammer Karabulut ve Sevgi Erenerol gibi isimlerin başını çektiği Noel Baba Vakfı, güya KKTC’de 41 ülkeyle birlikte “Noel Baba Barış Köyü” yapacak, bu proje milyarlarca dolarlık bir bütçeye sahip olacak, %150’lik turist artışı sağlayacak, KKTC’deki soydaşlarımızın yıllık gelirlerini de artıracaktı.

Bu uyuşmuş kafayla bile ulaşması zor kafadan çıkan yalanları KKTC’de ne medya yedi ne hükümetler yedi ne de sivil toplum örgütleri buna müsaade etti.

Böylece 104 bin sterline sattıkları yerleri devlete 5000 sterlin olarak gösteren Noel Baba’nın cinleri, KKTC’de iş yapan İzmirli T.C. vatandaşlığından KKTC vatandaşlığına geçen Simon Aykut’un Yahudiliği ve Chabad üzerinden kamuoyunu aldatmaya kalkarak “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” şeklinde paçoz paylaşımlarla Türk devletine saldırmaya kalktılar. Mesele ne Simon ne Yahudilikti. Bunlar sadece kullanışlı ve pazarı hazır bir araçtı. Asıl mesele KKTC devletini, Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’ı, KKTC bürokrasisini köşeye sıkıştırıp Kıbrıs’ta kanunsuz işlere devam etmekti.

Bu Simon Aykut yabancılara mal mülk satıyor da Noel Baba’nın cinleri 41 ülkeyle hilal-i ahmer için mi KKTC’ye girmeye çalışıyor?

Bunların hepsi mavi kanlı (!) galiba… Dilipak’ın oğlu İsrailli şirketle çalışır, sıkıntı yok. Karabulut 41 ülkeyle sözde barış köyü projesi yapar, küçük ortağı olduğu KKTC’deki şirketin paralarını iç eder, şirkete kesilen ceza ve borçları diğer ortaklara yıkıp kaçar; sıkıntı yok. Ancak biri Yahudi diye diğerinin kaşının altında gözü var diye herkes ofsayttadır, herkes karanlık taraftadır.

Ne gariptir ki o güne kadar hiç sesi çıkmayan Karabulut, KKTC’den deport edilince Yahudi düşmanı kesiliyor. Bu adamlarla ilgili varsa elinizde çarpıtılmamış gerçek bilgi ve belge, yayımlayın. Yayımlayamazsanız verin bize, biz yayımlayalım.

Yağma yok.

Çünkü müsaade etmeyeceğiz!

Tekrar dönelim konumuzun asıl can alıcı noktasına.

Her fırsatta Türkçü kesilen, milliyetçilik yapan, Atatürkçülüğü kimseye bırakmayan ve ülke çıkarlarını savunuyor görünen bu sözde Noel Baba sevgi pıtırcıkları barış köyü yapacaklar, 41 ülkeyi de buna dahil edecekler ama kaçak işçi çalıştırmaktan geri durmayacaklar.

Yaptıkları kanunsuzlukları örtbas etmek için Chabad diye milleti uyutmaya kalkarken 2018’de kaçak inşaat yapmaktan iddianame (ithamname) yazıldı ve ceza yediler. KKTC vatandaşı olan ortakları cebinden ödedi.

Bitmedi! Karabulut, Mersin’den 5 Türk vatandaşını KKTC’ye kaçak işçi olarak götürdünüz. Ardından 5 Temmuz 2019’da tekrar ceza yediniz.

Bir ay sonra, 19 Ağustos 2019’da, KKTC Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı İnşaat Encümeni tarafından Karabulut’a ihbarname yazıldı. Denildi ki: “Müteahhitlik kaydınızın olmadığı, ancak İSKELE-KUMYALI bölgesinde yapmakta veya yaptırmakta olduğunuz inşaat, tarafımızdan tespit edilmiştir.”

Milyarlarca dolarlık proje yapacaksınız ama kaçak işçi çalıştıracaksınız. Youtube’da sözde Avustralya temsilcisi olan Bernadette Dimitrov’un hayali barış köyü tanıtım videosunu izleyen bir kişi, “Ne milyar dolarlık projeymiş ama!” demekten kendini alıkoyamayacaktır. Artık 6 yaşındaki bir çocuğun da hazırlayabildiği türden videolarla milyar dolarlık proje tanıtmak, ne kadar zekice (!) bir harekettir.

Karabulut’un mahkemeyi aldatmaya kalktığı, mahkeme tarafından azarlanıp yerine oturtulduğu duruşmanın metnini de yayımlamıştım:

Mahkemelerde kuzu gibi oturuyor ama sağda solda kendini haber yaptırıp “Ergenekon’u bizim kurduğumuz iddia edildi.”, “Ergenekon’u çözdüğüm için beni sadece 11 ay yatırdılar.” gibi hem hayal ürünü hem de küçük çocuğu bile kandıramayacak söylemlerle kendisine önem katmaya çalışarak yaptığı kanunsuzlukları ve bulunduğu yeri kamufle etmeye çalışıyor.

Böyle uydurma bahaneler öne sürüyor çünkü Karabulut da görünmez olduğunu zanneden kriptolardan biridir.

Karabulut görünmez olduğunu zanneden ve dinlerarası diyalog kapısını inşa eden kriptolardan biridir.

İşte size kaçak olduğu için mühürlenen sözde Noel Baba Barış Köyü’nden fotoğraflar:

Yerleşim planına göre kırmızı evler, Karabulut’un milyar dolarlık barış projesi diye insanları kandırmaya çalıştığı, nihayetinde mühürlenmesine engel olamadığı evlerdir. Mavi evler ise uyduruk köyle hiçbir alakası olmayan ve İngilizlere ait evlerdir.

Chabad’ın arkasına sığınıp yedikleri nanelerin bir kısmı işte bunlardır.

Şimdi yeniden Noel Baba’nın cinlerinin dinlerarası diyalog tezgahına dalalım.

Yıl: 1993.

Sözde barış konseyi, “Noel Baba ile Dünya Barışına Çağrı Etkinlikleri” başlatıyor.[1] İlk etkinliğin adı “Dinler Arası Dialog”[2].

Bu, yalnızca ilk etkinliğin adı değildir. Aynı zamanda bizzat Karabulut’un ifadesiyle dinlerarası diyalog adına yapılmış ilk etkinliktir.[3]

Esas ilgi çekici nokta ise şudur: Bu etkinliğin düzenlendiği tarihten itibaren Fener Rum Kilisesi’nden temsilciler de düzenli olarak etkinliklere çağrılıyor.

Bu isimler şunlardır: Prof. Dr. Hrisostomas Konstandini, Prof. Dr. Tona Papas, Hristostomas Kalaycı, Yakovas Sofraniyadis.

Bakın, Hristostomas Kalaycı ismini aklınızda tutun. Şimdi bir haberi özetleyeceğim.

Haberin adı: “Demre Kaynayan Kazan”[4]

Habere göre 2007 yılında Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, Aziz Nikolaos yortusu için ayin yapılmasına izin veriyor. Ayinde Psikopos Hrisostomas Kalaycı hazır bulunuyor.

Derken Noel Baba Barış Konseyi birden piyasaya çıkıp Günay ve Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunuyor.

Aynı haberde derneğin yönetiminde Sevgi Erenerol‘un bulunduğu es geçilmiyor.

Şimdi…

1993’ten itibaren dinlerarası diyalog adı altında etkinlikler düzenleyen, sözde bir asırdır mücadele ettikleri kiliseyi “Fener Rum Kilisesi” değil, “Fener Rum Patrikhanesi” görevlisi ifadesini kullanarak yukarıda belirtilen isimleri etkinliğe çağıran Karabulut mu gerçektir?

Yoksa 2000’li yıllarda barış sosuna biraz ulusalcılık katıp uç söylemlerle ortaya çıkarak daha önce Noel Baba etkinliğine çağırdığı Fener Rum Kilisesi’nden Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunan Karabulut mu gerçektir?

Karar sizin!

Daha önce yazdım, yine yazıyorum: Bu tip kriptolar için her şey mübahtır. Samimi insanları öne çıkarırlar, ardından 11 ay kolpadan yatıp “Kimseyi tanımıyorum.”, “Ben zaten solcu gruplarla gözaltına alındım.”, “Mamak’ta yattım.” gibi beyanlarla aradan sıyrılırlar. Olan da vatansever insanlara olur. Bunların görevi budur.

Karabulut’la ilgili size karşılaştırmalı olarak ilginç bir ayrıntı daha vereyim.

Tescilli FETÖ’cülerden Mümtazer Türköne, “Ergenekon Efsanesi Kime Ait?” başlıklı yazısında bu destanı safsata olarak nitelendirmişti.[5] Yazıyı okuyanlar bilir ki yazının amacı uydurma bir örgüte “Ergenekon” denmesine itiraz edenleri susturmaktı.

Karabulut, “Kitabımda Gülen’e hakaret yok, eleştiri var.” başlıklı haberde ne diyor: “… Ergenekon ile ilgili söyleyeceğim tek şey, Türk tarihinde Ergenekon diye bir efsane yok. Bu olay Türkiye’deki bir Yahudi dönmesi tarafından şırınga edilmiştir.”[6]

Türköne’nin yazısına bakın, onun yazısında işaret edilen isim Mustafa Kemal’dir.

Şimdi bu noktada, her fırsatta Türkçü olduğunu iddia eden Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol’un ne düşündüğünü merak ettiğimi söylemem gerekir. Karabulut’la dostluğunu ısrarla reddetmediğine göre bundan rahatsız olmasa gerektir. Oysa Türkçüler Mümtazer gibilerle, Karabulut gibilerle çok mücadele etmişlerdir.

Şimdi diyalog meselesine döneyim.

Eğer yapıldığı söylenen etkinlikler hayal ürünü değilse bu etkinliklerin tam ve sansürsüz konuşma metinleri nerededir? Neden sözde vakfın resmi sitesinde yayımlanmamıştır? Bu konuşmacıların yazdıkları metinler kitaplaştırılmış mıdır? Eğer öyleyse bunlara neden yer verilmemiştir? Kitaplaştırılmadıysa neden kitap haline getirilmemiştir?

Mesela Karabulut’un bizzat ifade ettiği gibi sözde Noel Baba Vakfı’nın kurucularından olan Niyazi Öktem de bu konuşmacılar arasındadır ve etkinliklere birden fazla katılım göstermiştir. Öyleyse tescilli FETÖ’cülerden olan ve dinlerarası diyalogun teorisyeni diyebileceğimiz, bir önceki yazımızda terörist elebaşı Gülen’i asrın diyalog önderleri arasında gösteren kitaplarından bahsettiğimiz Öktem’in konuşma metinleri nerededir? Bu konuşmalarda FETÖ övülmüş müdür?

Bu metinler sansür olmadan, değiştirilmeden yayımlanabilir mi?

Karabulut’un “sevgili dostum” dediği Dilipak’ın “Haber Vakti” sitesinde yayımlanan bir haberle devam ediyorum. Haberin başlığı şu: “Brüksel’de ‘dinlerarası diyalog konferansı’ düzenlendi.”

Haberde aynen şu ifade yer alıyor: “…Bilindiği üzere ‘dinlerarası diyalog’ kavramı Türkiye’de ‘FETÖ’ ile birlikte akıllarda yer ederken Almanya ve Belçika merkezli vakıflar benzer bir girişimde bulundu.”[7]

Şimdi 5G’den bile nem kapan, güya küresel güçler tarafından yaratılacak yapay fırtınaları bile önceden bilen Dilipak’ın uyduruk sitesinde yazanlara çağrım şudur: Almanya ve Belçika’ya kaçan bu kadar FETÖ’cü varken Brüksel’de gerçekleştirilen girişimde FETÖ’cülerin rolü olup olmadığını Karabulut dostunuzun gözünün içine baka baka yazın. (Bu arada Karabulut’un Almanya ilişkisini, Grün Magazin’i de yazın!)

Arada sırada birbirinize alınıyorsunuz.

Mesela Dilipak çıkıp diyor ki “Ergenekoncular, FETÖ’cülerle beraber yargılanmalıdır.” Sonra da Karabulut “Sevgili dostum…” diyor ve başlıyor güzelce anlatmaya.[8]

Birbirlerine rol veriyorlar yani akıllarınca… Ama yaptıkları şey akıllarınca olduğu için de gülünç duruyor, ancak bu kadar oluyor.

Şimdi kendi kendine önemli biriymiş gibi rollenen ve 11 ay yatıp çıkmasını Ergenekon’u çözmesine bağlayan ileri zekalı Karabulut’u bir kenara bırakıyorum. 12 defa ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan insanlar akılları yetmediği için (!) kumpas tezgahını  çözememişler herhalde ki FETÖ de onlara bu yüzden ceza vermiş olmalı (!).

Fener Rum Kilisesi’nin bile telaffuz etmeye cesaret edemediği “Mübadele yanlıştı.”, “Mustafa Kemal yanlıştı.” gibi haddini aşan söylemlerde bulunan Sevgi Erenerol’a soru sorarak yazımı noktalamak istiyorum.

Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Yardımcısı Selçuk Erenerol’un sosyal medya hesaplarıyla karşılıklı etkileşim içinde olan 5G platformunu yöneten Dilipak’ın teklifi hakkında ne düşünüyor?

FETÖ’cülerle beraber Ergenekoncu olarak yargılanmayı kabul ediyor mu? Etmiyorsa Dilipaklar, 5G’ler, Karabulutlar cumhuriyetin kurumu dediğiniz Türk Ortodoks Patrikhanesi üstünde ne geziyor?

Kurumunuzu sizden başkası lekeleyemez! Bir basın açıklaması ile bunlarla bağınızın olmadığını açıklayın ve kapınızın önünü temizleyin!

Sahi…

Onlarca kez ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan ama FETÖ’nün ağababalarının içinden bir mızrak gibi geçen adamlar varken 11 ay yatıp çıkan Karabulut neden yargılansın ki?

Korkak adamlarda soyluluk olur mu?

SON NOT: Bir dahaki yazımda, dinlerarası diyalogçu Karabulut’un KKTC’deki Noel Baba Barış Köyü villalarını 104 bin sterline satıp resmiyette ise 5 bin sterline satılmış gibi gösterdiği belge ve fotoğrafları göreceksiniz.

[1] https://www.stcpc.org/etkinliker/

[2] Kendileri bu şekilde yazmışlar.

[3] https://www.hurriyet.com.tr/kelebek/turkiye-nin-noel-baba-militanlari-38677086

[4] Aslında “Çakma Noel Baba’nın Köyünde” başlıklı bir yazının bölümü. https://www.hurriyet.com.tr/cakma-noel-baba-nin-koyunde-13723841

[5] https://www.haber7.com/yazarlar/mumtazer-turkone/381569-ergenekon-efsanesi-kime-ait

[6] https://m.gunhaber.com.tr/haber/Kitabimda-Gulen-e-hakaret-yok-elestri-var-/365954

[7] https://www.habervakti.com/brukselde-dinlerarasi-diyalog-konferansi-duzenlendi

[8] https://www.odatv.com/guncel/o-yazi-iki-arkadasi-birbirine-dusurdu-152955

Ergenekon Kumpas tezgahında yabancı istihbarat servislerinin fark edilmeyen operasyonlarından birinin de, FETÖ’nün koçbaşlarını alıp Türk toplumuna yön verecek şekilde çeşitli yerlere yerleştirmek olduğunu yazmıştım.

Bu koçbaşları akıl ve ahlak bakımından çok zayıf ve her birinin hastalık derecesinde zaafları bulunduğu için sinsice tezgahlanmış bir oyunla Türk milletine kurulan Ergenekon kumpasında onlar da içeri alındılar.

Her casus ve sızıntı gibi onların da kendilerini tanıtacak parolaları vardı. Bilinçli olarak dramatize edilen tutuklamalarda kahraman edasıyla poz verirken emniyette ya da savcılıkta parolaları ağızlarından düşüverdi: “Askerler bana işkence yaptı.”, “Ben zaten darbeye karşıydım.”, “Eskiden solcuydum. Vb.”

Bu cümleler hem casusların hem de devşirilmeyi kabul edenlerin ortak parolasıydı sanki. Bu cümleleri kurduktan birkaç ay sonra sessiz sedasız tahliye edildiler.

KKTC’de 3 sabıkası bulunan Noel Baba’nın cini Muammer KARABULUT da sözde barış köyü projesi için “CHP darbecidir.” diye dilekçe verirken iktidara yanaştığı gibi içeri alınırken de FETÖ’ye sinyal çakmıştı.  

Emniyet ifadesinde, 1980’de solcularla birlikte gözaltına alındığını ve askeri sıkıyönetim zamanında Mamak cezaevinde kaldığını iddia etti. (17 gün!)

Noel Babacılarla ilgili yazıları takip edenler, diyalog konusunda FETÖ’ye atıf yaptığımızı hatırlayacaklardır. Bu, öyle basit bir atıf değildir ya da iki farklı diyalogçunun birbirine benzetilmesi değildir.

Noel Baba, özbeöz FETÖ imalatıdır!

Nasıl olduğunu kendi belgeleri ve sözleriyle anlatayım size.

KARABULUT, emniyet ifadesinde, Noel Baba Barış Konseyi Derneğini 1996 yılında Cengiz ÇANDAR, İsak ALEVA, Niyazi ÖKTEM, Ahmet MUMCU ile birlikte kurduğunu açıkça söyledi.

“Yetmez ama evet”in mimarı Cengiz ÇANDAR’ı zaten tanıyorsunuz. Tuncay GÜNEY’den bile önce “Türkiye ya büyüyecek ya küçülecek” diye yazan, 15 Temmuz’da FETÖ’yü aklamak için darbe girişiminin devlet içinden planladığını öne süren sözde yazardır. ABD ve CIA’yla olan ilişkilerini anlatmaya gerek bile yok.

Noel Babacı cinler sözüm ona Tanrıya ve paraya dayanan küresel güçlerle mücadele ediyorlardı, değil mi?

Yerseniz!

Ancak buradaki asıl isim Niyazi ÖKTEM’dir.

ÖKTEM, bilhassa FETÖ’nün dinlerarası diyalog projesi için kitaplar yazmış etkin bir FETÖ’cüdür.

“İnanç Sarmalında Batı Dünyası ve Karşılaştırmalı Gülen Hareketi” isimli kitabının tanıtım yazısında aynen şu ifadeler yer alıyor:

“Opus Dei gibi Gülen Cemaati de inanç boyutunun geliştirdiği bir baskı grubu, bir tür sivil toplum kuruluşudur. Güçlenmiş ve globalleşmiştir. Mensupları arasında genelde hizmet bilinci yaygındır. Ancak, belli bir dönemde menfaat güdüsüyle cemaate yaklaşanlar, sıkıştıkları zaman saf değiştirebilirler. Bu tür saf değiştirmelere sadece Gülen Cemaati’nde değil başka yerlerde de tanık olmaktayız.”

(Şimdi Opus Dei hakkında çok kısa bir hatırlatma yaparak geçeceğim. Bu karanlık örgütün vazgeçilmez tek ilkesi “kaostan düzen yarat”tır. Yani ÖKTEM’in dediği gibi hizmet, din, iman, yardım falan filan değildir.)

ÖKTEM’e göre Türkiye “açık toplum”, “şeffaf devlet”, “çoğulcu demokrasi”, “karşılıklı saygı ruhuyla”, barış içinde bir arada yaşamalıdır.

Açık toplum, şeffaf devlet, çoğulcu demokrasi… Burada sizinde burnumuza bir Soros kokusu geliyor mu?

ÖKTEM’in bir diğer kitabı “Çağımız Hristiyan – Müslüman Diyalog Önderleri” isimli kitabı da hayli bombadır. KARABULUT gibi cinlerin sözde barış çağrısına kaynak olan kitapta çağımızın diyalog önderleri olarak ele alınanlardan iki tanıdık isim: Fetullah GÜLEN ve Said-i Nursi!

ÖKTEM’in bir diğer kitabı da “Diyalog Yazıları”dır. Buradan bir şeyler yazmaya gerek yok. Sanki iyi bir halt etmiş gibi utanmadan CIA projesi bir kavrama dair yazılarını bir araya getirmiş ve yayınlamış.

Evet…

Şimdi KARABULUT’un adını tekrar Ergenekon’la, Muzaffer TEKİN’le, ulusalcılarla yan yana anmaya çalışın bakalım.

Mutlaka bir mide kasıntısı hissedersiniz.

KARABULUT gibiler Ergenekon’dan önce ve sonra iki görev gördüler:

1- Koçbaşları; ulusalcı, Kemalist, milliyetçi; sivil, asker; yazar, akademisyen… birçok kişiyi toplumun ruhunu okşayacak çeşitli uç söylemlerle öne çıkardılar. Onlarla fotoğraf çektirdiler. Onlarla yayınlara çıktılar ve onların yanındayken bağırıp çağırarak hizmet ettikleri veya yanaşmak istedikleri cephelerden görünecek işaret fişekleri attılar.

Sonuç ne mi oldu? Muzaffer TEKİN 2014 yılına kadar hastalığı yüzünden acılar içinde hücrede yastığını ısırırken KARABULUT kısa bir süre yattıktan sonra tahliye oldu!

2- CIA ve MOSSAD gibi istihbarat servislerinin sadık hizmetkarı FETÖ bu koçbaşlarını alıp Ergenekon’dan sonra bir nevi kanaat önderi yapmaya çalıştı. Bu şahısların birçoğu -örneğin bal porsuğu– Ergenekon mağduru gibi davranarak, Ergenekon’da korkusuzca savaşanların karakterini kopyalayarak insanların duygularına oynadılar.

Ancak uydurulmuş maske olsa dahi KARABULUT’a mağdur maskesi uymuyorsa diğer koçbaşlarına da öyle uymuyor. Yani görmek isteyene maskenin ardındaki gerçek nal gibi sırıtıyor.

Bu yazıları okumadan önce birileri kulağınıza dinci Abdurrahman DİLİPAK, Cengiz ÇANDAR, Niyazi ÖKTEM gibileri ve Türk Ortodoks Patrikanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL’un, diyalog çatısı altında KARABULUT’un sözde vakfında kurucu ve yöneticiler arasında birlikte yer alıdığını fısıldasa inanmazdınız, değil mi? 

İşte tam bu noktada sinsice kurumsallaşmış kötülüğe geliyoruz!

Aklımızı zorlayan bu bilgiler okuyanlara fazla gelebilir; okuyanları üzebilir. Aslında içinde bulunduğumuz durumu çok iyi özetleyen ve gözünüzü açacak, sizi rahatlatacak bir film repliğiyle devam etmek istiyorum.

Johnny Depp’in başrolünde oynadığı “Sleepy Hollow” filminde şöyle bir replik vardır: “Zor dünyanın zor dersi… Sen de öğrensen iyi edersin. Kötülük pek çok maske giyebilir. Hiçbiri iyilik maskesi kadar tehlikeli değildir.”

Şimdi tekrar konumuza dönelim ve devam edelim.

Kemalizm ancak cesur ve temiz bir yürekte, açık ve işleyen bir akılda yaşar.

Yüreği ancak para, mal mülk, ün, makam sesiyle çarpan, aklında yalnızca zenginlik  hırsı yaşayan, güce tapan kimselerin en sinsi taktiği, maske giyerek kalabalıkların arasına karışmaktır.

Böylece malvarlıklarını koruyacaklardır.

Bilirsiniz ki Mustafa Kemal’e açıktan veya gizli düşman olan herkesin bir kuyruk acısı vardır.

Kimisi padişahlara kul olmak varken vatandaş olmaya tepkilidir. Kimisinde ise eskisi gibi rahat din tüccarlığı yapamayacak olmanın acısı vardır.

Bilirsiniz, mesela Fener Rum Kilisesinin “Burada bir Türk asılıncaya kadar…” dedikleri ve açılmayacağı iddia edilen kin kapısı vardır.

Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL, mübadele konusunu kendisine kin kapısı mı yapmıştır vebu söylemler üstünden Mustafa Kemal’e sinsice saldırmak veya saldırı alanı açmak için mi “Mustafa Kemal’in mübadele kararının yanlış olduğunu ve Türklerin Yunanistan’a gönderildiğini” iddia ediyor?

Oysaki Yunanistan’a gönderilenler Bizans’tan kalan Rumlardır ve karşılığında Türkler oradan alınarak vatanımıza getirilmiştir.

Papa Eftim ve ailesi için, Büyük Millet Meclisi tarafından çıkartılan özel bir yasa ile Türk topraklarında kalmaları sağlanmıştır. Kısacası mübadeleyi dinsel bir durum gibi propaganda malzemesi ederek sinsi bir kin mi besleniyor veya gizlenmek istenen başka bir şey yoksa bu ne anlama geliyor?

Akıl süzgecinizden bir geçirin bakalım ve şu soruyu sorun; Yunanistan sadece Hristiyan diye Türkiye’den gönderilen Türkleri mi yoksa Ayasofya’da ibadet yapamayacak olan Bizans’ın Rumlarını mı kendi ülkesine aldı?

Bu topraklarda Türk’ü uyandıran, kulluktan çıkarıp vatandaş yapan, emperyalizme en büyük darbeyi Türk adında devlet kurarak vuran, Türk’ü hayata döndüren adamdır Mustafa Kemal!

Türklük şuurunu layığıyla yaşayan ve “Ya istiklal ya ölüm!” emrini tereddütsüz yerine getiren her Türk, o gün de bugün de Ebedi Başkomutan “Git!” diye emir verse cehenneme gider!

Ama gel gelelim Mustafa Kemal, Türk’ü cehennemden çıkaran adamdır!

Ona “Türk’ü gönderdi, Türk olmayanları aldı.” kabilinden türlü iftira atanları biz siyasal İslamcı iltisaklı bilirdik.

Meğer dincinin her türlüsü, Türk’ün Mustafa Kemal’ine sinsice düşmanmış.

Gerçeklerin önünde sonunda ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır.

Gün gelir mübadeleden yırtanlar, yarın nereyi vatan biliyorlarsa oraya kaçarlar.

Son söz:

Bulunduğun yeri cennet edemiyorsan kaçtığın her yer cehennemdir!

NOT: Vereceğim adresteki üyeler listesini bir inceleyin bakalım: https://www.stcpc.org/uyeler-asya/

NOT: Bir sonraki yazımızda şaşıracağınız fotoğraf ve belgeler geliyor.