***

Alıntıladığım paragrafın aklı ve vicdanı olan kimselere çok tanıdık geleceğine eminim. Sedat Peker’in açıklamaları ve bunlara dair ispatları ve pek tabii yakın tarihimizde ortaya çıkan skandallar bize bu satırları hatırlatıyor. Her gün bir soygun, magandalık, liyakatsizlik, adam kayırmacılık, cinayet, baskı haberlerine tanık oluyoruz.

En son üçlü priz-üçlü fiş videosundan bir kesit izledik.

Yüreği yetmeyenlerin Pollyannacılık oynayarak “Bu videonun paylaşılması hoş değil” demelerine bakmayın. Milletin çoluğuna çocuğuna ve geçmişine iftira edip söverek bir yerlere gelenlerin maskesi düştü. O yüzden bu videonun paylaşılması önemli ve gerekliydi. Kimse kalkıp “Biz biliyoruz zaten” de demesin. İddia etmesi kolay ama ispat etmesi zordur.

Yakın zamanda Kadir gecesi kadeh kaldırıp “Kandiliniz kutlu olsun” diye paylaşım yapan grubun yaptığının ne kadar yanlış olduğunu cümbür cemaat papağan gibi tekrarladık. Kahraman hukukçularımız hemen görev başına geldiler, el birliğiyle din iman kurtarıldı. Sonra din iman bekçilerinin videosu patlak verdi. A Haber’de çıkıp dediler ki: “Operasyon çekiliyor.”

Kimsenin cinsel tercihi, donu bizi ilgilendirmez. Burada bir maske düşmüştür, bir ahlâksızlık ortaya serilmiştir. O ahlâksızlığın adı din tüccarlığıdır. Konunun dikkate alınması gereken noktası burasıydı.

Asıl önemli meselelere gelelim…

Çocukluğumdan hayal meyal hatırlarım. Türkiye’de bir cinayet, bir yolsuzluk haberi olduğu zaman millet sokağa dökülürdü. İnsanlar balkona çıkar, ışık kapatıp söndürme eylemi yapılır, tencere tava çalınırdı. Şimdi bunları tek bir kişi bile yapsa tek kişilik terör örgütü uyduruluyor. Yarın bir gün “Vatandaş Terör Örgütü” kurulsa bunu destekleyecek vatandaşlar olacak. Bu şakşakçı vatandaşların zihnini kirletenler kimler?

Kanunsuzluğu dile getirmenin, yolsuzluğu açığa çıkarmanın, adam kayırmayı ifşa etmenin, namussuzluğu ortaya çıkarmanın devlete, millete, vatana zararı olur mu? Bunları söylediğin zaman “Hükümete zarar veriyorsun” diyorlar.

Hükümet tüm bu saydıklarımın hamisi mi? Havaya taş atsan neden hükümetin kafasına düşüyor?

İstenirse benim bu yazımdan türlü suçlar çıkarılabilir ama Mehmet Ağar’ın, oğlu Tolga Ağar’ın neleri ortaya döküldü, tek ses çıkmadı. Buna da “operasyon” dediler.

Bir başka taktik daha var.

Sedat Peker, Mehmet Ağar’ın cezaevindeyken FETÖ elebaşından gelen kitabı filan diğer mahkûmlara gösterdiğini anlattı. Bildiğim kadarıyla yalanlama gelmedi. Sonra uyuşturucu baronları ve bunların arasındaki savaşları anlattı. Büyük miktarda para meselesini çözmek için uyuşturucu mafyalarına aracılık yapanları ifşaladı.

Ve ardı ardına bombalar patlamaya başladı. Her zamanki gibi birdenbire petrol, doğalgaz bulmaya başladık. O kadar uçtuk ki Melih Gökçek kendisini uyaran sunucuya rağmen, “Yok yahu, haber gerçek, jelibon yatakları bulmuşuz” dedi.

E hayırlı olsun…

Ülke gündemi işte böyle ustaca değiştirilmeye çalışılıyor. “Suç örgütü lideri” vurgusuyla Sedat Peker’in ifşalarının üstünü örtmeye çalışanlara hatırlatırım: Bu ülkede otuz binden fazla insanın canına kıymış bir şerefsizin her türlü konforu konuşuldu, konuşuluyor. Onun için ikiyüzlülük yapılmasın.

Bakın…

Türk devleti güçlü bir devlettir. Devlet güçlü olduğu için onun bünyesine yapışıp beslenmeye, yaşamaya çalışan parazitler de çoktur. Bülent Arınç bir zamanlar “Türkiye bağırsaklarını temizliyor” demişti. Kendisinin yüksek mevkilerde olduğu bir ülkede bağırsak temizlenmiyordur.

Gel gelelim bağırsak temizliğine ihtiyaç olduğu muhakkaktır.

Bir ülke ki kanunlar eşit şekilde işlemez, bir ülke ki kanunların üstünde kişi ve gruplar olur, bir ülke ki tek bir adamın menfaati tüm memleketin menfaatin üstünde tutulur, o ülke, ülke olmaktan çıkar. Yolgeçen hanına döner. Dönmedi mi?

Bugün kanunsuzluklara sessiz kalırsan yarın biri hakkını yeyip üstüne seni darp ettiğinde sığınacağın bir adalet bulamazsın çünkü yok.

Adalet, adalet saraylarının büyüklüğüyle değil ülkeyi yönetenlerin büyüklüğüyle adalet olur. Adalet, kanunları korumaktan ve uygulamaktan sorumlu kimselerin cesaret ve vicdanıyla adalet olur. Bunlar olmazsa adalet olmaz.

Bunu eğitim düzeyi ne olursa olsun biraz da vatandaş düşünmelidir. Zira “feraset” dedikleri budur. Feraset, kanunsuzluğunu memleket meselelerinin ardına gizlemeye çalışan siyasetçileri korumak değildir. Feraset, her koşulda eğitimin ve adaletin öneminin farkında olmaktır.

Normal bir ülkede Mehmet Ağar’ın, Tolga Ağar’ın işlediği suçları haberlerde izleriz. Bu şahısların ve bunların daha fazlasının suçlarını anlatmak, tartışmak yerine pide, lahmacun haberleri izliyorsanız bu ülke normal değildir.

“Tuhaf tüyleri olan kedi, görenleri hayrete düşürdü” ama bin türlü suç hâlâ tek bir savcıyı harekete geçirmedi. Öyleyse bu ülke normal değildir.

Bu ülkenin en başındaki adam, muhalif kitlelere veya bu kitlelerden herhangi birine “sürtük” diyebiliyor. O zaman bu ülke normal değildir.

Bakın konuşulmayanları veya gündemden kısa sürede düşenlerin bir kısmını sıralıyorum:

1-Yeldana Kahraman cinayeti ve ayrıca Kahraman’a tecavüz

2-Tolga Ağar’ın Yenipazar Cezaevi’nin yakınlarına helikopter pisti yaptırmak için Mübariz Mansimov’dan para alması, Ağar’ın bunu reddetmesi ve Mansimov tarafından yalanlanması

3-Uyuşturucu baronu Orhan Adıbelli’nin öldürülmesi. Adıbelli, Avrupa ülkelerinin limanlarındaki bilgisayar sistemlerine korsan saldırılar yaptırıp sızacak kadar etkin bir suçluydu. Olayda, Tolga Ağar’ın ortağı “Fare Murat” lakaplı uyuşturucu kaçakçısı Murat Boyracı’nın adı geçiyor, “azmettiren” olarak.

4-Her devrin adamı Mehmet Barlas’ın cukkacılığı (Öyle ciddiye alınmaz deyip geçmeyin, bu gibi herifler büyük kitlelere hitap eden organlarda yazıp konuşuyorlar)

Sadece bu kadarı bile basit şeyler midir?

Geçmişe gidelim…

Abdülkadir Aksu’nun içişleri bakanı olduğu iki dönemde de faili meçhuller olmuştur. Bunlardan ilkinde, yani 1993’te Uğur Mumcu öldürülmüştür. Mehmet Ağar işte tam da o yıl Emniyet Genel Müdürlüğü’nün başına getirilmiştir. Güldal Mumcu ile görüşmesinde Mehmet Ağar’ın sözlerini hatırlatayım: “Bu öyle bir iş ki duvar gibi. Duvardan bir tuğla çekersek duvar yıkılır”.

Ne duvarmış ama…

Yazının başlarında çocukluğumdan bahsetmişken yine o günlerden beri duyduğum bir şeyden bahsedip yazıyı noktalayayım.

Kendimi bildim bileli Mehmet Ağar’ın adını “devlet-mafya-polis” üçgeniyle duyuyorum.

Ve gördüğüm kadarıyla o duvarın başında hep bir bekçi var ve duvar yıkılmasın diye kan ter içinde uğraşıyor.

Bugünkü bekçi kim?

Bu sorunun cevabı aklınızda ve vicdanınızdadır.

Buazizi 17 Aralık 2010’da kendini yaktı ve bir süre sonra da hayatını kaybetti. Tunus polisi büyük bir zafer kazanmıştı.

17 Aralık 2010, Orta Doğu coğrafyası için milat olacaktı çünkü Arap Baharı denilen ABD orijinli aşırı derecede özgürleşme hareketleri Buazizi’nin kendini yakmasıyla başlayacaktı. Zenginler çok üzgündü. Birkaç milyon dolarlık reklam çalışmasıyla Buazizi sembol yapıldı. Milyarlarca dolar o günden sonra bu zenginlerin kasasına akmaya başladı.

Orta Doğu son zamanlarda hep kanlıydı ama Arap Baharı ile gelen kanlı hareketler hiç durmadı. Mesela Suriye’de kan gövdeyi götürdü. Bir sürü terör örgütünün tek bir amacı vardı: Suriye’yi özgürleştirmek.

Bunun için hemen bir yağmalama sistemi kuruldu ve hep beraber Suriye’yi özgürleştirmeye başladılar. Küçük çocukların bile kafalarının kesildiği, insanların yerlerinden yurtlarından edildiği, türlü terör örgütlerine tutsak düştüğü, insan ticaretinin kol gezdiği bir ülkeye dönüştürülen Suriye’de çok fırsatlar vardı.

SADAT da bu fırsatı kaçıramazdı.

Ülkemizde demokrasiden en çok kim bahsediyorsa demokrasinin en büyük düşmanı odur. ABD’ye bakıp ders almak gerekir. Demokrasiyi diline dolayan Amerikalılar yıllardır demokrasi getireceğiz, bahanesiyle nice ülkeleri işgal edip soygun ve katliam yapıyorlar. Ülkemiz için de aynen böyledir.

Yıllar önce biz de ne demokratikleşiyorduk ama!

Türk Silahlı Kuvvetleri hedefteydi ve demokrasinin can düşmanıydı. Bir Türk subayının yapacağı her hareketten darbe planı çıkarılabilirdi. Sahte imzalar, sahte planlar… Akıl almaz ne varsa hepsi kumpas davalarındaydı. Kumpas davalarıyla demokrasiye doyamıyorduk. TSK, bir terör örgütü muamelesi görüyordu. Her taşın altında TSK parmağı aranıyordu. Ölen teröristlerin bile hesabı soruluyordu. Hele Hilal Kaplan gibiler şehitlerimizi şehit saymıyorlardı. Bugün taltif ediliyorlar.

Ergenekon ve Balyoz kumpasları psikolojik harp örnekleridir. Yabancı istihbarat servislerinin örtülü operasyonlarıdır. Bu örtülü operasyonlarda taşeronluk yapanlar vardı. Hainlerin en iyi bildiği iştir taşeronluk. Türkiye’nin düşmanı memlekete geldiğinde ellerinde bir dosyayla huzura çıkarlar. Maharetlerini anlatmaya başlarlar.

Nereye bomba koyabiliriz?

Kime suikast düzenleyebiliriz?

Hangi kurum Türk toplumu tarafından seviliyor?

Hangi yazarın arabasına bomba koyalım?

Hainler her zaman eziklik duygusuna esir olanlar arasından çıkar. Devletin tekmeyi vurup kapıya koyduğu adamlar işsiz kalınca düşmana uşaklık ederler. FETÖ’nün kumpas davalarındaki rolünü biliyoruz. Ya kapıya konanlar ne yapıyorlardı?

Virginia’daki CIA merkezinde görev aldı diye Eymür’ü yurt dışındaki gururumuz mu sayalım? Kumpas davalarında aldığı rolü başarıyla yerine getirmesinden ötürü onu da taltif edelim mi?

Şimdi şu soruyu sorayım: SADAT kimlerden oluşuyor?

Özel Kuvvetlerde Engin Alan ile aynı dönemde görev alan Adnan Tanrıverdi tepeden tırnağa irticacıdır. Geçen yazımda bu konu üstünde biraz daha ayrıntılı şekilde durdum. Tanrıverdi gibi eski asker olan ve astsubaydan general rütbesine kadar birçok personeli olan SADAT ile ilgili Genelkurmay’ın bir açıklaması var mıdır?

Bu eski askerler ne yapıyorlar?

Mesela Suriye’deki fırsatı kaçırmayıp muhalifleri eğittiler. Bu bir tehlikedir çünkü İslamcılığı ve “ASRİKA” gibi projeleri bir sır olmayan SADAT, bir ülkede iç karışıklık çıkarma ve ülkeyi bölme veya rejimi değiştirme konusunda saha deneyimi kazanmıştır. Millî Savunma Bakanlığı’nın ve Genelkurmay Başkanlığı’nın bu konuda daha fazla sessiz kalmaması gerekir. Ortada bir millî güvenlik sorunu vardır.

Bu işin eğrisi doğrusu ortadadır. Ülkemizde açıkça Türkiye’nin değiştirilip dönüştürülmesiyle ilgili projeler üreten İslamcı kontrgerilla örgütü vardır ve ticarî maske taşımaktadır.

SADAT’ın psikolojik harp danışmanı, çakma psikolojik harp uzmanı Nevzat Tarhan’dır. Ona ve psikolojik harp unsuru olan “Psikolojik Savaş” kitabına önceki yazımda değinmiştim. Tarhan’ı Türkiye saçma sapan beyanlarından tanıyor. Mesela Defne Joy Foster cinayete kurban gitmişti. FETÖ’cülerin bu cinayeti işlediği konuşulurken Tarhan bir anda “Acaba Defne’de suç yok mu” demeye getirmişti. Onun psikolojik harp uzmanlığı işte böyle ikinci sınıf bir magazin programcılığından ibarettir!

Tarhan katıksız bir Nurcu’dur. Şaşırdık mı? Hayır.

Biraz hatırlatma yapayım.

Kumpas davaları zamanında iktidara yakın bütün gazetelerin arşivlerine bakın. Lütfen bakın çünkü o arşivlerde devlete, TSK’ye açıkça suç örgütü muamelesi yapıldığını göreceksiniz. Hani o dönem öyle bir şeffaflık sevdası vardı ki Soros görse kıskanırdı, diyemiyorum gözleri yaşarırdı. Niye yaşarırdı? Bir insanın, evladını görüp gururlanırken gözleri yaşarmaz mı? Anladınız siz onu…

Kozmik Oda konuşuluyordu memlekette. Sanki çok normal bir şeymiş gibi, Cem Küçük ve benzerleri “Açın da ne olduğunu görelim” kâbilinden yazılar yazıyorlardı. Gerçekten hayret verici, değil mi? MİT tırları davasında filan hepsi “devlet sırrı” edebiyatı yaptılar ama Kozmik Oda açılınca hepsinin iştahı kabardı. Savcıları tebrik edenler vardı.

Şimdi SADAT, muhalefet liderine kapıyı açmıyor ve kimse de “Burada ne oluyor? Ne bu gizem?” demiyor.

SADAT gibi kuruluşların şeffaf olması gerekir. Sen eğer karanlık bir yapılanma değilsen kapılarını açarsın. Bu ülkede Kozmik Oda’ya giriliyor ama SADAT merkezine girilemiyor. Neden?

Özel bir kuruluş… Söylediklerine göre faaliyetleri çok az (!). Bu gizlilik neye, kime karşı?

Kumpas zamanı 15 günlük gazetelere sarılı 30 yıllık gömülü silah bulan düşük zekâlı FETÖ’cüler vardı. Hukuk da akıl da işletilmediği için “Ben yaptım, oldu” mantığı devredeydi.

-Ümraniye’de bir evde birkaç el bombası bulundu.

– Kaç tane?

-8 tane efendim.

-Evladım emin misin?

-Eminim efendim, 7 tane.

-Rapora yaz o zaman.

-Yazdım efendim. 10 tane el bombası bulduk.

“Kullanılmış lav silahlarıyla darbe yapacaklardı” palavrasının aslında dünyanın en erken darbe ihbarı olduğunu düşünmüşümdür 15 Temmuz 2016’dan sonra. Niye mi? Çünkü ancak düşük zekâlı FETÖ’cülerden bu tarz saçmalıkları beklerim.

İşte böyle tuhaf şeyler gördü bu memleket. Böyle tuhaf şeyler üstünden TSK’ye suç örgütü muamelesi yapıldığını gördü.

Diğer yandan cümbür cemaat devletin mahremine çullanmaya kalkan ve ağzının payını da alan İslamcıların, taşeronların, zavallıların birleşerek SADAT’ı aklamaya çalıştıklarını görüyoruz.

Dün FETÖ nasıl savunuluyorsa bugün de SADAT aynen öyle savunuluyor. Aynı kolaycılık karşımızda: “Müslümanlar diye mi istemiyorsunuz?”

Bir MOSSAD ajanı bile İslam maskesinin arkasına dinciler kadar saklanmamıştır. O maskeye aldananların nasıl madara olduklarını gördük. Haydi tarih bilmezsiniz… 2016 çok mu uzaktır?

Kumpas davalarının bir yönü daha vardı.

Eğer solcu biriyle milliyetçi biri gıyabında birbirini tanırsa bu örgütlü suç sayılabiliyordu. Şöyle deniyordu: “Bunlar ayrı görüştendi hani? İkisi de bir araya geldi. Demek ki bunlar Ergenekoncu.”

Sonra gelsin darbe planları… FETÖ ve AKP, darbelerin türlü türlüsünü icat etmişlerdir. Sözde ifşa olan darbe planları ve son olarak tutuklamalar…

İki vatansever bir araya gelip fotoğraf çektirse onları darbeci ilan edenler, Marina fotoğrafına neden ses çıkarmadılar acaba? O fotoğraftakiler yeterince vatansever değiller miydi?

Şu soruyu sormak gerekmiyor mu: Engin Alan’ın Mehmet Ağar ve Alaattin Çakıcı’yla aynı karede ne işi var? Bu insanlar bir araya gelip ne konuşurlar? Bu fotoğrafla verilmek istenen bir mesaj var mıydı? Tansu Çiller neden yeniden sahneye çıktı? Kumpas davalarında karanlığı temizleyen kahraman (!) yazarlar, “Hani eski Türkiye yoktu? Mehmet Ağar, Tansu Çiller nereden çıktı?” diye yazmıyorlar. Neden?

Merve Kavakçı’nın SADAT’la ne işi olur?

Doğru soruyu sormak her şeyden önemlidir. Yanlış soru yanlış cevap getirir. Doğru soruyu sormaya cesaret edemezsen, doğru şeyleri yazamazsan yurt sevginde eksiklik var demektir.

Uğur Mumcu’yu, Ahmet Taner Kışlalı’yı, Necip Hablemitoğlu’nu katleden karanlık zihniyetin üstüne gitmezsen Türkiye’deki gençleri de Muhammed Buazizi yaparlar.

İktisadî okur yazarlığı olmayan bir adamı ülkenin ekonomisinin başına geçirmek ne demektir?

Üniversite mezunu sayısız gencimiz var, fakir ve işsiz…

Onları “ucuz asker deposu” gibi görenleri bu memleketten silip atacak mıyız?

Oturup tüm bu olanları seyredecek miyiz?