Resim Yahudi’ye olan bakışı çarpıcı bir şekilde gösteriyordu. Bir Yahudi, domuzdan süt emmektedir; bir haham, domuzun kuyruğunu kaldırmıştır ve bir başka haham da domuzun pisliğini yutmaktadır.

Resimde bir de her yanı delik teşik edilmiş, bileklerinden ve ayaklarından bağlanmış bebek cesedi yer almaktadır. Resimde bu bebekle ilgili şunlar yazmaktadır: “1475 senesi Paskalya’dan önceki perşembe günü iki yaşındaki çocuk Simeon, Yahudiler tarafından öldürüldü.”

Bu gibi ayinlere kamuoyunda “mayasız ekmek ayini” denir ki biz bunu ülke olarak Münevver Karabulut cinayetinden sonra da duymuştuk.

Özellikle Orta Çağ Avrupa’sındaki Yahudi düşmanlığı abartılı olsa ve aslında biraz da Yahudi tefecilerden kurtulmanın yolu olsa da haklı tarafları vardı. Yahudiler çok öteden beri kapalı bir toplumdu.

Kabala ve Talmud gibi kitapları vardı. Tevrat ise çok açık biçimde Yahudi ırkçılığından başka bir şey değildi.

Şimdi gelelim ABD seçimlerinden önce tekrar patlak veren Epstein konusuna.

Bir önceki yazımda belli ölçüde Jeffrey Epstein’e değinmiştim. Ötüken’de yazdığım bir yazıda da Epstein’den yola çıkarak bu konu hakkındaki fikirlerimi yazmıştım. Şimdi konunun bir başka yönüne değineceğim.

Siyonistlerin Filistin’deki son katliamları yalnız Yahudi-Müslüman ihtilafından kaynaklı bir olay değildir.

Bir süredir Amerikan derin devletinde jeopolitik açıdan görüş ayrılıkları derinleşen, birbiriyle çatışma içinde gruplar var. Açık şekilde anlaşılmaktadır ki bu grupların bir kısmı Siyonistlere hizmet ederken bir kısmı onların ABD’deki nüfuzundan rahatsızdır.

Geçmişte Amerika-İsrail arasında birtakım casusluk davaları olmuş, kimi Amerikalı ya da İsrailli casuslar hüküm giymişti.

Belli ki ABD’nin dünya liderliğini bitirmekte olan Çin’e karşı harekete geçilmesini bekleyen gruplar, İsrail’in Orta Doğu’daki dikkatini azaltan ABD’yi yeniden buraya çekmek için bölgeyi ateşe vermesine karşı öfkelenmişlerdir.

Trump-Biden rekabeti de bu ayrılığın göstergelerinden biridir.

Bu rekabetin en tehlikeli noktası da Jeffrey Epstein Vakası’dır.

Epstein sıradan bir Yahudi değildir. Siyonisttir. Matematik alanında dehası olduğu söylenen bir öğretmendir ki daha önce de yazdığım gibi öğretmenlik yıllarında genç kızlarla yakınlaştığı bilinen bir adamdır.

Sonradan finans sektörü tarafından keşfedilmiş; kısa zamanda ABD’li politikacılardan, istihbaratçılardan oluşan çevresi genişlemiştir.

Ve belli ki Siyonistlerin ABD’deki en önemli adamlarından biri olmuştur.

Epstein’in meşhur defterindeki listeye bakarsak hem ABD’den hem İngiltere’den hem de dünyanın birçok yerinden siyasetçiler, bilim insanları, aktörler, aktristler, iş insanları, sporcular bu adamın ağına düşmüşlerdir.

Gerçi söz konusu “şehvet” ve “sapkınlık” olunca ağa düşürülmüşler midir? Yoksa düşmüşler midir? Orası herhâlde kişiden kişiye değişir!

Ben Ötüken’de yazdığım yazımda ahlâkın önemine bu yüzden değinmiştim.

Kimileri şu soruları soruyor: “İsrail, kuvvetli lobisinin olduğu ABD’de neden casusluk faaliyeti yürütsün?”

Cevabı açıktır: O lobinin gücü, işte bu derin çetelerden geliyor. Yoksa ne kadar güzel olursa olsun ABD’li bir aktris “Siyonistler masumdur.” dedi diye kimse tutup da İsrail’e kol kanat germez.

Masumiyetin simgesi olan çocukların hem bedenini kirleten hem de kanlarını içen bu şeytanların düştüğü durumdan daha aşağı bir seviye yoktur. Bu yüzdendir ki en güçlüsü bile daima lüks tabutlarda yaşayan vampirden başka bir şey değildir.

Ne yazık ki dünyanın birçok yerinden bu ahlâksız Siyonistler tarafından kaçırılan çocuklar olduğu söylenmektedir. Maalesef bu ülkelerin arasında Türkiye’nin de olduğu, 99 Depremi sonrasında birçok çocuğun ABD’ye kaçırıldığı yazılıp çizilmektedir.

Ve yine yazık ve bir o kadar dehşet vericidir ki…

Deprem sonrasında Epstein’in en büyük müdavimlerinden olan, ailesinin adı 60’tan fazla insanın cinayetinde geçen Clinton’ın Türkiye’ye gelmesi, Erkan bebek tarafından burnunun sıkılması çok konuşulmuştu.

Gelelim Brooklyn’deki sinagogun basılmasına.

Sinagog Hahamı Josef Braun, sinagogun basılmasını korkunç bir olay olarak niteliyor. Güya ki tünel, terk edilmiş bir arınma havuzuna çıkıyormuş, kutsal mekâna saygısızlık ediliyormuş!

Tünelden çıkanlarsa hahamın kutsallık anlayışını ortaya seriyor.

Zira ilk bulgulara göre tünelde pedofili, organ mafyası ve insan ticaretine dair deliller ele geçirildi.

Bebek arabaları ve kanlı yataklar…

Siyonist tünellerinin ucu daima iblise çıkar. Onların ipine sarılanlarsa yalnızca köle olurlar.

Bu yüzdendir ki…

“Özgürlük, aklın ve ahlâkın ritmi birleştiği zaman anlam kazanır!” (Ali Özoğlu)

Aman ha aklını ve ahlâkını yitirenlerden olmayın.

Bir zamanlar yazdığımız, önemsiz veya komplo teorisi gibi görünen her gerçek, günbegün yakanıza yapışmaktadır.

Türk milleti, Ebedi Başkomutan’ın sözünü asla unutma:

“Vatanı korumak, çocukları korumakla başlar.”   

Hem Rusya hem de Ukrayna ordularında Nazi zihniyetindeki grupların olduğuna önceki yazılarımda değinmiştim.

Hem İsrail hem Filistin güçleri arasında da en önde gelen gruplar dinci fanatiklerdir. Özellikle son savaş sırasında yaşananlar, Gazze’de yapılan katliam, sözde hümanist Batı’nın Ukrayna meselesindeki tavrıyla tamamen çelişkili tutumu ve daha birçok şey de kural temelli dünyanın kendi yaratıcısı tarafından yıkıldığının kanıtı oldu.

Aslında Batı’nın bu tavrı, Asya’da yükselen güçlere karşı “Benim olmazsa Roma’yı da yakarım!” tavrıdır.

Köşeye sıkışan it misali hareket ediyorlar.

Hesaplarında şu vardır: Asya güçleriyle -özellikle Çin’le- kaçınılmaz bir savaş ve savaşın ardından yeni dünya düzeninin kurulması.

Matrix filmindeki “Zion” sahnesini izlerseniz yeni dünya düzeninde insanlığı neyin beklediğini sembolik bir şekilde görebilirsiniz. Gerçi Matrix filminin tepeden tırnağa iyi bir şekilde değerlendirilmesi gerekir. Filmde okültizm ve bilimsel teoriler iç içedir. Yeni dünya düzeni de filmin içindedir.

Pandemi sürecinde insanlık tam anlamıyla bir sanallığın içine gömüldü. Sosyal medya hayatımıza daha fazla hâkim olurken Netflix üstünden tam anlamıyla tüketim çılgınlarına döndük.

Tüketim çılgınlığı yaratmak için haz duygusuna olabildiğince temas ettiler. Yani Edward Lee Bernays’ın izinden ayrılmadılar.

LGBT gibi oluşumlar üzerinden pedofiliyi bile meşrulaştırmaya çalıştılar. Avrupa’da LGBT-P (Pedosexual) hareketi kurdular. Netflix’te pedofili ögelerine yer veren yapımlara imza attılar.

Keza çok önceden İngiltere’de “Pedofili Bilgi Paylaşımı Derneği” kurulmuştu. En liberal gazetecilerin bile tepki verdiği bu derneğe Margaret Teatcher’ın da destek verenler arasında olduğu ortaya çıkmıştı.

Batı’nın bu konuda ne işler karıştırdığını bir de Jeffrey Epstein’in ölümüyle gördük.

Aslında bir matematik öğretmeni olan, daha lisede görev yaparken kız öğrencileriyle yakınlık kurduğu bilinen Epstein’in matematiksel dehası, ABD’nin vahşi kapitalistleri ve tabii Siyonist derinciler tarafından fark edilmişti.

Epstein’in kurduğu CIA destekli örgüt, özellikle Sovyetlerin dağılması sonrası Doğu Avrupalı genç kızları kullanarak büyük bir şantaj şebekesi kurdu. Epstein öldükten sonra ele geçirilen meşhur defterinde kimlerin adı yazmıyordu ki?

Epstein’in uçağına binenler arasında kimler yoktu ki?

O zamanlar prens olan Kral Charles, Prens Andrew, Barack Obama, Al Gore, Bill Gates, Steven Pinker, Noam Chomsky, Richard Dawnkins ve daha niceleri…

Öyle basit bir örgüt değildir bu.

Mesela Epstein’in ortağı Ghislain Maxwell’in kız kardeşi Isabel S. Maxwell, Dünya Ekonomik Forumu Başkanı Klaus Schwab’ın yakın çalışma arkadaşıdır.

Isabel S. Maxwell’in biyografisinde yer alan bilgilerden biri ise kendisinin “İsrail Girişim Ağı Direktörü” olduğudur.

Bütün bu bilgilere DEF’in resmi sitesinden de ulaşılabilir.

Pekiyi, Schwab çok mu masumdur?

Değildir.

Düne kadar Korona ile dünyaya şekil vermeye çalışan zihniyetin önde gelenlerindendir. Yakın zamanda da uluslararası siber saldırılar ve Güneş fırtınalarından kaynaklı elektrik kesintilerinin yaratacağı güvenlik tehditlerine karşı çalışmalara başlayan ekipleri kuran kişidir.

Tabii Schwab gibiler her zaman temiz toplum için çalışırlar (!).

Tavşana “kaç” derler, tazıyı tutarlar, sonra ikisini birden yutarlar.

Şüphe yok ki isim isim, örgüt örgüt, skandal skandal gidilse ciltler dolusu kitaplar meseleyi anlatmaya yetmez.

Ben sadece durumun özetini özetlemeye çalışıyorum.

Çocuklarınızı Dede Korkut’tan habersiz yetiştirmeye devam ederseniz bütün dünyada bir Disney nesli olacaktır ki kısmen bugün de olmuştur.

Geleceği hedefleyenler için çocuklar en önemli noktadır. Kimileri Mustafa Kemal gibi değer verip çocukların yetişeceği bir eğitim sistemi kurarken kimileri de onları ahlâksız oyunlarının bir parçası olarak görür.

Bakın size sıradan bir Disney oyuncusunu anlatayım.

Küçük bir kız çocuğu, bir sitcom dizisinde başrol olarak boy gösterir. Çocuk bu dizide büyümeye başlar. Onu izleyen yaşıt hayranları da onunla beraber büyümeye devam eder.

Çocuk belli bir yaşa gelince dizi biter ve oyuncumuz Disney’den emekli olup bu kez şarkıcı olarak sahnelere atılır.

Sınır tanımaz, sansasyonel haberlerle anılmaya başlar. Herkes ona hayrandır. Dünyanın birçok milletinden çocukların odalarını posterleri süslemeye başlar.

Tamamen seks objesine dönüşen çiçeği burnunda sanatçının sosyal medya hesabı veya telefonu birdenbire ele geçirilir. Çıplak fotoğrafları yayılır. Herkes bu fotoğrafların peşine düşer.

Derken bir de bakmışsınız, bu olayların ardından sıradan bir çocuğun güya sosyal medya hesabı ele geçirilmiştir ve uygunsuz fotoğrafları ortaya saçılmıştır. Kısa zaman sonra hesap tekrar sahibi tarafından alınır, tıpkı ünlü sanatçımızın yaptığı gibi.

Miley Cyrus, Demi Lovato, Ashley Tisdale ve daha nicelerini göz önüne alın, yazdıklarımı tekrar bir düşünün.

Bu, tam bir hipnoz hâlidir.

Şüphe yok ki çocuklar geçmişte de bugün de birilerini örnek alarak büyür. Asıl mesele, bir zamanlar çocuklarını Oğuznamelerle büyüten bir toplumun bugün kendi geleneklerinden, kendi milli kimliğinden bu denli uzak olmasıdır.

Hiçbir değeri olmayan, içinde bulunduğumuz çağın teknolojik imkânlarının getirdiği onca kolaylığa rağmen bilgiye ulaşmayan, cahilliği nispetinde çok şey bildiğini sanan, uyku düzeni olmayan birçok çocuk var.

Belki onlardan daha fazla sosyal medyaya kapılmış ebeveynler var. Birbiriyle iletişimi olmayan aileler var.

Hepsinden önemlisi müthiş bir boşvermişlik var.

Size kısaca Leviathan’dan bahsedip yazımı noktalayacağım.

Leviathan, eski Musevi ve Hristiyan metinlerinde geçen bir deniz canavarıdır. Kelime anlamı, “kıvrılan” demektir. Son derece vahşi bir yaratıktır.

Filozof Thomas Hobbes’ın düşüncesinde bu varlık, devleti sembolize ediyordu. Hobbes’a göre devlet, ölümsüz tanrıydı. Tabii onun devrinde monarşiler vardı.

Ama bugün Leviathan’ı gizli monarşilerin dünyası için kullanabiliriz.

Derin denizlerde kıvrılarak yüzen ve insanlığı midesine indirip kölesi yapan Leviathan, sizi ve çocuklarınızı yuttuğu zaman köle olarak uyanmanın ızdırabına kapılabilirsiniz.

Leviathan’ın karşısına çıkan yegâne güç de çare de yol da Kemalizm’dir.

O, kılıktan kılığa girip kapı kapı gezen dangalak neoliberallerin “Türkiye’de öldü.” yalanlarının aksine Türkiye ve Türk dünyası bir yana, bütün dünyada yaşıyor.

Tüm sözde efendilerin ve gönüllü kölelerin Mustafa Kemal düşmanlığı bundandır.

NOT: Konu nereden nereye geldi, diye soranlar olacaktır. Unutmayalım ki bir derinlerde yüzen Leviathan’ın hızına yetişmek ya da Kraken’in kollarını takip etmek kolay değildir.

NOT: “Yeni dünya düzeni” gibi meseleler bilinçli olarak gözden düşürüldü. Küresel sistem, kimi ön plana çıkarıp kimi gözden düşüreceğini iyi bilir. Gözden düşürmek istediklerini daima alaya alırlar. Eski ABD’li asker Kenneth O’Keefe’nin katılıp Siyonizm’i anlattığı canlı yayını izleyin. Kendisini dinleyen stüdyo ekibinin sahte mimiklerine bakın. Küçük bir örneğini görmüş olacaksınız.

Oded Yinon Planı yazılarında dikkat çektiğim noktalardan biri şuydu: İsrail’in Filistin’e karşı yürüttüğü operasyonlar ve bu operasyonların şiddet, Müslüman topluluklarının birleşmesini değil de yöneticilerinden halkına kadar bölünmesini sağlar. İsrail’in sahadaki operasyonlarından çok saha dışındaki operasyonları önemlidir.

Mesela değindiğim noktalardan biri de Filistin meselesinin İslam dünyasını radikal İslam’a sürüklemesiydi. Irak bunun örneklerinden biriydi. İran’daki İslam Devrimi sonrası halkın sokakta Filistin’i sloganlara taşıması da bir başka örnekti. Carter’ın İsrail-Filistin barışı ile ilgili çalışmalarıysa boşuna sekteye uğramamıştır.

Türkiye’de de kımıldanmalar oldu.

Kulüpler karşı çıkmasına rağmen FB-GS derbisi Riyad’a götürüldü, bu iki kulübe de ileri demokrasinin tadına baktırıp bunu kabul ettirdiler. Ardından “Atatürklü tişört” krizi ortaya çıktı. Millet oynanmak istenen Atatürksüz cumhuriyet oyununa karşı net tepki gösterdi.

Fırsat bu fırsat hilafetçiler de Filistin bahanesiyle sokağa döküldüler. Emniyet güçlerinin “silahlanmaya meyilli” olarak rapor ettiği Hizbu’t-Tahrir, IŞİD’in de kullandığı bayraklarla -devletlü (!) Rasim buna İslam bayrağı diyor- kendi çapında devlete meydan okudu. Yani Filistin meselesi bir kez daha bir başka ülkede kaos ve ayrılık çıkması için kullanıldı.

Şimdi Fatih Altaylı’nın, şeriatçı bir vatandaşı yumruklayan Türk genciyle ilgili “Eline sağlık” yorumu üzerine hakkında başlatan “kin ve nefrete teşvik” soruşturmayla ilgili devletlü (!) Rasim’in yorumuna bakalım:

Rasim Ozan’a göre Altaylı, DEVLET’in adamıymış (Büyük harfli vurgu ona ait). DEVLET içinde Altaylı’yla ilgili hazırlıklar varmış. DEVLET’in bir kısmı onun yanındayken DEVLET’in muhafazakâr kanadınınsa şalteri atmış, Altaylı’nın üstünü çizmiş.

Rasim aynı zamanda “Rejimin muhafazakâr kanadı” gibi ifadeler de kullanıyor.

Tıkır tıkır işletilen bir “bölme-ayırma” politikası yürürlüktedir. Buna göre CIA ve MOSSAD’ın hedefi tam da Oded Yinon’un kafa yapısını yansıtmaktadır.

Son yazılarımda devlet ve milletin birbirinden ayrılmak istendiğini anlatmıştım. Şimdi devletin aslında zayıf olduğunu, aslından uzaklaştığını, kendi içinde çatışma yaşadığını şuurlara yerleştirmeye çalışıyorlar.

Hâlbuki devletin takke ya da şapka giymesi onu aslından uzaklaştırmaz. Devlet nasıl davranması gerekiyorsa öyle davranıyordur.

Rasim’in yaptığı açık ve net bir itiraftır: Tıpkı FETÖ gibi devletin birçok kurumuna sızan bir “paralel yapı” daha vardır ve bunlar devleti ele geçirmeye çalışmaktadır.

Devletin yok o kanadı, bu kanadı… Devletin aklı birdir ve kanatlar uyum içinde hareket etmek zorundadır. Kanatlar birbirinden uyumsuz hareket ediyorsa ortada uçmakta olan bir cisim yoktur, düşmek üzere olan bir cisim vardır.

İşte Türk milletinin bilinçaltına bu düşüş yalanını yerleştirmeye, onu güvensizliğe ve birbirine karşı kine, nefrete tahrik etmeye çalışanların yapmaya çalıştığı şey budur.

Mesela “Anayasa Mahkemesi” ve “Yargıtay” tartışmaları da başka bir hâl aldı. Hukukçular bir konuşuyorsa siyasetçiler ve dış kapının mandalları on konuşuyor.

Hukukun ne kadar uygulandığını oturup tartışabilirsiniz ama özellikle “Ben hukuk devletiyim.” diyen bir devlet için adaletin ve adalet kurumlarının birliğinin önemini tartışamazsınız.

Yargıtay bir grubu serbest bıraksın, Anayasa Mahkemesi başka bir grubu sevindirsin. Sonra el ele 80’e geri dönelim.

Eğer başta askerler olmak üzere her eski ve mevcut devlet görevlilerine en ufak bir eleştiride “darbeci” denmeseydi, siyasetçiler de neoliberallerin ekmeğine yağ sürüp Fullerlerin önünde ceket ilikleyerek devletin refleksini kısıtlamasaydı bugün psikolojik açıdan çok daha rahat bir ülkede olacaktık.

Ama ülkeyi bekâ korkusuyla yönetmeye kalkanlar -anladılar veya anlamadılar- korku ikliminin hüküm sürdüğü yerde mutlaka var olacak Siyonistlerin bunu ne şekilde kullanacağını hesap edemediler.

Kibirleri yüzünden yaptıkları hiçbir yanlıştan da dönmediler.

Bir önceki yazımda da yazdığım gibi Türkiye’nin ölüm fetvası demek olan politikaları uygulamaya koyamayan ABD, Türkiye’ye savaş açalı çok olmuştur. O ülkenin benim ülkeme kaybettirdikleri ise konuşulmamış, TSK derdest edilerek kayıpların hesabı ve sorumlusu olarak gösterilemk istenmiştir.

Neoconlar ve Siyonistler muhalefete düşmezler. İktidarı kaybettikleri anda kaos için harekete geçerler.

Onlar için asıl hedef aslında rejim de değildir.

Onlar için asıl hedef, politikaları ve esas hedefleri için yaşayan ülkeler yaratmaktır. Bunu yapıyorlar da…

Ancak Mustafa Kemal’in ülküsü ve milletin asırlara dayanan tarihi Türkiye’deki birçok oyunu -bazen Allah’a emanet gitse de- bozuyor.

Allah da işlere bir yere kadar karışır.

“Teğmenler Cuntası” iftirası, “Atatürksüz cumhuriyet kalkışması”, hilafetçilerin sokağa dökülmesi, tescilli FETÖ’cülerin devletin adamı gibi davranmaya kalkması, terör ve verdiğimiz şehitler, yeraltı dünyasının millete yansıyan yansımayan kaotik potansiyel taşıyan faaliyetleri, kafaların içindeki buram buram bölünme, sosyal medyanın yarattığı büyük kopukluk ve asosyallik, ilkokullara kadar inen çete faaliyetleri, yine küçük çocuklara kadar indirilen mafya özentiliği, TV’lere yansıyan ve akıl sınırlarını zorlayan ahlâksızların cinsel ilişkileri ya da cinayetleri, en önemlisi de iç cephedeki ihanetler, daha birçok şey…

Ne güzel kaynaklardan beslenmişiz, besleniyoruz. Değil mi?

Şu günlerde ne kendinizi kutsayın ne de başkalarını…

Kimsenin kahraman olmadığı, kahramanları da kimsenin dinlemediği bir zamandayız.

2013 öncesinin hasretiyle yananlar, ikinci bir hayal kırıklığına hazırlar mı?