Binlerce insanın toplandığı bir kalabalığın önünde Muaviye dönüp Şamlılara sormuş, “Bu dişi deve kimindir?”

Ahali, “Bu dişi deve Şamlınındır” diye cevap vermiş. Bunun üzerine deveyi tutup Şamlı adama vermişler. Küfeli olayın şaşkınlığını yaşarken Muaviye onu yanına çağırtmış, “Ey Küfeli, ikimiz de biliyoruz ki bu deve dişi değil erkektir. Sen Küfe’ye dönünce yaşadığın bu olayı Ali’ye anlat. De ki, Muaviye’nin erkek deveyi dişi deveden ayırt edemeyen ve o ne derse yapan on bin tane adamı var. Ona göre ayağını denk al.”

Ne dün ne de bugün Muaviye’nin adamları yalnız Şam’da değildir. Küfe’de de Muaviye’nin birçok adamı vardır. Bu ayrıntıyı not düşüp konumuza geçelim.

The Telegraph’tan James Crisp, Erdoğan’la ilgili aynen şu cümleleri kaleme aldı: “AB, demokratik değerler ve insan haklarından bahsediyor ancak 2015 sığınmacı krizinde Suriyeli sığınmacıları ülkesinde tutması için Erdoğan’a büyük meblağlar ödemekten kaçınmadı.  Türkiye ayrıca daha fazla nakit karşılığında Akdeniz’den yasadışı geçiş yapan göçmenleri geri almayı da kabul etti. Erdoğan’ı beğenmek imkânsız olabilir ama kendini çok faydalı kıldı.”

“…ama kendini çok faydalı kıldı.” cümlesine dikkat edilmesi gerekir çünkü Erdoğan kendisini yalnız Batı için faydalı kılmadı. AKP iktidarı döneminde hem Ukrayna’ya Bayraktar satılıyor hem de Rusya’yla iyi ilişkiler sürdürülüyor. Erdoğan, sığınmacı kozu sayesinde Batılı güçler içinde destek bulabiliyor.

Böylece Rusya, kendisiyle yakınlaşan ve bu yakınlaşmanın dozunu kaçıran iktidarın sürekliliğinden faydalanmış oluyor.

Yani o “Batı, Milleti İttifakı’nı destekliyor” propagandası çok temelsizdir. Batı, sığınmacıları göndermeyi vadeden bir ittifakla yürümez. Millet İttifakı bu konuda samimi olsa da olmasa da böyle bir riske girmez.

İspanya’da göçmen karşıtı muhalefetin iktidara geldiğini, Avrupa genelinde aşırı sağın yükseldiğini, Türkiye’de Avrupa’dan gelen parayla sığınmacı tutulduğunu ve göçmenleri göndereceğiz diyen muhalefetin iktidara gelemediğini görüyoruz.

Okuyabilene bu da çok şey anlatır. Avrupa ülkelerinin Erdoğan’ı istemediği koca bir yalandır. Erdoğan’a oy verenlerin ülkeyi terk etmesini isteyen Avrupalı siyasetçiler, Türkiye’de sığınmacı tutan Erdoğan’ın iktidardan gitmesini ister mi?

Çok yakında AKP iktidarının Batı ve ABD’yle daha fazla yakınlaşma içine girme ihtimali vardır. Bu ihtimal gerçek olsa bile bizim Şamlılar nasıl ki AKP’yi her değişimde desteklemeye devam ettiler, yine destekleyeceklerdir. Nitekim Şamlılar pek fanatiktir.

Öte yandan İran, sınırına duvar örmek istiyor. Amerikan devleti Taliban’ı resmen tanıma zamanının geldiğini konuşmaya başlıyor. Taliban ise ABD’den ve Afgan ordusundan ele geçirdiği onca malzeme ve araçla İran’a karşı saldırgan bir tutum izlemeye başlıyor.

Mezhep vb. nedenler tamamen bahane…

Yarın bir gün ABD ve İsrail’in İran’ı bombalayıp Taliban’a kapıları açması mümkündür. Taliban gibi örgütler fetih ideolojisine sahiptir. Türkiye hem içeriden hem de dışarıdan kuşatılıyor. Bunu görmek zor değil ama maalesef fanatiklik ve bankamatik fareliği insanlara daha bir hoş geliyor.

Bugüne kadar her siyasetinde, her sözde stratejik derinliğinde başarısız olmuş bir iktidar var. Ne yazık ki aynı iktidar, iç siyasette herhangi bir ölçüsü olmayan bir anlayışa sahip olduğu için milletin diğer yarısını terörist, gay, Allahsız, dinsiz ilan edebiliyor. Tarihteki düşmanlıkları ve milletin hem umutlarını hem de korkularını çok iyi kullanabiliyor. Göçmen siyaseti de başarısız olacak, büyük ihtimalle canımız yanacak.

Ne var ki fanatikler ve bankamatik farelerinin yüzü kızarmayacak.

Onlar “Sonuna kadar Erdoğan” diye diye belki de ülkenin sonunu getiriyorlar…

Hainle kahramanı ayırt edemeyen Şamlılara, Küfeli gibi davranan Şamlılara laf anlatmak boşa zaman kaybıdır.

Bu, toplum mühendisliğidir.

Toplum mühendisleri, toplulukların olumlu ve olumsuz her şeylerini gözlemlemekle yükümlüdürler. Böylece toplumun kaygısı, gelecekten beklentileri, üzüntüleri, sevinçleri, kırmızı çizgileri, korkuları… ne varsa hepsini tespit etmeye çalışırlar. Ardından pek çok kanal vasıtasıyla bunların kullanılması hedeflenir. Eldeki verilerin artırılması için rüya istihbaratı bile yapılır. Bu sayede toplumun psikolojisini etkileyen ortak etkenler değerlendirilir.

Haklı olmanın ilk sorumluluğu, savunulan davanın başarıya ulaştırılmasıdır. Bunun için haklılığa bir zarar gelmemesi önemlidir. Kişinin veya topluluğun davranışlarından fikirlerine kadar her şey bu noktada önem kazanır. Hele bu davalar millet meseleleriyle ilgiliyse siyasete hobi veya prim yapılan bir yer gözüyle bakan, üç beş beğeni peşine düşen, hayatını magazine adamış kimselerin dava adamı olmaları mümkün olmaz. Milleti, devleti düşünmek “adanmışlık” gerektirir. Mesela hem devletinizi sevip hem bölücü bir dost edinemezsiniz. Böyleleri var mı? Var. Mesela hem bir olaya karşı çıkıp hem de o olaya kendiniz yapamazsınız. Böyleleri var mı? Var.

Başka neler var? Başka nasıl tipler var?

Mesela milletin çocuklarını dolduruşa getirip canlarından edemezsiniz. Milletin çocukları üstünden herhangi bir hesap yapamazsınız. Kendiniz sıcak evinizde otururken Türk gençlerini değersiz bir yığın gibi yaralanmaya, ölmeye, hapse girmeye gönderemesiniz. Çok endişeli, çok gergin ve her şeyden önce çok cesursanız sizin önden gitmeniz beklenir. Hedef gösterdiğiniz kimselerle bir sorununuz yokmuş da yanlış anlaşılıyormuş gibi yaparsanız, Türk çocuklarını öne sürmüş olursunuz. Gençlere “Sen yap, biz seni koruruz” deme dönemi bitmedi mi? Bitmediyse bitmelidir.

Mesela sosyal medyadan anonim hesap açıp derin devlet imajı yaratamazsınız. Derin devlet imajı yaratan sosyal medya hesaplarının sahipleri polis tarafından elle konmuş gibi bulunuyorsa yabancı istihbarat servisleri de onları rahatlıkla bulabilir. Bu gibi hesaplar sahtekârlık yapıyor. Bu tarz hesaplar toplum mühendislerinin kanallarıdır. Bu kanallarda devlet imajı vermeye çalışanların aylar öncesinde meydana gelmiş bir olaydan haberdar olmadıklarını veya sahte sosyal medya hesaplarını fark edemediklerini görüyoruz. Böyle derinlik, böyle devlet olur mu? Olmaz.

“Yapacağız, edeceğiz, biz bir grup Türk subayıyız” vs… Bu söylemlerde bulunan operasyon hesaplarına dikkat ediniz. Onlara şunu sorunuz: Türk devleti, Türk subayı kendi ordusunu aşağılar mı? Türk subayı iseniz ve sınırlarımız korunamıyorsa sizin sosyal medyada ne işiniz var? Bu soruları sorunuz. Hamasî cevaplar alacaksınız çünkü bunlar operasyon hesaplarıdır. Dikkat ediniz.

Bir millet için en büyük tehlike onun güvenlik kurumlarıyla arasının açılması, o kurumların milletten gördüğü teveccüh ve desteğin bitirilmesidir. Böyle bir durumda ne olabilir? Buna tarihten örnek verebiliriz.

Emekli Topçu Kurmay Albay Oğuz Kalelioğlu’nun anlattığı bir olayla bu bahsettiğimiz noktaya örnek verelim.

İkinci Dünya Savaşı’ndan hemen önce Almanya’dan Fransa’ya 15.000 turist gitmişti. Fransızlar bu turist artışından çok memnundu. Almanlar gittikleri her yerde bol bol fotoğraf çekiyorlardı. Yalnız bu fotoğraf çekme işini hayli abartmışlardı. Eyfel Kulesi’ni çeken birine şaşırmayız ama menfezlerin fotoğraflarını çekenlere şaşırırız. Fransızlar, köprülerinin, menfezlerinin fotoğraflarını çeken turistleri hiç sorgulamadılar.

Bir gün bu Alman turistlerden biri Le Monde gazetesi okurken ilginç bir olaya şahit olur. Fransız generallerden biri taksiden inerken şoförle tartışmaktadır. Şoför, çekip giden Fransız generalin arkasından ağız dolusu küfürler eder. Alman turistimiz diğer turistler gibi psikolojik harp istihbaratçısıdır. Bilgiyi hemen Berlin’e geçer. Berlin’e gelen mesajlarda aynı zamanda Fransız ordusundaki durum anlatılmaktadır. Buna göre, Fransız subaylar, rütbelilerin arkasından konuşmakta ve onları sürekli olarak alaya almaktadırlar.

Bu bilgiler üzerine Alman Genelkurmayı Psikolojik Harekât Başkanlığı şu tespiti yapar: “Bir ordu mensubu ve bir general normalde halktan saygı görür. Eğer taksi şoförü sokakta generalin arkasından küfrediyorsa halk ordusunu sevmiyordur ve ordunun morali bozuktur. Fransız ordusu toparlanmadan, kendini halkına sevdirmesine zaman bırakmadan Fransa’ya taarruz edilmelidir.

İşte Almanlar bu moralle moralsiz Fransız ordusunu dümdüz ederek geçilmez denilen Maginot Hattı’nı çok kısa sürede geçerek Fransa’yı işgal etmişlerdir. Geriye onlar için Hitler’in Eyfel Kulesi önündeki fotoğrafı ve Alman Nazi subaylarıyla birlikte düşüp kalkan kadınların utancı kalmıştır.

Bir de Bora İyiat’ın anlattığı bir deneyi aktaralım: 100 fare, cinsiyet ayrımı yapılmaksızın bir tel kafese kapatılır. Kafes 10 metre yükseklikte içi su dolu bir havuzun dalış köprüsünün uç kısmına yerleştirilir.

İlk 10 gün farelere düzenli aralıklarla yemek verilir. Daha sonra kafesin kapağı açılır ve fareler etrafı kolaçan etmeye başlarlar. Kafesten çıkmak üzere hamle yapan bütün fareler geri çekilir çünkü bilinçleri yerindedir. O yükseklikten uçmanın ölüme neden olacağını bilir.

Sonraki süreçte tel kafesin üstü örtülür. Yemekler düzensizleştirilir. Bir yandan düzenli olarak hoparlörden kedi sesleri verilir. 15 günün sonunda kafesteki örtü kaldırılır. Farelere normalleşmeleri için 2 saat süre tanınır. Ardından kafesin kapağı tekrar açılır ve olanlar olur: Farelerin yarısı 15 gün önceki gibidir ama diğer yarısı hiç sorgulamadan kapak açılır açılmaz kendilerini aşağı atar.

Bu sendroma “intihar sendromu”, deneye de “toplumun yarısı” adı verilir.

Yıllardır işgalin ve rejim değişikliği söylemlerinin her türlüsüyle korkutulduk. Elbette Türkiye Cumhuriyeti’ni yıkmak isteyenler vardır. Elbette alçak ihanetler ve kahpe hesaplar peşinde olanlar vardır. Yalnız bunların hiçbirisi korkuya dönüşmemelidir. “Korkuyorsan yapma, yapıyorsan korkma” denir. İşte burada dava adamlığı meselesine, adanmışlık konusuna tekrar geleceğim.

Yıllardır hem kalemle mücadele ederim hem de meydanlarda yer alırım. Çok insanlar gördüm, tanıdım. Kimin dava adamı olduğunu, kimin kendisini millete adadığını; kimin samimiyetsiz olduğunu, kimin gaza geldiğini ve kimin gaza getirdiğini çok iyi biliyorum, diyebilirim. Eskiden samimiyetsiz tipler meydana inmek zorundaydılar. Şimdi buna ihtiyaçları kalmadı. Artık anonim hesaplar açıp milleti gaza getirerek öne sürmeye çalışmak daha kolaydır.

Bu, isimsiz bütün hesapların operasyon hesabı olduğu anlamına gelir mi? Elbette gelmez. Yine uyanık olmak ve sapla samanı ayırt etmek gerekir. Hiçbir duygunuzu kullandırmayın ve hiçbir insanı -sanal veya gerçek fark etmez- davanızın vekili yapmayın. Yönlendirilmeyin.

Bu vatanın ezelî ve ebedî sahipleri Türklerdir. Ebedî Başkomutan’ın şu sözünü unutmayalım: “Türkiye Türklerindir.”

Bugün TSK ve Emniyet’in olmadığını farz edelim. Tek çağrıda milyonlarca Türk silah altına alınmaya hazırdır.

Aklın yolundan ayrılanın gideceği yer uçurumdur.

Batı dünyasının kafamızın içinde yarattığı illüzyonlardan biridir, yanlış Nazi algısı. Naziler, Avrupa’nın üstünlük zihniyetinin sadece bir parçasıydı. Bir anlamda fraksiyondu. Bugün yoklar mı? Elbette varlıklarını devam ettiriyorlar ama her şeyi Hitler’e, Nazi Partisi’ne bağlamak hatalıdır.

Şimdi Türkiye’de ulusal varlığımıza bir tehdit olarak mülteci oyunu oynanıyor. Mülteci görünümlü fırsatçıların topraklarımıza girişleri için AB resmen fonluyor, bizim yetkililer sınırdaki mayınları temizliyor. Başka türlü nasıl yıkacaklar ulus devleti? Herkes kendine müttefik arıyor. Mürteciler ensar arıyor, bölücüler ırktaş arıyor. Ensarlık da ırktaşlık da hikâye, tabi…

Türkiye’de kuvayımilliye ruhu ölmemiştir, ölmesi mümkün değildir. Millî varlığımıza yönelen her tehditte kuvvayımilliye ruhu harekete geçer. Bunu gören düşman, Ergenekon kumpaslarında olduğu gibi sinsi planlar içine giriyor.

Yakın zamanda, İstanbul’da bir yerde duvar yazıları ortaya çıktı. “Arap defol”, “Arap git” gibi yazıların bazılarının altında Nazilerin gamalı haçı var.

Siz bu gamalı haçları, Batılı etki ajanları tarafından servis edilen sözde ırkçı silahlı örgüt videolarının devamı olarak görün. Bir algı yaratmaya çalışıyorlar.

Birincisi, hiçbir Türkçü için Nazi haçı bir şey ifade etmez. Bu haçın tarihçesi Türkçülerin ilgisini çekebilir, bu ayrı bir konudur. Türkçüler için bu haç asla ortak bir simge değildir.

İkincisi, Türkçüler zeki, aklı başında kimselerdir. Bugüne kadar bölücü terör örgütünün giriştiği terör eylemlerinden sonra bile böyle bir psikolojik harp uygulanmamıştı. Batı, göç dalgasının arkasındaki planı da aslında ifşalamış oluyor çünkü bu, Türklerin bu durumdan rahatsız olacağını bildiklerinin ispatıdır.

Dikkat etmemiz gereken noktalar açıktır.

Nazilik, faşistlik, soykırım… Bunların hepsi işi sulandıran söylemlerdir. Hele “Yahu ırkçı olacağım” diyen kimselerin gazına asla gelmeyin. Olmayacaklar, günlük tepkiye göre konuşuyorlar. Gazları bitince yeniden her biri birer Mevlana olacaktır. Türkçüler uç söylemler içine girenlere karşı dikkatli olmalılar.

Orta Doğu menşeili her dine mensup milletlerden milliyetçiler, bu dinlerden önceki inanışlarına az veya çok ilgi duyarlar. Kimisi bir tercih olarak eski dinini yaşatmayı tercih eder. Kimisi din tercihini değiştirmez ama eski inancına ilgi duyar, onun simgelerini yaşatır. Naziler de Germenlerin eski pagan inançlarına büyük önem atfediyorlardı. Bu gibi durumlar milliyetçilik için çok normaldir. Buradan bir bağ kurmaya, en başta “svastika” üzerinden saldırmaya çalışacaklardır. Kimse bizim tercihimize hele eski inançlarımıza olan saygımıza karışamaz, isteyen Türkçü de bunlara inanır. Sadece psikolojik olarak buradan vuracaklarını bilerek hazırlıklı olmak gerektiğini düşünüyorum.

Gözümle görebildiğim her görüntüyü, okuduğum her şeyi çok dikkatli gözlemlerim. Sosyal medyada ise bu kadar çaba harcamaya gerek kalmadan net bir şekilde şunu fark ettim: İçi boş uç söylemler, tehlikeli ifadeler, küfürler, hakaretler fazlaca beğeni alıyor. Hele profilde gerçek mi, sahte mi olduğu bilinmeyen güzel kadın fotoğrafı varsa… O zaman o profil fenomen oluyor. Özellikle belli bir yaşın üstündeki insanlar böyle çok yoğun ilgi gösteriyorlar. İşin tuhaf tarafı, bu insanların yakışmayan hareketlerinin ceremesini gençler çekecektir. Bu tarz hesaplara karşı dikkatli olunmamalı hatta şikâyet edilmelidir. Bu hesaplar operasyon hesabı olarak açılıyor.

Kendine kimliğini gizleyen asker, istihbaratçı, devlet adamı gibi görünenlerden de uzak durun. Bunlar da operasyon hesabıdır. Bazı hesaplar katliam istendiği algısı yaratmakla görevlidir. Bazı hesaplar ordunun darbe istediği algısı yaratmaya çalışıyor. Bazı hesaplar gerçekten operasyon hesabı değil ama kullanan kişiler hayal satıp kendilerine derin devlet imajı vererek insanları aldatmaya çalışıyorlar. Bu noktalarda da dikkatli olunması gerekiyor.

Türkçüler sadece kendi hareketlerinden, kendi yoldaşlarından sorumludurlar.

Biz de Türkçüyüz…

Ucundan Türkçüyüz…

Azıcık Türkçüyüz…

Var bizim de Türkçü damarımız…

Ya Türkçüsün ya da değilsin. Bu kadar. Bu kimselerden uzak durun. Sizden büyük işler beklediğini söyleyenlerden uzak durun. “Neredesiniz ey Türkçüler” diyenlerden uzak durun. Bunlar adî zihniyetlidirler. İlk fırsatta sizi satacaklar.

Bu vatanın sahibi yalnız biz miyiz?

Üç kuruşluk adamlıklarıyla, herhangi bir hayvandan daha az işleyen beyinleriyle sizi kullanmaya çalışan kurnazlara fırsat vermeyin. Onlarla muhatap olarak onlara adamlık değeri kazandırmayın.

Başı sıkışınca “Neredesiniz Türkçüler?”

Kurtulunca “Gider misiniz Türkçüler?”

Vatanımızı savunuyoruz. Türk devletinin yıkılmasını istemiyoruz. Anayasanın ilk dört maddesine tarafız. Türk’ün yaşadığı her yerde Türk’ün hakkını savunuyoruz.

Hollywood film çekmeye devam etsin. Bırakın, foncular seyretsin.

Türkiye’de milleti bir yalana inandırmak için dizi veya film çekmeniz, roman yazdırmanız yeterlidir. Daha önce Ötüken’in internet sitesinde bu konuyla ilgili görüşlerimi yazmıştım. Bugün biraz daha genişleterek ele almakta fayda var.

En son Kurtlar Vadisi Pusu dizisinin senaryo ekibinde yer alan Selman Kayabaşı’yı Türklerin Tolkien’i olarak nitelendiririm. Tabi ki edebî yeteneğinden, hayal dünyasından hele Tolkien gibi bilge bir kişi olmasından ötürü değil ama Kayabaşı’nın da Tolkien gibi hayalî bir dünyası var. Tolkien’in Orta Dünya’sı, Kayabaşı’nın derin dünyası meşhurdur. Yalnız iki yazar arasındaki farklar yetenek ve bilgelikle sınırlı değildir. Orta Dünya’da gerçeklik iddiası yoktur ama derin dünyada vardır!

Kayabaşı’nın Kafkas Ruleti – 1 romanını okuyalı çok uzun yıllar oldu. Kitap 2005’te yayımlandı, benim okuduğum yıl sanırım 2006’ydı. Kitapta “Ergenekon” yapılanmasından söz ediliyordu. Gladio’nun, İkinci Dünya Savaşı sonrası nasıl ve ne nedenle kurulduğu, hangi ülkelerde hangi adı aldığı yönündeki ezber olacak bilgiler yer alıyordu. Sonradan bu kitaptaki Gladio metni neredeyse olduğu gibi Kurtlar Vadisi Gladio gibi fimlerde ve ciddiyetsiz köşe yazılarında kullanılmaya başladı. Aynı romanda, yurt dışındaki Türk cemaatlerinin cumhuriyet düşmanı olmadığı, onlara ön yargı ile yaklaşıldığı, onlarla beraber hareket edilmesi yönünde fikir belirten karakterlerin olduğunu da hatırlıyorum.

Böyle romanlar tarihi de evirip çevirerek farklı bir şekil içine sokar. Moğolların yükselişine Tapınak Şövalyeleri’ni ekler, Yavuz’un ölümüne ezoterik bir tarikatı karıştırır veya Mustafa Kemal’in dehasını gizli teşkilatlara bağlayarak küçültmeye çalışabilir. Dahası, Kayabaşı’nın romanlarındaki hayalî gizli teşkilat tarafından yüzü kızartılan Enver Paşa, “Seni seçtik ama sen de az değilsin” şeklinde yaklaşılan Mustafa Kemal Paşa görmek mümkündür. İşte böyle bir dünyadır, derin dünya.

Gizli teşkilatlar konusunda çok efsaneler uydurulmuştur ama asıl tuhaf olan şey, bu efsaneleri kurgulayanların okuyanlardan önce inanmış olmasıdır. Yani ortada şizofrenik bir durum vardır. Yine Kayabaşı’nın – Teşkilat romanında olması lazım – Abdullah Gül’ün cumhurbaşkanlığı da Köşk’e gelen kim olduğu bilinmeyen bir adamla görüşmesine bağlaması ilginçtir. Gül, bugün siyasetin neresindedir? İktidarla arası nasıldır? İngiltere ile ilişkileri, Kraliçe’nin Gül’ü lakabı nereden gelmiştir? Bu soruları sorunca şunu da diyebiliriz: Tapınak Şövalyesi Köşk’e geldi, “Seni seçtim Pikaçu” dedi ve Gül, cumhurbaşkanı oldu. Kim yalanlayabilir? İşte size roman.

Roman yazarken kurgu yapmak elbette doğaldır. Yalnız kurguyu mutlak bir gerçekmiş gibi sunmamak gerekir. Bugün Kayabaşı’nın okurları vardır ama okurları arasında farkında olmadan mürit hâline gelmiş, bugünü ve tarihi onun hayal dünyasına göre yorumlayanlar vardır.

Zannederim Türkiye’de hiçbir yayın, Kurtlar Vadisi projesinin bilhassa Kurtlar Vadisi Pusu konseptinin yaptığı etkiyi yapamaz. Bugünden sonra da tutması çok mümkün görünmemektedir. Çok sevildiği için ilk Kurtlar Vadisi’ne çok fazla eleştiri yöneltilmez ama ilk proje çok masum değildir. Yayımlandığı dönemden başlayarak Pusu konseptinin 266. bölümüne kadar pür dikkat izlemişimdir. Özellikle Pusu’da ne anlatılıyorsa çoğu zaman tam tersini anlamak gerekir.

Açılım sürecinde “Muro” karakteri üzerinden neler anlatıldığını neredeyse tüm ülke biliyor. Aynı dizide sürekli şu mesajlar veriliyordu: Sizin zamanınız bitti. Sizin devriniz bitti. Artık sizin hükmünüz bitti.

Dizide bu tarz söylemlerin olduğu bölümlerle aşağı yukarı eş zamanlı Zaman gazetesi yayınlara bakın. Benzer ifadeleri oralarda da göreceksiniz.

Yine “Kaşifoğlu” adıyla anlatılan hain vasıflı bir karakterle güya Kaşif Kozinoğlu’nun anlatıldığını unutmamak gerekir. Kaşifoğlu karakterinin ölüm emrinin verildiği 136. bölümden üç gün sonra Kaşif Kozinoğlu hayatını kaybetti. O dönem bu olayın tam tersi olsa, mesela bir FETÖ’cü çukura düşüp ölse bunu bir Türk generaline bağlayıp içeri atarlardı. Bu dizinin yapımcıları hâlâ rahatlıkla gezebiliyorlar, büyük yatırımlara imza atabiliyorlar. Dokunan var mı? Yok. Aksine FETÖ ile mücadele konusunda o kadar bilinçsiziz ki hâlâ bu dizinin geri dönmesini bekleyen ciddi bir kesim vardır.

Yanlış politikaları doğru kabul ettirmenin çok basit yolları vardır.

“İhtiyarlar Heyeti” diye bir şey uydur, “Börü Budun” diye bir şey kurgula, yanlış politikaları bu hayalî örgütlere bağla ve milleti kandır. Politikaların yanlış olduğunu söyleyenlere de hain de, terörist de… Ne kadar kolay ama ne kadar tehlikeli, değil mi?

Bu dizilerin bir olumsuz yönü daha vardır. Toplumun dikkati devletin mahremine yönelmektedir. Devlet sırlarını merak eden ve kendini devletçi ilan eden kimseler, bir bakıyorsunuz, devletin sırları ifşa olsa da öğrensek derdine düşüyorlar. Bu nasıl devletçilik? Diğer yandan, devletin gizli sırlarını anlatma iddiasındaki demogoglara “Devlet sırrı madem, niye ifşa ediyorsun?” diye sormak gerekir. Muhtemelen onlar şöyle cevap vereceklerdir: “Millet bunları öğrensin, morali yerine gelsin diye yapıyoruz.” Gerçekten böyle düşünenler var. Kozmik Oda’ya girilmesine ses çıkarmayan insanlar, işte bu demogogların etkisindeki kimselerdi.

Afganları, Pakistanlıları, Arapları, bütün dünyayı bağrına basan azınlık ama yetkili bir kitlenin bizim milletimize karşı bu tahammülsüzlüğü neye dayanıyor acaba?

Cevabını siz biliyorsunuz.

Neden?

Çünkü Osmanlı dağılırken ortaya birçok devlet çıkmıştı: Bulgaristan, Ermenistan, Yunanistan gibi. Emperyalistlerin kafasındaki Türkiye ise çok iyi bilindiği üzere Anadolu içlerine sıkıştırılmış, daima fakir ve etkisiz kalmaya açık, özellikle dışarıdan yapılacak göçlerle kısa zamanda varlığını yitirecek bir ülkeydi. Emperyalistlerin Türk’e besledikleri hıncın ilhamıyla ortaya koydukları projelerden biri daha Mustafa Kemal’in önderliğinde çöpe atılmıştı. Üstüne üstlük Türkiye’ye biçilen rolün belki daha kötüsü, Ermenistan’ın başına gelmişti. Denize açılamamış, Doğu Anadolu’ya ağzından salyalar akarak bakan, küçük ve fakir Ermenistan… Aslında emperyalizmin istediği Türkiye buydu, Ermenistan’ın başına geldi.

Bundan ders alması gerekenler var. Almıyorlarsa bizim derdimiz değil.

Mustafa Kemal’in devleti, yalnız emperyalizme değil içerideki uşaklarına da ağır darbe olmuştur. Bir yanda gericiler diğer yanda bölücüler bu darbenin karşısında ruhen inim inim inlemektedirler. Emperyalizm ise uşaklarını tamamen tüketmeden bırakmaz. Çok bariz bir biçimde en başından beri ülkedeki gericilik de bölücülük de özellikle Batı emperyalizmi tarafından desteklenmektedir.

Yıllar var ki her türlü ihanete, her türlü sızma girişimine, her türlü örgütlü ihanete karşın Mustafa Kemal’in inkılaplarını yok edemediler ama çetin bir virüsün yok edilse bile vücutta bıraktığı hasarı bıraktılar. O hasarla kimliksiz, şuursuz kitleler yetişti. Kimileri dinden dem vuran dinsizler oldu. Kimileri emperyalizmi dilinden düşürmeyen piyonlara dönüştü. Kimileri var ki yabancıların gözüne girebilmek ve onlardan menfaatlerini temin edebilmek için onursuz hayvanlar oluverdiler.

Bir güruh düşünün ki Avrupa’nın menfaatleri için, Avrupa ülkelerinin geleceği için kendi ülkesinin menfaatlerini çöpe atsın, kendi milletinin geleceğini karartmaya kalksın. Bir güruh düşünün ki milyonlarca mültecinin maddî manevî yükünü çeken kendi ülkesini kötülesin, kendi milletini vahşilikle itham etsin. İşte bu düşündüklerinizi ve daha fazlasını yapan bir güruh görmek istiyorsanız Türkiye yalnızca vatandaşlığını 400.000 dolara satan ülke değildir; aynı zamanda böyle güruhları görüp insaniyet safarisi yapmak isteyen yabancılar için de gayet ideal bir yerdir.

Bahsi geçen güruh, toplumda bir yer edinememiş veya edinemeyecek kadar yeteneksiz kimselerin, İsa Mesih’in fonu – pardon – müjdesini alıp emperyalizme satılmasıyla ortaya çıkar. Hollywood yapımı hayalî veya istisnaî senaryolara dayalı filmler, bu güruhun zehirlendiği ana kaynaklardandır. Buralardan aldıkları tiradlarla millete caka satlar, insanlık anlatırlar. Kendin insanlıktan çıkmışsın zaten, kendi yaşadığın ülkeye, kendi insanına düşman olmuşsun. Ne insanlığı satıyorsun? Ne evrenselliği satıyorsun?

Bu güruhun dilinden düşürmediği uluslararası hukuk da mültecilerin entegrasyonu da tamamen yalandır, uydurmadır. Uluslararası hukukun bu konuyla ilgili bir hükmü, yaptırımı varsa o hüküm, o yaptırım Ege Denizi’nin sularına gömülmüştür. Avrupa’da ayağına çelme çakılan mültecilerle beraber yere düşmüştür. İngiltere tarafıdan Ukraynalılara kapının açıp Suriye’den, Afganistan’dan, Pakistan’dan gelen kimselere kapının kapatmasıyla kapı dışarı edilmiştir. Bu sözde ve hayalî hukukun tek tarafı milyonlarca sözde mülteciye bakan Türkiye kaldığına göre uluslararası bir tarafı da kalmamıştır. Bu durumda içeride ve dışarıda birileri bize enayi muamelesi yapıyor. Birileri, Türk milletinin öfkesini fazlaca hafife alıyor.

Eğitim sistemine sızarak, devletin kadrolarına yerleşerek, toplumun kanaat önderi rolüne bürünerek, medya ve basını tekeline alarak, dağda ve şehirde terör yaratılarak yapılamayanı memleketin demografik yapısını değiştirmeye çalışarak yapmak istiyorlar. Bu konuda sağ, sol yok. Bu konuda siyasal İslamcı, liboş yok. Söz konusu Türk düşmanlığı olduğu için hepsi birden birleşiyor. Bu noktada Türk milletinin birlik ve beraberlik içinde hareket etmesi çok önemlidir. İktidar partisi ve 6 + 1’lik masanın bu konudaki basiretsizliği bizleri bölmemelidir.

Biraz mantıklı düşünelim.

Suriye karıştırılmadan önce Suriye sınırındaki mayınlar temizlendi. Sözde insanlık yanlıları sonraları bile çıkıp “Emperyalizm bölgeyi karıştıracaktı, o yüzden mayınlar temizlendi” dediler mi? Hayır! Onlar, omurgasızlıklarının gereğini yapıp bu durumu savundular. Sorsanız, bizler faşistiz ve onlar en kral sosyalist, en kral hümanistlerdir.

Türkiye – İran sınırındaki mayınları törenle temizlediler. AB ise bu mayınları fonladı. AB, niye böyle bir şey yaptı? Hemen ardından neden milyonlarca insan Türkiye’ye geldi? Buradaki amacı, oyunu anlamayanlar için hatırlatma yapalım.

AB, hiçbir zaman Türkiye’nin toprak bütünlüğünden millî yapısından yana olmamıştır. Bakın, Aralık 2012’de Heinrich Böll Vakfı’nın “Perspectives” adlı yayının kapağı aynen şöyledir:

Benim anayasamı, benim kimliğimi mercek altına alıp insan hakları adına raporlar yazan eli kolu uzun ahtapot emperyalistler…

Bu, sadece küçük bir örnektir. Daha çok belgeli örnek görmek istiyorsanız Necip Hablemitoğlu’nun kitaplarına bakın. Orada gerçekleri göreceksiniz.

Bu yayındaki yazıların konuları ise gerçekten takdirde şayandır (!). 40 seneye merdiven dayayan terörü konu almıyor bir tanesi, gidiyor “26 Yıldır Süren ‘Geçici’ Bir Sistem Olarak Köy Koruculuğu” diye yazı yazıyor. Yazıyı yazan Abdürrahim Özmen, Dicle Üniversitesi’nde görev yapıyor. 2010 – 1018 yılında Erasmus koordinatörü olarak çalışmış. 2010’dan bu yana Farabi koordinatörü olarak çalışıyor. Şaşırdık mı? Hayır.

Mülteci entegrasyonu adı altında, “Yeni Türkiye” projesine uymamızı istiyorlar. Açılımla saçılımla yapamadıklarını mülteciler aracılığıyla yapmak istiyorlar çünkü gördüler ki esasında Türkiye’deki Kürtler aracılığıyla bu iş olmayacaktır. Bu nedenle Afgan, Pakistanlı, Arap getiriyorlar. Türkiye’de iktidardan, muhalefetten, sivil toplum kuruluşlarından kim varsa buna destek oluyor. “Gitmeyecekler” ısrarı bundandır ama bu durumda ortaya çıkan manzara asla demokratik değildir. Manzara şudur: Azmış bir azınlık diktası, Mustafa Kemal’in devrimlerini ve Türk varlığını korumaya adanmış Türk milletine hükmetmeye çalışmaktadır. Bu azınlık diktası; iktidar, muhalefet ve sivil toplum kuruluşlarının oluşturduğu bir paralel yapıdır. FETÖ de bu yapıya dahil bir başka kanattır.

Derin devletin kanatlarını anlattığını sanan liboşlara duyrulur.

Ülkemin gençleri geleceklerini kara kara düşünsünler… Yaşlılar devlet dairelerinde bir iş hâlledebilmek için didinip dursunlar… Elin Pakistanlısı gelip ülkemde iş yeri kuruyor. Hem büyük para kazanıyor hem de Türk (!) avukata “Kaçak mısın? Biz hâllederiz” dedirtiyor!

Ayrıca… Türk yapımlarını internette bile rahat bırakmayıp “eşek” ve “lan” laflarını bile sansürleyerek bunu “millî ve dinî değerleri koruma” adı altında açıklayan RTÜK yöneticilerinin, Türk kadınının mülteciyle nikâhsız olarak aynı evde yaşadığı filmi övmeleri gözümüzden kaçmadı. İnternet uygulamalarında Türk kızının önüne bozuk para atarak onu aşağılamaya çalışan kahpeleri gördükçe RTÜK yöneticilerinin tavrı aklıma geliyor. Hepiniz birden Türk’ün üstüne geliyorsunuz ama unuttuğunuz bir şey var ki asırlara dayalı bu hıncın ilk piyonları değilsiniz.

Kendine oy vermeyene kâfir diyecek noktaya gelmiş iktidar…

İktidara gelmek için aklı sıra ayıya dayı diyen oynak muhalefet…

Kendi milletine faşist damgası yapıştırıp emperyalizmin uşağı olmuş sol liboşlar…

Ensar diye getirdiklerini ucuz iş gücü diye pazarlayan çakma Ahiler…

Fuller’in ılımlı İslam’ından beslenip ensarcılık oynayan süslümanlar…

AB’den aldığı fonla kasabın bıçağını diliyle temizleyen beslemeler…

Milletin imkânlarını sığıntılara yedirmediği için belediye başkanını linç edip Türklere ev vermeyenleri haklı bulanlar…

Türk’e yönelmiş her türlü terörü destekleyip Türk’ü kendi vatanında esir etmeye kalkanlar…

Zihinlerden andımızı sınırlardan mayınları kaldırmakla bu ülkeyi işgal ettirmeye yelteniyorsunuz. Bu millet yedi düvelin modern silahlarının gürültüsüyle gelen işgalini kabul etmemiş, sessiz işgale de sessiz kalmayacaktır.

Not: Bizleri provokatörlükle suçlayanlar 100 yıl önce yaşasalardı, Mustafa Kemal’i derin devletin başı, Sütçü İmam’ı, Hasan Tahsin’i provokatör ilan ederlerdi.

Kumpas davalarında olmadı mı?

Gözünüzü açın.