Bir sabah uyanıp hayatınızın bir yalan üzerine kurulu olduğunu keşfediyorsunuz… Bunu Hayal edebiliyor musunuz? Çoğu insan için bu, kâbus gibi bir senaryodan farksızdır. Ancak gerçek şu ki doğru olduğunu zannettiğiniz pek çok şey, Kemalist ve vatansever olduğuna inandığınız insanların size oynadığı bir tiyatrodan ibaret olabilir.  Suriye’deki olayları ve hüsrana uğramış insanları düşünün.  Vatanseverliğin “yüce sonsuzluk” olduğunu söyleyenlerin, vatan ve millet için “çok çalışmanın” yeterli olduğu ya da özgür iradeye sahip olduğunuz fikri… Ya bunları söyleyenlerin hepsi birer yalanla sizi oyalamışsa?

Bugün, doğru bildiğiniz ve düşünce kalıplarınızı yerle bir edecek bir yolculuğa çıkacağız. Sizi, öğrendiğiniz her şeyin sorgulanabilir olduğu bir dünyaya götüreceğim. Kendinizi rahat hissetmek mi? Boş verin. Çünkü burada sizi sadece rahatsız edici sorular ve zihninizi altüst edecek cevaplar bekliyor.

Kimler hangi maskelere bürünmüş?

Kim, kiminle ne için birlikteymiş?

Gerçeklik algılarının çöküşüne hoş geldiniz!

Buyrun başlıyoruz.

Bir sonraki yazımı yazmadan önce Eftim’in yolunun kesiştiği isimleri tekrar özetleyeceğim. Bilhassa Suriye’deki gelişmelerden sonra önem kazanan dincilik meselesi nedeniyle Namık Kemal Zeybek’i yazmış, içerideki cepheye dikkat etmek gerektiğini belirtmiştim. Şimdi o cepheyi daha da sağlamlaştırmak için Eftim’in arkadaşlarını hatırlatacağım. Bir sonraki yazımda ise tarihi çarpıtan bir başka yalanı çürüteceğim.

Öncesinde şu notu düşmek istiyorum: Kişilerin etnik kökeni, mezhebi, dini veya ideolojik görüşlerini bahane ederek toplumsal düzeni bozanlar, kendi kanuna aykırı hareketlerini başkalarının zararlı görüşleriyle meşrulaştırmaya çalışanlar, Suriye ve Irak gibi ülkelerin ulus kimliklerini ve aidiyet duygularını yok ederek parçalanmasına neden oldular. Bu bakımdan Türkiye’nin kuruluş felsefesini, cumhuriyeti, demokrasiyi, laikliği idrak etmenin hiç olmadığı kadar önemli olduğu noktadayız.

Türk’ün cumhuriyetine ve Mustafa Kemal’ine karşı yaratılan kini bilemek için milliyetçilik maskesi takanların, laikmiş gibi yapanların bu gerçeği iyi anlamaları gerekir.

Konumuza geçiyorum.

Prokobiyos Lazaridis, İkonium psikoposuydu. Papa Eftim’in “Teoman Ergene” mahlasıyla yarattığı kurgu tarih kitabı “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları” kitabında ve yine “Anadolu’da Ortodoksluk Sadası”nda yayımlandığı üzere Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği oldu.

Daha önce yazdığım gibi Eftim’in Kayseri’ye getirdiği papazlardan Prokobiyos, Meletiyos ve Yervasiyos Türk Ortodoks olmaya pek gönüllü değillerdi. Eftim bunu kitabında kişisel meselelerden kaynaklı ihtilaf şeklinde yansıtıyor.

Zaten çok defa değindiğim gibi Eftim’in bu tip tarihi ve olayları çarpıtması yüzünden Mustafa Kemal zan altında bırakılıyor.

Örneğin, mübadele konusunda kapı kapı gezip Rum Ortodokslara “Türk’üz deyin, kalın.” demesine rağmen ne Ankara ne de Ortodokslar bu çağrıya itibar etti.

Ne demişti Zincidereli Çalıkoğlu,

“Kapadokyalılar mübadeleye tabi tutulduğunda Eftim Efendi’nin teşvikleri ve tavsiyeleri kalplerimizde hiçbir yankı bulamadı. Bizler kendimizi Yunanlılar olarak görüyor ve binlerce yıl öncesinden gelen vicdanımızın sesine itaat ediyorduk. Zenginliklerimizi çiğnedik çünkü Eftim’in vaatlerini kabul etseydik burada kalacaktık. Ancak yerimizde kalıp barbar işgalciyle yaşamaktansa Yunanistan’da yoksul olarak özgür olmayı tercih ettik.”

Bir başka mübadil Serafim Rizos’un Eftim’den bizzat duyduğu “Maksat, Serafim Efendi, köprüyü geçelim.” sözlerini de yazmıştım.

Bunları ne için yazıyorum?

Şunun için yazıyorum: Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği olarak adı geçen Prokobiyos Lazaridis Efendi’nin iki defa tutuklanma olayı vardır ki “Ankara’nın menfaatlerinin bitmesi” gibi bir yalana bağlanır. Bu, ahlaksızlıktır ve hem Mustafa Kemal’e hem de Türk Milletine ihanettir.

Prokobiyos Efendi, Papa Eftim’in ihanet suçuyla yargılanarak idam edilen kuzeni gibi Pontusçu idi. İzmir Metropoliti Hrisostomas’a yakından destek verdi, Konya Ayaklanması’na karıştığı için hapsedildi.

İlginçtir, Konya Ayaklanması’nın lideri olan Delibaş Mehmet’in iddiası da güya Yunan işgaline karşı koymaktı. Ancak Ankara’yı tanımadığını ilan ediyor, Konya’da karışıklık çıkarmaktan çekinmiyordu. Bunu bir kenara not edin, Mustafa Kemal’e karşı olanların ortak özelliğidir bu.

Lazaridis asla Türk olmayı kabul etmedi.

Eftim’in yakın hemşehrisi olan Rum mübadil Papa Neofitos’un kitabından alıntıyı tekrar aktarayım:

“Üç despotlar, sürülmüşler geldiler

Hayli vakit Kayseri’de kaldılar

Papa Eftim’e de cevap verdiler

Türk Ortodoks’u olmayız deyu”

Prokobiyos ve beraberindekilerin “mış” gibi yapmalarına sebep olan şeyse Papa Eftim’in bombalarıydı. Bu konuyla ilgili detayları okumanız için yazımın bağlantısını dipnot bölümüne bırakıyorum.

Papa Eftim’in Atatürk’ün emriyle hareket ettiği iddiasının yalan olduğunu da çok defa yazdım. Bunu zaten kendi kitabının girişinde kendisi de açıkça ifade ediyor.

Atatürk ne bir kilisenin basılmasını ne de Ortodoksların kilise kurmasını değil Eftim kişisine, hiç kimseye emretmemiştir.

Tarih tam tersini söylüyor ancak Ensar Çetin’in “Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi” kitabının son kısmında da olduğu gibi başvuru veya izin belgeleri üstünden Ankara bunu yapmış gibi göstererek algılarımızla oynuyorlar.

Yukarıda da yazdığım gibi tam bu noktada Türk Devletini ve Mustafa Kemal’i, zan altında bırakıyorlar.

“Ankara’nın işi bitti, hata yaptı, Ortodoksları gönderdi.” diyorlar.

Şu birinci gerçektir: Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği olarak adı geçen Prokobiyos, 1923 yılında ikinci kez hem de Kayseri’de hapsedildi ve hapiste öldü.

Şu ikinci gerçektir: Daha önce de yayımladığım üzere¹ Adliye Vekili bizzat Le Petit Parisien’e verdiği mülakatta Papa Eftim’in yetkisini aşan işlere kalkıştığını, Ankara’nın onu uyardığını, Ankara’nın Türk Ortodoks Kilisesi kurmak istediği şaiyalarının asılsız olduğunu ancak kilise kurmak için başvuru olursa konuyu değerlendireceklerini kayda geçirerek Ankara’nın kilise kurduğu yalanına çok önceden deşifre ederek cevap veriyor. Adliye Vekili’nin kızgınlığına şaşırmayın. Ankara’nın hapse attırdığı bir adamı şu veya bu nedenle kilisenin başına geçirip patrik yaparsanız Ankara tabii ki buna kızacaktır.

Şu üçüncü gerçektir: Papa Eftim, mübadelede Ankara’ya muhalefet etti ve Rumlara “Türk’üz deyip kalın.” diye ısrar etti. Rumlar bunu kabul etmedi, zaten küçük bir grubun Ankara’ya yazdığı telgrafa bizzat Atatürk “Anlaşma vardır.” cevabını verdi ve konu kapandı.

Devam ediyorum.

Erenerol ailesinin başta FETÖ’cü Ercan Yavuz ve diğer yazarlara anlattığı üzere dedeleri güya Sivas’ta Atatürk’le tanıştı. Sivas’ta Papa Eftim’in bulunduğuna dair hiçbir belge, kanıt ve tanık yoktur.

Zaten onlar da bu yalanın üstünde fazla tepinemediklerinden olacak, bu sefer Türk-İslam sentezi projesinin uygulayıcısı, FETÖ’nün ve Menzilcilerin yakın dostu olan Namık Kemal Zeybeğin ATA partisinde görev alan Chris Selçuk Erenerol isimli şahıs adını zikrettiği şahsın ihanetten idam edilmiş bir kişi olduğunu bile bilmeden “Dedemi Atatürk’le Keskinli Rıza tanıştırdı.” diye bir laf etti.

Tesadüf olmayacak şekilde, Papa Eftim derlemecisi yazar Ümit Doğan’ın sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda Keskinli Rıza’nın yine kaynak göstermeye gerek duymadan uydurma bilgilerle övüldüğünü hep birlikte görüyoruz:

Bakın, sürekli olarak Mustafa Kemal’i zan altında bırakma durumu var!

Dincilerin bir kısmı Keskinli Rıza’nın asılmasını öne sürerek “İstiklal Madalyalı adam asıldı.” edebiyatı yaparlar. Keskinli Rıza’nın yaptıklarının karşılığının asılmak olduğunu öne sürerler.

Bunun nedeni Eftim ve Karamanlılar konusunda olduğu gibi kaynaksız ya da ezber iddialardır. Doğru olanı yalanla savunmaya kalkmak, doğru olana ihanettir.

Evet, Keskinli Rıza, Şeyh Sait İsyanı’na karşı koymadığı ve karşı koymak için yeterli kuvveti varken bunu yapmadığı için hem de İstiklal Madalyalı olmasına rağmen vatana ihanetten asıldı.

Bu işin “ama”sı, “fakat”ı, “lakin”i yoktur. Görevini ihmal eden veya isyana destek veren asılır. Her asılan gibi Keskinli Rıza’yla ilgili de birçok dramatik hikâye uyduruldu. Önemi yok.

Ne Çerkes Ethem ne de Keskinli Rıza normal isimlerdir ve Mustafa Kemal’le Papa Eftim’in dost oldukları iddiası asla gerçek değildir. Olmayan bir tanışmanın nasıl gerçekleşmiş olabileceğine dair iddialar da elbette uydurmadan ibaret olacaktır.

Gelelim Papa Eftim’in dostu Hamdullah Suphi Tanrıöver’e.

Papa Eftim’in, Tanrıöver’in “Dağ Yolunda” kitabını tavsiye ediyordu. Kitabın kastedilen bölümü “Milliyet Düsturları” idi. Tanrıöver’in 1923’te Ankara Erkek Öğretmen Okulu’nda verilmiş bir konferansta anlattıkları bu bölümde yer alıyor.

Ve Tanrıöver burada Fener Rum Kilisesi için olumsuz ifadeler kullanıyor, Fener’in Osmanlı ve Balkanlarda yaşayan Hristiyanları Bizans hayaliyle idaresi altına almak istediğini anlatıyor. Fener’in tüm yaptıklarına karşın verilen mücadeleye dair örnek verdiği isim ise Pezi adındaki bir Bulgar papazı.

Nasıl ki Mustafa Kemal “Nutuk”ta bahsetmiyorsa ve nasıl ki Cevat Abbas Gürer’in, Salih Bozok’un, Ruşen Eşref Ünaydın’ın, Falih Rıfkı Atay’ın anılarında yer almıyorsa Tanrıöver’in anlattıklarında da Papaz Eftim kişisini bulamıyoruz.

Asıl can alıcı soru şudur: Pontusçuluk faaliyetlerini Nutuk’ta ayrıntılarıyla anlatan Mustafa Kemal, sözüm ona Eftim için “bu ülkeye bir ordu kadar hizmet ettiği” ve “Benden daha Türk’tür.” ifadesini kullandıysa böyle birine dolaylı da olsa atıfta bulunmadan geçebilir miydi?

Tarih yazdığını zanneden yazarlar, tez hazırlayan akademisyenler ki bu tezleri kabul eden üniversiteler ve bu tezler çöptür, araştırma yaptığını zanneden sözüm ona araştırmacılar; yaratılışındaki eşsizliği Türklüğünde bulan, bir milleti esaretten kurtarmış ve devlet kurmuş bir deha lidere böyle sözleri yakıştırırken hiç mi vicdanınız sızlamadı, hiç mi utanmadınız?

En yakın dostlarınızı geçtik, kendinizi bile gerçekmiş gibi anlatıp aldattığınız yalanların bir gün ortaya çıkacağını hiç mi düşünmediniz?

Tekrar Tanrıöver’e dönelim.

Tanrıöver, ABD’nin Fener’e patrik olarak atadığı Athenagoras’la Amerika’da tanıştı. Kendisine büyük bir hayranlık duydu. Öyle ki Athenagoras Fener kilisesinde göreve başladığında da onunla gizli gizli mektuplaştı. Athenagoras ona imzalı fotoğrafını gönderdi.

Ayrıca Athenagoras hakkında şu yazıyı yazıyordu:

Bu hayranlık boşa değildi.

Özel kalemi olan Mustafa Baydar’ın “Her zaman eskiyi özlerdi.” dediği Tanrıöver hem Cerrahi tarikatına mensuptu hem de dinlerarası diyalogcuların en başında geliyordu.

Komünizmi bahane ederek memlekete emperyalizmi sokanlar, o zamanlar dinlerarası tesanüt dedikleri diyalogculuğun temellerini atmayı da ihmal etmediler. Ne diyordu Tanrıöver: “…Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Hamdullah Suphi, Papa Eftim’in mektup yazarak kanlı ellerini öpmek için yalvardığı, Rum azınlıkları kışkırtmak için kurulan Mavri Mira’nın kurucusu ve Milli Mücadele’nin düşmanı katil Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırladı.

Atatürk’ün ısrarla kapatılmasını istediği Türk Ocaklarında!

Hamdullah Suphi, Mustafa Baydar’a Türk Ocaklarının kapatılmasıyla ilgili “Yavrum, o hiçbir zaman ikinci adam olmayı kabul etmezdi.” diyerek aslında konuyu nasıl çarpıttığını da Mustafa Kemal’e karşı nasıl sinsi bir düşmanlık yaydıklarını da bugün net şekilde görmüş oluyoruz.

Atatürk neden tek adamdır?

Çünkü Hamdullah Suphi gibilerin teslimiyetçi, gerici yobazlığı aradığını, kıyafetlerine rağmen (şimdinin kravat takan HTŞ lideri Golani gibi.) ruhlarında ve ideallerinde sarıklı ve sakallı olduklarını, çoğunun mandacı geçmişlerinden ötürü emperyalist memleketlere meyledeceğini biliyordu.

Türk Ocakları Hamdullah Suphi Tanrıöver’le İstanbul merkezli olarak 1949 yılında faaliyete geçti ve dinlerarası diyalogun kapıları da sonuna kadar açıldı. Yoksa Tanrıöver ve Atatürk arasında “ikinci adamlık” meselesini kıyaslamak bile gülünç olurdu. Mesele budur.

Artık bir tarafta Said-i Kürdi, bir tarafta Amerika’ya dayanan sözde milliyetçiler vardı.

Mustafa Kemal hayatta iken Fener’i eleştiren, tabiri caizse yerin dibine gömen Hamdullah Suphi artık Fener Kilisesi’nin sözde ekümenik patriği ile canciğerdi. Artık Fener’in Osmanlı’dan da eski olduğunu, Bizans’ın bir yadigarı olduğunu söylüyordu.

Daha neler söylemiyordu ki?

Mustafa Baydar’a Laiklik ilkesinin adını anmadan cumhuriyetin temeline saldırıyor ve “Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.” diyor, ne demek istediğini soran muhatabına ise cevap veremiyordu.

Yetmiyor, “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor.

Mustafa Kemal’in kurduğu Cumhuriyet’in ‘Laiklik’ ilkesini kalplerde yıkma çalışması yapıyordu.

“Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diyerek Cerrahi olduğunu açıklıyordu. Cerrahilik ise hatrımıza inkılaplara “köpekleşme” diyen gerici şeyhi getiriyor.

İşte böyle.

Şimdi Eftim’in Athenagoras konusundaki referansının kim olduğunu, Eftim’in de kendisi için neden Tanrıöver’i referans gösterdiğini anladınız mı?

Papa Eftim, “Türk dostu bildiğimiz…” diyordu Athenagoras için. Cihan patriği olarak tanıdığını söylüyordu, mübarek ellerinden öpmeyi ve biat etmeyi, af dilenmeyi ihmal etmiyordu.

Demek ki Athenagoras Türk Ortodoks Kilisesi’ni Eftim’in istediği şartlarda tanısa ne daha sonra Eftim tarafından sözde afaroz edilecek ne de torunları ekümeniklik meselesine bugün aynı şekilde bakabilecekti.

Şunu da sormak zorundayız: Fener Kilisesi, cemaati bile olmayan Türk Ortodoks Kilisesi’ni tanırsa ne olacak? En az Fener kadar ekümeniklik sakızını çiğneyenlerin tavrı değişecek mi?

Dedelerini referans alıyoruz. Cevabı biliyoruz.

Kendilerinin eylemleri de bizi doğruluyor.

Nerede bir dinci varsa onunla beraber geziyorlar.

Namık Kemal Zeybek, Muammer Karabulut gibiler işin maskeli tarafında yer alıyorlar. Biri Türkiye’nin Talabanisi gibi bir oraya bir buraya dönüyor. Bir gün gelir Menzil’i över, bir gün gelir FETÖ’yü över. Gün gelir Özal’ın bakanlığını yapar ve MHP’nin ömrünü tamamladığını söyler. Başka bir gün tekrar MHP’ye katılır ve bir başka gün tekrar ayrılır. DP’li olup gider Adnan Menderes’e demokrasi şehidi der. BBP’ye katılır. Pensilvanya’da başköşeye oturtulur. Kandil duası dinleyince höykürerek aşka geldiği ruh hâlinden TV’lerde şaman kıyafetleriyle boy gösterdiği ruh hâline bürünür.

Ardından çıkıp ATA Partisi diye bir parti kurar. Dediğimiz gibi, Atatürkçülükten ATA değil, gençler ciddiye alıp yanaşmadıklarından ATA Parti.

Ciddiye alan tek genç ise maalesef ciddiye alınacak bir tarafı olmayan fakat her fırsatta Eftim’in torunu olama gayreti gösteren şahıs kendisine yakışan bir sıfatla Chris Selçuk Erenerol oluveriyor. Ne olduğu belirsiz “Çağdaş Devlet İşleri Başkanı” oluyor. Kim bilir, belki de şaman ayinlerinde birlikte çağdaşlık ilhamları alıyorlardır. Belki Zeybek’in Türk istihbaratının başı olduğunu sandığı Hz. Hızır’la Suriye’yi tartışıyorlardır.

Duruma göre cıvadan daha hızlı şekil alanlarda çağdaşlık böyle oluyor demek ki.

Diğer yanda ise nam-ı diğer “Blackbird” var.

Muammer Karabulut Akit’te yazdı. Dostum, dediği Dilipak’la olan ilişkisi için köşesinde yaptığı açıklamayı yazmıştım. Çevresindeki Kemalistlere üstten bakıyor, güya küresel güçlere karşı Dilipak’la mücadele ediyordu. Demek ki Dilipak’ın Atatürk’ün annesine ettiği ahlaksızca iftiralar önemli değildi veya kendisinin midesi de gönlü de hayli genişti.

Demek ki Dilipak’la bir araya geldikleri ve sözüm ona teknolojinin 5G’sine savaş açtıkları, türlü komplo teorileri uydurdukları bir platform olan 5G Virus News isimli platform da bir müddet yazan ve yazılarımızdan sonra başka bir platforma seken Chris Selçuk Erenerol için 5G platformu hayli bilimsel ve çok akademikti!

5G’nin ehemmiyetli insanlarından biri olan Sabahattin İsmail’i de tebrik etmek isterim. Bilmeyenlerin Kuzey Kıbrıs için yanıp tutuşuyor zannettikleri bu şahıslar, CHABAD’ın adamı, İsrail’in vatandaşı, küresel güçlerin yılmaz savunucusu Simon Aykut’u yazıp çizdiler. Güney Kıbrıs’a geçerken Rumlar tarafından tutuklandı. Rumlar, Simon Aykut’un sattığı mülkleri kendilerinin saydıkları için tutukladılar.

Şimdi bir tarafta Rum pasaportu olup Güney Kıbrıs’ta eğlenmeye gidip gelen Sabahattin İsmail var, öteki tarafta Rum tarafına geçtiği gibi tutuklanan ve durumu umutsuz görünen Simon Aykut var.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde çevirdikleri dolaplar ortada duran bu şahıslar nerede durduklarını, KKTC’de neye neden olduklarını, getirisinin ne olacağını hesap edemiyorlar ama lafta küresel güçleri çözüyorlar!

Şimdi şunu söylemek gerekiyor: Ya Güney Kıbrıs küresel güçlere kafa tutabilecek kadar güçlü ya da Sabahattin İsmail, Rum tarafına gidip gelmekteki rahatlığını TMT’li mücahitleri Rumlara ihbar etmesine borçlu.

Muammer Karabulut’un Kıbrıs’ta çevirdiği işleri, “Pandemi nedeniyle gidemedim.” dediği Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinden deport edildiğini, muhbir Sabahattin İsmail’in Türk Ordusuna karşı eylemlerin içinde yer alıp İŞGALCİ diyen geçmişini yazdım.

Tanrıöver’den sonra, yönetiminde Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol’un da olduğu ve Türkiye’de “Dinlerarası Diyalog” toplantısını yapan Noel Baba Barış Konseyi adlı sözde vakfın sözde barış köyü projesini de yazdım. Mühürlü köyün fotoğraflarını, çalıştırdıkları kaçak işçilerle ilgili tutanakları yayımladım.

Bunları neden hatırlatıyorum?

Tarihin her köşesinde yankılanan bir gerçek var: Gaflet, ihanetin habercisidir. İhanet ise yıkımı kaçınılmaz kılar. Bugün Ortadoğu’nun kan ve gözyaşıyla sulanmış topraklarına baktığınızda, bu gerçeğin ne kadar acımasız bir şekilde hüküm sürdüğünü görüyoruz. Irak, Libya, Suriye ve şimdi İran… Rejimin adı ne olursa olsun, en büyük ortak payda, ılımlı İslamcıların iktidara gelmesi ya da bu iktidar oyununa dahil edilmesi olmuştur.

Arap Baharı’nı hatırlayın. Esad’ın Suriye’deki yükselişini durdurmak için cihatçı çetelere akıtılan milyonlarca dolar ve verilen desteği. Daha düne kadar Kaddafi’nin yüzüne gülenlerin, bugün Libya’nın enkazında başkalarının suçlarını aradığını unutmayın. Esad’ın veya Kaddafi’nin yüzüne gülenlerin kameralara yaklanan o gülüşleri ister bilinçli ister rastlantısal olsun, tarihin ironik bir sembolüne dönüştü.

Emperyalizmin oyununu anlamak için Haçlı Seferleri hikâyesinden öteye geçmeliyiz. Bush’un Irak işgali öncesinde Haçlı söylemleriyle yaptığı açıklamalar tabii ki akılda kalsın ama bu yalnızca bir sonuçtu. Nedense her zaman aynı: Ulusları bölen, toprakları parçalayan şey dincilikti. İktidar uğruna cemaat ve tarikatlarla iş tutan siyasal dincilik, kendi topraklarını darülharp ilan edenlerin ihanetiyle beslenerek ulus bilincini kemiren etkisi oldu. Kendi ülkesini “darülharp” ilan eden zihniyet, bu toprakların başına gelen felaketlerin gerçek sorumlusudur.

Peki ya Mustafa Kemal’in çizdiği yola ne oldu? “Mübadele yanlıştı.”, “Laiklik hataydı.” vb. söylemlerle Mustafa Kemal devrimlerine sinsi savaş açanlarla bugün bu yoldan taviz verenlerin vatanseverlerin arasında dolaşmasına izin verilmesi mümkün mü? Unutmayın ki bu gafletin bedeli yalnızca toprak kaybı değil, aynı zamanda ulusun milli onurudur. Seneca, “Yapay olan şeyler çabucak kendi doğalarına döner,” diyor. Bugün bu söz, Orta Doğu’nun yıkılmış kentlerinin yankılarında bir kez daha doğrulanmıyor mu?

Ulusları yıkan iş birlikçiler ve siyasal islamcılar, kendi asıllarına dönecekler. Ancak bu yazıyı okuyanlar, şaşıranlar arasında olmayacak. Tarihten alınacak derslerle maskelilerin maskesini korkmadan, yılmadan düşürmek, hakikatin kendisi kadar değerlidir.

Bir sonraki yazıda, çok önemli belgelerle yalana karşı hakikatin beyannamesinde buluşacağız. O güne kadar, Mustafa Kemal’in ışığında karanlıkları delmeye devam edin.

Esen kalın!

1. https://demiryolculuk.com/2024/09/29/ataturkun-ideallerine-ihanet-cicero-ve-papa-eftimin-gercek-yuzleri/ ︎

“Ağaç, sapı kendi dallarından yapılan balta ile kesilir.”

Mustafa Kemal, Nutuk’ta “Bunca yüzyıllarda olduğu gibi bugün de milletlerin bilgisizliğinden ve bağnazlığından yararlanarak binbir türlü siyasi ve kişisel amaç ve çıkar sağlamak için, dini alet ve araç olarak kullanmak girişiminde bulunanların, içeride ve dışarıda varlığı bizi bu konuda söz söylemekten, ne yazık ki, uzak bulundurmuyor. İnsanlıkta, din hakkındaki bilgi ve anlayış, her türlü hurafelerden sıyrılarak gerçek bilim ve tekniğin ışığından arınmış ve mükemmel oluncaya kadar, din oyunu aktörlerine, her yerde tesadüf olunacaktır.” diyor.

Mustafa Kemal zamanın çok ötesinde bir deha olduğunu bu sözleriyle bir kez daha gösteriyor. Çünkü birazdan hep birlikte, din oyunu aktörlerinin Sivas Kongresi sırasında yürürlüğe koyamadıkları Amerikan mandasını Ebedi Başkomutan’ın ölümünden sonra aşamalar hâlinde nasıl hayata geçirdiklerini göreceğiz.

Böylece hiçbir sinsiliğin ortaya çıkmaktan kurtulamayacağını da göreceksiniz.

Bir önceki yazımızda ulus devlet ve laik devlet olamayışımızı Mustafa Kemal’e bağlayan paçozlara cevap verdik. Bu yazımızda da Mustafa Kemal’in yukarıdaki sözlerinden yola çıkarak hatırlatalım: Laiklik, bir milletin tamamı şu veya bu dinden olunca gerekliliğini yitiren bir kavram değildir. Laiklik, irtica zehrinin panzehiridir.

Laikliği birçok dinin bir arada yaşamasını sağlayan bir kavramdan ibaretmiş gibi sunmaya çalışan diyalogçuların gizli misyonerlik oyununu anlatmaya başlayalım.

Dinlerarası diyalog ve ona kaynaklık eden fikirler aslında Haçlı Seferleri ve Batı emperyalizminin yükselişi sırasında birbirinin zıttı olan iki noktaya dayanır.

Birinci nokta, Haçlı Seferleri sırasında İslam coğrafyasında bir türlü başarı elde edilememesi ya da elde edilen başarıların uzun süreli olamamasıdır.

İkinci nokta, Batı emperyalizminin bilhassa Uzak Doğu’da gerçekleştirdiği emperyalist işgallerin kalıcı olmasını sağlamaktır.

İlk noktada 12. yy.a kadar gideriz ve karşımıza Vatikan’daki eski ekollerden olan Fransiskenlerin kurucusu Assisili Francis çıkar. Francis’e göre misyonerler Müslüman ülkelere göç ederlerse İncil’i öğretebilir ve Hristiyan dinini yayabilirlerdi.

Cusalı Nicolas ise günümüz diyalog anlayışına daha yakın bir fikre sahiptir. Fatih’in İstanbul’u fethetmesi üzerine yeni Haçlı seferi planlayan Avrupalı otoritelerin aksine Nicolas, Hristiyanların diğer dinlerin mensuplarıyla barış içinde toplanmalarını istiyordu çünkü onun inancına göre bu toplantıların sonunda diğer dinlerin mensupları Hristiyanlığın doğru olduğunu görüp din değiştireceklerdi.

İkinci noktaya yani 1860’lara gelince dinlerarası diyalogun sistemleşmeye başladığını görürüz. Artık Batı emperyalizmi, Haçlı Seferleri’ndeki güç dengelerini bozup uzak memleketlerde sömürgeciliğe başlar. Uzak Doğu dinleriyle Orta Doğu menşeili Hristiyanlık arasındaki farkları kaldırarak misyonerlik faaliyetlerine hız kazandırmak gerekir.

İlk olarak 1853 yılında Londra’da “İnsancıl Dini Cemiyet” kurulur. Bu cemiyet daha sonra “Hür Dini Cemiyet”e evrilir. Adında da anlaşılacağı üzere tüm üyeleri Mason olan bu cemiyet, daha sonra kurulacak olan “Dünya Dinleri Parlamentosu / Dinlerin Dünya Parlamentosu”, “Etiksel Kültür Kurumu”, “Dünya Misyonerlik Konferansı”, “Dünya Kiliseler Birliği Konseyi”, “Evrensel Hristiyanlığın Birleşimi İçin Kutsal Ruh Cemiyeti” (Birleşim Kilisesi / Moon) gibi oluşumlara da kaynak oldu.

Emperyalizm açısından dikkate değer bir noktadır: “Dünya Dinleri Parlamentosu”, ilk kongrelerine dünyanın birçok yerinden din adamlarını çağırırken Amerikan yerlilerini çağırmamıştır.  

Bir diğer diyalogçu kuruluş olan Birleşim Kilisesi -Türkiye’de bilinen adıyla Moon tarikatı- ve FETÖ arasındaki benzerlikler sıklıkla dile getirilir. Bu kiliseye tekrar değineceğiz.

Bir önceki yazımız “Kripto İhanet ve Kin Kardeşliği”nde mübadelenin, Karabulut gibilerin sinsi ithamlarına karşın, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda çok önemli rol oynadığını yazdık. Yine Hamdullah Suphi Tanrıöver’in Celal Bayar’la bir anısının Ercan Yavuz’un yazısında kaynak olarak gösterildiğini yazmıştık.

Böylece bir kez daha hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığını hatırlatarak Tanrıöver ve Bayar isimlerinin “Atatürk’ün en büyük üzüntüsü” iftirasına kaynaklık etmelerinin de tesadüf olmadığını belirtelim.

İki ismi bir araya getiren şey Anadolu Ortodokslarının Türklüğü ya da Atatürk’ün üzüntüsü iddiası değil, Dinlerarası Diyalog ve Athenagoras’tır!

Tabiri caizse gaza şimdi basıyoruz. Emniyet kemerlerinizi takın!

1924 Anayasasındaki Türklük tanımına karşı çıkan ilk grup TBMM’deki milliyetçilerdi. Türklük tanımına muhalefet edenlerden biri, Hamdullah Suphi Tanrıöver’di. Tanrıöver’in, maddenin tartışıldığı günkü konuşmasını özetle aktaralım:

“…Bir taraftan da hükümet mücadele ediyor, ecnebiler tarafından tesis edilmiş olan müessesatta çalışan Rum’u, Ermeni’yi çıkarmaya çalışıyor. Biz bunları Rum’dur, Ermeni’dir diye çıkarmak istediğimiz vakit bize ‘Hayır, Meclisinizden çıkan kanun mucibince bunlar Türk’tür’ derlerse ne cevap vereceksiniz?”

Tanrıöver Bursa’nın işgal edildiği günlerde Mustafa Kemal’i ve Türk kurmayını TBMM’de sıkıştırmaya çalışmışsa da Mustafa Kemal’in alkışlar eşliğinde yaptığı konuşmayla gerekli cevabı almıştı. Mustafa Kemal, Tanrıöver ve onun gibi düşünenlere, “Biz istikbalimizi millete emanet edip mücadeleye başlamışken sudan vazifelerle uğraşanlar” demişti.

Tanrıöver’in özel kalemi olarak da görev yapan Mustafa Baydar’ın anlattığına göre Reşit Galip ve Sadri Maksudi gibi isimlerin de bulunduğu bir toplantıya Atatürk’ün emriyle çağrılan Tanrıöver’e Türk Ocaklarının vazifesini tamamladığı anlatılmış, o da buna muhalefet etmişti. Ocakların kapatılmasıyla ilgili rapora bir tek Tanrıöver imza atmamış, Atatürk buna sinirlenerek raporu yırtmıştı. Rapor tekrar yazılmış, bu sefer Tanrıöver de imza atmak zorunda kalmıştı.

Türk Ocakları neden kapatıldı?

Bunu da kısaca cevaplayalım ki konu daha iyi anlaşılsın.

Çoğu araştırmacı Nazilerle olan ilişkilerini öne sürer. Atatürk’ün bundan rahatsızlık duyduğunu ifade eder. Ancak tek neden bu değildir. Türk Ocakları; Hasan Ferit Cansever, Enver Ziya Karal, Uluğ İğdemir gibi isimlerin ifade ettiği gibi pek çok yerde belediyelere müdahale etmeye başlamış, Serbest Fırka kurulunca birçok Türk Ocaklı genç bu partiye yazılmıştı.

Ve Mustafa Baydar, bu konuyu “Atatürk kendi direktifi, kendi kontrolü altında yeni bir nesil yetiştirecek ve eserini ona emanet edecekti.” şeklinde özetleyerek sözü Atatürk’e bırakır:

“…Memleketin ve inkılabın içeriden ve dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı masuniyeti için, bütün milliyetçi ve cumhuriyetçi kuvvetlerin bir yerde toplanması lazımdır. (…)”

Daha önceki yazılarımda bahsettiğim misoneistler -yeni olandan korkanlar- daima eskiyi aradılar, inkılapları hiçbir zaman yürekten desteklemediler, bazen bunu gizlemek için inkılap yanlısı uç beyanlarda bulundular, Sivas’taki mandacılık fikirlerinden hiçbir zaman vazgeçmediler.

Baydar, Tanrıöver’den “Her zaman eskiyi arardı.” diye bahseder.

Ve Mustafa Kemal’den sonra memleketi adım adım ABD’nin mandası hâline getirmeye başladılar.

Emperyalistlerin dinlerarası diyalog dünyasına hoş geldiniz.

Sizleri kapıda yine Tanrıöver ağırlıyor ve çok sevdiği dostu Athenagoras’tan da bahsederek aynen şunları anlatıyor:

“İstanbul Patrikhanesi, çok ihatalı sezişleri ve görüşleri olan büyük bir din adamının (Athenagoras!) riyasetinde kendi üzerine yepyeni bir vazife almıştır. Onu, ihtilaflı devirlerden sonra bizden uzak bir müessese hâlinde değil, manevi nüfuzunu milletimizin selameti lehine, insan haklarının masuniyeti lehine kullanırken görüyoruz.

(…) Biz aynı sesi milletlerarası kongrelerde Amerika’nın birçok merkezlerinde Türkiye ve Türklük lehinde bir derin iman perdesi ile konuşurken dinledik. Orada Papalık makamı, burada on altı asırlık resmi ve büyük bir dini makam bir noktada birleşmişlerdir.

(…) Komünizmin temsil ettiği istila hırsı nesillerce devam edecektir. Araya girmesi muhtemel sathi uzlaşmalara rağmen daha uzun müddetler biz ve bizden sonra gelenler onunla uğraşmaya mecbur olacağız. Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Evet, Hamdullah Suphi Tanrıöver, ABD’de dinlerarası diyalog toplantılarına katıldı.

Evet, İnönü’nün emriyle bir gecede Türk vatandaşı yapılarak “ekümenik” sıfatıyla Türkiye’ye gönderilen ve Truman’ın doktrinini temsil eden Athenagoras ve Tanrıöver sıkı dosttur. Tanrıöver, Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırlamıştır!

Evet, “komünizmin temsil ettiği istila hırsı” büyük bir bahanedir. El birliğiyle memleketi dinciliğin ve onun hamisi olan ABD’nin kucağına atmıştır.

Athenagoras’ın marifetlerini uzun uzadıya anlatmaya gerek yoktur. Bilindiği üzere kendisi Truman’ın Yunanistan ve Türkiye gibi ülkelere Sovyet tehlikesine karşı yardım doktrinini uygulayan önemli bir isimdir. Her iki ülkeyi de ilgilendiren kullanışlı birisidir. Hem Katoliklerle karşılıklı aforozu kaldırarak dinlerarası diyalog faaliyeti yürütmüş hem de komünizmle mücadele bahanesiyle misyonerlik faaliyetleri ve ABD emperyalizmi için çalışmıştır.

Tanrıöver’in özel kalemi Mustafa Baydar, Tanrıöver’in Athenagoras’a çok değer verdiğini ve onunla ABD seyahatinde (dinlerarası diyalog toplantısında) tanıştığını anlatır. Ayrıca Athenagoras’la kesinlikle posta yoluyla haberleşmediğini, Fener papazına yazdığı mektupları kendisine vererek gönderdiğini anlatır.

Ve Athenagoras, Tanrıöver’e gönderdiği imzalı bir fotoğrafının arkasına aynen şunu yazar:

“Çok kıymetli ve sevgili arkadaşımız ekselans Hamdullah Suphi Tanrıöver’e en samimi sevgi, takdir ve muhabbet hislerimizle ve sıhhati afiyetleri için candan dualarımızla.

2 Haziran 1949, İstanbul Rum Patriği Atinagoras.”[1]

Bitmedi!

Komünizmle mücadele amacıyla “Selamet”, “Sebilürreşad” gibi dergilerde dinin kuvveti üzerine yazılar yazan Tanrıöver, Athenagoras’tan imzalı fotoğrafı kaptığı 1949’da Vatan gazetesinde (9 Şubat tarihli) şunları yazıyor:

“Üç belli başlı ihtilal yakın Avrupa tarihinde din müesseseleri aleyhine hareket etti: Fransız İhtilali, Rusların Komünist İhtilali ve bizim Milli Mücadele’yi takip eden ve birçok mazi müesseseleri aleyhine inkişaf eden ihtilalimiz.”

(…) Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.”

Baydar soruyor, “Ne demek istiyorsunuz?” diyor ve ekliyor: “(Tanrıöver) Cevap vermedi veya veremedi…”

Büyük aydınımız (!) Tanrıöver bir başka yazısında ise özetle “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor. O din aktörlerini besleyen, kendi ifadeleriyle o aktörlere ekmek veren müessese hangisiydi?

Rauf Orbay’ın, Refet Bele’nin millet açlıktan kıvranırken “Ekmeğini yedik” diyerek vazgeçemediği müesseseydi. Yani saltanat ve hilafetti.

Şaşırdınız mı? Şaşırmayın.

Hamdullah Suphi Tanrıöver ve dedeleri “Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diye anlattığı Cerrahi tarikatına mensuptu.

Sürekli yazıyoruz ancak bunu sürekli vurgulamak gerekiyor: Hiçbir şey tesadüf değildir.

Bugünkü Cerrahilerin eski şeyhinin inkılap sözcüğüyle oynayarak “inkilab” (köpekleşme) dediğini hatırlayın. Aynı şahıs Türkiye’deki hamile kadınların sokağa çıkmasını sakıncalı görürken ABD’deki Cerrahi şeyhinin cenazesine de Kanada’daki Cerrahilerin toplantılarına da birçok modern giyimli hanımefendi katılıyordu. Başı açık kadınlar burada dua etse nasıl bir linç kampanyası başlatılacağını siz düşünün.

ABD’nin, İngiltere’nin düzenine son derece saygılı ve uyumlu cemaatlerle tarikatların Türkiye’deki tavırları kuyruk acısından başka bir şey değildir.

Tanrıöver’i, son derece önemli bir iddiayı buraya taşıdıktan sonra geçeceğiz.

Siyasal İslamcı Yazar Hasan Külünk, Hamdullah Suphi Tanrıöver’le ilgili bir iddia ortaya atmıştı. Külünk, Tanrıöver’in Nurcu Osman Yüksel Serdengeçti’ye “Bu Menemen Olayı var ya, onu biz yaptık. Kabakçı taifesine (esrarkeşlere) üç beş kuruş verdik. Nümayiş tertipledik. Fakat kontrolden çıktı, zavallı Kubilay kurbanı oldu.”

Külünk’ün iddiasına göre bu sözde sırrı Nurcu Serdengeçti de Külünk’e emanet etmiş.

Tanrıöver’in “Dağ Yolu” kitabının ikinci cildi, “Kubilay’ın Kesik Başı” başlığıyla başlar. Orada yazdığına göre Kubilay’ın Türk Ocakları üyesi olduğunu iddia ediyor. Mürteciler hakkında isabetli şeyler yazan Tanrıöver, gerçekten Serdengeçti’ye böyle bir şey söyledi mi?

Ergenekon kumpaslarında Menemen’in Kemalistler tarafından tezgahlandığı iftirasını hatırladınız mı?

Tanrıöver, Serdengeçti ve diğerleri…

Bu gizli veya açıktan dincilik yapanların yolu hep önce birbirine, sonra ABD’ye çıkar.

Bakın, Athenagoras’ın hatırlı dostlarından olup Fener Kilisesine gidip gelen Said-i Nursi, papazın gizli Müslüman olduğunu düşünürdü. ABD hakkındaki fikirlerine bakalım:

“…Kürre-i arzın şimdiki en büyük devleti Amerika’nın bütün kuvvetiyle din hakikatlerine taraftar çıkması ve İslamiyet’le Asya ve Afrika’nın saadet ve sükunet ve müsalaha (barış) bulacağına karar vermesi ve yeni doğan İslam devletlerini okşaması ve teşvik etmesi ve onlarla ittifaka çalışması, kırk beş sene evvel olan müddeayı isbat ediyor, kuvvetli şahit olur.”

O zamanın dilinden ziyade kendi cehaletinden dolayı Said-i Nursi’nin birçok ifadesi karmaşıktır. Bu nedenle birçok Nurcu da kendi içinde Nursi’nin yazdıklarının çarpıtılması iddiasıyla kapışır.

Ama buradaki ABD aşkıyla ilgili kapışamaz!

ABD devam eden süreçte ne güzel de okşadı İslam devletlerini, değil mi? Dinlerarası Diyalogun temelini atarak Müslüman din adamlarını misyonerlik faaliyetleriyle “yeşil kardinal” yapıp komünizmle mücadele bahanesiyle Türkiye’yi, nükleer silah bahanesiyle Irak’ı ne de güzel okşadı.

Bakın…

Adından da anlaşılacağı üzere Birleşim Kilisesi, Kore’nin %40’ını kısa zamanda Hristiyan yapmıştı.

Kore’deki en önemli komünizmle mücadele aparatıydı. Göbekten ABD’ye bağlıydı, her zaman olduğu gibi.

CIA, hangi kiliseyi kullanarak “Dünya Anti Komünist Ligi”ni örgütlemişti? Cevap: Birleşim Kilisesi!

FETÖ elebaşı Fetullah Gülen, Komünizmle Mücadele Derneği’nin Erzurum’daki kurucularındandı. Celal Bayar, Adnan Menderes, Turgut Özal da derneğin bilinen üyelerindendir.

Ve Papa’ya 1998 yılında “Rabbin aciz kulu” olarak hizmet etmeye hazır olduğu mektubunu yazan Gülen’in FETÖ’sü, dinlerarası diyalog ve misyonerlik faaliyetlerinin en önde gelen taşeronuydu. Üstelik Dinlerarası Diyalog Sekreterliğinin Türkiye’yle ilk teması 1984 yılında gerçekleşti. Bu temasta aracı olan kişi o zamanın CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek’ti. Gülek’in diyalog projesi için gittiği ilk isimse FETÖ elebaşıydı.

Bu arada dikkat çekici bir nokta: Bir önceki yazımızda işlediğimiz “Sürgündeki Ortodoks Türkler” yazısı hatırlayacağınız üzere Ocak 1998 tarihli Aksiyon’da yayımlanmıştı. Şubat 1998’de de Fetullah’ın Papa’ya mektubu kendi yayın organı olan Aksiyon’da yayımlandı.

FETÖ, Vatikan’la olan münasebetlerini kuvvetlendirirken Nurcuların “Yazıcı” kolundan iki şahıs vaftiz edilerek “Türk Dünyası Presbiteryen Kilisesi”ne alındı. Turgay Üçal ve Yavuz Kapusuz, vaftiz edilip din transferi gerçekleştirildikten sonra İstanbul ve Ankara’da bu kilisenin pastörleri oldular.

Günümüzde Fenerbahçe-Galatasaray arasında kolayca transfer gerçekleşmez. Sözleşmesi biten futbolcu bile bu kulüplerin birinden diğerine geçerken adeta kaos çıkar. İşlerin bu noktaya gelmesinde rolü olanların başında FETÖ’nün gelmesi de enteresan bir noktadır.

Dar alanda kısa paslaşmalar ve pastörler…

Ve günümüze geliyoruz.

Karşımıza daha önce birçok kere anlattığımız Noel Baba Barış Konseyi isimli sözde vakıf çıkıyor. Kurucularını ve üyelerini hatırlayalım: Muammer Karabulut, Sevgi Erenerol, Niyazi Öktem, Cengiz Çandar, İsak Haleva, Abdurrahman Dilipak…

Muammer Karabulut, 90’larda kendince atağa geçiyor. “Grün Magazin” adında bir Almanca dergi çıkarıyor. Dergi, turizm üzerine. Daha sonra gelsin Noel Babalar, kiliseler, turistler ve nihayet Kıbrıs’taki dolandırıcılık projesinden de anlaşılacağı üzere dolarcıklar.

Sevgi Erenerol, Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin eski basın sözcüsüydü. Aynı zamanda Ayasofya Derneği’nin kurucu başkanıydı. Şimdilerde görevini Menzil’e otobüs kaldıran, FETÖ’ye övgüler dizen Namık Kemal Zeybek’in danışmanlığını da üstlenen Chris Selçuk Erenerol’a devretti.

Bu arada eklemek gerekir: Bu satırların yazıldığı sırada Chris Selçuk Erenerol’un “Türk töresinin inançlara etkisi” başlıklı yazısına denk geldik. Bir taraftan Atatürk sonrası yöneticilerin memleketi gericiliğe götürdüğünü yazarken diğer taraftan Alexander Dugin’den alıntı yapıyor. Dugin’in yazısındaki Hristiyan Slav geleneğinin Türk kültürüne bağlanmasını bir tarafa bırakalım.

Yazısını sosyal medya üzerinden kendisine sunduğu Dugin’in Türkiye ve Atatürk hakkındaki görüşlerine çok kısaca göz atalım ve yazdığı yazının kendisiyle nasıl çeliştiğini anlayalım.

Alexander Dugin, bir çeşit “Yeni Osmanlı” yaklaşımı sergileyen bir stratejisttir. Erenerol’un bahsettiği gericilerin ve aynı zamanda Graham Fuller’in görüşlerine yakın düşünür. Ona göre Türkiye, çok merkezli ve çok milletli emperyal İslamiyet’i terk ederek Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde laik bir ulus devlet kurmuştur. Bu da Fransız orijinlidir. Böylece Türkiye, kendi tarihinden ve jeopolitiğinden ilk kopan devlet olmuştur.

Dugin’in Putin üzerindeki etkisi tartışılır[2] ama Perinçek’le ilişkisi tartışılmaz. Slavların Hristiyanlığıyla Türk kültürünün benzeşmeyip Murat Adji’nin de çalışmalarında ispatladığı üzere Slavların din başta olmak üzere pek çok alanda Türk kültüründen etkilendiğini –misyonerlerin iddiasının aksine– saatlerce konuşuruz ama Perinçek ve Erenerol ailesinin ilişkisini sorgulayamayız.

Perinçek ve AKP yani siyasal İslam ilişkisini konuşmaksa asla mümkün değildir (!).

Her şey açık ve nettir. Görüldüğü üzere tesadüf diye bir şey yoktur.

Kürtçü ve FETÖ’ye övgüler dizdiği sabit olan Cengiz Çandar’ı, dinlerarası diyalog teorisyeni FETÖ’cü Niyazi Öktem’i, siyasal İslamcının önde gideni Abdurrahman Dilipak’ı ayrıca yazmaya gerek yok.

Ne yapmışlardı?

Mesela 1993 yılında ilk dinlerarası diyalog etkinliğini gerçekleştirmişlerdi. Birçok toplantılarına da Fener Kilisesi görevlilerini davet etmişlerdi. Ancak mesela Fener’den Kalayci isimli papazı hem kendi etkinliklerine davet etmişler hem de Demre’de ayin yapacağı zaman protesto etmişlerdi.

Daha önce sormuştuk ama böyle bir hizmette bulunmamışlardı: Dinlerarası diyalog etkinliği gibi çeşitli etkinliklerinin konuşma kayıtlarını yayımlayın. Niyazi Öktem, Fener yetkilileri vs. neler konuşmuş, hep beraber görelim.

Sansürlemeden paylaşmanız mümkünse tabii.

2000’li yılların başlarında, laik Türkiye’ye dışarıdan vurulmaya çalışılan darbe siyasal İslam’dı. İçeriden vurulan darbe ise FETÖ ve onun çeşitli kitleler içine sızdırdığı koçbaşlarıydı. Bunlar laik bir memlekette utanmadan din siyaseti yaptılar. Diyalogu kendilerine araç edinerek Türkiye’nin birçok din ve mezhepten meseleyi üstlenmesini sağlamaya çalıştılar.

Tüm bu çabalar boşuna değildi.

Diyalog adı altında memlekette çeşitli dinlerin kiliselerini, havralarını sürekli gündeme getirir veya Ayasofya Derneği üstünden sürekli siyasal İslamcıların duygularını ateşlemeye çalışırsanız yaptığınız şeyler yalnızca dinciliğin harlamasına hizmet eder.

Muammer Karabulut, “Şehit Ayasofya- Bilgelik, İman ve Sevgi’nin Anasıdır” isimli bir başka saçma yazı yazıyor. Bilindiği üzere “sevgi” sözcüğünden sonra özel isim olarak kullanılmamışsa kesme işareti kullanılmaz. Gönderme yapıldığını anladınız. Şimdi yazıdaki şu cümleyi dikkatle okuyun:

“Ayasofya adı, temelleri, misyonu ve tarihe tanıklığı ile tartışmasız Hristiyanlık tarihinin en önemli eseri, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin egemenlik sınırlarında yer alan ve sahiplenmesi ile birlikte korunması da gereken en öncelikli eserdir.”

Bu satırlar Dilipak, Erenerol ve Karabulut ilişkisini özetler niteliktedir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti bir din devleti değildir. Hele ki tarihi yalanlar üzerine inşa edilmiş karakterleri gündemine alarak dilenciye sadaka verir gibi kimseye sadaka verecek de değildir. Yıllardır “Devlet bize bakmıyor.” diye sağa sola beyan verenlerin, insanlara yazı yazdıranların, yazdığı yazılar paylaşılsın diye millete mesaj atanların bakıcısı da değildir.

Bir insanın kendisinde kabiliyet ve samimiyet varsa o insan her işi kendi yoluna koyar.

Varsa tabi…

Son olarak bütün diyalogçuların yolunun ABD’den geçtiğini, Kemalistlerin arasına sızan koçbaşlarının gerçekte siyasal İslam’ı tahrik ederek nasıl güçlendirdiğini gösteren bir örneği de hatırlatarak yazımızı noktalayalım.

ABD’nin Irak’ı -Said-i Nursi’nin ifadesiyle- okşadığı bir zamanda Noel Babacı Karabulut bakın kime barış ödülü veriyor:

Kaynakça

Yazı Fotoğrafı: Cumhuriyet gazetesi, 4 Mart 1962.

Prof. Dr. Mehmet Bayrakdar, “Dinlerarası Diyalog ve Tarihçesi”.

Teoman Ergene (Papa Eftim), “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları”.

Mustafa Baydar, “Hamdullah Suphi Tanrıöver ve Anıları”.

Hamdullah Suphi Tanrıöver, “Dağ Yolu 2”.

Selim Kurt, “Dugin’in Avrasyacılık Anlayışında Türkiye’nin Yeri”.

[1] Kendi yazım şekli.

[2] Dahası, İngilizlerin “Kremlin’de Bir Kemalist” diye tanımladıkları Rusya lideri, Kemalizm karşıtı ve İslamcı müttefiki Dugin’den pek hoşlanmaz!

“Türk’e durmak yaraşmaz!”

Cumhuriyet ve Mustafa Kemal devrimleri hedefte olduğu sürece ulus devlet ve laiklik hep hedefte olacaktır. Dindar gibi görünüp kendi karanlık emelleri için dine aykırı ne varsa yapanlar neyse Kemalist görünüp Kemalizm’e düşmanlık yapanlar da aynıdır ve her ikisinin de ortak paydası aynı hedefe saldırmaktır.

Milli Mücadele’yi askeri zaferle tamamlamamızın ardından 24 Temmuz 1923’te Lozan Antlaşması’nın imzalanması ve (Mustafa Kemal’in sözüyle, “husumet dünyasına karşı”) zaferimizi siyasi olarak da diplomatik zaferle tescillememizi, Yunanistan ve İngiltere başta olmak üzere birçok devlet hazmedememişti.

O gün bugündür içeride baş hasmımız olan Fener Kilisesi, Yunanistanın siyasi elçilik aparatı gibi sürekli cumhuriyete ve Lozan Antlaşması’na karşı tacizde bulunuyor.

Sadece o mu?

Hayır, elbette.

Cumhuriyet ve laiklik düşmanı olan siyasal İslamcısı, siyasal Hıristiyan’ı ve siyasal Yahudi’si de hasılı her kim varsa tümü devşirdikleriyle bir olup, Fener Kilisesi’ni önlerine alıp hep birlikte cumhuriyete, laikliğe ve Mustafa Kemal’e taciz ateşine devam ediyorlar. Fener papazı “ekümenik” sakızını çiğnerken diğerleri de ekümenikliğe karşı bayrak açmış gibi görünerek “mübadele” sakızını çiğniyor. Görünüşte hepsi birbirine karşı uç noktada duruyorlar (kimi milliyetçi, kimi Atatürkçü, kimi solcu, kimi demokrat, kimisi de din maskesi taktığı için) ve hainlikle yaftalanıp linç edilmemek için hiç kimse bu paçozları tartışmaya veya soru sormaya cesaret edemiyor!

Anlaşılan o ki cumhuriyete, ulus devlete ve laikliğe saldırı stratejisini belirleyenler bu devşirmelere rolü böyle yazmış!

Bakmayın siz bunların “Biz olmasak Fener Kilisesi ekümeniklik ilan edecek, bunlarla mücadele ediyoruz.” palavralarına… Bunların hepsi geri planda aynı amaç ve kişisel çıkarları için birbirlerini kucaklıyorlar. Bu milletin ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kaderi kripto FETÖ’cü üç paçoza kaldıysa vay halimize!

Şimdi gelin, birbirlerine hiç benzemeyen “husumet dünyasına” göz atalım ve ortak paydada nasıl buluştuklarını belgeleriyle ve kendi sözleriyle görelim.

Hadi başlıyoruz!

Üç benzemez gibi görünenler!

Ercan Yavuz, Cazim Gürbüz, Muammer Karabulut ve diğerleri…

FETÖ’nün yayın organı Aksiyon dergisinin 17-23 Ocak 1998 tarihli 163. sayısında FETÖ firarisi Ercan Yavuz’un “Sürgündeki Ortodoks Türkler” başlıklı bir yazısı yayımlandı.[1] Derginin bu sayısının kapağı “Hristiyan Türkler” başlığını taşıyordu. Başlıkta yer alan isimse Papa Eftim’di.

Yazıya geçmeden önce şahsın Atatürkçü gibi kamufle olmaya çalışırken bir yandan özellikle Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü devrine yaptığı “nüfus planlamaları” göndermeleri ve 15 Temmuz öncesi darbe girişimini ima eden birkaç paylaşımını gösterelim:

“Lozan’da verilen ödül!

Kurtuluş Savaşı’nda dindaşlarını değil de kendi ırkından olan Türkleri destekleyen Türk Hristiyanlarını, savaşın kazanılmasından sonra büyük ve acı bir sürpriz bekliyordu.”

Lozan zaferini kazanan Mustafa Kemal’e, Cumhuriyet ve laikliğin teminatı olan anlaşmaya saldırmanın en paçoz halidir bu.

Bağlantıda bulunan yazıyı da kısaca incelediğiniz zaman bilhassa “mübadele” konusunda yapılan duygu sömürülerinin, kaynaksız sözlerin, asılsız bilgilerin bu yazıdan alınıp tekrar edildiğini göreceksiniz.

Unutmayın ki ‘Yalan ve uydurma hikayelerle’ tarih oluşturarak gerçekleri insanlara unutturmak Romalıların icat ettiği bir taktiktir.

Bu yalanları tekrar edenlerden biri Noel Baba’nın cini Muammer Karabulut. Karabulut’la ilgili o kadar çok şey yazdık ki haklı olarak Noel Baba’nın da FETÖ’cü olduğunu düşünmeye başladınız. Normaldir çünkü heybeden FETÖ’den başka bir şey çıkmadı şimdiye kadar.

Kadim devletin açılımcı derin adamı Ömür Çelikdönmez’in daha önce ele aldığımız “Türk Ortodoks Kilisesi ve yeni teopolitik açılımlar”[2] başlıklı yazısında da “Sürgündeki Ortodoks Türkler”den esintiler var.

Çelikdönmez’in de Karabulut gibi siyasal İslamcı Haber Vakti’de yazdığını hatırlatalım.

Bugüne kadar yazdığımız yazıların da bundan sonra yazacağımız yazıların da bir yönüyle “dinlerarası diyalog” ve misyonerlik konusunu ele aldığını gözden kaçırmayın.

Şimdi Ercan Yavuz’un yazısından ilk bölümü alıntılayıp inceleyelim:

“Hristiyanlık ve Türklük. Yakın tarihimizde ve günümüzde bu ikisi, birbirine o kadar uzak mefhumlar olarak algılandı ki… Daha düne kadar Anadolu’da önemli miktarda Hristiyan Türk topluluğunun yaşadığından, bunların Kurtuluş Savaşımıza canla başla katıldıklarından ve sonrasında başlarına gelenlerden bugünün Türkiyesinde kaç kişinin haberi var?”

FETÖ işte böyle bir şeydir. Mübadelede Türklerin gönderildiğini yazarlar ama gönderilenlerin Yunan işbirlikçiliğini, Türkleri kahpece katlettiklerini ve vatana ihanet edenler olduğunu asla yazmaz ve söylemezler.

Yazımızın konusu Türk toplulukları olsaydı, ufku FETÖ’nün okullarından ibaret olan sahtekarları Altay’dan Tuna’ya mistik bir yolculuğa çıkarıp tüm Türk topluluklarını anlatırdık.

İstanbul Karaköy’de bulunan ve Türk Ortodoks Patrikhanesi olarak adlandırılan cemaatsiz kiliseyi hiç duymamış ve varlığını bilmeyen Gagauz Türklerini, Çuvaş Türklerinin ve Sibirya Türklerinin bir kısmının Hristiyan oluşunu Anadolu’da kalabalık kitleler hâlinde var olduğu iddia edilen Ortodoks Türklerle karıştırmamak gerekiyor.

Kalabalık kitleler hâlinde Anadolu Türk Ortodoks varlığı bir mevhumdur (Söylemden ibaret ve soyuttur.).

Şunu belirtmek gerekir ki tarihi kaynaklarda Karamanlıların yalnızca Türkçe konuştukları fakat Grek alfabesi kullandıkları sabittir. Bununla beraber Arap harfli Türkçe yazanlara da rastlanmıştır.

Ne var ki bilhassa Evliya Çelebi’nin yazdıkları sıklıkla çarpıtılır. Evliya Çelebi, Seyahatname’de “Kadim eyyamdan beri Urum keferesi bir mahalledir. Cümle üç yüz haraçtır. Amma asla Urum lisanı bilmeyüp batıl Türk lisanı bilirler.” diye yazıyor

Bakın, “Her büyük adamın bir hatası… Karamanlı Hristiyan Türkler de Atatürk’ün…”[3] başlıklı bir yazı yazan Cazim Gürbüz, yazısında bu bilgiyi verdikten sonra aynen şu enteresan yorumu yapıyor: “…bölgedeki Hristiyan azınlığın Türk kökenli olduğunun ve dillerinin de bozulmadığının altını çiziyor.”

Papa Eftim zamanına kadar pek çok yerli ve yabancı kaynak Karamanlıların Türkçe konuştuğunu yazar ama ne Karamanlıların kendi kaynakları ne de onlar hakkında yazanlar Karamanlıların Türk’üz dediklerini yazmaz.

Diğer yandan Cazim Gürbüz, şahsının cehaletine ve okuduğunu kavrama yeteneğine aldırmadan Atatürk’ü eleştirmek ve saldırmak için enteresan bir yorum daha yaparak “Gerçi Rum isek de Rumca bilmez Türkçe söyleriz.” diyen Rumlardan “Durumlarını anlatmak için ağıt yakan Hristiyan Türkler…” diye bahseder.

Bir adam kendisine Türk’üm diyorsa ve bunda samimiyse onu yargılamak bize düşmez. Gel gelelim Mustafa Kemal’e, Cumhuriyetin ve Laikliğin teminatı olan Lozan Antlaşmasına sinsice saldıranların aynı yalanlarla el birliği yaptıklarını göstermek için bu örnekleri yazıyoruz.

Şimdi Cazim Gürbüz ve Ercan Yavuz’un yazılarındaki esas noktaya geliyoruz. Gürbüz’ün yazısı 2018 tarihli, Yavuz’un yazısı ise 1998.

Ve iki yazıyı karşılaştırdığınız zaman cümlelerin bile birebir aynı olduğunu göreceksiniz!

Bunu daha somut bir şekilde ele alalım.

Ercan Yavuz şöyle yazıyor: “Karaman yöresinde bulunan ‘Binbir Kilise’ bu bölgenin 1922 yılına kadar Türk Hristiyanlığı için yurt edinildiğini ortaya koyuyor.”

Cazim Gürbüz de yazısına buradan başlıyor: “Karaman yöresinde bulunan ‘Binbir Kilise’ bu bölgenin 1922 yılına kadar Türk Hristiyanlığı için yurt edinildiğini ortaya koyuyor.”

Yavuz’un yazısından bir bölüm daha: “’Kavimler Kapısı-1’” kitabının yazarı Halse Soysü, 1924 yılına kadar Ihlara Vadisi, Ürgüp, Göreme, Derinkuyu…” diye gidiyor.

Gürbüz’ün yazısına bakalım: “’Kavimler Kapısı-1’” kitabının yazarı Halse Soysü, 1924 yılına kadar Ihlara Vadisi, Ürgüp, Göreme, Derinkuyu…”.

Yavuz’un yazısından son bir örnek daha verelim: “Bazı Yunan tarihçiler hariç Hristiyan Türkler tarih boyunca Rumlarla yani Helen, Grek, İyon kökenli insanlarla hep karıştırıldı.” diye devam ediyor.

Gürbüz’ün yazdıklarına bakıyorum ve yine hiç kendimi yormayarak gözüm kapalı aynı metni buraya yapıştırıyorum: “Bazı Yunan tarihçiler hariç Hristiyan Türkler tarih boyunca Rumlarla yani Helen, Grek, İyon kökenli insanlarla hep karıştırıldı.”

Gürbüz’ün yazısının tamamı Ercan Yavuz’un yazısından aşırmadır. 

Bunun birinci ve kesin anlamı, Gürbüz’ün yazısının FETÖ’nün yayın organından kopyadır.

İkinci ve önemli anlamı, Mustafa Kemal’e saldıranların aynı kaynaktan beslenerek hareket ettiğidir.

Gürbüz’ün ve Yavuz’un yazısı birebir aynı olduğu için ayrıca karşılaştırmayacağız. İlgili yazıya dair verdiğimiz bağlantıyı incelemeniz yeterlidir. Ayrıca Gürbüz yazının sonunda tek bir kaynak belirtilmiş ve geçerli olmayan bir bağlantı “hisse.net” eklemiş.

Sonuç itibariyle…

Muammer Karabulut’da FETÖ firarisi Ercan Yavuz ve Cazim Gürbüz de yerseniz Kemalist Türkçü…

Ercan Yavuz’un yazısında kullandığı ve Gürbüz’ün de kopyalayıp yapıştırdığı “yürek paralayan” ifadeleri aklınızda tutun. Yunan yazarlardan alıntı yaptığımız zaman hepsinin aynı ağızdan konuştuğunu, nasıl Mustafa Kemal karşıtı propaganda yapıldığını daha iyi anlayacaksınız.

Zira Sevgi Erenerol’dan Muammer Karabulut’a, Ercan Yavuz’dan Cazim Gürbüz’e kadar bazen Mustafa Kemal’e bazen de İsmet İnönü’ye yönelik yapılan mübadele eleştirilerinin perde arkası budur.

Şimdi bir de Noel babacı Muammer Karabulut’un mübadele hakkındaki görüşlerinin FETÖ’cü Ercan Yavuz’un yazısıyla paralelliğine gelelim.

Karabulut, “ABD’nin Sırrı ve Derin Türk Tarihi”[4] başlıklı bir başka komedi senaryosu yazmış. Yazı tabii bir komedi senaryosuna en uygun platform olan 5Gvirusnews isimli sitede yayımlanmış.

“ABD’nin Sırrı ve Derin Türk Tarihi” isimli yazının girişi varil petrol fiyat hesaplamalarıyla filan başlıyor. Sonra nereye geliyoruz?

Evet, sonra mübadele ve tehcire geliyoruz.

Karabulut, Karamanlı Hristiyanların mübadelesini “Karamanlı Türk Hristiyanların Mübadelesi ile Anadolu’dan Ulusal Bilincin ve Laikliğin Tasfiyesi” başlıklı kısımda inceliyor. Mustafa Kemal’i birazcık bilen birinin bu başlığı atarken yüzünün kızarması gerekir ama Karabulut utanmamış, yazmış.

Karabulut, Ermeni tehcirini ve Rumların mübadeleyle gönderilmesini ABD’nin bir oyunu olarak görüyor. Bütün bu süreçlerde FED’in rolünü görmek zorundayız, diyor. Dahası, element uydurmaya devam ederek mübadeleden “Atatürk’ün en büyük hatalarımdan biri…” dediğini iddia ederek söz ediyor.

Burada Ercan Yavuz’un yazısındaki bir başlığı tekrar vererek özetle alarak karşılaştırma yapacağız:

“Lozan’da verilen ödül!

Kurtuluş Savaşı’nda dindaşlarını değil de kendi ırkından olan Türkleri destekleyen Türk Hristiyanlarını, savaşın kazanılmasından sonra büyük ve acı bir sürpriz bekliyordu.”

Aynı bölümde, “Biz sizdeniz”, “insaniyet dramı” vs. gibi, olayı dramatize eden ifadeler yer alıyor. Bu bölümdeki ifadeler de gelip Karabulut’un yazısında “Atatürk’ün en büyük hatalarımdan biri”, “mübadele üzüntüsü” oluveriyor.

Karabulut durmuyor ve haddini aşmaya devam ediyor: “ABD’nin planladığı zorunlu mübadele ile 1 Mayıs 1923-1927 tarihleri arasında Anadolu’da yüzlerce yıldır yaşayan, Kurtuluş Savaşı’na destek veren bir milyonu aşkın Türk Ortodoks Hristiyan, yalnızca inançları yüzünden Yunanistan’a gitti. Daha doğrusu, Türk Kurtuluş Savaşı’na verdikleri destekten dolayı cezalandırıldılar.”

Ve 2008’de Milli Savunma Bakanlığı görevini yürüten Vecdi Gönül’ün “Mübadele olmasa milli devlet olabilir miydik?” sorusuna ta 2020’de cevap veriyor:

“Aslında Atatürk’ün en büyük hatalarımdan biri dediği mübadele olduğu için, ne milli devlet ne de laik devlet olamadık. AB-D’li sapkınlar çoktan planını yapmışlardı. Binlerce yıldır birlikte yaşayan Türkleri inançları içinden birbirinden ayırmıştık. Bugüne bakarak bugün için sorulması gereken soru, Türk’ü Hristiyan olduğu için kendi topraklarından tasfiye-mübadele eden bir ülke, laiklik ve ulus temelinde yükselen bir devlet kurabilir mi?”

Mustafa Kemal’e yaptığın bu düşmanca hakareti ne biz ne de Türk milleti içimize sindirmeyeceğiz ve asla unutmayacağız!

Sen Mustafa Kemal’e nefret kusan ve kan düşmanı gibi davranan Dilipak’la kol kola gez, siyasal İslamcıların sitesinde yaz, hem laik devlete karşı ABD’li sapkınların oyun kurduklarını iddia et hem de laikliğin bir numaralı düşmanlarıyla güya ABD’li sapkınlara karşı mücadeledeymiş gibi davran. Millete de bunu yedirmeye çalış.

Yiyene afiyet olsun ama biz bu adi iftiraya cevapla devam edelim. Ardından Fener Kilisesi’nin ve Yunan kamuoyunun Karabulut’la nasıl da aynı fikirde olduklarını görelim. Son noktayı da son söz sahibi Mustafa Kemal’e bırakalım.

Önce bilhassa mübadeledeki ABD rolü başta olmak üzere bu adi aşağılık yalanları deşifre eden TBMM tutanaklarıyla sizin o karanlık iç yüzünüzü ortaya dökmek şart oldu:

Lozan Konferansıyla ilgili olarak Ankara’ya dönerek izahatta bulunan Trabzon mebusu Hasan Bey’in anlattıkları açıktır. Buna göre, mübadele fikri olarak Yunan tarafından geliyor. Türk heyeti teklifi kabul ediyor ve görüşmeler bu yönde gidiyor. Ancak talimat aldığı düşünülen Venizelos fikrini değiştiriyor ve mübadeleyle ilgili “Çok kötü oldu, herkes mahvoldu. Ev bark yıkıldı.” kabilinden zırlamaların temeli olan görüşleri öne sürüyor. Ancak Türk tarafının kararının kati olduğunu, mübadele fikrinden dönmediği anlatılıyor.

Elbette böyle olacaktır. Ankara’nın bu konudaki tavrı nettir.

Papa Eftim’le ilgili çalışmalarda da Türk ve Yunan araştırmacılarının atıfta bulunduğu ve Fener Kilisesi’nin fahri büyükelçisi olan Alexis Alexandris de Muammer Karabulut’la aynı dili konuşuyor:

“Yunanistan’ın Küçük Asya Savaşı’ndaki yenilgisinin ardından savunmasız Doğu Helenizm’i Türk etno-dinsel fanatizminin insafına bırakılmıştı. Eylül 1922’den itibaren, İzmir ve Küçük Asya sahillerindeki katliamları, İyonya’nın 18-45 yaşlarındaki yerli Rum ve Ermeni erkeklerinin ölüm yürüyüşleri ve çalışma kamplarında hapsedilmeleri takip ederken Hristiyan unsuru toplu olarak yok etmeye yönelik bir Türk planı uygulamaya kondu.”[5]

Tıpkı FETÖ paçozları ve Karabulut gibi toplamda 1.300.000 mübadilin Yunanistan’a geldiğini iddia eden Alexandris, kendi ülkesinin meclisinden bihaber Karabulut’un aksine Lozan’a doğru şekilde atıf yapıyor:

“Türk tarafının, Yunanistan ile Türkiye arasında azınlık nüfuslarının mübadelesinin zorunlu ve kapsamlı mahiyetine ilişkin tutumu kabul edildiği sürece, mülteci konusunun acilen görüşülmesine herhangi bir itirazı yoktu.”

Alexis Alexandris’in yazısının bağlantısıyla birlikte Yunan milliyetçilerinin mübadeleye nasıl baktıklarını gösteren birkaç örnek daha ekledim. Şimdi son söz sahibinin, Mustafa Kemal’in, Hakimiyet-i Milliye’ye (2 Ocak 1923) Fener Kilisesi hakkında yaptığı açıklamaya bakalım:

“…Azınlıklara gelince… Bu konuda mübadele meselesini göz önünde bulundurmuştuk. Diğer devletlerin temsilcileri de bu zeminde fikrimizi takip ve kabul etmişlerdir. Ancak bir fesat ve hıyanet içjnde bulunan ve memlekette nifak ve bozgunculuk tohumu saçan, Hristiyan hemşehrilerimizin huzur ve refahı için felakete ve uğursuzluğa sebep olan Rum patrikhanesini artık topraklarımız üzerinde bırakamayız. Bu tehlikeli teşkilatı memleketimizde muhafazaya bizi mecbur etmek için ne gibi sebepler gösterilebilir? (…) Bu fesat ocağının hakiki yeri Yunanistan değil midir?”

Mustafa Kemal’in Fener Kilisesi hakkındaki görüşleri açık şekilde göstermektedir ki Fener papazlarının kapı dışarı edilmesine büyük devletlerin direnmesi hatta tehditvari hareketler içine girmesi, mübadeleyi çok daha zorunlu kılmıştır. Fener papazları gibi fesatçıların daha kalabalık bir nüfus üzerinde çalışması günümüz Türkiye’sindeki ihanetler göz önüne alındığında çok daha tehlikeli olacaktı. İşte Mustafa Kemal bu yüzden son söz sahibidir. Yine dehasını gösterip hem Fener papazlarını bir köy papazı konumuna getirerek faaliyetlerini kısıtlamış hem de Karabulut gibi gizli misyonerlik faaliyetleri yürüten diyalogçu kriptoları bir asır öncesinden umutsuz vaka hâline getirmiştir.

Fener papazının Gökçeada’daki (İmroz) ayinlerine ve burada Yunan basınına verdiği demeçlere bakarsanız ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız.

Kemalist gibi davranan sızıntıların renkleri farklı gibi görünse de kimlerle aynı ağızdan konuşarak Mustafa Kemal’e düşmanlık ettiklerini görün diye yazıyorum.

Şimdi bir de Yunan basınından bir haberi aktaracağım. O zamanlar İyi Parti milletvekili olan Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’ın beyanlarına da yer veren haberde şunlar yazıyor:

“Türk Milletinden Patrikhane’ye Karşı Saldırı

İyi Parti milletvekili Ümit Özdağ, Ekümenik Patrikhane’ye, Rumların yaşamadığı üçüncü ülkelerde metropolit atadığı için ve ayrıca Türk hükümetine, kutsal sinoda katılabilmeleri için rahiplere Türk vatandaşlığı verdiği için saldırdı. Ayrıca, nüfus mübadelesi sırasında Türkiye’den ayrılan Rumların geri dönmesi çağrısında bulunanlara (yani AKP’ye) hitaben, “kendileri Yunanistan’da yaşasınlar” diyerek tepki gösterdi.”[6]

Mübadele konusunda Mustafa Kemal’i suçlamak için kendi kendine tarih uyduran, asılsız sözler uydurup Mustafa Kemal’e mâl etmeye kalkanların anlattıklarıyla Batılıların Anadolu’da Türkleri Rumlar karşısında haksız çıkartan söylemleri paralellik gösterir. Çünkü bu sinsilere kalsa Anadolu’da işgal yıllarında Rumların hiçbir şey yapmadıklarını düşüneceğiz. Az buz değil, 80 bin mübadil olduğunu ve bunların ezici çoğunluğunun Türk olduğu iddiası var ortada. Önce Ercan Yavuz’un, Sevgi Erenerol’un babası ARİS Selçuk Erenerol’a dayandırdığı görüşe ve ardından da TBMM tutanaklarından bir örneğe bakalım:

“…Tıpkı Lozan’da olduğu gibi 1964 yılında da insanların kökenine bakılmaksızın din unsuru dikkate alınıp yaklaşık 70 bin kişi sınırdışı edildi. Aris Selçuk Erenerol’a göre bu rakam 86 bin olup 15-20 bini hariç hepsi Türk’tü.”

İlgili yazının aynı bölümünde Papa Eftim’in İsmet İnönü’yle görüştüğü ve “İkinci bir Lozan faciası yaşanmaması” istediği yazıyor. Hatta aralarında sert münakaşaların olduğu söyleniyor. Bize göre Papa Eftim’in İnönü’yle sert münakaşaya girdiği iddiası, Said Nursi’nin Atatürk’e atar yaptığı iddiası gibi komik bir hikâyeden ibarettir ancak mübadele yıllarında Papa Eftim’in mübadilleri kalmaya ikna etme çabası olduğunu biliyoruz. Bunu da önümüzdeki yazılarda yazacağız.

Şimdi TBMM tutanaklarına dönelim:

Gümüşhane mebusu Hasan Fehmi Bey’in verdiği beyan çok önemlidir. TBMM’de o tarihte konuşulan konu, hazinenin bütün borçlarının ödenmesiyle ilgilidir. Hasan Fehmi Bey, Ermenilerin ve Rumların Türkiye’nin hem doğusunu hem de batısını mahvettiklerini anlatarak bunlara ödeme yapılmasını istemiyor. Kanun, Meclis’te bu şekliyle kabul ediliyor.

Şimdi önemli bir noktaya dikkat çekelim ve mesele daha iyi anlaşılsın.

Agos’ta yayımlanan bir yazıda[7] bu kanun inceleniyor ve ulus devlet vurgusu yapılarak dönemin yönetimi eleştiriliyor. Rum ve Ermeni meselesinde Karabulut ne diyordu? Tehcirin ve özellikle mübadelenin ulus devlet olmamızı engellediğini iddia ediyordu.

Şimdi size bir mübadilden örnek vereceğiz. Bu kişi Kayserili bir papa olan Neofitos’tur. Daha 1924 yılında Selanik’te “Milli Felaket” adını verdiği bir kitap yazıyor. Kitabın girişinde bir şiire yer veriyor. Şiirin son kıtası şu şekilde:

“Kilisayı, mektepleri terk ettik,

Eşyaları, paraları sarf ettik.

Andalayi yapanlara kahrettik,

Her birimiz bir tarafa atıldık.”

Biz de Mustafa Kemal’e kahredenlere kahrettik.

Neofitos, “Milli Felaket” kitabında Yunan milliyetçi düşünürlerinden Rigas Fereos’u anmayı ihmal etmez. Onu, vatanı zalim tiranlardan kurtaran bir kişi olarak anar. Bir gün sürüldükleri ata toprağına dönerek felaketlere sebep olanlardan hesap soracaklarını yazar.

Ercan Yavuz’un yazısındaki “Hamdullah Suphi Tanrıöver’in Maceraları” başlıklı kısım da Ömür Çelikdönmez’in yazısına kaynak oluyor. Önce Ercan Yavuz’un yazısındaki ifadelere bakalım:

“…Hamdullah Suphi’nin bundan sonraki uğraşı, büyükelçilik yaptığı Romanya’daki Hristiyan Türkleri Marmara Bölgesi’ne yerleştirmek oluyor.

(…) Buna rağmen Hamdullah Suphi, büyük düşlerini gerçekleştiremese de 1935 yılında Romanya’dan 10’u kız 70 Hristiyan Türk gencini getirip Türkiye’deki çeşitli okullara yerleştiriyor.”

Ekümenik açılımcısı Çelikdönmez de aynı satırları tekrarlıyor:

“1930’lu yıllarda Türkiye’nin Romanya Büyükelçisi Hamdullah Suphi Tanrıöver, Romanya’dan Türkçe konuşan Hristiyanları, Marmara Bölgesi’ne yerleştirmeye çalıştı.

(…) Ardından gelen savaş nedeniyle planlarını tam olarak gerçekleştiremedi ancak 1935’te 70 Gagauz gencini Türkiye’ye getirmeyi başardı.”

Buradaki ilginç bir noktayı da belirtmeliyiz. Çelikdönmez’in yazısında “seçilmiş kaynakça” bölümü var. Neredeyse birebir alıntı yaptığı Ercan Yavuz’un yazısını ise eklememiş. Cazim Gürbüz gibi…

Ercan Yavuz’un yazısını analiz ettiğiniz zaman merkezinde FETÖ’nün olduğu ve propaganda metni olarak yazılıp “görevliler”e dağıtıldığı anlaşılıyor.

Karabulut, Erenerol, Yavuz, Gürbüz, Çelikdönmez ve niceleri ne kadar farklı bir tablo yaratmaya çalışsa da Ermenilerin ve Rumların Anadolu’da yaptıklarını küçük bir gruba mâl etmeye çalışmak çok büyük bir sinsiliktir.

15 Mayıs’ta kiliselerde sakladıkları silahları alıp rıhtıma koşarak Türk katliamı yapanlarla Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da akla hayale gelmeyen vahşete imza atanları yok sayarsanız tabii ki binlerce Türk Ortodoks’unun yaşadığı pespembe bir Anadolu’ya inanmanız normaldir.

Yıllardan beri yok mübadeleyle gidenler, yok evi yurdu mahvolanlar bilmem ne edebiyatı yapıp duran sahte milliyetçilerin -Cazim Gürbüz örneğinde olduğu gibi- maskelerini düşürmeye devam edeceğiz.

Kendinize Kemalist, milliyetçi vs. demeyi bırakıp işgal yıllarında hiçbir sorun yokmuş da Türkler kendi kendilerine silahlanıp millete saldırmış gibi davranan İslamcılarla, sol liberallerle, Ermenici ve Rumcularla kol kola gezin.

Türk hükümetinin; önemli bir kısmı Helenizm propagandasına katılmış, kendi içinde Türklüğü ve Rumluğu konusunda bir bütünlük sağlayamamış, hangisinin hangi akıma destek verdiği belli olmadığı için cumhuriyet sonrası nasıl davranacağı bilinmeyen kitleleri Türkiye’den göndermesi kusursuz bir harekettir. Ulus olmanın, ulus devleti olmanın yolunu açan önemli safhalardan birisi mübadeledir.

“Atatürk’ün en büyük pişmanlığı” meselesini ve Hamdullah Suphi’nin anısını kaynak göstermelerini ayrıca ele alacağız.

Gelecek yazılarda Ercan Yavuz’un yazısını ele almaya devam edeceğiz, Papa Eftim’in Teoman Ergene müstearıyla yazdığı “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları” isimli kitabını tarihi gerçeklerle karşılaştıracağız; ilk defa yayımlanan dilekçeleri, TBMM tutanaklarını yayımlamaya devam edeceğiz.

İsterseniz o tarihe kadar şunları yapabilirsiniz:

Mustafa Kemal’in Papa Eftim hakkında söylediği iddia edilen sözlerini belgeleyebilirsiniz.

Mustafa Kemal’in “bir ordu kadar hizmet ettiği”ni söylediği Papa Eftim’den Nutuk’ta, söylev ve demeçlerinde neden hiç bahsetmediğini sorabilirsiniz. Herkesten bahsedilmemesi normaldir ama bir ordu kadar hizmet etmiş birinden hiç mi söz edilmez?

Yine Nutuk’ta Rumların hainlikleri, Pontusçuluk vs. anlatılırken Papa Eftim’den ya da canla başla mücadele eden Türk Ortodokslarından neden bahsedilmediğini düşünebilirsiniz.

Biz bunun cevabını verene kadar tabii.

Ve son olarak…

Milli mücadele yıllarında alkol yasaklanmıştı ama ev yapımı rakının en iyisi Keskin’den yola çıkartılıp gizlice dağıtılıyor ve karaborsa olarak satılıyordu!

“Biz Romalıyız.” diye kavramlar üzerinden karmaşa yaratmaya çalışan siyasal İslamcı Dilipak’la aynı sitede “Mübadele ulus devleti engelledi.” gibi zırvalar yazacak kadar nasıl bir travma yaşadığınızı da sorgulayabilirsiniz.

Akli dengenizin yerinde olduğu epeyce şüpheli çünkü.

[1] https://forum.memurlar.net/konu/1389929/soydasinin-yaninda-duran-gagavuz-tegmen.html

[2] https://www.dikgazete.com/yazi/turk-ortodoks-kilisesi-ve-yeni-teopolitik-acilimlar-6900.html

[3] https://www.bayburtpostasi.com.tr/her-buyuk-adamin-bir-buyuk-hatasi-karamanli-hiristiyan-turkler-de-ataturkun

[4] https://www.5gvirusnews.com/yazarlar/abd-nin-sirri-ve-derin-turk-tarihi-h327.html

[5] https://www.kathimerini.gr/society/1061945/i-ypochreotiki-antallagi-plithysmon/

http://i-m-patron.gr/i-m-patron-old.gr/patriarxhs/hmera_001018.html

[6] https://news.rik.cy/el/article/2019/5/17/epithese-tourkou-bouleute-enantia-sto-patriarkheio-6349005/

[7] https://www.agos.com.tr/tr/yazi/23875/pandemi-ve-teklif-i-milliye-dayanismasi

Kendilerini efsaneleştirerek tarihe mâl olmak isteyenler, “hainler” ve “önemsizler” olmak üzere ikiye ayrılırlar. Hainlerin her zaman bahaneye ihtiyaç duydukları bir gerçektir. Önemsizlerin de kurguya veya abartılı olaylara ihtiyaç duyduklarını biliyoruz.

“Hainler” kategorisinde buna en somut örneklerden Yunan saflarına geçen Çerkez Ethem ve Kuşçubaşı Eşref birinci gruba örnektir. “Börü budun” gibi uydurma teşkilatları yazan, Kuşçubaşı Eşref’in fotoğrafını da yazısına ekleyen FETÖ’nün koçbaşlarından Dönmez denilen paçoz, okuma yeteneği varsa ve zekası yeterse Polat Safi’nin “Eşref” ve Ahmet Efe’nin “Efsaneden Gerçeğe Kuşçubaşı Eşref” kitaplarını okuyabilir.

“Kavas Çiçero” İlyas Bazna “önemsizler” grubuna tek olmasa da eşsiz örnektir. Türkiye’de bilhassa yabancı elçiliklerde hizmet edenlerin “kavas” olarak adlandırıldıklarını, kavasların önemsiz kimseler olduklarını, sıradan kimse olmaktan nefret ettiğinden korkularını ve vicdanını uyutmak için kendini aldattığını anlatan “Çiçero” takma adlı İlyas Bazna, kalpazanlıktan hüküm giydi. 1960’ta İstanbul’dan Münih’e taşındı. Gece bekçisiydi. 1970’te öldüğünde en çok korktuğu “önemsiz ve değersiz” kimsenin en âlâsıydı.

Kurtuluş savaşımızda kahramanlık destanı yazan onca efsane isimlerimiz varken birilerinin her nedense (!) sahte kahraman yaratmak için “Kavas Çiçero” İlyas Bazna’nın hayatını “Ankara Casusu Çiçero” adıyla beyaz perdeye aktardığı 1951 yılında bir de ilginçliklerle ve tuhaflıklarla dolu bir kitap yayımlandı.

PAPA EFTİM’İN GİZEMLİ KİŞİLİĞİ

Kitabın adı “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları”ydı. Yazarı ise Teoman Ergene’ydi.

Kim olduğu asla bilinmeyen ve tanıyanın, görenin olmadığı Teoman Ergene bu kitapla doğmuş ve bu kitapla ortadan kaybolmuştu. Gökten kitapla inip sonra göğe dönen biri olmadığına göre mutlaka kim olduğunu merak ediyorsunuz. Meraklanmayın, biraz sabırlı olun! Emin olun, yazının sonuna geldiğinizde çok şaşıracak ve tüm bildiklerinizi unutacaksınız.

Önce Araştırmacı Yazar Foti Benlisoy’un verdiği bir bilgi ve değerlendirmeyi aktaralım:

“Türk tarih yazımında, özellikle de Papa Eftim’in bitmek bilmez bir alakanın konusu olduğu çoğu popüler nitelikli milliyetçi çalışmalardaysa Papa Eftim ve onun Milli Mücadele yıllarındaki faaliyetleri adeta menkıbeleştirilir. Papa Eftim’i milli bir kahramana dönüştüren bu anlatı, büyük ölçüde Teoman Ergene’nin 1951 yılında yayımlanan İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları adlı çalışmasına dayanmaktadır. Profesör Harry Psomiades, bu kitabın büyük ihtimalle Papa Eftim’in bizzat kendisi tarafından kaleme alınmış bir yarı otobiyografi, yarı roman olduğunu iddia eder.

Gerçekten, söz konusu kitap Papa Eftim’in önceki yazılarıyla ciddi paralellikler arz ettiğinden, hatta bazen bunları bütünüyle yinelediğinden bu argüman makul görünmektedir.

İşte bu gayriresmi otobiyografi, Papa Eftim üzerine Türkçe literatürde adeta temel kaynak konumundadır. Hatta ‘İstiklâl Harbinde Türk Ortodoksları’nı neredeyse satır satır tekrar eden ve böylece Papa Eftim mitini yeniden üreten kitaplar dahi piyasaya sürülmüştür.”[1]

Teoman Ergene’nin kim olduğunu Papa Eftim’in kız torununun çocuğu olan, Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Chris Selçuk Erenerol’un aynı zamanda danışmanlığını da yaptığı Namık Kemal Zeybek’ten alıntıyla yayımladığı mesajından öğreniyoruz:

Görüldüğü üzere paylaşım 7114 görüntüleme alırken 315 beğeni ve 54 defa yeniden paylaşım almış.

Böylelikle Papa Eftim ve Milli Mücadele konulu kaynakların ana kaynağı olan “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları” isimli kitabın yazarının Papa Eftim olduğunu bizzat torunu onaylamış oluyor ve konu aydınlığa kavuşuyor.

Elbette aydınlığa kavuşacaktır çünkü gerçeğin ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu vardır.

Kuşçubaşı Eşref’in efsaneleştirilmesinde Eşref ve Mason locası üyesi olan Cemal Kutay kafa kafaya vermişlerdi. Yukarıda yazdığım çalışmalarla hakikatler ortaya çıkmıştı. Said Nursi’nin efsaneleştirilmesinde de Şerif Mardin ve Cemal Kutay hayli çalışmış, Mustafa Yıldırım’ın “Meczup Yaratmak” isimli eseriyle yine hakikat ortaya çıkmıştı. Önemsiz “Kavas Çiçero” İlyas Bazna ise kendi hakikatini kendi itiraf etmişti.

Bugüne kadar yayımladığımız ve bundan sonra yayımlayacağımız (İlk kez yayımlanacak ve şok edici) belgelerle de hakikat ortaya çıkmaya devam edecektir. Papa Eftim’in “Teoman Ergene” adıyla yazdığı kitapta değinmekten kaçındığı ne varsa hepsini okuyacaksınız. 

“Teoman Ergene” ismini Papa Eftim’in yüksek şuuruna mı yoksa başka bir şeye mi bağlamamız gerektiğini hep beraber göreceğiz. Bu noktada çoğunlukla, bizzat yazdığı kitaptan alıntılar yapacağız ve karşılığında belgeleri koyarak, soruları ekleyerek ilerleyeceğiz.

Yunanistan’daki Yunan milliyetçisi Kayserili papaların yazıp çizdiklerinden örnekler vereceğiz. Böylece Mustafa Kemal’in mübadele konusunda hata yaptığını, Rumlardan çok Türkleri gönderdiğini iddia eden iftiracıların yalanlarına daha derinlemesine cevaplar vererek gerçek yüzlerini deşifre edeceğiz.

Mustafa Kemal Atatürk’e atfedilen “Papa Eftim bize bir ordu kadar hizmet etmiştir.” sözü neden hiçbir kaynakta yer almıyor? Dahası, hayatındaki tek serveti, doğasındaki üstünlüğü Türklüğünde bulan Ebedi Başkomutan’ın Papa Eftim için söylediği iddia edilen “Benden daha Türk’tür.” ifadesine yüklenen sinsiliğin ardındaki gerçeği şimdi daha iyi anlayacaksınız.

Merak etmeyin, çok bekletmeyeceğiz.

Biz, doğru zamanı beklemesini bilenleriz: Akıl ve sabırız.

Mustafa Kemal’in kılıcı, karanlığı örten perdeyi yırtarak hakikati bir kez daha aydınlatacaktır.

[1] Foti Benlisoy, Stefo Benlisoy, “Türk Milliyetçiliğinde Katedilmemiş Bir Yol ‘Hristiyan Türkler’ ve Papa Eftim”, İstos, İstanbul 2016, ss. 25-26.

“Sarmaşıklar genellikle fısıldarlar

Hiçbir dilin anlatamadığını.

Derin sudan içen

Bilsin kuyunun derinliğini.”

Yazıya başlarken bir şerh düşmem gerekiyor çünkü bu yazı, bayramdan bir gün önce yazıldı. Yazının ilerleyen bölümlerinde Fener Rum Kilisesi ve teopolitik açılım konusunu analiz ederken yazıyı yayımlama noktasında acele etmemeye karar verdim. Zira hepimizin sorması muhtemel soruların cevabını almak için süreci doğal akışına bırakmak, tabiri caizse kediyi uyandırmamak gerekiyordu.

Uluslararası (!) çalışan dilencileri bekletmemek gerektiğinin farkındayım. Ne demişler: “Dilenciye borçlu olma, ya düğünde ister ya bayramda.” 

Yaz geldiğinde cennet vatanın en güzel ormanlık alanlarında yangın mevsimi başlıyor. En küçüğünden en büyüğüne kadar tüm yangınlar en aşağılık vahşi insanlar tarafından çıkartılıyor.

Kimi ormanlık alanda sigara izmaritini atarak, kimi cam şişe kırarak ya da bildiğiniz benzin dökerek yakıyor kimsi de sarmaşıkları ve türlü bitkileri kestirerek kendince aşağılık hırslarını tatmin etmek için doğayı katlediyor.

Bilim insanları son yapılan araştırmalarla birlikte bitkilerin hissedebildiklerini, ağladıklarını, tehdit altındalarsa çığlık benzeri ses dalgaları oluşturduğunu ortaya koydu. Bitkiler küçücük bir böceğin en ufak bir ısırığını bile algılayabiliyorlar. Konu üzerine çalışan bir bilim insanı “Bitkiler ve ağaçlar birbiriyle konuşuyor olabilirler.” diyor.

Mustafa Kemal Atatürk bitkilerin de dilinden anlayor olacak ki Yalova da yapılan evini, ağacı kestirmeyip evi yerinden kaydırarak ağacı korumuştur.

Okuyabilenler için evrende her şeyin bir dili vardır ve okuyabilenler için her şey, aslında çok şey anlatır.

Bitkilere ve her türlü canlıya zarar veren gözü dönmüş aşağılık bir kimse artık bütün evrende mimlidir. Zarar verirken atılan boğuk kahkahalar, ceza çekilen yerde ağlama seslerine, bitmeyen iç çekişlerine dönüşür.

Bu hep böyle olmuştur ve olacaktır.

Şimdi gelelim asıl ve ince konulara!

Bir söz vardır hani, “Deliye hergün bayram!” derler. Noel Babacılara da hergün Noel galiba. Çuvalın ağzı hep açık ve çuvalın boş kalmasını istemeyecek kadar da hırslılar.

Hırsından gözü dönmüşlere hayat buz üstünde yürümek gibidir. Buzun nerede kırılacağını bilemezler ve en olmadık yerde derin ve karanlık sulara gömülürler.

Önceki yazılarımda Noel Babacıların yönetiminde kimler olduğunu, 5G Virüs yayın organında kimlerin kimlerle neler yaptığını, Kıbrıs’ta ne işler tuttuklarını belgeleriyle ve tanıklarıyla yazmıştım. (Vatansever, Türkçü, Atatürkçü ve Ergenekoncu vb. tanımlamaların arkasına saklanan FETÖ paçozlarının karanlık ilişkilerini ve tüm gerçek yüzlerini belgeleriyle yakında okuyacaksınız.)

Şimdi KKTC’deki yeni gelişmeleri ve ilk kez gün yüzüne çıkacak olan tarihi belgeleri ve akıl durduran sözleri paylaşacağım sizlerle.

Gerçeğe mi yoksa uydurulan koca koca yalanlara mı inanacağınıza siz karar vereceksiniz!

Hadi buyurun başlayalım!

Hakikat gazetesi başta olmak üzere birçok KKTC ve GKRY (Güney Kıbrıs Rum Yönetimi) basın organı tarafından yazıldığına göre Simon Aykut Rum tarafında tutuklandı.

Rumlar, Simon’un işini yapan birçok kişi olmasına rağmen birdenbire “Malvarlığımıza çöküyor.” şeklinde bir iddiayla kendisini tutukladılar.

Şahsi kanaatime göre, Muammer Karabulut’un dolandırıcılıkları sebebiyle gidemediği KKTC’de iş yapan Simon hakkında birileri Rum güvenlik görevlilerine “Bunlar sizin malınıza çöküyor.” diye fısıldadı ve tutuklama gerçekleşti.

Bir önceki yazımda yazdığım dönek, muhbirlik konularında hayli sabıkalıdır. Rum tarafıyla da arası çok iyidir. Bu da onu başşüpheli yapıyor. TMT’li mücahitleri ihbar eden, Simon’a neler yapmaz!

İşin çok enteresan bir tarafına dikkat çekmek için yazdım bunları.

Komplocu paranoyakların hedefindeki Simon, GKRY’ye geçerken tutuklandı. Küresel güçlerin korkulu rüyası Noelci Muammer ise KKTC’ye geçerse tutuklanacak.

Sebebini hatırlatayım:

5G Virüs Platformu, toplumu yanlış yönlendirmek için her haberi alıp okuyucularıyla paylaşıyor. O kadar dürüst bir platform ki Karabulut’un KKTC’den deport edildiğini, Noel Baba Barış Konseyi’nin İsrailli temsilcisini, “yabancılara mülk satışı” diye trajikomedya oynarken sözde barış köyü projesine katılacağı iddia edilen 40 kadar ülkeyi, Mersin’den Kıbrıs’a kaçak işçi götürdüğü için Noel Babacı Blackbird’e kesilen cezayı, KKTC’de Noel Babacıların aleyhinde yapılan haberleri, yazdığım birçok şeyi paylaşamaz.

Dinlerarası diyalog üzerine yazdığı yazıları paylaşarak aklamaya çalıştıkları Karabulut’un kasılarak söylediği gibi ilk dinlerarası diyalog etkinliğini yaptığını o etkinliğe katılan tüm üyelerle beraber paylaşırlarsa bu sahtekarın nasıl bir kripto olduğu da anlaşılır.

Ayrıca Muammer Karabulut’u KKTC’de yayın yapan bir kanala çıkmaya davet ediyorum!

Dilipak’ın oğlunun İsrailli ortağı gündem olsun istemezler.

İstihbarat üzerine yazdığı alakaya maydanoz yazılarla kendini aklamaya çalışan Dönmez’in hakkındaki yakalama kararını da duyuramadılar. Takipçilerine “Dönmez’in hakkında yakalama kararı çıkarıldı ama küresel güçler, FETÖ, cart curt…” diye ötemediler.

Sen karına işkence yapıp öldürmeye kalkacak kadar ahlaksızsan, sen baba yadigarı bir ihtiyarın birikmişine göz dikecek kadar düşmüşsen, sen işlediğin yüz kızartıcı suçlar yüzünden şerefli bir meslekten ihraç edilmişsen…

Sana küresel güçler, FETÖ, bilmem ne… ne yapsın? Sen zaten kendin başlı başına kötülük yuvası olmuşsun.

Şimdi sıra daha önceki yazılarımda “yerli Tolkienler” olarak bahsettiğim türden bir yazara geldi.

Yerli Tolkienler dediğim şuydu: Nasıl ki Tolkien’in kendi yarattığı ve kendine özgü dili, kültürü, ırkları, tarihi olan bir Orta Dünya vardıysa yerli Tolkienlerin de kendi kafalarında bir “derin dünya” var.

Tolkien’le aralarındaki fark şuydu: Tolkien’in kafasındaki dünya bir kurguydu, bunu kendi de biliyordu. Ancak derin dünyayı yaratıp komploları, yorumları, tezleri öne süren yerli Tolkienler için aynı şey geçerli değil. Onların kafasındaki kadim devlet, ihtiyarlar heyeti, aksaçlılar, börü budun vs. gerçektir ve size bunlarla iletişim halindeymiş gibi bir imaj oluştururlar.

Tüm bu kadim devlet, börü budun, ihtiyarlar gibi hikayelerin arkasında “Mustafa Kemal’den daha iyi biliyoruz.”, “Aslında şunu yaparken bunu amaçlıyordu.” hatta “Hilafeti geri getirmek üzere kaldırdı.” iddiaları yatar. Bu hikayeleri de en çok siyasal İslamcılar ve Türk-İslam sentezcileri benimser.

Dikgazete’den Ömür Çelikdönmez, “Türk Ortodoks Kilisesi ve Yeni Teopolitik Açılımlar” başlıklı bir yazı yayımladı. Yazıda düzeltilecek pek çok nokta var ama ilk olarak şunu hatırlatalım: “Türk Ortodoks Kilisesi” değil, “Türk Ortodoks Patrikhanesi”; “Fener Rum Patrikhanesi” değil, “Fener Rum Kilisesi”.

Çelikdönmez’e kadim devletten vahiy gelmediyse bu ifadeleri kafasına göre -yazısında olduğu gibi- kullanamaz. Yazısında bir kilise demiş, bir patrikhane…

Kendince açılım yapmaya kalkıyorsa da bu topraklardaki tek açılımı Mustafa Kemal yapmıştır. Diğer açılımların hepsi saçılıp dağılmıştır. Keza kendisinin yazısındaki son paragrafta yer alan vahim iddiaya da geleceğiz.

Kendi kendine açılım yapmaya kalkanlara duyurmuş olayım. Madem açılım yapıyorsunuz, o zaman toplumun önüne kahraman vb. sıfatlarla konulanları tanıma açılımına başlayacağız.

Devam ediyorum.

Çelikdönmez’in yazısında şöyle bir iddia var: Atatürk döneminde Hamdullah Suphi Bey, Romanya’daki Türkçe konuşan Hristiyanları Türkiye’ye yerleştirmeye çalışmış. Bunda başarılı olamamış ama 70 tane Gagauz gencini Türkiye’ye getirmeyi başarmış.

Burada da ilk düzelteceğim hata, “Türkçe konuşan Hristiyanlar” ifadesidir.

Gagauz Türkleri veya herhangi bir Türk topluluğu için “Türkçe konuşan filanca halk” ifadesi, yabancı enstitüler ve onların Türkiye’deki uzantılarının art niyetli ifadesidir. Burada kendilerince “Türklüğü şüpheli” veya “Türk olmayıp Türkçe konuşan” ifadesini kullanıyorlar.

Oysa Gagauz Türklerinin Türklüğü şüpheli değildir. Yalnızca ibadet dillerinde kullandıkları “Alla” (Allah), “padişa” (padişah) gibi sözcüklerden yola çıkılarak Müslümanlıktan Hristiyanlığa geçen Türkler olup olmadıkları tartışılıyor. Bu bakımdan onları Karamanlı topluluğuyla aynı kefeye koyamayız.

İkinci hata ise Atatürk dönemi Türk dünyası politikasının özünü asla yansıtmayan “Türkçe konuşan Hristiyanların Türkiye’ye yerleştirilme çabası” iddiasıdır.

FETÖ tarafından kahpece şehit edilen Necip Hablemitoğlu’nun Toplumsal Dönüşüm Yayınlarından çıkan “Şeriatçı Terörün ve Batı’nın Kıskacındaki Ülke” kitabında bu konu net bir şekilde açıklanıyor. Öncelikle Hablemitoğlu’nun, Atatürk’ün sözlerine yer verdiği kısımdan bir alıntı yapacağım:

“…Türkiye dışında kalmış olan Türkler ilkin KÜLTÜR[1] meseleleriyle ilgilenmelidirler. Nitekim biz Türklük davasını böyle bir müsbet ölçüde ele almış bulunuyoruz. Büyük Türk tarihine, Türk dilinin kaynaklarına, zengin lehçelerine, eski Türk eserlerine önem veriyoruz. Baykal ötesindeki Yakut Türklerinin dil ve kültürlerini bile ihmal etmiyoruz.”

Bu sözlerden yıllar sonra Sibirya’ya giden bilim insanlarımız, Saka (Yakut) Türklerinin yetkililerinin, Mustafa Kemal’in gönderdiği yayınları sakladıklarını anlattılar. Ebedi Başkomutan’a bir kez daha sonsuz saygıyla selam olsun.

Şimdi gelelim Hablemitoğlu’nun çok net değerlendirmesine…

Aynen şunları yazmıştır: “Atatürk’e göre, Türkiye dışındaki Türklerin Türkiye’ye topyekün göçü asla çözüm değildir. Dış Türkler, bulundukları ülkelerde ulusal kimliklerini koruyarak mevcudiyetlerini sürdürmelidirler.”

(…) Antlaşmaya ek ‘Mübadele Protokolü’nde görüleceği üzere, İstanbul’daki Rumlara karşılık yaklaşık üç kat daha fazla nüfusa sahip Batı Trakya’daki Türklerin yerlerinde kalmalarını, bir başka ifadeyle mübadele kapsamına alınmamaları için kararlılık göstermiştir.”

Konu bu kadar açık ve nettir.

Türk dünyasının her bir karışı vatan toprağıdır. Onu oradan al, bunu şuradan al, getir burada bir yere yerleştir ile bu iş olmaz. Yakın geçmişte ülkemize Afganistan’dan getirilen soydaşlarımızın bile tamamı gelmedi çünkü orası vatan toprağıdır. Oraya “Güney Türkistan” derler.

Bilhassa Romanya-Moldova arasındaki son gelişmelere göre ellerini ovuşturarak bekleyenlere Türk dünyası bilincini tamamen benimsemeden maceraya atılmamalarını şiddetle tavsiye ederim.

Hablemitoğlu Gagauz Yeri’nde gezerken Hamdullah Suphi Bey’in bıraktığı hatıraları müşahade edebiliyordu. Kadim devlete (!) haber verin, bugün Gagauzya’da FETÖ’cüler Türkiye aleyhine propaganda yapıyorlar.

Yazının sonu ise vahim… Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin neden önemli olduğunu anlattığını sanarken bidenbire meğer bir denge unsuru olduğunu görüyoruz. Meğer kadim devlet (!) farklı işler peşindeymiş. “Çok iddialı bir ifade olacak biliyorum ama…” diyor, “…yine de belirtmeden geçemeyeceğim, Fener Rum Patrikhanesi’nin teolojik jeopolitiğinin parametrelerini Türk Dışişleri belirliyor.”[2]

Çok iddialı değil ama çok talihsiz bir ifade olduğunu belirtelim. Fener Kilisesi bugün de fesat ve hıyanet yuvasıdır. Türk devletinin mevcut jeopolitiği içinde ona böyle bir önem atfederseniz Moskova Patrikhanesini nereye koyacaksınız? Yukarıda da anlattığım üzere böyle iddialı denilen uçuk komplolar toplumun kabul etmeyeceği hikayeler kadim devlet vs. üzerinden maskelenir.

Sözde ekümeniklik üzerine açılım süreci başladıktan sonra, yakın zamanda Veryansın TV’ye konuşan Amiral Cem Gürdeniz, “teopolitik açılım” heveslilerini üzecek açıklamalarda bulundu. Konuşmasının bir kısmında aynen şunları ifade etti:

“…Bu durum diğer taraftan bir Türk vatandaşının Ankara’nın iradesi dışında Anglosakson jeopolitiği için teopolitik amaçla kullanılmasıdır.”[3]

Sözde demokratik açılımlar zamanında bu açılımların içeriğine tepki gösterecek olan Türk milleti, TV dizilerinde veya yazdırılmış romanlarda anlatılan hayali teşkilatlar aracılığıyla uyutulmuştu. Buradaki maksat, sözde açılımlara karar veren kadim bir Türk teşkilatı olduğu algısı yaratarak milletimizin -yerinde bir deyimle- gazını almaktı.

Bu süreçte de gaz alma mekanizmalarının devrede olduğunun, kurulan ortaklıkların bariz olduğunu çok net bir biçimde görüyoruz. Bu gaz alma mekanizmalarının TV dizilerinden ve romanlardan farkı şudur: Ülkesi için mücadeleye hazır samimi insanları fişlemek ve onları kirli yapıların önüne sürüp yedirmek.

Tıpkı Ergenekon kumpaslarında olduğu gibi!

Çelikdönmez’in yazısında aktardığı bir söz de Papa Eftim’le ilgili.

Bu söz aslında Papa Eftim’in mezarında da yazıyor. Birçok sosyal medya paylaşımında, kitapta ve makalede de rastlıyoruz. Buna göre, Atatürk, “Baba Eftim bu memlekete bir ordu kadar yardım etti.” demiş. Bu sözü, “Papa Eftim bize bir ordu kadar yardım etti.”, “Papa Eftim, Milli Mücadele’ye bir ordu kadar yardım etti.” gibi şekillerde de görebiliyoruz.

Ne var ki Mustafa Kemal’in bu sözü nerede, hangi tarihte, kimlere söylendiği belirsizdir. Dipnot olarak verilen kaynaklar gerçekliğini araştırma gereği duymadan sadece birbirlerinden alıntı yapıyorlar. Kaynak bakımından taradığım hiçbir yerde bu sözü netleştiremedim. En fazla şifahen gelmiş olabilir gibi duruyor ama o da çok olası değil. Çünkü Papa Eftim ile Mustafa Kemal’in görüşmeleri, (meclis açılışında din adamlarının yaptığı konuşmalar ve fotoğraf haricinde) konuşmaları hiçbir kayıtta olmadığı gibi meclis gizli oturumlarında da çok olumsuz sözlerle anılmaktadır.

Esas vahim olansa Atatürk’ün söylediği iddia edilen “Papa Eftim benden daha Türk’tür.” sözüdür. Bu sözü de mesela Ümit Doğan “Türk Papa” kitabında yazmış. Bu sözü doğrudan kanıtlayan bir tarih, yer ve tanık gibi tek bir belge yoksa çok vahim bir durum olduğunu söylemek gerekir.

Mustafa Kemal böyle bir söz söylemediği halde ona böyle şeyler söyletmenin ne anlama geldiğini düşünebiliyor musunuz?

Bilhassa ikinci alıntıladığım sözü Papa Eftim bugün okusa ne tepki gösterirdi?

Bir insan milli mücadeleye hizmet etmişse etmiştir. Nitekim hem din adamları arasında hem askerler hem de siviller arasında milli mücadele yolunda Türk milletinin her ferdi elini taşın altına koymuştur. Neredeyse tüm milletimizin evinde acılarla, kayıplarla bedel ödenmiştir. Bu, kimseyi Mustafa Kemal Atatürk’ten daha Türk yapmaz. Mustafa Kemal, tüm bu Türklerin lideri olan Türk’tür. En net, en açık, en önce gelen ve asla kimsenin önüne geçemeyeceği bir kırmızı çizgidir.

Onun hakkında yazıp çizerken kırk defa düşünmek gerekir.

Konumuzun özünde yatan şey Papa Eftim’in nerede ne yaptığı, en yakın dostlarının kimler olduğu, kardeşinin askerlik yapmaması için kime hangi mektubu yazdığı ya da Rum mu Ermeni mi yoksa Türk mü olduğunu tartışmak değil. Kurtuluş Savaşımızda topyekün mücadele edilmiştir ve ihanet edenler de gerek mübadele ile gerekse yargılanarak layık oldukları karşılığı almışlardır ve tarih bu konuyu tartışmaya kapatmıştır!

“Atatürk’ün mübadele kararı yanlıştı, bizleri akrabasız bıraktı.” diyenlerin sığ ve hırslı amaçları ortalık yerde çok fazla sırıtıyor!

Şimdi Mustafa Kemal’e atfedilen bu uydurulmuş sözleri bir yana bırakıp TBMM’nin 17 Kanunuevvel 1339 Pazartesi (17 Aralık 1923) tarihli 69. gizli celsesine ait hiç yayımlanmamış belgeleri gün ışığına çıkararak yayımlıyorum.

Önce belgeleri hep birlikte görelim (Bu önemli belgelerin fotoğraflarından sonra sadeleştirdim):

Görüldüğü üzere Meclis Başkanı, “Patrikhanenin son durumuna göre Hükümetin görüşü ve hareket tarzı nedir?” konulu önergesini cevaplamak üzere o zamanın Adliye Vekili Seyyid Bey’i kürsüye davet ediyor.

Ardından kürsüye gelen Seyyid Bey, “Fener Kilisesinin bugünkü durumuyla milli hareketten önceki durumu arasında kıyas kabul edilmeyecek bir fark vardır.” der.

Seyyid Bey, artık ülkemizde din imtiyazı diye bir şey olmadığını, Patrikhane’nin dini özelliğinden başka bir şeyi kalmadığını, siyasi bir mesele ile uğraşacak olursa sınır dışına atabileceğimizi anlatıyor.

Mustafa Kemal’in “fesat ve hıyanet yuvası” dediği Fener hakkındaki sözlerine devam eden Seyyid Bey, asırlardan beri bu devlet ve millet aleyhine bütün Rumları teşvik etmek gibi, yönetime karışmak gibi, mahkeme etmek gibi bir hükmü kalmadığını anlatır. Fener papazının sıradan bir köy papazı haline geldiğini ve resmi sıfatı kalmadığını söyler.

Sinop Milletvekili Rıza Nur söze girer. Mübadele hakkında bilgi verirken “Azınlıklar meselesi halledilmiştir.” der. Bu sırada Çorum vekili araya girer, Fener’in patrik ünvanını kullanmasına karşı çıkar.

Derken bir anda “Papa Eftim Efendi ne yapıyor?” sesleri yükselir ve Zonguldak Milletvekili Tunalı Hilmi Bey “Beş asırdan beri olduğu gibi…” der.

Adliye Vekili Seyyid Bey tekrar söz alır ve aynen şu yanıtı verir:

“Bu meyanda Papa Eftim Efendi’nin de ismi geçiyor. Fakat şunu arz edeyim ki efendiler, Papa Eftim Efendi hükümetin bir adamı değildir. Papa Eftim kendilerinin (Fener’in) doğrudan doğruya adamıdır. Maaşla muvazzaf kendi adamlarıdır.”

Şimdi TBMM tutanaklarına göre Papa Eftim’in 1923 yılının sonlarında Fener’den maaş aldığını bizzat Adliye Vekili Seyyid Bey anlatırken kendisinin hükümetin değil, doğrudan doğruya Fener’in adamı olduğunu söylüyor.

Dahası, Papa Eftim’in Fener’deki bir olayı ihbar ettiğini, bu ihbarı analiz etmekte olduğunu, bu ihbarın mücerret bir ihbardan ibaret kalması durumunda hükümetin bunu nazarı itibara almayacağını anlatıyor.

Kendisini “Cumhuriyetin kurucu kuruluşlarından biri” olarak konumlandıran Patrikhane’nin aslında ne kadar uç bir ifade kullandığını net bir şekilde görüyoruz. Üstelik Seyyid Bey kati bir şekilde ülkemizde din imtiyazı diye bir şey kalmadığını vurguluyor.

Hal böyleyken “Memlekete bir ordu kadar hizmet etmiştir.” gibi sözler bir yana Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” gibi sözler söyletmek affedilir bir şey değildir. Bu iki sözü de ortaya atanlar tıpkı bizim yayımladığımız TBMM tutanakları gibi esas kaynaklarla doğrulamak zorundadırlar.

Papa Eftim’in yayımladığı beyannameler ortadadır. TBMM önünde konuşma yapmış, kendilerini Türk Ortodoks olarak tanımlayanları düzenlediği kongrelerle bir araya getirmiştir.

Bunları övmekle olmayan şeyleri yazıp çizerek hele hele Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” dedirterek işin içerisine yalan katmanın hiçbir gereği yoktur.

Yayımladığım TBMM tutanaklarından bir kısmını daha yazarak bu konudaki bilgi, yeni belge ve değerlendirmeleri bayram sonrasına bırakıyorum.

İlk olarak, Seyyid Bey’in “…bugünkü Fener Kilisesi, dünkü Patrikhane…” ifadesine dikkat çekiyorum.

İkinci olarak, Bolu Milletvekili Tunalı Hilmi Bey söze giriyor ve soruyor:

“Efendim resmi, gayri resmi her fasıl olursa olsun ortada devran eden bir söz vardır. Türk Ortodoksları namı altında Anadolu’da patrikhane tesis etmiş bulunuyorlar. Bunlar mübadeleye dahil midir, değil midir?”

Sinop Milletvekili Rıza Nur cevaplıyor[4]:

“İsterseniz mübadele edersiniz, istemezseniz size tabidir. Çünkü böyle mübadele ahkamında bir Türk Ortodoksları hariçtir, diye bir kayıt yoktur.”

Sadece bu soru ve cevapta analiz edeceğimiz çok şey vardır.

Şimdilik “Patrikhane, Kemalizm veya cumhuriyet icadı değildir.” diye yazan Çelikdönmez’e bir hatırlatma olsun.

Mustafa Kemal’in kurduğu ve adım adım “adam olmaya” yani “laikliğe” giden cumhuriyet, zaten kilise veya cami icat etmez. Bir savaşta vatanından yana tavır almak, kimseyi seçilmiş ve ayrıcalıklı yapmaz.

Bu milletin bütün evlatları, adını bilse de bilmese de şehit ve gazi torunudur.

Anlatılan hikayeleri yerle bir edecek ve bilginizi formatlayacak hiç açıklanmamış belgelerle buluşuncaya kadar…

Mustafa Kemal’e ve onunla birlikte vatan için bedel ödeyenlere selam olsun.

[1] Hablemitoğlu’nun vurgusudur.

[2] Sonraki gelişmelere göre şunu not düşmeliyim: Çelikdönmez, ABD’nin bu işe burnunu sokmasından şikayet ediyor. Yani eleştirdiği, desteklemediği bir durumu değil tam tersine devlete mâl ettiği bir politikayı doğrudan veya dolaylı olarak savunuyor.

[3] https://www.veryansintv.com/amiral-cem-gurdenizden-disislerine-tepki-lozan-ve-anayasa-ihlal-edildi/

[4] Rıza Nur bahsi geçince onun hatıratını söz konusu edenler olacaktır. Bu, doğaldır. Rıza Nur’un mübadele ve Türk Ortodoksları konusundaki tavrına ve hatıratı meselesine ilerleyen yazılarda geleceğiz.

“Zaruri olmadıkça harp, cinyaettir.”

Mustafa Kemal ATATÜRK

Türklüğün ne olduğunu bilmeyen ve Mustafa Kemal’den nasiplenmemişlerin “Türkler sıkılınca savaşır.” söylemleriyle kara bir yaftalama çabasına düşen paçozlar sadece bugün yoktu.

Mustafa Kemal, Batı emperyalizminin yalnız Türk yurdunu işgaline karşı değil aynı zamanda uygarlık alanında da Türklüğü yanlış bir kimlikle tanıtmasının karşısında durdu. Orta Çağ’da harita mühendisleri olan bir milletin amaçsız savaşlar peşinde koştuğunu iddia eden Hint-Avrupa merkezli anlayışı tabiri caizse paçavraya çevirip attı.

Mustafa Kemal’in güya en yakınında olanlar 10 Kasım 1938’den sonra “Güneş ölünce teorisi mi kalır?” dediler ve büyük bir ihanete imza attılar.

O ihanetten siyasal İslam ve Türk-İslam sentezi doğdu. Türk-İslam senteziyle Türk tarihini 1000 yıl gibi kısıtlı bir süreye mahkum eden anlayışla yetişenlerse günümüzde Türkçülüğün arkasına saklanarak Şaman gibi giyinip çıktıkları TV’lerde kendilerini kamufle etmeye çalıştılar. İçine düştükleri ihaneti ancak şarlatan gibi davranarak aşırı söylemlerde bulunmadan gizleyebilmeleri mümkün değildi çünkü.

Bir zamanlar “Tanrı Türk’ü korusun” cümlesine tahammül edemeyip Alparslan Türkeş’e bile atarlananların Türkçülükten geçinmeleri maskaralık piyesinden başka bir şey değildir.

Şimdi bir yandan kripto FETÖ’cülere bir yandan Türkçülere bir yandan da Perinçek’e yanlamak için hamasi cümleler kuranların içinde bulundukları aciz durumu daha iyi anlayabilirsiniz.

Biz bu yancılara “Vatan Millet Sakarya AŞ” diyoruz.

Sloganı da şudur: Ticarete göre siyaset yapanların şirketi.

Birçok yazımıza konu olan 5G Virüs Platformu’nda normal bir kimse bulmak zor. Birçok dolandırıcılığını belgelediğimiz Muammer Karabulut, oğlunun İsrailli bir şirketle ortak olduğu ortaya çıkan Abdurrahman Dilipak, kendisini görevden alan Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’a “Uçkurundan teslim alınmışsın.” diye attığı mesajı X’te paylaşan Vedat Çalık, eski eşini işkenceyle öldürmeye kalkan ve mahkemeye çıkmamak için sürekli yanlış adres vererek Türk mahkemelerini aldatmaya kalktığı için hakkında yakalama kararı çıkarılan Mustafa Dönmez, tüm bunlarla ve sözde platformla ilişkisini açıklamak yerine kamuoyunu yanlış yönlendiren açıklamalar yayımlayan Türk Ortodoks Patrikhanesi basın sözcüleri…

Bu yazdıklarımızın bir tanesi yoktur ki delili olmasın. Birçok belgeyi önceki yazılarımızda da paylaştık.

Şimdi iki sanat, ticaret ve siyaset sanatı, nasıl harmanlanıyormuş bir kez daha görelim. Yazımıza, kendini ulusalcı olarak tanıtan KKTC’li Sabahattin İsmail’le devam edeceğiz.

Önce şu meşhur şampiyonlar ligi fotoğrafıyla başlayalım:

Burada gördüğünüz isimlerden biri Abdurrahman Dilipak, diğeri Cengiz Çandar’dır. Dilipak, Noel Baba Barış Konseyi üyelerindendir. Çandar, aynı sözde konseyin kurucu üyelerindendir. FETÖ elebaşısı Fetullah Gülen’i yere göğe sığdıramadığı bir açıklama yaptığı videosunu, Tuncay Güney’den yıllar önce Türkiye’ye ABD projesi olan federasyonu nasıl dayattığını yazdık.

Her ikisinin de Noel Baba Barış Konseyi üyesi olduğunu Karabulut’un beyan ettiğini de yazmıştık.

“FETÖ’cüler ve Ergenekoncular birlikte yargılansın.” diyen Dilipak’ın “FETÖ’den ilk hoşgörü ödülü alanlardan biri de benim.” dediğini hatırlatalım. Yani bu şahsın FETÖ aleyhine ifadeleri bir çeşit zorunlu itirafçılıktan başka bir şey değildir.

Bakın tüm bu şahısların yolu bir şekilde FETÖ’den geçiyor.

Pensilvanya’ya gittiğinde başköşede oturup poz veren Namık Kemal Zeybek’in FETÖ ilişkisini İlk Kurşun sitesi 2021’de yazdı.[1]

Bugün Namık Kemal Zeybek ve Türk Ortodoks Patrikhanesi eski ve yeni basın sözcüleri yan yana poz veriyorlar, sosyal medyada birbirlerini paylaşıyorlar.

Bu gibi çarpık ilişkiler dile getirilince de kamuoyunu yanlış yönlendiren masallar anlatıyorlar.

5G’cilere sorarsanız “Küreselcilere karşı mücadele için bir araya geldik.” diyeceklerdir. Zannederiz ki dünyanın en şanslı insanları küreselciler olsa gerek. 5G’nin Korona virüsüyle mücadelede yüksek riks oluşturacağını iddia eden düşmanlara sahip olmak şansına (!) herkes sahip değildir.

Bu arada bu iddiayı sahiplenen kuruluşlardan biri, Nevzat Tarhan’ın Üsküdar Üniversitesi’dir. Kendisinin “Psikolojik Savaş” isimli kitabını inceleyenler bilirler ki Türk Silahlı Kuvvetlerine karşı yazılmış bir kitaptır. O kitaptaki pek çok yalan, Ergenekon kumpaslarında aynen kullanılmıştır. Ayrıca SADAT ilişkisi de ispatlıdır.

Dediğimiz gibi, bunların kapısını açtığınız zaman karşılaşabileceğiniz normal biri yok!

İşte onlardan biridir Sabahattin İsmail.

Onun sözde ulusalcılığı, KKTC’deki sağcıları da solcuları da tarifsiz hayrete düşürmüştür.

Kendisini X hesabındaki biyografisi başta olmak üzere her yerde Rauf Denktaş’ın danışmanı olarak tanıtır:

Halbuki bu bilgi yalandır. Kendisiyle birlikte çalışmış olan Aydın Akkurt’un bu konudaki ifadeleri aynen şudur:

“Tahsin Ertuğruloğlu dışişleri bakanı olunca Sabahattin İsmail’i bazı olumsuz davranışları nedeniyle görevden aldı. Boşta kalan Sabahattin İsmail, Cumhurbaşkanlığına gelerek görev istedi. Kendisine herhangi bir görev verilmedi. Kitap yazacağını söylemesi üzerine de kendisine sadece bir oda verildi. Daha sonra yaşananları ise günü geldiğinde belgeleriyle açıklayacağım.”[2]

Bizce Akkurt belgeleri açıklama sözünü yerine getirmelidir.

Sabahattin İsmail’in ve 5G Virüs Platformu’nun gerek yabancılara mülk satışı gerekse bu konular üzerinden KKTC Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’a saldırmasının nedeni tamamen duygusaldır (!).

Devlet memuruyken 1 milyon dolardan fazla mülk edinmiş bir kimsenin yabancılara mülk satışı konusundaki tavrı ciddiye alınamaz. Bu tavır da kamufle olma çabasının tezahürüdür.

Daha önce yazdık: Noel Baba Barış Konseyi ve 5G Virüs Platformu önce Türkiye’den sonra KKTC’den dileniyor, sonra karşılık bulamayınca saldırıya geçiyor.

Yoksa KKTC’ye İsrail dahil olmak üzere 41 ülkeyi barış köyü safsatası altında sokmaya çalışanların yabancılara mülk satışına karşı çıkma iddiası başka türlü izah edilemezdi. Belgelediğimiz üzere de kanunsuz iş yapmaya kalkıyorlar, kanuna uygun iş yapanlara da Chabad veya Rumcu diye damga vuruyorlar.

Oysa KKTC’de Türk bayrağı yaktığı iki isim vardır: Birisi EOKA-B terör örgütünün lideri Nikos Samson’dur, diğeri ise şimdilerde sözde ulusalcı Sabahattin İsmail’dir!

Evet, Sabahattin İsmail, geçmişin Türkiye düşmanı azılı bir komünistiydi. Bugün ise koçbaşlarından biridir. Sovyet tankları gelince üstüne çıkıp insanlara çiçek dağıtmayı hayal edecek kadar, Türk bayrağı yakacak kadar, Türkiye’nin emperyalist olduğunu söyleyip Kıbrıs’tan çıkması gerektiğini iddia edecek kadar, yeterince AKEL’ci bulmadığı için CHP’den istifa edecek kadar, Nurettin Seferoğlu’yla birlikte TMT’cileri ihbar edecek kadar Türkiye ve Türk düşmanıydı.

Uzun yıllar, önce Kanada’da sonra Londra’da yaşayan Sabahattin İsmail, KKTC’ye geri dönünce birdenbire sözde milliyetçi oluverdi!

Muhtemeldir ki komünistliği malvarlığı sahibi olmasına bir engeldi.

Sabahattin İsmail’in döndükten sonraki bilinen malvarlığı Kıbrıs basınında yer aldı: “Lefkoşa Metehan’da bir daire, Girne merkezde bir daire, Alsancak’ta süper lüks bir villa, Ankara Bahçelievler’de 2 daire, Ankara Çankaya’da 2 daire, biri Mercedes olmak üzere iki lüks araç.”

Kıbrıs’ta eski tüfeklerin milliyetçisi de solcusu da Sabahattin İsmail’in ne olduğunu, kim olduğunu çok iyi biliyor. Hepsinin de dönek olarak adlandırdığı bir şahıs bugün Türkiye’de kamuoyunu yanlış yönlendirme imkanı bulabiliyor.

Şunu unutmayınız: Türk dünyasının hiçbir yerinde Türklüğün hiçbir davası döneklerin elinde oyuncak olamaz. Hiçbir maske hiçbir dönekliği saklayamaz.

Şimdiden yazalım: “Geçmişte öyleydi, şimdi böyle.” diyebileceğiniz bir durum yok ortada.

KKTC’den deport edilen Karabulut’un pandemi nedeniyle KKTC’ye gidemediğini beyan ettiğini yazdık. Rauf Denktaş’ın danışmanı olduğu yalanıyla kendine Türkiye’de yer edinemeyen Sabahattin İsmail’in de gerçek yüzünü bu yazıyla birlikte yazıyoruz.

Memleket için yapılacak işleri döneklerin eline verecekseniz, buyrun. Biz buna müsaade etmeyeceğiz.

Sabahattin İsmail hakkındaki haber ve söyleşileri hem de sağ-sol fark etmeksizin yazının sonuna bırakıyoruz.[3] Özellikle “Sabahattin İsmail ‘Rum’ pasaportu aldı” başlıklı haberi okumalısınız.

Ve bunların koçbaşı olarak Türk milletinin içine sızdırılmasının lafın gelişi değil, gerçekten böyle olduğunu ispat eden bir başka noktayı buraya taşıyoruz. Bakın bir süre önce Kıbrıs Volkan gazetesine ulaşan bir mektupta neler yazıyor:

“Kurucu Cumhurbaşkanı Denktaş’ın çalışma ofisine dinleme cihazlarını koyan ve kayıtları daha sonra FETÖ’ye gönderen kişinin kim olduğunu tahmin ediyoruz. Ulusal güçlerin arasına sızdırılan bu ajan, KKTC’deki bazı komutanlar ile dernek başkanlarını da Ergenekoncu diye ihbar eden kişidir. Yaptığı bu hizmetlere karşılık çok büyük paralar almıştır. Bu kişi, son günlerde de UBP ve UBP milletvekillerine yönelik olarak sosyal medyada çok çirkin saldırılar yapmaktadır.”

Dönek de olsa huylunun huyu değişmez.

Sevgiler. 

[1] https://ilkkursun.site/namik-kemal-zeybek-feto-iliskisi

[2] https://kibrisvolkan.net/sabahattin-ismail-seferoglunun-adami-2-10404.html

[3] https://giynikgazetesi.com/allah-sabahattin-ismaile-iyilik-ve-saglik-versin/

https://www.gundemkibris.com/turk-bayragi-yakan-adam-turkculuk-ogretmeni-olursa

https://haberkibris.com/akelcilerle–birlikte-yuruduk…-2012-09-17.html

“Onca kenti tahrip eden o kişinin egemenliğinde koçbaşı darbesiyle kale duvarları tahrip edilebilir, kulelerin yüksekliği yeraltı geçitleriyle veya gizli hendeklerle aniden yerle bir edilebilir ve siper en yüksek kalelere eşit olsun diye yükseltilebilir ama temeli sağlam olan bir ruhu sarsacak hiçbir savaş makinesi icat edilemez! İşte ben size bunu kanıtlamak için buradayım!” (Seneca)

Türkiye’den KKTC’ye uzanan bir soygun girişimini Demir Yolculuk’ta kaç yazıdan beri belgeleriyle, fotoğraflarıyla, arsızların kendi kaynaklarıyla anlatıyorum.

Arsız ölü taklidi yapıyor, arsızın yoldaşlarıysa günden güne kendini tüketiyor.

Kibrin her türlüsü kötüdür, en aşağısı ise budur.  

Atalarımızın bir sözünde söylediği gibi “Hırsıza kilit yok”. misali, Noel Baba’nın cini Karabulut da her yere sızmış.

“Noel Baba” kanunsuz ve karanlık icraatlarda tam anlamıyla bir maske ve sembol oluyor.

FETÖ’nün Koçbaşları kapıları kırmaya çalışıyor. Kapıdan giremeyecek kadar sabıkalı Karabulut da Noel Babalığa soyunup eve bacadan dalmaya çalışıyor.

Burada belki de asıl mesele, Noel Baba’nın bacadan girmesine yardım edenlerin kim olduklarıdır.

Noel Babacıların KKTC’de 104 bin sterline sattıkları villaları devlete 5000 sterline satılmış gibi gösterdiklerini yazmıştım. Şimdi hem bunun hem de direktör olmadığı halde sahte belgeler hazırlayıp kendini direktör gibi göstererek devlete beyanda bulunduğunun belgesini yayımlayacağım.

“Belgede sahtecilik” yaparak devleti ve şirket ortaklarını dolandırırken hiç durmadan “sevgi, barış ve sağlık naraları atan Noel Baba’nın ibretlik belgeselidir bu.

Şimdi başlayalım.

KKTC Resmi Kabz Memurluğu ve Mukayyitlik Dairesi’nin 26.10.2023 tarihli “Direktörler Kurulu Onay Belgesi”nde düştüğü not aynen şu şekildedir: “Lefkoşa Kaza Mahkemesi’nin 1326/2020 numaralı davanın 22/07/2020 tarihli emri gereğince A.K.’nin hisselerinde değişiklik yapılamaz, Muammer Karabulut, Noel Baba Barış Konseyi ve Mustafa Aksu herhangi bir işlem yapamaz.”

Belgede de görüldüğü üzere Noel Baba’nın cini Karabulut, Santa Claus Peace Village LTD’in direktörü değildir.

Buna karşın ne yapmış? “Santa Claus Peace Village LTD, Direktör” sıfatıyla satış yapmış:

Belgede de görüleceği üzere ikiz villa satış maliyeti olan 104.000 sterline satışı gerçekleştiriyor.

Noel Baba’nın cini Karabulut, yine direktör sıfatını kullanarak 28.10.2019 tarihli yeni bir satış sözleşmesine imza atıyor. Sözleşmenin diğer tarafı ise eşi Nalan Karabulut!

Belgeden de anlaşılacağı üzere satış bedeli bu defa 5000 sterlin! Üstelik bu 5000 Sterlin şirketin hesabına da girdiğine dair hiçbir kayıt yok!

Sevgi, barış ve insanlık adına köy inşa edip 104.000 sterline yaptığın satışı devletine 5000 sterlin olarak gösterirsen günü gelir bu kez evlerin değil adliyenin bacasını zorlarsın.

Ve zaman, önümüzdeki sis perdesini tamamen kaldırdığında FETÖ’nün Ergenekon davasına yerleştirdiği Koçbaşları’nın ve Noel Babacıların cezaevlerine yollanmak için sıraya sokulduğunu ibretle izleyeceğiz.

Bilindik bir sözle devam ediyorum.

“Bana dostunu söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim.”

Bir tarafta belgeleriyle ispatlandığı üzere kanunsuzlukları ifşa olan Noel Babacı Karabulut’un FETÖ bağlantılarını, düzenlediği ‘Dinlerarası Diyalog’ etkinliklerine çağırdığı Fener Rum Kilisesi görevlilerini, Emniyet’te verdiği ifadenin daha başındaki kıvraklıklarını yazdım.

Diğer tarafta bırakın Hrıstiyan Türk’ü Müslüman Türk’ü de Romalı sayan, “Ergenekoncular FETÖ’cülerle beraber yargılansın.” diyen, oğlunun İsrailli şirketlerle ortaklığı ifşa olan Dilipak var.

Öbür tarafta ise kendini Mehdi zanneden, 15 Temmuz’da tutuklanan ve okuldan atılan Harbiyeli öğrencilerin ailelerine umut saçarak binlerce dolar ücret talep eden, görme engelli vatandaşlarımız üzerinden bağış toplama maskesi altında milleti sömüren gizli tanıklığı, yalanları ve iftiralarıyla ünlü avukat müsvettesi var.

Başka bir tarafta ise karısına şiddet uygulayan ve elektro şok aletiyle işkence yapan, köylülere sahte bal verip arsalarını toplayan, kamuoyunun bir kısmının emekli zannettiği ama aslında askerlik gibi şerefli bir meslekten, çaldığı askeri malzemeler evinde ele geçirildiği için hırsızlıktan ve kendisi evliyken  gizli aşk yaşadığı sevgilisini gizlice video kaydedip daha sonra kadının kendisinden ayrılmasıyla “şantaj” yapması nedeniyle ki bu namussuzluğun askeri mahkemede dava konusu olmasıyla da “FETÖcüler bana böyle iftira attılar.” yalanını yayan, ordudan ihraç edilmiş olan bal porsuğu ihraç yarbay var. Bu isimleri şimdilik mahfuz tutuyorum. Ama şimdilik! Bu isimleri tüm icraatlarıyla yazacağım. Az biraz sabredin.

Tüm bu manzaranın arasında, yani türlü sahteciliğin yapıldığı Noel Baba Barış Konseyi’nde Türk Ortodoks Patrikhanesi Eski Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol var. Türk-İslam sentezini benimseyen bir partiden milletvekili adayı olmuş bir kimse, “Biz Hristiyanız, o yüzden bizi Türk kabul etmiyorlar.” ya da “Biz Fener Kilisesi ile mücadele ettiğimiz için bizi hedef alıyorlar vb.” gibi boş söylemlerle kendisini masumlar arasına katamaz. Çünkü konu Türk Ortodoks Patrikhanesi değil, şahısların bizzat kendileridir.

Unutmadan buraya bir soru ekleyip bırakıyorum: Tek bir cemaati bile olmayan bir Patrikhane, Fener denilen fesat yuvası kilise ile nasıl ve hangi yöntemlerle, neye karşı mücadele ediyor? Gerçekten bunu biri açıklasa da öğrensek!

Soru çok açık, net ve art niyetsiz olarak burada duruyor.

Sakın ola “Mustafa Kemal böyle söylemiş, Papa Eftim bunları yapmış.” gibi söylemlerle soruyu çarpıtmaya kalkmasın kimse.

Tarih ve belgeler uydurma söz sarf eden herkesi çarpar.

NOT: Başka bir tarafa derin devletçilik oynayan bitcoinci üniversite hocasını, olmadık paraların peşinde durmaksızın koşan emekli emniyetçiyi ve diğer bit yavrularını da koymak isterdim ama yukarıda yazdıklarım kadar bile etmediler. Tabii söz verdiğim gibi onları da yazacağım. Onlar şimdilik sırasını beklesinler. Ayrım yok.

Noel Baba Barış Konseyi ve Karabulut’un marifetlerini epeydir yazıyorum. Bu sözde vakfı kazdıkça altından dinlerarası diyalogtan Noel Baba Barış Köyü adı altında kaçak işçi çalıştırmaktan orman arazisine çökme girişimine kadar özel yetenek (!) isteyen pek çok sahtekarlık çıkıyor.

Bir önceki yazımın sonunda bahsettiğim belge ve fotoğrafların Noel Babaları ve onların cinlerini, kibirli basın sözcülerini, üç satır yazı yazmaktan aciz olduğu için kalemini devşirmelere teslim eden zayıf kişilikleri nasıl hoplattığını biliyorum.

Görme engelli öğrenciler üzerinden para toplayan ve 15 Temmuz’da tutuklanan Harbiyeli öğrencilerin ailelerini umut tacirliği ile çarpan çakma Mehdi avukat, yarbayken ordudan atılan bal porsuğu, öğretim üyesi bitcoinci hoca, olmadık paraların peşinde durmaksızın koşan emniyet emeklisi zavallı memur ve diğerleri, bekleyin! Belge ve fotoğrafları tek tek yayımladığım zaman hepinizi çok sevdiğiniz ilahiler eşliğinde valse kaldıracağım, sabırlı olun ve merak etmeyin!

Ancak öncesinde, birkaç hatırlatma yapacağım ve kendini görünmez zanneden, KKTC’de üç ayrı sabıkası olan Karabulut’un dinlerarası diyalog maceralarına değineceğim. Bunları da her zaman olduğu gibi kendi kaynaklarından, kendi beyanlarından alacağım.

Son valse kadar hazırlığınızı yapın.

Daha önceki yazılarımda aktarmış olduğum haberleri hatırlarsınız. Bu haberlere göre Muammer Karabulut ve Sevgi Erenerol gibi isimlerin başını çektiği Noel Baba Vakfı, güya KKTC’de 41 ülkeyle birlikte “Noel Baba Barış Köyü” yapacak, bu proje milyarlarca dolarlık bir bütçeye sahip olacak, %150’lik turist artışı sağlayacak, KKTC’deki soydaşlarımızın yıllık gelirlerini de artıracaktı.

Bu uyuşmuş kafayla bile ulaşması zor kafadan çıkan yalanları KKTC’de ne medya yedi ne hükümetler yedi ne de sivil toplum örgütleri buna müsaade etti.

Böylece 104 bin sterline sattıkları yerleri devlete 5000 sterlin olarak gösteren Noel Baba’nın cinleri, KKTC’de iş yapan İzmirli T.C. vatandaşlığından KKTC vatandaşlığına geçen Simon Aykut’un Yahudiliği ve Chabad üzerinden kamuoyunu aldatmaya kalkarak “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” şeklinde paçoz paylaşımlarla Türk devletine saldırmaya kalktılar. Mesele ne Simon ne Yahudilikti. Bunlar sadece kullanışlı ve pazarı hazır bir araçtı. Asıl mesele KKTC devletini, Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’ı, KKTC bürokrasisini köşeye sıkıştırıp Kıbrıs’ta kanunsuz işlere devam etmekti.

Bu Simon Aykut yabancılara mal mülk satıyor da Noel Baba’nın cinleri 41 ülkeyle hilal-i ahmer için mi KKTC’ye girmeye çalışıyor?

Bunların hepsi mavi kanlı (!) galiba… Dilipak’ın oğlu İsrailli şirketle çalışır, sıkıntı yok. Karabulut 41 ülkeyle sözde barış köyü projesi yapar, küçük ortağı olduğu KKTC’deki şirketin paralarını iç eder, şirkete kesilen ceza ve borçları diğer ortaklara yıkıp kaçar; sıkıntı yok. Ancak biri Yahudi diye diğerinin kaşının altında gözü var diye herkes ofsayttadır, herkes karanlık taraftadır.

Ne gariptir ki o güne kadar hiç sesi çıkmayan Karabulut, KKTC’den deport edilince Yahudi düşmanı kesiliyor. Bu adamlarla ilgili varsa elinizde çarpıtılmamış gerçek bilgi ve belge, yayımlayın. Yayımlayamazsanız verin bize, biz yayımlayalım.

Yağma yok.

Çünkü müsaade etmeyeceğiz!

Tekrar dönelim konumuzun asıl can alıcı noktasına.

Her fırsatta Türkçü kesilen, milliyetçilik yapan, Atatürkçülüğü kimseye bırakmayan ve ülke çıkarlarını savunuyor görünen bu sözde Noel Baba sevgi pıtırcıkları barış köyü yapacaklar, 41 ülkeyi de buna dahil edecekler ama kaçak işçi çalıştırmaktan geri durmayacaklar.

Yaptıkları kanunsuzlukları örtbas etmek için Chabad diye milleti uyutmaya kalkarken 2018’de kaçak inşaat yapmaktan iddianame (ithamname) yazıldı ve ceza yediler. KKTC vatandaşı olan ortakları cebinden ödedi.

Bitmedi! Karabulut, Mersin’den 5 Türk vatandaşını KKTC’ye kaçak işçi olarak götürdünüz. Ardından 5 Temmuz 2019’da tekrar ceza yediniz.

Bir ay sonra, 19 Ağustos 2019’da, KKTC Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı İnşaat Encümeni tarafından Karabulut’a ihbarname yazıldı. Denildi ki: “Müteahhitlik kaydınızın olmadığı, ancak İSKELE-KUMYALI bölgesinde yapmakta veya yaptırmakta olduğunuz inşaat, tarafımızdan tespit edilmiştir.”

Milyarlarca dolarlık proje yapacaksınız ama kaçak işçi çalıştıracaksınız. Youtube’da sözde Avustralya temsilcisi olan Bernadette Dimitrov’un hayali barış köyü tanıtım videosunu izleyen bir kişi, “Ne milyar dolarlık projeymiş ama!” demekten kendini alıkoyamayacaktır. Artık 6 yaşındaki bir çocuğun da hazırlayabildiği türden videolarla milyar dolarlık proje tanıtmak, ne kadar zekice (!) bir harekettir.

Karabulut’un mahkemeyi aldatmaya kalktığı, mahkeme tarafından azarlanıp yerine oturtulduğu duruşmanın metnini de yayımlamıştım:

Mahkemelerde kuzu gibi oturuyor ama sağda solda kendini haber yaptırıp “Ergenekon’u bizim kurduğumuz iddia edildi.”, “Ergenekon’u çözdüğüm için beni sadece 11 ay yatırdılar.” gibi hem hayal ürünü hem de küçük çocuğu bile kandıramayacak söylemlerle kendisine önem katmaya çalışarak yaptığı kanunsuzlukları ve bulunduğu yeri kamufle etmeye çalışıyor.

Böyle uydurma bahaneler öne sürüyor çünkü Karabulut da görünmez olduğunu zanneden kriptolardan biridir.

Karabulut görünmez olduğunu zanneden ve dinlerarası diyalog kapısını inşa eden kriptolardan biridir.

İşte size kaçak olduğu için mühürlenen sözde Noel Baba Barış Köyü’nden fotoğraflar:

Yerleşim planına göre kırmızı evler, Karabulut’un milyar dolarlık barış projesi diye insanları kandırmaya çalıştığı, nihayetinde mühürlenmesine engel olamadığı evlerdir. Mavi evler ise uyduruk köyle hiçbir alakası olmayan ve İngilizlere ait evlerdir.

Chabad’ın arkasına sığınıp yedikleri nanelerin bir kısmı işte bunlardır.

Şimdi yeniden Noel Baba’nın cinlerinin dinlerarası diyalog tezgahına dalalım.

Yıl: 1993.

Sözde barış konseyi, “Noel Baba ile Dünya Barışına Çağrı Etkinlikleri” başlatıyor.[1] İlk etkinliğin adı “Dinler Arası Dialog”[2].

Bu, yalnızca ilk etkinliğin adı değildir. Aynı zamanda bizzat Karabulut’un ifadesiyle dinlerarası diyalog adına yapılmış ilk etkinliktir.[3]

Esas ilgi çekici nokta ise şudur: Bu etkinliğin düzenlendiği tarihten itibaren Fener Rum Kilisesi’nden temsilciler de düzenli olarak etkinliklere çağrılıyor.

Bu isimler şunlardır: Prof. Dr. Hrisostomas Konstandini, Prof. Dr. Tona Papas, Hristostomas Kalaycı, Yakovas Sofraniyadis.

Bakın, Hristostomas Kalaycı ismini aklınızda tutun. Şimdi bir haberi özetleyeceğim.

Haberin adı: “Demre Kaynayan Kazan”[4]

Habere göre 2007 yılında Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, Aziz Nikolaos yortusu için ayin yapılmasına izin veriyor. Ayinde Psikopos Hrisostomas Kalaycı hazır bulunuyor.

Derken Noel Baba Barış Konseyi birden piyasaya çıkıp Günay ve Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunuyor.

Aynı haberde derneğin yönetiminde Sevgi Erenerol‘un bulunduğu es geçilmiyor.

Şimdi…

1993’ten itibaren dinlerarası diyalog adı altında etkinlikler düzenleyen, sözde bir asırdır mücadele ettikleri kiliseyi “Fener Rum Kilisesi” değil, “Fener Rum Patrikhanesi” görevlisi ifadesini kullanarak yukarıda belirtilen isimleri etkinliğe çağıran Karabulut mu gerçektir?

Yoksa 2000’li yıllarda barış sosuna biraz ulusalcılık katıp uç söylemlerle ortaya çıkarak daha önce Noel Baba etkinliğine çağırdığı Fener Rum Kilisesi’nden Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunan Karabulut mu gerçektir?

Karar sizin!

Daha önce yazdım, yine yazıyorum: Bu tip kriptolar için her şey mübahtır. Samimi insanları öne çıkarırlar, ardından 11 ay kolpadan yatıp “Kimseyi tanımıyorum.”, “Ben zaten solcu gruplarla gözaltına alındım.”, “Mamak’ta yattım.” gibi beyanlarla aradan sıyrılırlar. Olan da vatansever insanlara olur. Bunların görevi budur.

Karabulut’la ilgili size karşılaştırmalı olarak ilginç bir ayrıntı daha vereyim.

Tescilli FETÖ’cülerden Mümtazer Türköne, “Ergenekon Efsanesi Kime Ait?” başlıklı yazısında bu destanı safsata olarak nitelendirmişti.[5] Yazıyı okuyanlar bilir ki yazının amacı uydurma bir örgüte “Ergenekon” denmesine itiraz edenleri susturmaktı.

Karabulut, “Kitabımda Gülen’e hakaret yok, eleştiri var.” başlıklı haberde ne diyor: “… Ergenekon ile ilgili söyleyeceğim tek şey, Türk tarihinde Ergenekon diye bir efsane yok. Bu olay Türkiye’deki bir Yahudi dönmesi tarafından şırınga edilmiştir.”[6]

Türköne’nin yazısına bakın, onun yazısında işaret edilen isim Mustafa Kemal’dir.

Şimdi bu noktada, her fırsatta Türkçü olduğunu iddia eden Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol’un ne düşündüğünü merak ettiğimi söylemem gerekir. Karabulut’la dostluğunu ısrarla reddetmediğine göre bundan rahatsız olmasa gerektir. Oysa Türkçüler Mümtazer gibilerle, Karabulut gibilerle çok mücadele etmişlerdir.

Şimdi diyalog meselesine döneyim.

Eğer yapıldığı söylenen etkinlikler hayal ürünü değilse bu etkinliklerin tam ve sansürsüz konuşma metinleri nerededir? Neden sözde vakfın resmi sitesinde yayımlanmamıştır? Bu konuşmacıların yazdıkları metinler kitaplaştırılmış mıdır? Eğer öyleyse bunlara neden yer verilmemiştir? Kitaplaştırılmadıysa neden kitap haline getirilmemiştir?

Mesela Karabulut’un bizzat ifade ettiği gibi sözde Noel Baba Vakfı’nın kurucularından olan Niyazi Öktem de bu konuşmacılar arasındadır ve etkinliklere birden fazla katılım göstermiştir. Öyleyse tescilli FETÖ’cülerden olan ve dinlerarası diyalogun teorisyeni diyebileceğimiz, bir önceki yazımızda terörist elebaşı Gülen’i asrın diyalog önderleri arasında gösteren kitaplarından bahsettiğimiz Öktem’in konuşma metinleri nerededir? Bu konuşmalarda FETÖ övülmüş müdür?

Bu metinler sansür olmadan, değiştirilmeden yayımlanabilir mi?

Karabulut’un “sevgili dostum” dediği Dilipak’ın “Haber Vakti” sitesinde yayımlanan bir haberle devam ediyorum. Haberin başlığı şu: “Brüksel’de ‘dinlerarası diyalog konferansı’ düzenlendi.”

Haberde aynen şu ifade yer alıyor: “…Bilindiği üzere ‘dinlerarası diyalog’ kavramı Türkiye’de ‘FETÖ’ ile birlikte akıllarda yer ederken Almanya ve Belçika merkezli vakıflar benzer bir girişimde bulundu.”[7]

Şimdi 5G’den bile nem kapan, güya küresel güçler tarafından yaratılacak yapay fırtınaları bile önceden bilen Dilipak’ın uyduruk sitesinde yazanlara çağrım şudur: Almanya ve Belçika’ya kaçan bu kadar FETÖ’cü varken Brüksel’de gerçekleştirilen girişimde FETÖ’cülerin rolü olup olmadığını Karabulut dostunuzun gözünün içine baka baka yazın. (Bu arada Karabulut’un Almanya ilişkisini, Grün Magazin’i de yazın!)

Arada sırada birbirinize alınıyorsunuz.

Mesela Dilipak çıkıp diyor ki “Ergenekoncular, FETÖ’cülerle beraber yargılanmalıdır.” Sonra da Karabulut “Sevgili dostum…” diyor ve başlıyor güzelce anlatmaya.[8]

Birbirlerine rol veriyorlar yani akıllarınca… Ama yaptıkları şey akıllarınca olduğu için de gülünç duruyor, ancak bu kadar oluyor.

Şimdi kendi kendine önemli biriymiş gibi rollenen ve 11 ay yatıp çıkmasını Ergenekon’u çözmesine bağlayan ileri zekalı Karabulut’u bir kenara bırakıyorum. 12 defa ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan insanlar akılları yetmediği için (!) kumpas tezgahını  çözememişler herhalde ki FETÖ de onlara bu yüzden ceza vermiş olmalı (!).

Fener Rum Kilisesi’nin bile telaffuz etmeye cesaret edemediği “Mübadele yanlıştı.”, “Mustafa Kemal yanlıştı.” gibi haddini aşan söylemlerde bulunan Sevgi Erenerol’a soru sorarak yazımı noktalamak istiyorum.

Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Yardımcısı Selçuk Erenerol’un sosyal medya hesaplarıyla karşılıklı etkileşim içinde olan 5G platformunu yöneten Dilipak’ın teklifi hakkında ne düşünüyor?

FETÖ’cülerle beraber Ergenekoncu olarak yargılanmayı kabul ediyor mu? Etmiyorsa Dilipaklar, 5G’ler, Karabulutlar cumhuriyetin kurumu dediğiniz Türk Ortodoks Patrikhanesi üstünde ne geziyor?

Kurumunuzu sizden başkası lekeleyemez! Bir basın açıklaması ile bunlarla bağınızın olmadığını açıklayın ve kapınızın önünü temizleyin!

Sahi…

Onlarca kez ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan ama FETÖ’nün ağababalarının içinden bir mızrak gibi geçen adamlar varken 11 ay yatıp çıkan Karabulut neden yargılansın ki?

Korkak adamlarda soyluluk olur mu?

SON NOT: Bir dahaki yazımda, dinlerarası diyalogçu Karabulut’un KKTC’deki Noel Baba Barış Köyü villalarını 104 bin sterline satıp resmiyette ise 5 bin sterline satılmış gibi gösterdiği belge ve fotoğrafları göreceksiniz.

[1] https://www.stcpc.org/etkinliker/

[2] Kendileri bu şekilde yazmışlar.

[3] https://www.hurriyet.com.tr/kelebek/turkiye-nin-noel-baba-militanlari-38677086

[4] Aslında “Çakma Noel Baba’nın Köyünde” başlıklı bir yazının bölümü. https://www.hurriyet.com.tr/cakma-noel-baba-nin-koyunde-13723841

[5] https://www.haber7.com/yazarlar/mumtazer-turkone/381569-ergenekon-efsanesi-kime-ait

[6] https://m.gunhaber.com.tr/haber/Kitabimda-Gulen-e-hakaret-yok-elestri-var-/365954

[7] https://www.habervakti.com/brukselde-dinlerarasi-diyalog-konferansi-duzenlendi

[8] https://www.odatv.com/guncel/o-yazi-iki-arkadasi-birbirine-dusurdu-152955

Ergenekon Kumpas tezgahında yabancı istihbarat servislerinin fark edilmeyen operasyonlarından birinin de, FETÖ’nün koçbaşlarını alıp Türk toplumuna yön verecek şekilde çeşitli yerlere yerleştirmek olduğunu yazmıştım.

Bu koçbaşları akıl ve ahlak bakımından çok zayıf ve her birinin hastalık derecesinde zaafları bulunduğu için sinsice tezgahlanmış bir oyunla Türk milletine kurulan Ergenekon kumpasında onlar da içeri alındılar.

Her casus ve sızıntı gibi onların da kendilerini tanıtacak parolaları vardı. Bilinçli olarak dramatize edilen tutuklamalarda kahraman edasıyla poz verirken emniyette ya da savcılıkta parolaları ağızlarından düşüverdi: “Askerler bana işkence yaptı.”, “Ben zaten darbeye karşıydım.”, “Eskiden solcuydum. Vb.”

Bu cümleler hem casusların hem de devşirilmeyi kabul edenlerin ortak parolasıydı sanki. Bu cümleleri kurduktan birkaç ay sonra sessiz sedasız tahliye edildiler.

KKTC’de 3 sabıkası bulunan Noel Baba’nın cini Muammer KARABULUT da sözde barış köyü projesi için “CHP darbecidir.” diye dilekçe verirken iktidara yanaştığı gibi içeri alınırken de FETÖ’ye sinyal çakmıştı.  

Emniyet ifadesinde, 1980’de solcularla birlikte gözaltına alındığını ve askeri sıkıyönetim zamanında Mamak cezaevinde kaldığını iddia etti. (17 gün!)

Noel Babacılarla ilgili yazıları takip edenler, diyalog konusunda FETÖ’ye atıf yaptığımızı hatırlayacaklardır. Bu, öyle basit bir atıf değildir ya da iki farklı diyalogçunun birbirine benzetilmesi değildir.

Noel Baba, özbeöz FETÖ imalatıdır!

Nasıl olduğunu kendi belgeleri ve sözleriyle anlatayım size.

KARABULUT, emniyet ifadesinde, Noel Baba Barış Konseyi Derneğini 1996 yılında Cengiz ÇANDAR, İsak ALEVA, Niyazi ÖKTEM, Ahmet MUMCU ile birlikte kurduğunu açıkça söyledi.

“Yetmez ama evet”in mimarı Cengiz ÇANDAR’ı zaten tanıyorsunuz. Tuncay GÜNEY’den bile önce “Türkiye ya büyüyecek ya küçülecek” diye yazan, 15 Temmuz’da FETÖ’yü aklamak için darbe girişiminin devlet içinden planladığını öne süren sözde yazardır. ABD ve CIA’yla olan ilişkilerini anlatmaya gerek bile yok.

Noel Babacı cinler sözüm ona Tanrıya ve paraya dayanan küresel güçlerle mücadele ediyorlardı, değil mi?

Yerseniz!

Ancak buradaki asıl isim Niyazi ÖKTEM’dir.

ÖKTEM, bilhassa FETÖ’nün dinlerarası diyalog projesi için kitaplar yazmış etkin bir FETÖ’cüdür.

“İnanç Sarmalında Batı Dünyası ve Karşılaştırmalı Gülen Hareketi” isimli kitabının tanıtım yazısında aynen şu ifadeler yer alıyor:

“Opus Dei gibi Gülen Cemaati de inanç boyutunun geliştirdiği bir baskı grubu, bir tür sivil toplum kuruluşudur. Güçlenmiş ve globalleşmiştir. Mensupları arasında genelde hizmet bilinci yaygındır. Ancak, belli bir dönemde menfaat güdüsüyle cemaate yaklaşanlar, sıkıştıkları zaman saf değiştirebilirler. Bu tür saf değiştirmelere sadece Gülen Cemaati’nde değil başka yerlerde de tanık olmaktayız.”

(Şimdi Opus Dei hakkında çok kısa bir hatırlatma yaparak geçeceğim. Bu karanlık örgütün vazgeçilmez tek ilkesi “kaostan düzen yarat”tır. Yani ÖKTEM’in dediği gibi hizmet, din, iman, yardım falan filan değildir.)

ÖKTEM’e göre Türkiye “açık toplum”, “şeffaf devlet”, “çoğulcu demokrasi”, “karşılıklı saygı ruhuyla”, barış içinde bir arada yaşamalıdır.

Açık toplum, şeffaf devlet, çoğulcu demokrasi… Burada sizinde burnumuza bir Soros kokusu geliyor mu?

ÖKTEM’in bir diğer kitabı “Çağımız Hristiyan – Müslüman Diyalog Önderleri” isimli kitabı da hayli bombadır. KARABULUT gibi cinlerin sözde barış çağrısına kaynak olan kitapta çağımızın diyalog önderleri olarak ele alınanlardan iki tanıdık isim: Fetullah GÜLEN ve Said-i Nursi!

ÖKTEM’in bir diğer kitabı da “Diyalog Yazıları”dır. Buradan bir şeyler yazmaya gerek yok. Sanki iyi bir halt etmiş gibi utanmadan CIA projesi bir kavrama dair yazılarını bir araya getirmiş ve yayınlamış.

Evet…

Şimdi KARABULUT’un adını tekrar Ergenekon’la, Muzaffer TEKİN’le, ulusalcılarla yan yana anmaya çalışın bakalım.

Mutlaka bir mide kasıntısı hissedersiniz.

KARABULUT gibiler Ergenekon’dan önce ve sonra iki görev gördüler:

1- Koçbaşları; ulusalcı, Kemalist, milliyetçi; sivil, asker; yazar, akademisyen… birçok kişiyi toplumun ruhunu okşayacak çeşitli uç söylemlerle öne çıkardılar. Onlarla fotoğraf çektirdiler. Onlarla yayınlara çıktılar ve onların yanındayken bağırıp çağırarak hizmet ettikleri veya yanaşmak istedikleri cephelerden görünecek işaret fişekleri attılar.

Sonuç ne mi oldu? Muzaffer TEKİN 2014 yılına kadar hastalığı yüzünden acılar içinde hücrede yastığını ısırırken KARABULUT kısa bir süre yattıktan sonra tahliye oldu!

2- CIA ve MOSSAD gibi istihbarat servislerinin sadık hizmetkarı FETÖ bu koçbaşlarını alıp Ergenekon’dan sonra bir nevi kanaat önderi yapmaya çalıştı. Bu şahısların birçoğu -örneğin bal porsuğu– Ergenekon mağduru gibi davranarak, Ergenekon’da korkusuzca savaşanların karakterini kopyalayarak insanların duygularına oynadılar.

Ancak uydurulmuş maske olsa dahi KARABULUT’a mağdur maskesi uymuyorsa diğer koçbaşlarına da öyle uymuyor. Yani görmek isteyene maskenin ardındaki gerçek nal gibi sırıtıyor.

Bu yazıları okumadan önce birileri kulağınıza dinci Abdurrahman DİLİPAK, Cengiz ÇANDAR, Niyazi ÖKTEM gibileri ve Türk Ortodoks Patrikanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL’un, diyalog çatısı altında KARABULUT’un sözde vakfında kurucu ve yöneticiler arasında birlikte yer alıdığını fısıldasa inanmazdınız, değil mi? 

İşte tam bu noktada sinsice kurumsallaşmış kötülüğe geliyoruz!

Aklımızı zorlayan bu bilgiler okuyanlara fazla gelebilir; okuyanları üzebilir. Aslında içinde bulunduğumuz durumu çok iyi özetleyen ve gözünüzü açacak, sizi rahatlatacak bir film repliğiyle devam etmek istiyorum.

Johnny Depp’in başrolünde oynadığı “Sleepy Hollow” filminde şöyle bir replik vardır: “Zor dünyanın zor dersi… Sen de öğrensen iyi edersin. Kötülük pek çok maske giyebilir. Hiçbiri iyilik maskesi kadar tehlikeli değildir.”

Şimdi tekrar konumuza dönelim ve devam edelim.

Kemalizm ancak cesur ve temiz bir yürekte, açık ve işleyen bir akılda yaşar.

Yüreği ancak para, mal mülk, ün, makam sesiyle çarpan, aklında yalnızca zenginlik  hırsı yaşayan, güce tapan kimselerin en sinsi taktiği, maske giyerek kalabalıkların arasına karışmaktır.

Böylece malvarlıklarını koruyacaklardır.

Bilirsiniz ki Mustafa Kemal’e açıktan veya gizli düşman olan herkesin bir kuyruk acısı vardır.

Kimisi padişahlara kul olmak varken vatandaş olmaya tepkilidir. Kimisinde ise eskisi gibi rahat din tüccarlığı yapamayacak olmanın acısı vardır.

Bilirsiniz, mesela Fener Rum Kilisesinin “Burada bir Türk asılıncaya kadar…” dedikleri ve açılmayacağı iddia edilen kin kapısı vardır.

Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL, mübadele konusunu kendisine kin kapısı mı yapmıştır vebu söylemler üstünden Mustafa Kemal’e sinsice saldırmak veya saldırı alanı açmak için mi “Mustafa Kemal’in mübadele kararının yanlış olduğunu ve Türklerin Yunanistan’a gönderildiğini” iddia ediyor?

Oysaki Yunanistan’a gönderilenler Bizans’tan kalan Rumlardır ve karşılığında Türkler oradan alınarak vatanımıza getirilmiştir.

Papa Eftim ve ailesi için, Büyük Millet Meclisi tarafından çıkartılan özel bir yasa ile Türk topraklarında kalmaları sağlanmıştır. Kısacası mübadeleyi dinsel bir durum gibi propaganda malzemesi ederek sinsi bir kin mi besleniyor veya gizlenmek istenen başka bir şey yoksa bu ne anlama geliyor?

Akıl süzgecinizden bir geçirin bakalım ve şu soruyu sorun; Yunanistan sadece Hristiyan diye Türkiye’den gönderilen Türkleri mi yoksa Ayasofya’da ibadet yapamayacak olan Bizans’ın Rumlarını mı kendi ülkesine aldı?

Bu topraklarda Türk’ü uyandıran, kulluktan çıkarıp vatandaş yapan, emperyalizme en büyük darbeyi Türk adında devlet kurarak vuran, Türk’ü hayata döndüren adamdır Mustafa Kemal!

Türklük şuurunu layığıyla yaşayan ve “Ya istiklal ya ölüm!” emrini tereddütsüz yerine getiren her Türk, o gün de bugün de Ebedi Başkomutan “Git!” diye emir verse cehenneme gider!

Ama gel gelelim Mustafa Kemal, Türk’ü cehennemden çıkaran adamdır!

Ona “Türk’ü gönderdi, Türk olmayanları aldı.” kabilinden türlü iftira atanları biz siyasal İslamcı iltisaklı bilirdik.

Meğer dincinin her türlüsü, Türk’ün Mustafa Kemal’ine sinsice düşmanmış.

Gerçeklerin önünde sonunda ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır.

Gün gelir mübadeleden yırtanlar, yarın nereyi vatan biliyorlarsa oraya kaçarlar.

Son söz:

Bulunduğun yeri cennet edemiyorsan kaçtığın her yer cehennemdir!

NOT: Vereceğim adresteki üyeler listesini bir inceleyin bakalım: https://www.stcpc.org/uyeler-asya/

NOT: Bir sonraki yazımızda şaşıracağınız fotoğraf ve belgeler geliyor.

FETÖ’nün tezgahladığı ERGENEKON KUMPASININ içine yerleştirdiği ve her kesimden KOÇBAŞLARInı yazmıştım. Mesela görme engelli öğrenciler üzerinden milleti dolandıran ve FETÖ’nün 15 Temmuz hain darbe girişiminden sonra  tutulanan askeri öğrencilerin aileleri ile görüşüp 10 bin dolar verilirse çocuklarını cezaevinden çıkarma vaadinde bulunan ÇAKMA MEHDİ avukatı, BAL PORSUĞU bir yarbayı, türlü şaibelere bulaşmış ve şizofrenik kişiliğiyle belediye başkanlığına aday olmaya kalkan bir emniyetçiyi,   MİLLİYETÇİLİK ve ATATÜRKÇÜLÜK maskesiyle dokunulmaz olmaya çalışan BASIN SÖZCÜSÜnü, kısa dönem er olarak askerliğe alındığı için telefon konuşmalarında dahi Türk devletine ve Türk Silahlı Kuvvetlerinin subaylarına türlü hakaretler eden ve sonrasında sosyal medya üzerinden “MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ” diye hamaset yapıp takipçilerini aptal yerine koyarak parlamaya çalışılanları, beş para etmez kişiliğiyle devlete akıl vermeye kalkanları ve KKTC’de BARIŞ KÖYÜ yapacağız diye milleti dolandıran Noel Baba’nın PAÇOZ CİNLERİni yazmıştım.

Elbette bunların hepsini ve eklenecek yeni isimlerle birlikte tek tek, isim isim yazacağım ve eminim ki sizler de okuduğunuzda hayrete düşeceksiniz.

FETÖCÜ ajanlar TARAF paçavrasının manşetinden Türk devletine ve milletimize karşı salyalarını akıtarak ne diyorlardı?  “DEVLET BAĞIRSAKLARINI TEMİZLİYOR”

Madem öyle, şimdi Türk ordusuna ve devletine aleni olarak savaş açan FETÖ’nün ERGENEKON KUMPASINA yerleştirdiği veya devşirdiği KOÇBAŞLARInın kimler olduğunu, bugün neler yaptıklarını, Türkçü, milliyetçi veya Kemalist maskeler ardına saklanarak gizlenenlerin icraatlarını ifşa etmek şart oldu!

Sevgi ERENEROL’un da yönetim kurulunda yer aldığı  Noel Baba Konseyi’nin başkanı ve Vakit gazetesinin internet sitesi olan  habervaktim.com’da yazarlık yapan ama aynı zamanda kurucu yöneticiler arasında -ki İsrailli iş ortağıyla Bursa Belediyesinden iş almak için Bursalı bir gazeteciye ricacı olan ve gazetecinin bu işi engellediğini öğrendiğimiz- Abdurrahman DİLİPAK’ın da yer aldığı 5gvirusnews.com’un yöneticisi Muammer KARABULUT ile başlayalım.

Daha önceki yazılarımızdan Noel Baba Barış Konseyi ve bu sözde konsey üzerinden hem dernek üyelerini dolandıran hem de Türkiye ve Kıbrıs’ta devlete kazık atmaya kalkan Muammer Karabulut’u hatırlayacaksınız.

Şimdi söz verdiğimiz üzere RESMİ BELGELERLE birlikte işi daha ayrıntılı bir şekilde ele alacağız. Böylece millete yeri geldiğinde “BARIŞ” yeri geldiğinde “KOMPLO’” şimdilerde ise “DÜNYA SAĞLIĞI” komplo teorisi satan bu tip zavallıların gerçek yüzünü daha yakından görmüş olacağız.

İlk olarak “Kıbrıs Postası” isimli KKTC gazetesinin farklı tarihlerde yayımlanmış iki haberine bakalım.

26 Mart 2016 tarihli haberin başlığı ve içeriği şu şekilde:

“Noel Baba Barış Köyü konusunda tıkanan sürecin hızlandırılması için çağrı

Noel Baba Barış Konseyi Yönetim Kurulu Başkanı Muammer Karabulut, uluslararası alanda, Noel Baba Barış Köyü’nün 2016 yılında açılacağı duyurusu yapıldığına dikkat çekerek, Cumburbaşkanı Mustafa Akıncı, Başbakan Ömer Kalyoncu, CTP Genel Başkanı Mehmet Ali Talat ve UBP Genel Başkanı Hüseyin Özgürgün’den tıkanan süreci hızlandırmasını istedi.”

Muammer Karabulut’un iddiasına göre, çok önemli, çok saygın, 41 ülkede tapınılan (!) Noel Babacılar; 928.923,81 metrekare çapında olan bir alanda Noel Baba Barış Köyü kurulacak; KKTC gayri safi milli hasılasına büyük katkı sunacak bu köyde 41 ülkenin temsilciliği olacak, 3000 kişiye iş imkanı sağlanacak, 2016 yılında 41 ülkeyle beraber barış köyü açılacak.

Sonra bu 41 ülkenin şizofrenik köyünü gören dünyanın geri kalanı da el ele tutuşup barış halayına girerek Mesih, Mehdi, Moşiyah, Krishna ne varsa hepsini yeryüzüne indirecek (!).

Tek kişilik konseyimizin MASONİK kulüplere, sabıkalı Yahudilere, NATO’ya ve rahibelere kadar verdiği ödüller bu eşsiz hayallerin somut belirtileri olarak gözümüze çarpıyor.

Şimdi Kıbrıs Postası’nın 2 Ocak 2020 tarihli haberine bakalım:

“Noel Baba kimlik değişti ama nafile!

Her hükümet değişiminde cinlerini salıp durumu fırsata çevirmek isteyen Noel Baba Barış Vakfı yine sahnede…”

Sakın gazetede bir tutarsızlık olduğunu düşünmeyin. Durduk yere mi böyle yazdılar? Asla. Haberin devamına bakalım:

“KKTC’den deport edilen ve projesine ilişkin dava süreci devam eden KARABULUT, yeni yılın ilk gününde ‘cinlerini’ bir kez daha sokağa saldı. Projenin kimlik değişimine ilişkin haberi, Türkiye’de ajanslara verdiği demeçte, ‘OLMAYAN’ Projeden Yunanistan’ı çıkartma kararıyla duyurdu.”

İlgili haberin bağlantısını dipnota yerleştirdiğim için haber metninden daha fazla alıntı yapmayıp özet geçeceğim. Ayrıca büyük harflerle vurguladığım “DEPORT” ifadesini aklınızda tutun.

5G Virüs News üzerinden paçoz bir üslupla Türk devletine “Devlet, Simon’dan Korkuyor mu?” diye saldıran bu RANTÇI, ÇEVRE KIYIMCILARININ yaptıkları öyle bir hal alıyor ki Kıbrıslı gazetecilerin haberinde aynen şu ifade yer alıyor:

“…fakat bu inşaat, orman arazisinde bir çevre kıyımına yol açtığı için çevreciler tarafından protesto edilmiş ve MEHMETÇİK BELEDİYESİNİN VERDİĞİ HUKUK SAVAŞI sonucu, Orman Dairesi ile Noel Baba Barış Vakfı arasında imzalanan sözleşmede hukuka aykırılık tespit edilmişti. Böylece inşaat durdurulmuştu.”

Bu vesileyle, geçtiğimiz yazılardaki bir hatayı düzeltelim: İzmirli olan ancak KKTC vatandaşlığına geçen ve Kıbrıs’ta iş yapan Simon Aykut üzerinden kamuoyunun dikkatini başka taraflara çekmeye çalışan bu şark kurnazları, kendi yarattıkları çevre kıyımına karşı Kıbrıs’ta devlete HUKUK SAVAŞI verdiriyor.

Şimdi hayali barış köyü projeleriyle milleti dolandırmaya kalkan bu kanun tanımaz Noel Babacıların yakayı nerede ele verdiklerine bakalım.

Daha önceki yazılarda yazdığım Vedat ÇALIK’ı kısaca hatırlayalım: Kocaeli’nde Zafer Partisi’nin kurucu il başkanlığı görevini yürütmüş, iddiasına göre parti görevlileri tarafından takip edildiğini anlayınca ipleri koparmış ve sonrasında da genel merkez tarafından görevden alınmıştı.

Bir taraftan Zafer Partisi gibi görüşü ve politikaları belli bir partinin il başkanlığını yapıyor bir taraftan da “Uluslararası Yalnızca Barışa Tarafız Konseyi” isimli oluşumu yönetiyor. Sosyal medya hesabında kendisini “Dil, din, cinsiyet, renk ayrımı yapmayan dünya vatandaşıyım.” diye tanımlıyor.

Konsey’in resmi internet sitesine girip inceleyin. Bakalım yabancı devletler tarafından fonlanan diğer STK’lerden farkı var mıdır?

Bu adına barış dediğimiz şeyin varlığından ziyade yokluğu ne kadar bereketli. Değil mi?

Şimdi Vedat Çalık’ın yaptırdığını düşündüğümüz bir haberi inceleyelim. 17 Kasım 2021 tarihli haber, “Kocaeli Halk Gazetesi” isimli sitede yayımlanıyor (Yazdırılmış bir haber olduğu için bozuk kalemlerden çıkan bozuk cümleler kendilerine aittir):

“O başkanı dolandırmışlar

KKTC’de yaşanan şirkete çökme işinin mağdurları arasında Zafer Partisi İl Başkanı Vedat Çalık’a kadar uzandı.”

Şimdi haberin abartılı alt başlığına dikkat edin:

“İKİNCİ FALYALI SKANDALI

Skandalın başlangıcı Türkiye’de faaliyet gösteren, merkezi Antalya’da bulunan Noel Baba Barış Konseyi’nin projesini gerçekleştirmek üzere KKTC’de 2016 yılında kurulan Santa Claus Peace Village LTD’nin yedieminlik veya KKTC’de yaygın adı ile %51 emanetçi hissesinin A.K’a verilmesi olarak gösterildi.”

Şimdi esas şu ifadeye dikkat edin:

“ÇALIK, 11 Mart 2020 tarihinde pandemi ilan edilmesi üzerine kapılarını kapatan ve KKTC’ye gidemeyen şirketin kurucusu Muammer KARABULUT’un şirkette emanetçi olan A.K’nın şüpheli girişimleri sonucu açılan dava sonrası geliştiğini ve bu durumu da yeni öğrendiğini söyledi.”

Demek bizim barış güvercinimiz, Noel Baba’nın cin oğlu cini, DİLİPAK’ın kalemşör arkadaşı Muammer KARABULUT pandemi nedeniyle Kıbrıs’a gidemiyormuş!

Öyle mi?

Devam edelim. Güya KARABULUT’a da başvuruyorlar ve o da şunları söylüyor:

“Konu aslında KKTC’ye kazandırılmak istenen 450 milyon dolarlık bir proje ile ilgili. Şirket onun için kuruldu. Davaya konu olan hadiseyi büyütmemek, KKTC’nin bir itibar kaybına uğramaması için elimizden geleni yaptık. Yaşananları KKTC Cumhurbaşkanı’ndan başbakana, ilgili bakanlıklara, Türkiye’nin Lefkoşa Büyükelçiliğe, yargıya, askeri ve polis gücüne durumu ayrı ayrı bildirdik.”

Vay be… Sözde bir vakıfsın, 41 ülkenin katılımıyla 450 milyon dolarlık bir proje geliştiriyorsun, KKTC’nin gayri safi milli hasılasını artıracağını iddia ediyorsun; bir adam çıkıyor, hem herkesi tehdit ediyor hem de şirkete çöküyor. Sen de olayı büyütmemek için elinden geleni yapıyorsun.

Vay beeee!

“OLAYI BÜYÜTMEMEK İÇİN” ifadesinin anlamı bile bu SAHTEKARLIĞI ortaya koymaya yeter. Bakın bu 400 MİLYON DOLAR bile sabit değil. Kıbrıs Postası isimli gazetesinin buraya aktardığım ikinci haberinde, Karabulut’un 2015 yılında KKTC’ye MİLYARLARCA DOLARLIK YATIRIM vaadinde bulunduğunu okuyabilirsiniz. Ayrıca %150’LİK TURİST ARTIŞI ve 4 bin kişiye istihdam vaadi de var.

Vedat Çalık’a sorsanız “Tanrı ve parayı kullanan bir güce karşı savaşıyoruz.” diyor. 400 milyon dolar ya da milyarlarca dolarlık yatırımlar yapıyorlar (!) ama paraları da olmadan mücadele ediyorlar.

Ne yaman çelişkidir bu?

Oysa ki bu sözün alt metni şudur: Küresel güçlere karşı savaşıyoruz, bize bağış yapın!

Sizi RESMİ BELGELERE götürmeden önce son bir haberi daha alıntılayıp sonra RANTÇI KARABULUT’un KKTC hasretinin (!) gerçek sebebini yazacağım.

Oda Tv’nin 20 Ocak 2014 tarihli ve “Maden Koyu’nda Noel Baba Barış Köyü Projesi” başlıklı haberinde Karabulut aynen şunu söylüyor: “Biz deniz, güneş ve kum satmıyoruz. Barışa hizmet edecek çevreye duyarlı bir proje yapacağız. Bizim tek rantımız barış olacak.”

Yani KKTC’den önce seçilen hedef Antalya’ydı. Güya ticari bir amaçları yoktu. Deniz, güneş ve kum satmayacaklardı. Herhalde KARABULUT’un “CHP DARBECİDİR.” diye TBMM’ye dilekçe vermesi işe yaramamış ki AKP’den yüz bulamayıp KKTC’ye yönelmişler. Orada da işin ticaret boyutu önem kazanmış. Milyarlarca dolarlık yatırım, binlerce kişiye istihdam, gayri safi milli hasılayı uçurma, %150’lik turist artışı…

Şimdi gelelim belgelere.

Noel Baba’nın kurnaz rantçı cini Muammer KARABULUT, KKTC’ye pandemi yüzünden kapılar kapatıldığı için gidemiyor, öyle mi?

Alın size Kıbrıs’taki “Havadis” gazetesinden bir haber:

19 Nisan 2018 tarihli haberin başlığı aynen budur. Kıbrıs Postası gazetesi de yukarıda yazdığım gibi bu kanun tanımaz rantçının DEPORT EDİLDİĞİNİ yazdı.

Ancak yaptırdıkları mağduriyet haberlerinde bu gerçeği saklayarak açıkça yalan söylüyorlar.

Neden?

Çünkü hayali proje üstünden milletin paralarına çöküyorlar.

Pandora’nın kutusundan başka neler çıkıyor, Noel Baba’nın cini KARABULUT için?

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı İnşaat Encümeni, 19 Ağustos 2019 tarihli ihbarnameyle doğrudan Muammer Karabulut’a “Haklarımıza Halel Gelmeksizin” başlığıyla şunları hatırlatıyor:

İnsanların dikkatini İsrail ve Simon’a yönlendirirken kendileri güya kalkındıracakları KKTC’nin yasalarına uymuyorlar. Müteahhitlik kaydı yaptırmadan İSKELE-KUMYALI bölgesinde koca bir yeşil alana çökerek inşaat yaptırmaya kalkıyorlar.

Uyarı alınca da yasal iş yapan insanları hedef gösterip paçoz bir üslupla “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” diye orada burada paylaşım yaptırıyorlar.

Tüm bunlar yetmiyor, Muammer KARABULUT bir de KKTC mahkemelerini aldatmaya kalkıyor:

Mahkemede kuzu, Türkiye’de paçoz!

Chabad vs. Siyonist örgütler dünyayı aldatmıyor mu? Aldatıyor. Ancak biz onlara DÜŞMAN diyoruz.

104 BİN STERLİNE satış yapıp KENDİ DEVLETİNE 5 BİN STERLİN satış yapmış gibi göstererek kazık atmaya kalkanlara ne denir?

Hortumcu HAİN…

Sabıkalı Muammer KARABULUT’un bir İCRAATINDAN DAHA BAHSETMEDEN GEÇMEYELİM.

KKTC’de “…Şiddet tehdidinde bulunmak, kamuya rahtsızlık vermek, UYGUNSUZ TAVIR VE HAREKETLERDE BULUNMAK suçlarıyla ilgili KKTC Başsavcılığı tarafından aleyhinde açılmış olan 4935/ 2022 sayılı davada yargılanmış ve ağır para cezasına  MAHKUM OLMUŞ.

Ve bu suçu bir daha işlemeyeceğine dair teminat senedi imzalamış.

Çok daha fazlası gelecek ama ADİ RUHLARA azap vermek için tapındıkları bedenlerinden parça parça koparmak gerekir.

Şimdi bunlarla yol yürüyenlere gelelim. Daha önceki yazılarımda Noel Baba Barış Konseyi üyeleri arasında Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL’un da adını yazdım.

Tekrar yazayım: Yönetim kurulunu ben seçmedim!

Benim GERÇEK bir TÜRK MİLLİYETÇİSİ olarak kuracağım ya da üye olacağım vakfın adı öyle Noel Baba filan olamaz; olsa olsa Dede Korkut olur. Sonradan Noel Baba’yı Türkleştirmeye kalkarak MİSYONERLİK FAALİYETLERİNE katkıda da bulunmazdım.

ERENEROL’un kumpas günlerinde alınan ifadesinde de bizzat belirttiği gibi kendisi bu vakfın üyesidir ve KARABULUT’la da yakın dosttur.

Noel Baba Barış Konseyi ile ilgisi olmadığını iddia ederse bu doğru olmaz!

Sevgi ERENEROL Türk Ortodoks Patirkhanesi’nin basın sözcüsü olarak bunlarla bir ilişkisi olmadığını iddia ediyorsa, bir basın açıklamasıyla bunu açıkça belirtmelidir ve kendi kurumunu da bu işlere alet olmaktan korumalıdır.

Gelelim bir başka noktaya.

“Mustafa Kemal’in askeriyim.” diye ortalarda gezip MÜBADELE üstünden Mustafa Kemal’i eleştirmeye kalkanların kuyruk acısı, Fener Rum Kilisesi’nin acısını geçmişe benziyor.

Ancak PANDORA’NIN KUTUSU açılmıştır…

Kanunsuzca iç ettiği milletin parasıyla ailesinin ve kendi hayatını idame ettiren KARABULUT’un maceralarını, YOLDAŞLARININ yediği naneleri, dolandırıcı ÇAKMA MEHDİ’nin mide bulandıran hikayesini, JİGOLO BAL PORSUĞUNUN ahlaksızlıklarını ve çok daha fazlasını BELGELERİYLE şaşkınlıkla okumaya devam edeceksiniz.

Ve kutudan çıkanlar bitecek gibi görünmüyor. Maskeleriniz düştü, artık içiniz dışınıza çıkana kadar da kapanmayacaktır.

Yazıyı bitirirken…

Dünyadaki tüm bitkilerin birbirleriyle iletişim halinde olduğu söylenir. Çiçeklere zarar veren KÖTÜ RUHLU insanların KİM OLDUĞUNU dünyanın öbür ucundaki bitkilerin de haber aldığını anlatırlar.

Ve bir fıkrayla bitirelim.

Temel ve Dursun bir gün Amerika’ya yerleşirler. Bir süre yer, içer, eğlenirler. Ne var ki kısa zaman sonra paraları biter. Ne yapacaklarını düşünürlerken akıllarına banka soyma fikri gelir. Hemen hedef seçtikleri bir bankaya giderler. Silah zoruyla kasaların olduğu bölüme girerler. Yerde iki tane kasa vardır.

Temel büyük bir heyecanla kasanın yanına gider. Kasayı açar ve içinden muhallebi çıkar. Çok sorgulamaz ve muhallebiyi afiyetle yer. Ardından para bulmak umuduyla ikinci kasayı açarlar. Bu kasanın içinden de muhallebi çıkar. Bu sefer Dursun muhallebiyi afiyetle yer.

“Allah Allah” derler, “Koskoca bankada para yok. Kasaya da muhallebi koymuşlar.”

Ertesi gün ABD’de manşetler aynen şu şekildedir: “Dünyanın en büyük sperm bankası soyuldu!”

İşte her HAİNLİĞİN ve AHLAKSIZLIĞIN sonu böyledir.   

Yazıyla ilgili BELGE ve FOTOĞRAFLAR: