“Bir büyük aşk bir büyük nefreti yener.”

Ukrayna Yahudilerinden Jabotinsky, Rusya’nın Yahudilere yaptığı katliamları ve uyguladığı baskı politikasını unutturmak için Siyonistlerin yüz yıl önceki meselelerine böyle yaklaştı. Rahat yaşadıkları Osmanlı topraklarında Osmanlı kimliğini benimseyen Siyonist olsun olmasın her türlü Yahudi’yi lanetlerken “Türklerin yönettiği yerde çiçek açmaz, güneş doğmaz” diyordu.

Mussoli’nin arkadaşı olup beraber çalıştığı Siyonistlerce sonraları Nazi ve terörist olarak görülecek Jabotinsky’nin bu yaklaşımı kuru bir Türk düşmanlığından kaynaklı değildi.

Revizyonist Siyonistler, Londra’yla flörtlerini aşka dönüştürmüşlerdi ve o zamanlar Londra’yla aşk yaşamak Rusya’yla dostluğu gerektiriyordu.

Esas büyük aşk İsrail’di, sevmedikleri Avrupalıların Evanjelist olanlarıyla teselli olup metres olmayı kabul ediyorlardı.

Devletler arasındaki ilişkiler böyledir. Biriyle dostluk, bir başkasıyla düşmanlığı getirebildiği gibi bunun tam tersi de mümkündür.

Türk cumhuriyetlerinin Kıbrıs politikasıyla ilgili hayal kırıklığı yaşayanlar var. Eğer bir düşünce tamamen hayal üstüne inşa ediliyorsa hayal kırıklığı yaşamak kaçınılmazdır. Gerçeklerden koparsanız ayaklarınızın yere basması mümkün olmaz.

Yıllardan beri internet dünyasında birtakım propagandalar yürütülür. Bunların bir kısmı Türk dünyasının tamamen asimile olduğu yönündeyken bir kısmı Turan ordusunun kurulduğu, Türk birliğinin zamanımızın siyasi kahramanlarınca kurulmak üzere olduğu üzerinedir. Birincisi yanlıştır, ikincisi gülünçtür.

Türk tarihinde “Türkistan Rönesansı” denilen bir dönem vardır. Osmanlı’da Fatih’in tahta oturduğu günlere denk gelen bu dönemde Semerkand’ın ünü, İstanbul’un ününü sollamıştı. Mimariden gök bilimine kadar pek çok alanda Timurlularla beraber ciddi bir yükseliş başlamıştı.

Ancak kurumsallaşmamak, tamamen geleneklere bağlı hareket etmek irticayı meydana getirir.

Kontrolden çıkan toplum refah seviyesinde yukarılara çıkınca yozlaşabilir. Türkistan coğrafyası da bunu yaşadı ve ahlaki gerileme, dinciliğin ilerlemesini doğurdu. Böylece Çarlık Rusya, Türk bozkırlarına geldiği zaman karşısında üç tüfekli asker gördüyse on mızraklı asker gördü. Batı’nın yeniliklerini bizden önce benimseyen Ruslar, işgal ettikleri her yerde varlıklarını “Bunlar vahşi, bunları medenileştireceğiz.” diye açıklıyorlardı.

Aşağı yukarı böyle bir ortamda doğan Ceditçilik ise mümkünse Türkiye Türkleri eğer mümkün değilse Çarlık Rusya üstünden Batılılaşmayı hedefliyordu. Ne var ki kendi refah döneminden sonraki yozlaşmayı yaşayan Türkiye Türkleri de Batılılaşmayı hedefliyor ama karşısına her defasında irtica çıkıyordu.

Meseleyi çok uzatmadan devam edelim.

Çarlık Rusya, Batılılaşmış olmasına karşın işgaller sırasındaki iddiasının aksine Türk topluluklarının medenileştirilmesi bir yana Rusya içlerinden Türk bozkırlarına sürekli göç politikası uyguladı. Bunların birçoğu cezaevi tutuklularıydı. Türk’ten alınanlar bu suçlulara verildi. Tecavüzcü, katil vb. suçlular da ellerindekini korumak adına katliamlara giriştiler.

Çarlık Rusya yıkıldı ve Türk topluluklarıyla Türkiye arasındaki ilişkiler başka bir boyuta geçti.

Sovyet Rusya’da Bolşevikler hakim olunca Çarlık Rusya’nın politikalarını kısmen devam ettirmekle beraber kısmen de Türk dünyasını çağdaş medeniyet yönünden tamir etti. Ancak bu dönemde de katliamlar, baskı, göç politikası devam etmişti. Örneğin 1940’larda Manas Destanından “Türk”, “Türk halkları”, “Altay” ifadeleri çıkarıldı; Türk destanının Bolşevik ideolojiye nasıl uydurulacağı üzerine kongreler düzenlendi.

İkinci Dünya Savaşı sonrası ise Türkiye ve Türk dünyasıyla ilgili yepyeni bir dönemdir.

Özellikle Stalin’den sonra Sovyetlerin bütünlüğünü sağlamak için Moskova’nın politikası büyük ölçüde değişti. İçeride uzlaşmayı sağlamak isteyen Moskova, dışarıda ABD’ye karşı bir kutup olarak ortaya çıktı.

Bu, aynı zamanda medeni dünyaya uydurmak için tek yolun Batı’dan geçmediğinin de ilanıydı. Sovyetler, bilim ve teknolojide Amerika’yla rekabet ediyordu. İki kutuplu dünya, iki farklı ekol demekti. Türkiye, bu ekolün Batı tarafında yer alırken diğer Türk toplulukları Doğu tarafında yer aldı.

Doğu için kültür ve bilimde Batılılaşma ihtiyacı yavaş yavaş sönmeye başladı, farklı anlayışlar ortaya çıkmaya başladı. Örneğin bugün dahi giyim modası Kırgızistan ve Türkiye’de aynı değildir.

Bütün bunlar geçmişte veya günümüzde Türk cumhuriyetleri içinde yüzünü Avrupa’ya, Amerika’ya dönmek isteyenler olmadığı anlamına gelmiyor. Ancak bunlar da kendi içlerinde gruplara ayrılıyorlar. Soros Vakfı’nın özellikle tarih ve dil üzerine Orta Asya’da incelenirse Türkiye’de olduğu gibi Türk cumhuriyetlerinde de Hint-Avrupa propagandası yapıldığı, Kırgızların sonradan Türkleşip aslen Aryan olduğu tezlerinin öne sürüldüğü görülecektir.

Konumuz çok derin ama sadede gelelim.

Türk cumhuriyetlerinin Kıbrıs konusundaki tavrını eleştirenler var. Bunların arasında daha önce “koçbaşı” olarak ifşa ettiğimiz milli (!) muhbirlerimiz başı çekiyorlar ve ortalığı karıştırmaya çalışıyorlar.

Koçbaşları daima umutsuzluk aşılarlar. Türkiye’nin ve Türk dünyasının meselelerinde “Öldük, bittik” havası yaratırlar. Çok bilgedirler; öldüğümüzü, bittiğimizi bilmekle beraber toplumun önüne düşerek ceplerini doldurmaya devam ederler. Neticede tarihte bu tip soytarılıkların para ettiğini, makam ve mevki getirdiğini bilmek de bir çeşit bilgelik olsa gerektir (!).

“Yes be annem” diye çığıranlar Kırgız değildi, Kazakların birçoğu tıpkı Türkiye’deki insanların birçoğu gibi haritada muhtemelen Kıbrıs’ın yerini gösteremez.

Kıbrıs’a müdahale eden biziz. Şehitler veren biziz. Sahip çıkmayan, Rauf Denktaş gibi vatanseverleri baskı altına alıp siyasetten uzaklaştıran da biziz. Kıbrıs’ta kumar oynatan, her türlü kaşkarikoyu eyleyen, yeraltı dünyasını zenginleştiren de biziz.

Biz kabile değiliz, çadır devleti değiliz. Böyle yönetiliyoruz ama böyle düşünemeyiz.

Daha önce birçok kere yazdık, “kan davası güden aşiret liderleri değiliz” dedik ama sadece burun kıvırmalar gördük.

Çünkü hamaset fazlasıyla para ediyor ve hamasetin yeteneksizler için bir sığınak olduğunu biliyoruz.

Batılı devletlerin ve onların arkasında yer alan Evanjelist ve Siyonist güçlerin Türkiye’ye bakış açıları ortadadır. Bunların özellikle 1970’lerden sonra Türkiye’ye bir ihtiyaçlarının kalmadığı, Sovyetlerden sonra Türkiye’nin de dağılması için çabaladıkları, Batı’yla olmanın bedelinin ağır olduğunu bize dayattıklarını görüyoruz.

Kürt meselesine, Kıbrıs’a, Ege’ye, Doğu Akdeniz’e bakın.

Mevcut siyasi iktidar, varlığını sürdürmek için fabrika ayarlarına geri dönmeye çalışıyor. Bir çelişki içine düşmüş de oluyor aynı zamanda çünkü hiçbir zaman ayarlarından şaşmadıklarını, “mış gibi” yaptıklarını da biliyoruz. 2013 öncesi siyasete geri dönmeye çalışıyorlar ve Batı’yla uzlaşmak için yukarıda saydığımız bütün meselelerdeki siyasetlerini de buna göre güncelliyorlar.

Diğer tarafta ise bambaşka bir devlet olan Rusya var.

Batı’yla yakınlaşma, günümüz siyasetinde Türk cumhuriyetleriyle kopuştur. Rusya’yla ilişkilerin normal seyrinde devam etmesi, Türk dünyasıyla yakınlaşmadır.

Rusya dostluğuna hele hele Rusçuluğa gerek bile yoktur.

Dün Siyonistler için Londra’yla aşk, Rusya nefretini bastırmaktı.

Bugün güçlü olduğunu hissetmek, Rusya nefretini uyandırmaktır.

Suriye’yi bölmemek ve Rusya’yla savaşmamak, ABD ve Avrupa kanunlarınca suçtur.

“Her istediğinizi yapıyoruz, yaptırımlardan kurtulacak mıyız?” diye gidip Türkiye düşmanlarının kapısına dayanmak ne demektir? Osmanlı’nın son devrinde, Türkiye’nin kurtuluş ve kuruluşunda bunun adı yazılıdır.

Cesur olmakla hamaset yapmak arasında fark vardır.

Dün “Yes be annem” diye mastika oynayanların bugün Türk cumhuriyetlerini Kıbrıs’ta Türkiye’nin aleyhine döndürmediklerini düşünmek hiç de yanlış olmaz. Zor günler geçirip eski siyasetine dönen bir zümrenin Kıbrıs için Türk cumhuriyetlerine 12 milyar avroluk paket açtırması, Turan ordusu komedisinden daha mı kötüdür?

Ticaretini devam ettirmek için siyasetini makam ve mevki uydurmaya yöneltenleri Türk dünyası için çalışıyor sanmak… Fakir avuntusu böyle bir şeydir.

Sözde cesur olanların sözde muhalif olduklarını görüyoruz çünkü sahte aksakalları eleştiriyor gibi yaparlarken belli ki onlara güvenmişler de. Yandaşlığını içinde tutan bu kitleye bu yüzden koçbaşı diyoruz.

Kapıyı kırmak istiyorlar, kıramıyorlar ama çatlatabildikleri aralıklardan içeriye karanlık sokmak istiyorlar.

“Aksakallık”, “Turan ordusu”, “Türk İslam birliği” filan kulağa hoş geliyor olabilir.

Ancak soralım: Kimin aksakalı? Kimin Turan’ı? Kimin Türk dünyası?

Aksakalı yanlış olanın ideali hayal çukurundan çıkmazmış.

SORU: Bütün Akdeniz Türklerin kontrolündeyken ilk Siyonistlerden Yasef Nasi’nin ortaya çıkıp konağına “Kıbrıs Kralı Nasi” diye yazdırdığını biliyoruz. Kıbrıs’ı alıp bütün Akdeniz’i verdik mi? Matruşka bebek misali: Türk’ün Doğu Akdeniz meselesiyle Türkümsülerin Doğu Akdeniz meselesi aynı mıdır?

Koçbaşlarının davası işte budur. Dillerindekiyle ellerindeki asla aynı değildir.

“Ağaç, sapı kendi dallarından yapılan balta ile kesilir.”

Mustafa Kemal, Nutuk’ta “Bunca yüzyıllarda olduğu gibi bugün de milletlerin bilgisizliğinden ve bağnazlığından yararlanarak binbir türlü siyasi ve kişisel amaç ve çıkar sağlamak için, dini alet ve araç olarak kullanmak girişiminde bulunanların, içeride ve dışarıda varlığı bizi bu konuda söz söylemekten, ne yazık ki, uzak bulundurmuyor. İnsanlıkta, din hakkındaki bilgi ve anlayış, her türlü hurafelerden sıyrılarak gerçek bilim ve tekniğin ışığından arınmış ve mükemmel oluncaya kadar, din oyunu aktörlerine, her yerde tesadüf olunacaktır.” diyor.

Mustafa Kemal zamanın çok ötesinde bir deha olduğunu bu sözleriyle bir kez daha gösteriyor. Çünkü birazdan hep birlikte, din oyunu aktörlerinin Sivas Kongresi sırasında yürürlüğe koyamadıkları Amerikan mandasını Ebedi Başkomutan’ın ölümünden sonra aşamalar hâlinde nasıl hayata geçirdiklerini göreceğiz.

Böylece hiçbir sinsiliğin ortaya çıkmaktan kurtulamayacağını da göreceksiniz.

Bir önceki yazımızda ulus devlet ve laik devlet olamayışımızı Mustafa Kemal’e bağlayan paçozlara cevap verdik. Bu yazımızda da Mustafa Kemal’in yukarıdaki sözlerinden yola çıkarak hatırlatalım: Laiklik, bir milletin tamamı şu veya bu dinden olunca gerekliliğini yitiren bir kavram değildir. Laiklik, irtica zehrinin panzehiridir.

Laikliği birçok dinin bir arada yaşamasını sağlayan bir kavramdan ibaretmiş gibi sunmaya çalışan diyalogçuların gizli misyonerlik oyununu anlatmaya başlayalım.

Dinlerarası diyalog ve ona kaynaklık eden fikirler aslında Haçlı Seferleri ve Batı emperyalizminin yükselişi sırasında birbirinin zıttı olan iki noktaya dayanır.

Birinci nokta, Haçlı Seferleri sırasında İslam coğrafyasında bir türlü başarı elde edilememesi ya da elde edilen başarıların uzun süreli olamamasıdır.

İkinci nokta, Batı emperyalizminin bilhassa Uzak Doğu’da gerçekleştirdiği emperyalist işgallerin kalıcı olmasını sağlamaktır.

İlk noktada 12. yy.a kadar gideriz ve karşımıza Vatikan’daki eski ekollerden olan Fransiskenlerin kurucusu Assisili Francis çıkar. Francis’e göre misyonerler Müslüman ülkelere göç ederlerse İncil’i öğretebilir ve Hristiyan dinini yayabilirlerdi.

Cusalı Nicolas ise günümüz diyalog anlayışına daha yakın bir fikre sahiptir. Fatih’in İstanbul’u fethetmesi üzerine yeni Haçlı seferi planlayan Avrupalı otoritelerin aksine Nicolas, Hristiyanların diğer dinlerin mensuplarıyla barış içinde toplanmalarını istiyordu çünkü onun inancına göre bu toplantıların sonunda diğer dinlerin mensupları Hristiyanlığın doğru olduğunu görüp din değiştireceklerdi.

İkinci noktaya yani 1860’lara gelince dinlerarası diyalogun sistemleşmeye başladığını görürüz. Artık Batı emperyalizmi, Haçlı Seferleri’ndeki güç dengelerini bozup uzak memleketlerde sömürgeciliğe başlar. Uzak Doğu dinleriyle Orta Doğu menşeili Hristiyanlık arasındaki farkları kaldırarak misyonerlik faaliyetlerine hız kazandırmak gerekir.

İlk olarak 1853 yılında Londra’da “İnsancıl Dini Cemiyet” kurulur. Bu cemiyet daha sonra “Hür Dini Cemiyet”e evrilir. Adında da anlaşılacağı üzere tüm üyeleri Mason olan bu cemiyet, daha sonra kurulacak olan “Dünya Dinleri Parlamentosu / Dinlerin Dünya Parlamentosu”, “Etiksel Kültür Kurumu”, “Dünya Misyonerlik Konferansı”, “Dünya Kiliseler Birliği Konseyi”, “Evrensel Hristiyanlığın Birleşimi İçin Kutsal Ruh Cemiyeti” (Birleşim Kilisesi / Moon) gibi oluşumlara da kaynak oldu.

Emperyalizm açısından dikkate değer bir noktadır: “Dünya Dinleri Parlamentosu”, ilk kongrelerine dünyanın birçok yerinden din adamlarını çağırırken Amerikan yerlilerini çağırmamıştır.  

Bir diğer diyalogçu kuruluş olan Birleşim Kilisesi -Türkiye’de bilinen adıyla Moon tarikatı- ve FETÖ arasındaki benzerlikler sıklıkla dile getirilir. Bu kiliseye tekrar değineceğiz.

Bir önceki yazımız “Kripto İhanet ve Kin Kardeşliği”nde mübadelenin, Karabulut gibilerin sinsi ithamlarına karşın, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda çok önemli rol oynadığını yazdık. Yine Hamdullah Suphi Tanrıöver’in Celal Bayar’la bir anısının Ercan Yavuz’un yazısında kaynak olarak gösterildiğini yazmıştık.

Böylece bir kez daha hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığını hatırlatarak Tanrıöver ve Bayar isimlerinin “Atatürk’ün en büyük üzüntüsü” iftirasına kaynaklık etmelerinin de tesadüf olmadığını belirtelim.

İki ismi bir araya getiren şey Anadolu Ortodokslarının Türklüğü ya da Atatürk’ün üzüntüsü iddiası değil, Dinlerarası Diyalog ve Athenagoras’tır!

Tabiri caizse gaza şimdi basıyoruz. Emniyet kemerlerinizi takın!

1924 Anayasasındaki Türklük tanımına karşı çıkan ilk grup TBMM’deki milliyetçilerdi. Türklük tanımına muhalefet edenlerden biri, Hamdullah Suphi Tanrıöver’di. Tanrıöver’in, maddenin tartışıldığı günkü konuşmasını özetle aktaralım:

“…Bir taraftan da hükümet mücadele ediyor, ecnebiler tarafından tesis edilmiş olan müessesatta çalışan Rum’u, Ermeni’yi çıkarmaya çalışıyor. Biz bunları Rum’dur, Ermeni’dir diye çıkarmak istediğimiz vakit bize ‘Hayır, Meclisinizden çıkan kanun mucibince bunlar Türk’tür’ derlerse ne cevap vereceksiniz?”

Tanrıöver Bursa’nın işgal edildiği günlerde Mustafa Kemal’i ve Türk kurmayını TBMM’de sıkıştırmaya çalışmışsa da Mustafa Kemal’in alkışlar eşliğinde yaptığı konuşmayla gerekli cevabı almıştı. Mustafa Kemal, Tanrıöver ve onun gibi düşünenlere, “Biz istikbalimizi millete emanet edip mücadeleye başlamışken sudan vazifelerle uğraşanlar” demişti.

Tanrıöver’in özel kalemi olarak da görev yapan Mustafa Baydar’ın anlattığına göre Reşit Galip ve Sadri Maksudi gibi isimlerin de bulunduğu bir toplantıya Atatürk’ün emriyle çağrılan Tanrıöver’e Türk Ocaklarının vazifesini tamamladığı anlatılmış, o da buna muhalefet etmişti. Ocakların kapatılmasıyla ilgili rapora bir tek Tanrıöver imza atmamış, Atatürk buna sinirlenerek raporu yırtmıştı. Rapor tekrar yazılmış, bu sefer Tanrıöver de imza atmak zorunda kalmıştı.

Türk Ocakları neden kapatıldı?

Bunu da kısaca cevaplayalım ki konu daha iyi anlaşılsın.

Çoğu araştırmacı Nazilerle olan ilişkilerini öne sürer. Atatürk’ün bundan rahatsızlık duyduğunu ifade eder. Ancak tek neden bu değildir. Türk Ocakları; Hasan Ferit Cansever, Enver Ziya Karal, Uluğ İğdemir gibi isimlerin ifade ettiği gibi pek çok yerde belediyelere müdahale etmeye başlamış, Serbest Fırka kurulunca birçok Türk Ocaklı genç bu partiye yazılmıştı.

Ve Mustafa Baydar, bu konuyu “Atatürk kendi direktifi, kendi kontrolü altında yeni bir nesil yetiştirecek ve eserini ona emanet edecekti.” şeklinde özetleyerek sözü Atatürk’e bırakır:

“…Memleketin ve inkılabın içeriden ve dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı masuniyeti için, bütün milliyetçi ve cumhuriyetçi kuvvetlerin bir yerde toplanması lazımdır. (…)”

Daha önceki yazılarımda bahsettiğim misoneistler -yeni olandan korkanlar- daima eskiyi aradılar, inkılapları hiçbir zaman yürekten desteklemediler, bazen bunu gizlemek için inkılap yanlısı uç beyanlarda bulundular, Sivas’taki mandacılık fikirlerinden hiçbir zaman vazgeçmediler.

Baydar, Tanrıöver’den “Her zaman eskiyi arardı.” diye bahseder.

Ve Mustafa Kemal’den sonra memleketi adım adım ABD’nin mandası hâline getirmeye başladılar.

Emperyalistlerin dinlerarası diyalog dünyasına hoş geldiniz.

Sizleri kapıda yine Tanrıöver ağırlıyor ve çok sevdiği dostu Athenagoras’tan da bahsederek aynen şunları anlatıyor:

“İstanbul Patrikhanesi, çok ihatalı sezişleri ve görüşleri olan büyük bir din adamının (Athenagoras!) riyasetinde kendi üzerine yepyeni bir vazife almıştır. Onu, ihtilaflı devirlerden sonra bizden uzak bir müessese hâlinde değil, manevi nüfuzunu milletimizin selameti lehine, insan haklarının masuniyeti lehine kullanırken görüyoruz.

(…) Biz aynı sesi milletlerarası kongrelerde Amerika’nın birçok merkezlerinde Türkiye ve Türklük lehinde bir derin iman perdesi ile konuşurken dinledik. Orada Papalık makamı, burada on altı asırlık resmi ve büyük bir dini makam bir noktada birleşmişlerdir.

(…) Komünizmin temsil ettiği istila hırsı nesillerce devam edecektir. Araya girmesi muhtemel sathi uzlaşmalara rağmen daha uzun müddetler biz ve bizden sonra gelenler onunla uğraşmaya mecbur olacağız. Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Evet, Hamdullah Suphi Tanrıöver, ABD’de dinlerarası diyalog toplantılarına katıldı.

Evet, İnönü’nün emriyle bir gecede Türk vatandaşı yapılarak “ekümenik” sıfatıyla Türkiye’ye gönderilen ve Truman’ın doktrinini temsil eden Athenagoras ve Tanrıöver sıkı dosttur. Tanrıöver, Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırlamıştır!

Evet, “komünizmin temsil ettiği istila hırsı” büyük bir bahanedir. El birliğiyle memleketi dinciliğin ve onun hamisi olan ABD’nin kucağına atmıştır.

Athenagoras’ın marifetlerini uzun uzadıya anlatmaya gerek yoktur. Bilindiği üzere kendisi Truman’ın Yunanistan ve Türkiye gibi ülkelere Sovyet tehlikesine karşı yardım doktrinini uygulayan önemli bir isimdir. Her iki ülkeyi de ilgilendiren kullanışlı birisidir. Hem Katoliklerle karşılıklı aforozu kaldırarak dinlerarası diyalog faaliyeti yürütmüş hem de komünizmle mücadele bahanesiyle misyonerlik faaliyetleri ve ABD emperyalizmi için çalışmıştır.

Tanrıöver’in özel kalemi Mustafa Baydar, Tanrıöver’in Athenagoras’a çok değer verdiğini ve onunla ABD seyahatinde (dinlerarası diyalog toplantısında) tanıştığını anlatır. Ayrıca Athenagoras’la kesinlikle posta yoluyla haberleşmediğini, Fener papazına yazdığı mektupları kendisine vererek gönderdiğini anlatır.

Ve Athenagoras, Tanrıöver’e gönderdiği imzalı bir fotoğrafının arkasına aynen şunu yazar:

“Çok kıymetli ve sevgili arkadaşımız ekselans Hamdullah Suphi Tanrıöver’e en samimi sevgi, takdir ve muhabbet hislerimizle ve sıhhati afiyetleri için candan dualarımızla.

2 Haziran 1949, İstanbul Rum Patriği Atinagoras.”[1]

Bitmedi!

Komünizmle mücadele amacıyla “Selamet”, “Sebilürreşad” gibi dergilerde dinin kuvveti üzerine yazılar yazan Tanrıöver, Athenagoras’tan imzalı fotoğrafı kaptığı 1949’da Vatan gazetesinde (9 Şubat tarihli) şunları yazıyor:

“Üç belli başlı ihtilal yakın Avrupa tarihinde din müesseseleri aleyhine hareket etti: Fransız İhtilali, Rusların Komünist İhtilali ve bizim Milli Mücadele’yi takip eden ve birçok mazi müesseseleri aleyhine inkişaf eden ihtilalimiz.”

(…) Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.”

Baydar soruyor, “Ne demek istiyorsunuz?” diyor ve ekliyor: “(Tanrıöver) Cevap vermedi veya veremedi…”

Büyük aydınımız (!) Tanrıöver bir başka yazısında ise özetle “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor. O din aktörlerini besleyen, kendi ifadeleriyle o aktörlere ekmek veren müessese hangisiydi?

Rauf Orbay’ın, Refet Bele’nin millet açlıktan kıvranırken “Ekmeğini yedik” diyerek vazgeçemediği müesseseydi. Yani saltanat ve hilafetti.

Şaşırdınız mı? Şaşırmayın.

Hamdullah Suphi Tanrıöver ve dedeleri “Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diye anlattığı Cerrahi tarikatına mensuptu.

Sürekli yazıyoruz ancak bunu sürekli vurgulamak gerekiyor: Hiçbir şey tesadüf değildir.

Bugünkü Cerrahilerin eski şeyhinin inkılap sözcüğüyle oynayarak “inkilab” (köpekleşme) dediğini hatırlayın. Aynı şahıs Türkiye’deki hamile kadınların sokağa çıkmasını sakıncalı görürken ABD’deki Cerrahi şeyhinin cenazesine de Kanada’daki Cerrahilerin toplantılarına da birçok modern giyimli hanımefendi katılıyordu. Başı açık kadınlar burada dua etse nasıl bir linç kampanyası başlatılacağını siz düşünün.

ABD’nin, İngiltere’nin düzenine son derece saygılı ve uyumlu cemaatlerle tarikatların Türkiye’deki tavırları kuyruk acısından başka bir şey değildir.

Tanrıöver’i, son derece önemli bir iddiayı buraya taşıdıktan sonra geçeceğiz.

Siyasal İslamcı Yazar Hasan Külünk, Hamdullah Suphi Tanrıöver’le ilgili bir iddia ortaya atmıştı. Külünk, Tanrıöver’in Nurcu Osman Yüksel Serdengeçti’ye “Bu Menemen Olayı var ya, onu biz yaptık. Kabakçı taifesine (esrarkeşlere) üç beş kuruş verdik. Nümayiş tertipledik. Fakat kontrolden çıktı, zavallı Kubilay kurbanı oldu.”

Külünk’ün iddiasına göre bu sözde sırrı Nurcu Serdengeçti de Külünk’e emanet etmiş.

Tanrıöver’in “Dağ Yolu” kitabının ikinci cildi, “Kubilay’ın Kesik Başı” başlığıyla başlar. Orada yazdığına göre Kubilay’ın Türk Ocakları üyesi olduğunu iddia ediyor. Mürteciler hakkında isabetli şeyler yazan Tanrıöver, gerçekten Serdengeçti’ye böyle bir şey söyledi mi?

Ergenekon kumpaslarında Menemen’in Kemalistler tarafından tezgahlandığı iftirasını hatırladınız mı?

Tanrıöver, Serdengeçti ve diğerleri…

Bu gizli veya açıktan dincilik yapanların yolu hep önce birbirine, sonra ABD’ye çıkar.

Bakın, Athenagoras’ın hatırlı dostlarından olup Fener Kilisesine gidip gelen Said-i Nursi, papazın gizli Müslüman olduğunu düşünürdü. ABD hakkındaki fikirlerine bakalım:

“…Kürre-i arzın şimdiki en büyük devleti Amerika’nın bütün kuvvetiyle din hakikatlerine taraftar çıkması ve İslamiyet’le Asya ve Afrika’nın saadet ve sükunet ve müsalaha (barış) bulacağına karar vermesi ve yeni doğan İslam devletlerini okşaması ve teşvik etmesi ve onlarla ittifaka çalışması, kırk beş sene evvel olan müddeayı isbat ediyor, kuvvetli şahit olur.”

O zamanın dilinden ziyade kendi cehaletinden dolayı Said-i Nursi’nin birçok ifadesi karmaşıktır. Bu nedenle birçok Nurcu da kendi içinde Nursi’nin yazdıklarının çarpıtılması iddiasıyla kapışır.

Ama buradaki ABD aşkıyla ilgili kapışamaz!

ABD devam eden süreçte ne güzel de okşadı İslam devletlerini, değil mi? Dinlerarası Diyalogun temelini atarak Müslüman din adamlarını misyonerlik faaliyetleriyle “yeşil kardinal” yapıp komünizmle mücadele bahanesiyle Türkiye’yi, nükleer silah bahanesiyle Irak’ı ne de güzel okşadı.

Bakın…

Adından da anlaşılacağı üzere Birleşim Kilisesi, Kore’nin %40’ını kısa zamanda Hristiyan yapmıştı.

Kore’deki en önemli komünizmle mücadele aparatıydı. Göbekten ABD’ye bağlıydı, her zaman olduğu gibi.

CIA, hangi kiliseyi kullanarak “Dünya Anti Komünist Ligi”ni örgütlemişti? Cevap: Birleşim Kilisesi!

FETÖ elebaşı Fetullah Gülen, Komünizmle Mücadele Derneği’nin Erzurum’daki kurucularındandı. Celal Bayar, Adnan Menderes, Turgut Özal da derneğin bilinen üyelerindendir.

Ve Papa’ya 1998 yılında “Rabbin aciz kulu” olarak hizmet etmeye hazır olduğu mektubunu yazan Gülen’in FETÖ’sü, dinlerarası diyalog ve misyonerlik faaliyetlerinin en önde gelen taşeronuydu. Üstelik Dinlerarası Diyalog Sekreterliğinin Türkiye’yle ilk teması 1984 yılında gerçekleşti. Bu temasta aracı olan kişi o zamanın CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek’ti. Gülek’in diyalog projesi için gittiği ilk isimse FETÖ elebaşıydı.

Bu arada dikkat çekici bir nokta: Bir önceki yazımızda işlediğimiz “Sürgündeki Ortodoks Türkler” yazısı hatırlayacağınız üzere Ocak 1998 tarihli Aksiyon’da yayımlanmıştı. Şubat 1998’de de Fetullah’ın Papa’ya mektubu kendi yayın organı olan Aksiyon’da yayımlandı.

FETÖ, Vatikan’la olan münasebetlerini kuvvetlendirirken Nurcuların “Yazıcı” kolundan iki şahıs vaftiz edilerek “Türk Dünyası Presbiteryen Kilisesi”ne alındı. Turgay Üçal ve Yavuz Kapusuz, vaftiz edilip din transferi gerçekleştirildikten sonra İstanbul ve Ankara’da bu kilisenin pastörleri oldular.

Günümüzde Fenerbahçe-Galatasaray arasında kolayca transfer gerçekleşmez. Sözleşmesi biten futbolcu bile bu kulüplerin birinden diğerine geçerken adeta kaos çıkar. İşlerin bu noktaya gelmesinde rolü olanların başında FETÖ’nün gelmesi de enteresan bir noktadır.

Dar alanda kısa paslaşmalar ve pastörler…

Ve günümüze geliyoruz.

Karşımıza daha önce birçok kere anlattığımız Noel Baba Barış Konseyi isimli sözde vakıf çıkıyor. Kurucularını ve üyelerini hatırlayalım: Muammer Karabulut, Sevgi Erenerol, Niyazi Öktem, Cengiz Çandar, İsak Haleva, Abdurrahman Dilipak…

Muammer Karabulut, 90’larda kendince atağa geçiyor. “Grün Magazin” adında bir Almanca dergi çıkarıyor. Dergi, turizm üzerine. Daha sonra gelsin Noel Babalar, kiliseler, turistler ve nihayet Kıbrıs’taki dolandırıcılık projesinden de anlaşılacağı üzere dolarcıklar.

Sevgi Erenerol, Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin eski basın sözcüsüydü. Aynı zamanda Ayasofya Derneği’nin kurucu başkanıydı. Şimdilerde görevini Menzil’e otobüs kaldıran, FETÖ’ye övgüler dizen Namık Kemal Zeybek’in danışmanlığını da üstlenen Chris Selçuk Erenerol’a devretti.

Bu arada eklemek gerekir: Bu satırların yazıldığı sırada Chris Selçuk Erenerol’un “Türk töresinin inançlara etkisi” başlıklı yazısına denk geldik. Bir taraftan Atatürk sonrası yöneticilerin memleketi gericiliğe götürdüğünü yazarken diğer taraftan Alexander Dugin’den alıntı yapıyor. Dugin’in yazısındaki Hristiyan Slav geleneğinin Türk kültürüne bağlanmasını bir tarafa bırakalım.

Yazısını sosyal medya üzerinden kendisine sunduğu Dugin’in Türkiye ve Atatürk hakkındaki görüşlerine çok kısaca göz atalım ve yazdığı yazının kendisiyle nasıl çeliştiğini anlayalım.

Alexander Dugin, bir çeşit “Yeni Osmanlı” yaklaşımı sergileyen bir stratejisttir. Erenerol’un bahsettiği gericilerin ve aynı zamanda Graham Fuller’in görüşlerine yakın düşünür. Ona göre Türkiye, çok merkezli ve çok milletli emperyal İslamiyet’i terk ederek Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde laik bir ulus devlet kurmuştur. Bu da Fransız orijinlidir. Böylece Türkiye, kendi tarihinden ve jeopolitiğinden ilk kopan devlet olmuştur.

Dugin’in Putin üzerindeki etkisi tartışılır[2] ama Perinçek’le ilişkisi tartışılmaz. Slavların Hristiyanlığıyla Türk kültürünün benzeşmeyip Murat Adji’nin de çalışmalarında ispatladığı üzere Slavların din başta olmak üzere pek çok alanda Türk kültüründen etkilendiğini –misyonerlerin iddiasının aksine– saatlerce konuşuruz ama Perinçek ve Erenerol ailesinin ilişkisini sorgulayamayız.

Perinçek ve AKP yani siyasal İslam ilişkisini konuşmaksa asla mümkün değildir (!).

Her şey açık ve nettir. Görüldüğü üzere tesadüf diye bir şey yoktur.

Kürtçü ve FETÖ’ye övgüler dizdiği sabit olan Cengiz Çandar’ı, dinlerarası diyalog teorisyeni FETÖ’cü Niyazi Öktem’i, siyasal İslamcının önde gideni Abdurrahman Dilipak’ı ayrıca yazmaya gerek yok.

Ne yapmışlardı?

Mesela 1993 yılında ilk dinlerarası diyalog etkinliğini gerçekleştirmişlerdi. Birçok toplantılarına da Fener Kilisesi görevlilerini davet etmişlerdi. Ancak mesela Fener’den Kalayci isimli papazı hem kendi etkinliklerine davet etmişler hem de Demre’de ayin yapacağı zaman protesto etmişlerdi.

Daha önce sormuştuk ama böyle bir hizmette bulunmamışlardı: Dinlerarası diyalog etkinliği gibi çeşitli etkinliklerinin konuşma kayıtlarını yayımlayın. Niyazi Öktem, Fener yetkilileri vs. neler konuşmuş, hep beraber görelim.

Sansürlemeden paylaşmanız mümkünse tabii.

2000’li yılların başlarında, laik Türkiye’ye dışarıdan vurulmaya çalışılan darbe siyasal İslam’dı. İçeriden vurulan darbe ise FETÖ ve onun çeşitli kitleler içine sızdırdığı koçbaşlarıydı. Bunlar laik bir memlekette utanmadan din siyaseti yaptılar. Diyalogu kendilerine araç edinerek Türkiye’nin birçok din ve mezhepten meseleyi üstlenmesini sağlamaya çalıştılar.

Tüm bu çabalar boşuna değildi.

Diyalog adı altında memlekette çeşitli dinlerin kiliselerini, havralarını sürekli gündeme getirir veya Ayasofya Derneği üstünden sürekli siyasal İslamcıların duygularını ateşlemeye çalışırsanız yaptığınız şeyler yalnızca dinciliğin harlamasına hizmet eder.

Muammer Karabulut, “Şehit Ayasofya- Bilgelik, İman ve Sevgi’nin Anasıdır” isimli bir başka saçma yazı yazıyor. Bilindiği üzere “sevgi” sözcüğünden sonra özel isim olarak kullanılmamışsa kesme işareti kullanılmaz. Gönderme yapıldığını anladınız. Şimdi yazıdaki şu cümleyi dikkatle okuyun:

“Ayasofya adı, temelleri, misyonu ve tarihe tanıklığı ile tartışmasız Hristiyanlık tarihinin en önemli eseri, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin egemenlik sınırlarında yer alan ve sahiplenmesi ile birlikte korunması da gereken en öncelikli eserdir.”

Bu satırlar Dilipak, Erenerol ve Karabulut ilişkisini özetler niteliktedir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti bir din devleti değildir. Hele ki tarihi yalanlar üzerine inşa edilmiş karakterleri gündemine alarak dilenciye sadaka verir gibi kimseye sadaka verecek de değildir. Yıllardır “Devlet bize bakmıyor.” diye sağa sola beyan verenlerin, insanlara yazı yazdıranların, yazdığı yazılar paylaşılsın diye millete mesaj atanların bakıcısı da değildir.

Bir insanın kendisinde kabiliyet ve samimiyet varsa o insan her işi kendi yoluna koyar.

Varsa tabi…

Son olarak bütün diyalogçuların yolunun ABD’den geçtiğini, Kemalistlerin arasına sızan koçbaşlarının gerçekte siyasal İslam’ı tahrik ederek nasıl güçlendirdiğini gösteren bir örneği de hatırlatarak yazımızı noktalayalım.

ABD’nin Irak’ı -Said-i Nursi’nin ifadesiyle- okşadığı bir zamanda Noel Babacı Karabulut bakın kime barış ödülü veriyor:

Kaynakça

Yazı Fotoğrafı: Cumhuriyet gazetesi, 4 Mart 1962.

Prof. Dr. Mehmet Bayrakdar, “Dinlerarası Diyalog ve Tarihçesi”.

Teoman Ergene (Papa Eftim), “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları”.

Mustafa Baydar, “Hamdullah Suphi Tanrıöver ve Anıları”.

Hamdullah Suphi Tanrıöver, “Dağ Yolu 2”.

Selim Kurt, “Dugin’in Avrasyacılık Anlayışında Türkiye’nin Yeri”.

[1] Kendi yazım şekli.

[2] Dahası, İngilizlerin “Kremlin’de Bir Kemalist” diye tanımladıkları Rusya lideri, Kemalizm karşıtı ve İslamcı müttefiki Dugin’den pek hoşlanmaz!

“Fidan bizimle büyür / Çiçek bizimle açar / Bizimle sürer hayat / Ulus bizimle yaşar.”

Fotoğraf sanatçısı-yazar Ali Özoğlu, Rauf Denktaş’la birlikte çalıştığı dönemde yaşadığı bir anısını anlattı. Rumların Türk köylerine baskın yapıp katliamlar yaptırdığı ve ardından Kıbrıs Barış Harekatı’nın gerçekleştiği döneme ait bazı palmiye ağaçlarının üst kısımlarının kesik olduğunu görünce bunun nedenini sorar. Denktaş’ın verdiği cevap şudur:

“Palmiye ağaçlarının tepesindeki yaprakları fazla hışırtı çıkarırdı. O dönemde köyleri koruyan mücahitler bu hışırtılar nedeniyle Rumların geldiğini anlamakta zorlanırdı. Bunu engellemek için palmiyelerin üst kısımları kesildi.”

Nitekim daha önce Rumların bazı Türk köylerinde gerçekleştirdiği katliamlarda bu hışırtıların da etkisi olmuştu.

“Savaş…” diyor Özoğlu, “Ağaçları da yarım bıraktı. Tıpkı insanların hayatları gibi…”

1955 yılında kurulan EOKA, “enosis” amacını taşıyordu. Kurucusu, Yunanistan’ın Kıbrıs’a gönderdiği Grivas isimli bir subaydı. Kurulduğu yıl ilk saldırısını gerçekleştiren EOKA, kısa zamanda Kıbrıs’ın geneline yaydığı terör eylemleriyle dehşet saçtı.

Rum saldırıları 1974’e kadar devam etti. Harry Scott Gibbons 21 Aralık 1963 tarihinde zirveye çıkan bu saldırılar için “Soykırım -Türklerin toplu imhası- başlamıştı.” notunu düşmüştü.

Türk’ün hafızasına hakaret edercesine KKTC’de “Noel”i “barış” sözcüğüyle yan yana getirmeye kalkan sahtekarların aksine “Kanlı Noel” hâlâ hafızamızdadır. Adı ister dinlerarası diyalog olsun ister barış projesi olsun her girişimde insaniyet ve din maskesi altında Türk’e nasıl hakaret edilmek istendiğini gözden kaçırmamız mümkün değildir. Türk’ün gözlerinde Mustafa Kemal aklının keskinliği dipdiri yaşar. Bunu akıllarından çıkarmasınlar.

Ve Kıbrıs davamızda sözde dostlarımızın ilk düşmanlığını da görmüştük.

Ülkemizi bombalamakla tehdit eden, yapılan katliamları arkalamaya çalışan, Türk ordusuna ambargo uygulayarak aslında ona iyilik yapan Sam Amca da esaslı bir tokat yemiş, mağrur padişah misali yerine oturmuştur. Elbette düşmanlığını sessiz savaş konseptiyle devam ettiriyor.

Büyük abilerinin arkasına saklanarak “Cesursan gel, al.” diyen Rumlara “Cesurum, geldim, aldım.” diye cevap veren Türk ordusu, tıpkı 1919’da olduğu gibi emperyalist dünyaya bir tokat daha indirmişti. Mustafa Kemal’in askerlerine selam olsun.

Emperyalistlerin gölgesinde bayrak dalgalandırmaya çalışanlar bayrağını görmek istiyorlarsa Harbiye Müzesine uğrayabilirler.

20 Temmuz 1974’te Kıbrıs’a çıkan şanlı Türk Silahlı Kuvvetlerinin mensuplarına ve Kıbrıs’ta Rum soykırımcılara karşı Türk vatanının namusunu koruyan TMT’nin tüm mücahitlerine bin selam olsun. Tüm şehitlerimizin aziz ruhları şad olsun.

“Sarmaşıklar genellikle fısıldarlar

Hiçbir dilin anlatamadığını.

Derin sudan içen

Bilsin kuyunun derinliğini.”

Yazıya başlarken bir şerh düşmem gerekiyor çünkü bu yazı, bayramdan bir gün önce yazıldı. Yazının ilerleyen bölümlerinde Fener Rum Kilisesi ve teopolitik açılım konusunu analiz ederken yazıyı yayımlama noktasında acele etmemeye karar verdim. Zira hepimizin sorması muhtemel soruların cevabını almak için süreci doğal akışına bırakmak, tabiri caizse kediyi uyandırmamak gerekiyordu.

Uluslararası (!) çalışan dilencileri bekletmemek gerektiğinin farkındayım. Ne demişler: “Dilenciye borçlu olma, ya düğünde ister ya bayramda.” 

Yaz geldiğinde cennet vatanın en güzel ormanlık alanlarında yangın mevsimi başlıyor. En küçüğünden en büyüğüne kadar tüm yangınlar en aşağılık vahşi insanlar tarafından çıkartılıyor.

Kimi ormanlık alanda sigara izmaritini atarak, kimi cam şişe kırarak ya da bildiğiniz benzin dökerek yakıyor kimsi de sarmaşıkları ve türlü bitkileri kestirerek kendince aşağılık hırslarını tatmin etmek için doğayı katlediyor.

Bilim insanları son yapılan araştırmalarla birlikte bitkilerin hissedebildiklerini, ağladıklarını, tehdit altındalarsa çığlık benzeri ses dalgaları oluşturduğunu ortaya koydu. Bitkiler küçücük bir böceğin en ufak bir ısırığını bile algılayabiliyorlar. Konu üzerine çalışan bir bilim insanı “Bitkiler ve ağaçlar birbiriyle konuşuyor olabilirler.” diyor.

Mustafa Kemal Atatürk bitkilerin de dilinden anlayor olacak ki Yalova da yapılan evini, ağacı kestirmeyip evi yerinden kaydırarak ağacı korumuştur.

Okuyabilenler için evrende her şeyin bir dili vardır ve okuyabilenler için her şey, aslında çok şey anlatır.

Bitkilere ve her türlü canlıya zarar veren gözü dönmüş aşağılık bir kimse artık bütün evrende mimlidir. Zarar verirken atılan boğuk kahkahalar, ceza çekilen yerde ağlama seslerine, bitmeyen iç çekişlerine dönüşür.

Bu hep böyle olmuştur ve olacaktır.

Şimdi gelelim asıl ve ince konulara!

Bir söz vardır hani, “Deliye hergün bayram!” derler. Noel Babacılara da hergün Noel galiba. Çuvalın ağzı hep açık ve çuvalın boş kalmasını istemeyecek kadar da hırslılar.

Hırsından gözü dönmüşlere hayat buz üstünde yürümek gibidir. Buzun nerede kırılacağını bilemezler ve en olmadık yerde derin ve karanlık sulara gömülürler.

Önceki yazılarımda Noel Babacıların yönetiminde kimler olduğunu, 5G Virüs yayın organında kimlerin kimlerle neler yaptığını, Kıbrıs’ta ne işler tuttuklarını belgeleriyle ve tanıklarıyla yazmıştım. (Vatansever, Türkçü, Atatürkçü ve Ergenekoncu vb. tanımlamaların arkasına saklanan FETÖ paçozlarının karanlık ilişkilerini ve tüm gerçek yüzlerini belgeleriyle yakında okuyacaksınız.)

Şimdi KKTC’deki yeni gelişmeleri ve ilk kez gün yüzüne çıkacak olan tarihi belgeleri ve akıl durduran sözleri paylaşacağım sizlerle.

Gerçeğe mi yoksa uydurulan koca koca yalanlara mı inanacağınıza siz karar vereceksiniz!

Hadi buyurun başlayalım!

Hakikat gazetesi başta olmak üzere birçok KKTC ve GKRY (Güney Kıbrıs Rum Yönetimi) basın organı tarafından yazıldığına göre Simon Aykut Rum tarafında tutuklandı.

Rumlar, Simon’un işini yapan birçok kişi olmasına rağmen birdenbire “Malvarlığımıza çöküyor.” şeklinde bir iddiayla kendisini tutukladılar.

Şahsi kanaatime göre, Muammer Karabulut’un dolandırıcılıkları sebebiyle gidemediği KKTC’de iş yapan Simon hakkında birileri Rum güvenlik görevlilerine “Bunlar sizin malınıza çöküyor.” diye fısıldadı ve tutuklama gerçekleşti.

Bir önceki yazımda yazdığım dönek, muhbirlik konularında hayli sabıkalıdır. Rum tarafıyla da arası çok iyidir. Bu da onu başşüpheli yapıyor. TMT’li mücahitleri ihbar eden, Simon’a neler yapmaz!

İşin çok enteresan bir tarafına dikkat çekmek için yazdım bunları.

Komplocu paranoyakların hedefindeki Simon, GKRY’ye geçerken tutuklandı. Küresel güçlerin korkulu rüyası Noelci Muammer ise KKTC’ye geçerse tutuklanacak.

Sebebini hatırlatayım:

5G Virüs Platformu, toplumu yanlış yönlendirmek için her haberi alıp okuyucularıyla paylaşıyor. O kadar dürüst bir platform ki Karabulut’un KKTC’den deport edildiğini, Noel Baba Barış Konseyi’nin İsrailli temsilcisini, “yabancılara mülk satışı” diye trajikomedya oynarken sözde barış köyü projesine katılacağı iddia edilen 40 kadar ülkeyi, Mersin’den Kıbrıs’a kaçak işçi götürdüğü için Noel Babacı Blackbird’e kesilen cezayı, KKTC’de Noel Babacıların aleyhinde yapılan haberleri, yazdığım birçok şeyi paylaşamaz.

Dinlerarası diyalog üzerine yazdığı yazıları paylaşarak aklamaya çalıştıkları Karabulut’un kasılarak söylediği gibi ilk dinlerarası diyalog etkinliğini yaptığını o etkinliğe katılan tüm üyelerle beraber paylaşırlarsa bu sahtekarın nasıl bir kripto olduğu da anlaşılır.

Ayrıca Muammer Karabulut’u KKTC’de yayın yapan bir kanala çıkmaya davet ediyorum!

Dilipak’ın oğlunun İsrailli ortağı gündem olsun istemezler.

İstihbarat üzerine yazdığı alakaya maydanoz yazılarla kendini aklamaya çalışan Dönmez’in hakkındaki yakalama kararını da duyuramadılar. Takipçilerine “Dönmez’in hakkında yakalama kararı çıkarıldı ama küresel güçler, FETÖ, cart curt…” diye ötemediler.

Sen karına işkence yapıp öldürmeye kalkacak kadar ahlaksızsan, sen baba yadigarı bir ihtiyarın birikmişine göz dikecek kadar düşmüşsen, sen işlediğin yüz kızartıcı suçlar yüzünden şerefli bir meslekten ihraç edilmişsen…

Sana küresel güçler, FETÖ, bilmem ne… ne yapsın? Sen zaten kendin başlı başına kötülük yuvası olmuşsun.

Şimdi sıra daha önceki yazılarımda “yerli Tolkienler” olarak bahsettiğim türden bir yazara geldi.

Yerli Tolkienler dediğim şuydu: Nasıl ki Tolkien’in kendi yarattığı ve kendine özgü dili, kültürü, ırkları, tarihi olan bir Orta Dünya vardıysa yerli Tolkienlerin de kendi kafalarında bir “derin dünya” var.

Tolkien’le aralarındaki fark şuydu: Tolkien’in kafasındaki dünya bir kurguydu, bunu kendi de biliyordu. Ancak derin dünyayı yaratıp komploları, yorumları, tezleri öne süren yerli Tolkienler için aynı şey geçerli değil. Onların kafasındaki kadim devlet, ihtiyarlar heyeti, aksaçlılar, börü budun vs. gerçektir ve size bunlarla iletişim halindeymiş gibi bir imaj oluştururlar.

Tüm bu kadim devlet, börü budun, ihtiyarlar gibi hikayelerin arkasında “Mustafa Kemal’den daha iyi biliyoruz.”, “Aslında şunu yaparken bunu amaçlıyordu.” hatta “Hilafeti geri getirmek üzere kaldırdı.” iddiaları yatar. Bu hikayeleri de en çok siyasal İslamcılar ve Türk-İslam sentezcileri benimser.

Dikgazete’den Ömür Çelikdönmez, “Türk Ortodoks Kilisesi ve Yeni Teopolitik Açılımlar” başlıklı bir yazı yayımladı. Yazıda düzeltilecek pek çok nokta var ama ilk olarak şunu hatırlatalım: “Türk Ortodoks Kilisesi” değil, “Türk Ortodoks Patrikhanesi”; “Fener Rum Patrikhanesi” değil, “Fener Rum Kilisesi”.

Çelikdönmez’e kadim devletten vahiy gelmediyse bu ifadeleri kafasına göre -yazısında olduğu gibi- kullanamaz. Yazısında bir kilise demiş, bir patrikhane…

Kendince açılım yapmaya kalkıyorsa da bu topraklardaki tek açılımı Mustafa Kemal yapmıştır. Diğer açılımların hepsi saçılıp dağılmıştır. Keza kendisinin yazısındaki son paragrafta yer alan vahim iddiaya da geleceğiz.

Kendi kendine açılım yapmaya kalkanlara duyurmuş olayım. Madem açılım yapıyorsunuz, o zaman toplumun önüne kahraman vb. sıfatlarla konulanları tanıma açılımına başlayacağız.

Devam ediyorum.

Çelikdönmez’in yazısında şöyle bir iddia var: Atatürk döneminde Hamdullah Suphi Bey, Romanya’daki Türkçe konuşan Hristiyanları Türkiye’ye yerleştirmeye çalışmış. Bunda başarılı olamamış ama 70 tane Gagauz gencini Türkiye’ye getirmeyi başarmış.

Burada da ilk düzelteceğim hata, “Türkçe konuşan Hristiyanlar” ifadesidir.

Gagauz Türkleri veya herhangi bir Türk topluluğu için “Türkçe konuşan filanca halk” ifadesi, yabancı enstitüler ve onların Türkiye’deki uzantılarının art niyetli ifadesidir. Burada kendilerince “Türklüğü şüpheli” veya “Türk olmayıp Türkçe konuşan” ifadesini kullanıyorlar.

Oysa Gagauz Türklerinin Türklüğü şüpheli değildir. Yalnızca ibadet dillerinde kullandıkları “Alla” (Allah), “padişa” (padişah) gibi sözcüklerden yola çıkılarak Müslümanlıktan Hristiyanlığa geçen Türkler olup olmadıkları tartışılıyor. Bu bakımdan onları Karamanlı topluluğuyla aynı kefeye koyamayız.

İkinci hata ise Atatürk dönemi Türk dünyası politikasının özünü asla yansıtmayan “Türkçe konuşan Hristiyanların Türkiye’ye yerleştirilme çabası” iddiasıdır.

FETÖ tarafından kahpece şehit edilen Necip Hablemitoğlu’nun Toplumsal Dönüşüm Yayınlarından çıkan “Şeriatçı Terörün ve Batı’nın Kıskacındaki Ülke” kitabında bu konu net bir şekilde açıklanıyor. Öncelikle Hablemitoğlu’nun, Atatürk’ün sözlerine yer verdiği kısımdan bir alıntı yapacağım:

“…Türkiye dışında kalmış olan Türkler ilkin KÜLTÜR[1] meseleleriyle ilgilenmelidirler. Nitekim biz Türklük davasını böyle bir müsbet ölçüde ele almış bulunuyoruz. Büyük Türk tarihine, Türk dilinin kaynaklarına, zengin lehçelerine, eski Türk eserlerine önem veriyoruz. Baykal ötesindeki Yakut Türklerinin dil ve kültürlerini bile ihmal etmiyoruz.”

Bu sözlerden yıllar sonra Sibirya’ya giden bilim insanlarımız, Saka (Yakut) Türklerinin yetkililerinin, Mustafa Kemal’in gönderdiği yayınları sakladıklarını anlattılar. Ebedi Başkomutan’a bir kez daha sonsuz saygıyla selam olsun.

Şimdi gelelim Hablemitoğlu’nun çok net değerlendirmesine…

Aynen şunları yazmıştır: “Atatürk’e göre, Türkiye dışındaki Türklerin Türkiye’ye topyekün göçü asla çözüm değildir. Dış Türkler, bulundukları ülkelerde ulusal kimliklerini koruyarak mevcudiyetlerini sürdürmelidirler.”

(…) Antlaşmaya ek ‘Mübadele Protokolü’nde görüleceği üzere, İstanbul’daki Rumlara karşılık yaklaşık üç kat daha fazla nüfusa sahip Batı Trakya’daki Türklerin yerlerinde kalmalarını, bir başka ifadeyle mübadele kapsamına alınmamaları için kararlılık göstermiştir.”

Konu bu kadar açık ve nettir.

Türk dünyasının her bir karışı vatan toprağıdır. Onu oradan al, bunu şuradan al, getir burada bir yere yerleştir ile bu iş olmaz. Yakın geçmişte ülkemize Afganistan’dan getirilen soydaşlarımızın bile tamamı gelmedi çünkü orası vatan toprağıdır. Oraya “Güney Türkistan” derler.

Bilhassa Romanya-Moldova arasındaki son gelişmelere göre ellerini ovuşturarak bekleyenlere Türk dünyası bilincini tamamen benimsemeden maceraya atılmamalarını şiddetle tavsiye ederim.

Hablemitoğlu Gagauz Yeri’nde gezerken Hamdullah Suphi Bey’in bıraktığı hatıraları müşahade edebiliyordu. Kadim devlete (!) haber verin, bugün Gagauzya’da FETÖ’cüler Türkiye aleyhine propaganda yapıyorlar.

Yazının sonu ise vahim… Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin neden önemli olduğunu anlattığını sanarken bidenbire meğer bir denge unsuru olduğunu görüyoruz. Meğer kadim devlet (!) farklı işler peşindeymiş. “Çok iddialı bir ifade olacak biliyorum ama…” diyor, “…yine de belirtmeden geçemeyeceğim, Fener Rum Patrikhanesi’nin teolojik jeopolitiğinin parametrelerini Türk Dışişleri belirliyor.”[2]

Çok iddialı değil ama çok talihsiz bir ifade olduğunu belirtelim. Fener Kilisesi bugün de fesat ve hıyanet yuvasıdır. Türk devletinin mevcut jeopolitiği içinde ona böyle bir önem atfederseniz Moskova Patrikhanesini nereye koyacaksınız? Yukarıda da anlattığım üzere böyle iddialı denilen uçuk komplolar toplumun kabul etmeyeceği hikayeler kadim devlet vs. üzerinden maskelenir.

Sözde ekümeniklik üzerine açılım süreci başladıktan sonra, yakın zamanda Veryansın TV’ye konuşan Amiral Cem Gürdeniz, “teopolitik açılım” heveslilerini üzecek açıklamalarda bulundu. Konuşmasının bir kısmında aynen şunları ifade etti:

“…Bu durum diğer taraftan bir Türk vatandaşının Ankara’nın iradesi dışında Anglosakson jeopolitiği için teopolitik amaçla kullanılmasıdır.”[3]

Sözde demokratik açılımlar zamanında bu açılımların içeriğine tepki gösterecek olan Türk milleti, TV dizilerinde veya yazdırılmış romanlarda anlatılan hayali teşkilatlar aracılığıyla uyutulmuştu. Buradaki maksat, sözde açılımlara karar veren kadim bir Türk teşkilatı olduğu algısı yaratarak milletimizin -yerinde bir deyimle- gazını almaktı.

Bu süreçte de gaz alma mekanizmalarının devrede olduğunun, kurulan ortaklıkların bariz olduğunu çok net bir biçimde görüyoruz. Bu gaz alma mekanizmalarının TV dizilerinden ve romanlardan farkı şudur: Ülkesi için mücadeleye hazır samimi insanları fişlemek ve onları kirli yapıların önüne sürüp yedirmek.

Tıpkı Ergenekon kumpaslarında olduğu gibi!

Çelikdönmez’in yazısında aktardığı bir söz de Papa Eftim’le ilgili.

Bu söz aslında Papa Eftim’in mezarında da yazıyor. Birçok sosyal medya paylaşımında, kitapta ve makalede de rastlıyoruz. Buna göre, Atatürk, “Baba Eftim bu memlekete bir ordu kadar yardım etti.” demiş. Bu sözü, “Papa Eftim bize bir ordu kadar yardım etti.”, “Papa Eftim, Milli Mücadele’ye bir ordu kadar yardım etti.” gibi şekillerde de görebiliyoruz.

Ne var ki Mustafa Kemal’in bu sözü nerede, hangi tarihte, kimlere söylendiği belirsizdir. Dipnot olarak verilen kaynaklar gerçekliğini araştırma gereği duymadan sadece birbirlerinden alıntı yapıyorlar. Kaynak bakımından taradığım hiçbir yerde bu sözü netleştiremedim. En fazla şifahen gelmiş olabilir gibi duruyor ama o da çok olası değil. Çünkü Papa Eftim ile Mustafa Kemal’in görüşmeleri, (meclis açılışında din adamlarının yaptığı konuşmalar ve fotoğraf haricinde) konuşmaları hiçbir kayıtta olmadığı gibi meclis gizli oturumlarında da çok olumsuz sözlerle anılmaktadır.

Esas vahim olansa Atatürk’ün söylediği iddia edilen “Papa Eftim benden daha Türk’tür.” sözüdür. Bu sözü de mesela Ümit Doğan “Türk Papa” kitabında yazmış. Bu sözü doğrudan kanıtlayan bir tarih, yer ve tanık gibi tek bir belge yoksa çok vahim bir durum olduğunu söylemek gerekir.

Mustafa Kemal böyle bir söz söylemediği halde ona böyle şeyler söyletmenin ne anlama geldiğini düşünebiliyor musunuz?

Bilhassa ikinci alıntıladığım sözü Papa Eftim bugün okusa ne tepki gösterirdi?

Bir insan milli mücadeleye hizmet etmişse etmiştir. Nitekim hem din adamları arasında hem askerler hem de siviller arasında milli mücadele yolunda Türk milletinin her ferdi elini taşın altına koymuştur. Neredeyse tüm milletimizin evinde acılarla, kayıplarla bedel ödenmiştir. Bu, kimseyi Mustafa Kemal Atatürk’ten daha Türk yapmaz. Mustafa Kemal, tüm bu Türklerin lideri olan Türk’tür. En net, en açık, en önce gelen ve asla kimsenin önüne geçemeyeceği bir kırmızı çizgidir.

Onun hakkında yazıp çizerken kırk defa düşünmek gerekir.

Konumuzun özünde yatan şey Papa Eftim’in nerede ne yaptığı, en yakın dostlarının kimler olduğu, kardeşinin askerlik yapmaması için kime hangi mektubu yazdığı ya da Rum mu Ermeni mi yoksa Türk mü olduğunu tartışmak değil. Kurtuluş Savaşımızda topyekün mücadele edilmiştir ve ihanet edenler de gerek mübadele ile gerekse yargılanarak layık oldukları karşılığı almışlardır ve tarih bu konuyu tartışmaya kapatmıştır!

“Atatürk’ün mübadele kararı yanlıştı, bizleri akrabasız bıraktı.” diyenlerin sığ ve hırslı amaçları ortalık yerde çok fazla sırıtıyor!

Şimdi Mustafa Kemal’e atfedilen bu uydurulmuş sözleri bir yana bırakıp TBMM’nin 17 Kanunuevvel 1339 Pazartesi (17 Aralık 1923) tarihli 69. gizli celsesine ait hiç yayımlanmamış belgeleri gün ışığına çıkararak yayımlıyorum.

Önce belgeleri hep birlikte görelim (Bu önemli belgelerin fotoğraflarından sonra sadeleştirdim):

Görüldüğü üzere Meclis Başkanı, “Patrikhanenin son durumuna göre Hükümetin görüşü ve hareket tarzı nedir?” konulu önergesini cevaplamak üzere o zamanın Adliye Vekili Seyyid Bey’i kürsüye davet ediyor.

Ardından kürsüye gelen Seyyid Bey, “Fener Kilisesinin bugünkü durumuyla milli hareketten önceki durumu arasında kıyas kabul edilmeyecek bir fark vardır.” der.

Seyyid Bey, artık ülkemizde din imtiyazı diye bir şey olmadığını, Patrikhane’nin dini özelliğinden başka bir şeyi kalmadığını, siyasi bir mesele ile uğraşacak olursa sınır dışına atabileceğimizi anlatıyor.

Mustafa Kemal’in “fesat ve hıyanet yuvası” dediği Fener hakkındaki sözlerine devam eden Seyyid Bey, asırlardan beri bu devlet ve millet aleyhine bütün Rumları teşvik etmek gibi, yönetime karışmak gibi, mahkeme etmek gibi bir hükmü kalmadığını anlatır. Fener papazının sıradan bir köy papazı haline geldiğini ve resmi sıfatı kalmadığını söyler.

Sinop Milletvekili Rıza Nur söze girer. Mübadele hakkında bilgi verirken “Azınlıklar meselesi halledilmiştir.” der. Bu sırada Çorum vekili araya girer, Fener’in patrik ünvanını kullanmasına karşı çıkar.

Derken bir anda “Papa Eftim Efendi ne yapıyor?” sesleri yükselir ve Zonguldak Milletvekili Tunalı Hilmi Bey “Beş asırdan beri olduğu gibi…” der.

Adliye Vekili Seyyid Bey tekrar söz alır ve aynen şu yanıtı verir:

“Bu meyanda Papa Eftim Efendi’nin de ismi geçiyor. Fakat şunu arz edeyim ki efendiler, Papa Eftim Efendi hükümetin bir adamı değildir. Papa Eftim kendilerinin (Fener’in) doğrudan doğruya adamıdır. Maaşla muvazzaf kendi adamlarıdır.”

Şimdi TBMM tutanaklarına göre Papa Eftim’in 1923 yılının sonlarında Fener’den maaş aldığını bizzat Adliye Vekili Seyyid Bey anlatırken kendisinin hükümetin değil, doğrudan doğruya Fener’in adamı olduğunu söylüyor.

Dahası, Papa Eftim’in Fener’deki bir olayı ihbar ettiğini, bu ihbarı analiz etmekte olduğunu, bu ihbarın mücerret bir ihbardan ibaret kalması durumunda hükümetin bunu nazarı itibara almayacağını anlatıyor.

Kendisini “Cumhuriyetin kurucu kuruluşlarından biri” olarak konumlandıran Patrikhane’nin aslında ne kadar uç bir ifade kullandığını net bir şekilde görüyoruz. Üstelik Seyyid Bey kati bir şekilde ülkemizde din imtiyazı diye bir şey kalmadığını vurguluyor.

Hal böyleyken “Memlekete bir ordu kadar hizmet etmiştir.” gibi sözler bir yana Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” gibi sözler söyletmek affedilir bir şey değildir. Bu iki sözü de ortaya atanlar tıpkı bizim yayımladığımız TBMM tutanakları gibi esas kaynaklarla doğrulamak zorundadırlar.

Papa Eftim’in yayımladığı beyannameler ortadadır. TBMM önünde konuşma yapmış, kendilerini Türk Ortodoks olarak tanımlayanları düzenlediği kongrelerle bir araya getirmiştir.

Bunları övmekle olmayan şeyleri yazıp çizerek hele hele Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” dedirterek işin içerisine yalan katmanın hiçbir gereği yoktur.

Yayımladığım TBMM tutanaklarından bir kısmını daha yazarak bu konudaki bilgi, yeni belge ve değerlendirmeleri bayram sonrasına bırakıyorum.

İlk olarak, Seyyid Bey’in “…bugünkü Fener Kilisesi, dünkü Patrikhane…” ifadesine dikkat çekiyorum.

İkinci olarak, Bolu Milletvekili Tunalı Hilmi Bey söze giriyor ve soruyor:

“Efendim resmi, gayri resmi her fasıl olursa olsun ortada devran eden bir söz vardır. Türk Ortodoksları namı altında Anadolu’da patrikhane tesis etmiş bulunuyorlar. Bunlar mübadeleye dahil midir, değil midir?”

Sinop Milletvekili Rıza Nur cevaplıyor[4]:

“İsterseniz mübadele edersiniz, istemezseniz size tabidir. Çünkü böyle mübadele ahkamında bir Türk Ortodoksları hariçtir, diye bir kayıt yoktur.”

Sadece bu soru ve cevapta analiz edeceğimiz çok şey vardır.

Şimdilik “Patrikhane, Kemalizm veya cumhuriyet icadı değildir.” diye yazan Çelikdönmez’e bir hatırlatma olsun.

Mustafa Kemal’in kurduğu ve adım adım “adam olmaya” yani “laikliğe” giden cumhuriyet, zaten kilise veya cami icat etmez. Bir savaşta vatanından yana tavır almak, kimseyi seçilmiş ve ayrıcalıklı yapmaz.

Bu milletin bütün evlatları, adını bilse de bilmese de şehit ve gazi torunudur.

Anlatılan hikayeleri yerle bir edecek ve bilginizi formatlayacak hiç açıklanmamış belgelerle buluşuncaya kadar…

Mustafa Kemal’e ve onunla birlikte vatan için bedel ödeyenlere selam olsun.

[1] Hablemitoğlu’nun vurgusudur.

[2] Sonraki gelişmelere göre şunu not düşmeliyim: Çelikdönmez, ABD’nin bu işe burnunu sokmasından şikayet ediyor. Yani eleştirdiği, desteklemediği bir durumu değil tam tersine devlete mâl ettiği bir politikayı doğrudan veya dolaylı olarak savunuyor.

[3] https://www.veryansintv.com/amiral-cem-gurdenizden-disislerine-tepki-lozan-ve-anayasa-ihlal-edildi/

[4] Rıza Nur bahsi geçince onun hatıratını söz konusu edenler olacaktır. Bu, doğaldır. Rıza Nur’un mübadele ve Türk Ortodoksları konusundaki tavrına ve hatıratı meselesine ilerleyen yazılarda geleceğiz.

“Zaruri olmadıkça harp, cinyaettir.”

Mustafa Kemal ATATÜRK

Türklüğün ne olduğunu bilmeyen ve Mustafa Kemal’den nasiplenmemişlerin “Türkler sıkılınca savaşır.” söylemleriyle kara bir yaftalama çabasına düşen paçozlar sadece bugün yoktu.

Mustafa Kemal, Batı emperyalizminin yalnız Türk yurdunu işgaline karşı değil aynı zamanda uygarlık alanında da Türklüğü yanlış bir kimlikle tanıtmasının karşısında durdu. Orta Çağ’da harita mühendisleri olan bir milletin amaçsız savaşlar peşinde koştuğunu iddia eden Hint-Avrupa merkezli anlayışı tabiri caizse paçavraya çevirip attı.

Mustafa Kemal’in güya en yakınında olanlar 10 Kasım 1938’den sonra “Güneş ölünce teorisi mi kalır?” dediler ve büyük bir ihanete imza attılar.

O ihanetten siyasal İslam ve Türk-İslam sentezi doğdu. Türk-İslam senteziyle Türk tarihini 1000 yıl gibi kısıtlı bir süreye mahkum eden anlayışla yetişenlerse günümüzde Türkçülüğün arkasına saklanarak Şaman gibi giyinip çıktıkları TV’lerde kendilerini kamufle etmeye çalıştılar. İçine düştükleri ihaneti ancak şarlatan gibi davranarak aşırı söylemlerde bulunmadan gizleyebilmeleri mümkün değildi çünkü.

Bir zamanlar “Tanrı Türk’ü korusun” cümlesine tahammül edemeyip Alparslan Türkeş’e bile atarlananların Türkçülükten geçinmeleri maskaralık piyesinden başka bir şey değildir.

Şimdi bir yandan kripto FETÖ’cülere bir yandan Türkçülere bir yandan da Perinçek’e yanlamak için hamasi cümleler kuranların içinde bulundukları aciz durumu daha iyi anlayabilirsiniz.

Biz bu yancılara “Vatan Millet Sakarya AŞ” diyoruz.

Sloganı da şudur: Ticarete göre siyaset yapanların şirketi.

Birçok yazımıza konu olan 5G Virüs Platformu’nda normal bir kimse bulmak zor. Birçok dolandırıcılığını belgelediğimiz Muammer Karabulut, oğlunun İsrailli bir şirketle ortak olduğu ortaya çıkan Abdurrahman Dilipak, kendisini görevden alan Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’a “Uçkurundan teslim alınmışsın.” diye attığı mesajı X’te paylaşan Vedat Çalık, eski eşini işkenceyle öldürmeye kalkan ve mahkemeye çıkmamak için sürekli yanlış adres vererek Türk mahkemelerini aldatmaya kalktığı için hakkında yakalama kararı çıkarılan Mustafa Dönmez, tüm bunlarla ve sözde platformla ilişkisini açıklamak yerine kamuoyunu yanlış yönlendiren açıklamalar yayımlayan Türk Ortodoks Patrikhanesi basın sözcüleri…

Bu yazdıklarımızın bir tanesi yoktur ki delili olmasın. Birçok belgeyi önceki yazılarımızda da paylaştık.

Şimdi iki sanat, ticaret ve siyaset sanatı, nasıl harmanlanıyormuş bir kez daha görelim. Yazımıza, kendini ulusalcı olarak tanıtan KKTC’li Sabahattin İsmail’le devam edeceğiz.

Önce şu meşhur şampiyonlar ligi fotoğrafıyla başlayalım:

Burada gördüğünüz isimlerden biri Abdurrahman Dilipak, diğeri Cengiz Çandar’dır. Dilipak, Noel Baba Barış Konseyi üyelerindendir. Çandar, aynı sözde konseyin kurucu üyelerindendir. FETÖ elebaşısı Fetullah Gülen’i yere göğe sığdıramadığı bir açıklama yaptığı videosunu, Tuncay Güney’den yıllar önce Türkiye’ye ABD projesi olan federasyonu nasıl dayattığını yazdık.

Her ikisinin de Noel Baba Barış Konseyi üyesi olduğunu Karabulut’un beyan ettiğini de yazmıştık.

“FETÖ’cüler ve Ergenekoncular birlikte yargılansın.” diyen Dilipak’ın “FETÖ’den ilk hoşgörü ödülü alanlardan biri de benim.” dediğini hatırlatalım. Yani bu şahsın FETÖ aleyhine ifadeleri bir çeşit zorunlu itirafçılıktan başka bir şey değildir.

Bakın tüm bu şahısların yolu bir şekilde FETÖ’den geçiyor.

Pensilvanya’ya gittiğinde başköşede oturup poz veren Namık Kemal Zeybek’in FETÖ ilişkisini İlk Kurşun sitesi 2021’de yazdı.[1]

Bugün Namık Kemal Zeybek ve Türk Ortodoks Patrikhanesi eski ve yeni basın sözcüleri yan yana poz veriyorlar, sosyal medyada birbirlerini paylaşıyorlar.

Bu gibi çarpık ilişkiler dile getirilince de kamuoyunu yanlış yönlendiren masallar anlatıyorlar.

5G’cilere sorarsanız “Küreselcilere karşı mücadele için bir araya geldik.” diyeceklerdir. Zannederiz ki dünyanın en şanslı insanları küreselciler olsa gerek. 5G’nin Korona virüsüyle mücadelede yüksek riks oluşturacağını iddia eden düşmanlara sahip olmak şansına (!) herkes sahip değildir.

Bu arada bu iddiayı sahiplenen kuruluşlardan biri, Nevzat Tarhan’ın Üsküdar Üniversitesi’dir. Kendisinin “Psikolojik Savaş” isimli kitabını inceleyenler bilirler ki Türk Silahlı Kuvvetlerine karşı yazılmış bir kitaptır. O kitaptaki pek çok yalan, Ergenekon kumpaslarında aynen kullanılmıştır. Ayrıca SADAT ilişkisi de ispatlıdır.

Dediğimiz gibi, bunların kapısını açtığınız zaman karşılaşabileceğiniz normal biri yok!

İşte onlardan biridir Sabahattin İsmail.

Onun sözde ulusalcılığı, KKTC’deki sağcıları da solcuları da tarifsiz hayrete düşürmüştür.

Kendisini X hesabındaki biyografisi başta olmak üzere her yerde Rauf Denktaş’ın danışmanı olarak tanıtır:

Halbuki bu bilgi yalandır. Kendisiyle birlikte çalışmış olan Aydın Akkurt’un bu konudaki ifadeleri aynen şudur:

“Tahsin Ertuğruloğlu dışişleri bakanı olunca Sabahattin İsmail’i bazı olumsuz davranışları nedeniyle görevden aldı. Boşta kalan Sabahattin İsmail, Cumhurbaşkanlığına gelerek görev istedi. Kendisine herhangi bir görev verilmedi. Kitap yazacağını söylemesi üzerine de kendisine sadece bir oda verildi. Daha sonra yaşananları ise günü geldiğinde belgeleriyle açıklayacağım.”[2]

Bizce Akkurt belgeleri açıklama sözünü yerine getirmelidir.

Sabahattin İsmail’in ve 5G Virüs Platformu’nun gerek yabancılara mülk satışı gerekse bu konular üzerinden KKTC Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’a saldırmasının nedeni tamamen duygusaldır (!).

Devlet memuruyken 1 milyon dolardan fazla mülk edinmiş bir kimsenin yabancılara mülk satışı konusundaki tavrı ciddiye alınamaz. Bu tavır da kamufle olma çabasının tezahürüdür.

Daha önce yazdık: Noel Baba Barış Konseyi ve 5G Virüs Platformu önce Türkiye’den sonra KKTC’den dileniyor, sonra karşılık bulamayınca saldırıya geçiyor.

Yoksa KKTC’ye İsrail dahil olmak üzere 41 ülkeyi barış köyü safsatası altında sokmaya çalışanların yabancılara mülk satışına karşı çıkma iddiası başka türlü izah edilemezdi. Belgelediğimiz üzere de kanunsuz iş yapmaya kalkıyorlar, kanuna uygun iş yapanlara da Chabad veya Rumcu diye damga vuruyorlar.

Oysa KKTC’de Türk bayrağı yaktığı iki isim vardır: Birisi EOKA-B terör örgütünün lideri Nikos Samson’dur, diğeri ise şimdilerde sözde ulusalcı Sabahattin İsmail’dir!

Evet, Sabahattin İsmail, geçmişin Türkiye düşmanı azılı bir komünistiydi. Bugün ise koçbaşlarından biridir. Sovyet tankları gelince üstüne çıkıp insanlara çiçek dağıtmayı hayal edecek kadar, Türk bayrağı yakacak kadar, Türkiye’nin emperyalist olduğunu söyleyip Kıbrıs’tan çıkması gerektiğini iddia edecek kadar, yeterince AKEL’ci bulmadığı için CHP’den istifa edecek kadar, Nurettin Seferoğlu’yla birlikte TMT’cileri ihbar edecek kadar Türkiye ve Türk düşmanıydı.

Uzun yıllar, önce Kanada’da sonra Londra’da yaşayan Sabahattin İsmail, KKTC’ye geri dönünce birdenbire sözde milliyetçi oluverdi!

Muhtemeldir ki komünistliği malvarlığı sahibi olmasına bir engeldi.

Sabahattin İsmail’in döndükten sonraki bilinen malvarlığı Kıbrıs basınında yer aldı: “Lefkoşa Metehan’da bir daire, Girne merkezde bir daire, Alsancak’ta süper lüks bir villa, Ankara Bahçelievler’de 2 daire, Ankara Çankaya’da 2 daire, biri Mercedes olmak üzere iki lüks araç.”

Kıbrıs’ta eski tüfeklerin milliyetçisi de solcusu da Sabahattin İsmail’in ne olduğunu, kim olduğunu çok iyi biliyor. Hepsinin de dönek olarak adlandırdığı bir şahıs bugün Türkiye’de kamuoyunu yanlış yönlendirme imkanı bulabiliyor.

Şunu unutmayınız: Türk dünyasının hiçbir yerinde Türklüğün hiçbir davası döneklerin elinde oyuncak olamaz. Hiçbir maske hiçbir dönekliği saklayamaz.

Şimdiden yazalım: “Geçmişte öyleydi, şimdi böyle.” diyebileceğiniz bir durum yok ortada.

KKTC’den deport edilen Karabulut’un pandemi nedeniyle KKTC’ye gidemediğini beyan ettiğini yazdık. Rauf Denktaş’ın danışmanı olduğu yalanıyla kendine Türkiye’de yer edinemeyen Sabahattin İsmail’in de gerçek yüzünü bu yazıyla birlikte yazıyoruz.

Memleket için yapılacak işleri döneklerin eline verecekseniz, buyrun. Biz buna müsaade etmeyeceğiz.

Sabahattin İsmail hakkındaki haber ve söyleşileri hem de sağ-sol fark etmeksizin yazının sonuna bırakıyoruz.[3] Özellikle “Sabahattin İsmail ‘Rum’ pasaportu aldı” başlıklı haberi okumalısınız.

Ve bunların koçbaşı olarak Türk milletinin içine sızdırılmasının lafın gelişi değil, gerçekten böyle olduğunu ispat eden bir başka noktayı buraya taşıyoruz. Bakın bir süre önce Kıbrıs Volkan gazetesine ulaşan bir mektupta neler yazıyor:

“Kurucu Cumhurbaşkanı Denktaş’ın çalışma ofisine dinleme cihazlarını koyan ve kayıtları daha sonra FETÖ’ye gönderen kişinin kim olduğunu tahmin ediyoruz. Ulusal güçlerin arasına sızdırılan bu ajan, KKTC’deki bazı komutanlar ile dernek başkanlarını da Ergenekoncu diye ihbar eden kişidir. Yaptığı bu hizmetlere karşılık çok büyük paralar almıştır. Bu kişi, son günlerde de UBP ve UBP milletvekillerine yönelik olarak sosyal medyada çok çirkin saldırılar yapmaktadır.”

Dönek de olsa huylunun huyu değişmez.

Sevgiler. 

[1] https://ilkkursun.site/namik-kemal-zeybek-feto-iliskisi

[2] https://kibrisvolkan.net/sabahattin-ismail-seferoglunun-adami-2-10404.html

[3] https://giynikgazetesi.com/allah-sabahattin-ismaile-iyilik-ve-saglik-versin/

https://www.gundemkibris.com/turk-bayragi-yakan-adam-turkculuk-ogretmeni-olursa

https://haberkibris.com/akelcilerle–birlikte-yuruduk…-2012-09-17.html

“Onca kenti tahrip eden o kişinin egemenliğinde koçbaşı darbesiyle kale duvarları tahrip edilebilir, kulelerin yüksekliği yeraltı geçitleriyle veya gizli hendeklerle aniden yerle bir edilebilir ve siper en yüksek kalelere eşit olsun diye yükseltilebilir ama temeli sağlam olan bir ruhu sarsacak hiçbir savaş makinesi icat edilemez! İşte ben size bunu kanıtlamak için buradayım!” (Seneca)

Türkiye’den KKTC’ye uzanan bir soygun girişimini Demir Yolculuk’ta kaç yazıdan beri belgeleriyle, fotoğraflarıyla, arsızların kendi kaynaklarıyla anlatıyorum.

Arsız ölü taklidi yapıyor, arsızın yoldaşlarıysa günden güne kendini tüketiyor.

Kibrin her türlüsü kötüdür, en aşağısı ise budur.  

Atalarımızın bir sözünde söylediği gibi “Hırsıza kilit yok”. misali, Noel Baba’nın cini Karabulut da her yere sızmış.

“Noel Baba” kanunsuz ve karanlık icraatlarda tam anlamıyla bir maske ve sembol oluyor.

FETÖ’nün Koçbaşları kapıları kırmaya çalışıyor. Kapıdan giremeyecek kadar sabıkalı Karabulut da Noel Babalığa soyunup eve bacadan dalmaya çalışıyor.

Burada belki de asıl mesele, Noel Baba’nın bacadan girmesine yardım edenlerin kim olduklarıdır.

Noel Babacıların KKTC’de 104 bin sterline sattıkları villaları devlete 5000 sterline satılmış gibi gösterdiklerini yazmıştım. Şimdi hem bunun hem de direktör olmadığı halde sahte belgeler hazırlayıp kendini direktör gibi göstererek devlete beyanda bulunduğunun belgesini yayımlayacağım.

“Belgede sahtecilik” yaparak devleti ve şirket ortaklarını dolandırırken hiç durmadan “sevgi, barış ve sağlık naraları atan Noel Baba’nın ibretlik belgeselidir bu.

Şimdi başlayalım.

KKTC Resmi Kabz Memurluğu ve Mukayyitlik Dairesi’nin 26.10.2023 tarihli “Direktörler Kurulu Onay Belgesi”nde düştüğü not aynen şu şekildedir: “Lefkoşa Kaza Mahkemesi’nin 1326/2020 numaralı davanın 22/07/2020 tarihli emri gereğince A.K.’nin hisselerinde değişiklik yapılamaz, Muammer Karabulut, Noel Baba Barış Konseyi ve Mustafa Aksu herhangi bir işlem yapamaz.”

Belgede de görüldüğü üzere Noel Baba’nın cini Karabulut, Santa Claus Peace Village LTD’in direktörü değildir.

Buna karşın ne yapmış? “Santa Claus Peace Village LTD, Direktör” sıfatıyla satış yapmış:

Belgede de görüleceği üzere ikiz villa satış maliyeti olan 104.000 sterline satışı gerçekleştiriyor.

Noel Baba’nın cini Karabulut, yine direktör sıfatını kullanarak 28.10.2019 tarihli yeni bir satış sözleşmesine imza atıyor. Sözleşmenin diğer tarafı ise eşi Nalan Karabulut!

Belgeden de anlaşılacağı üzere satış bedeli bu defa 5000 sterlin! Üstelik bu 5000 Sterlin şirketin hesabına da girdiğine dair hiçbir kayıt yok!

Sevgi, barış ve insanlık adına köy inşa edip 104.000 sterline yaptığın satışı devletine 5000 sterlin olarak gösterirsen günü gelir bu kez evlerin değil adliyenin bacasını zorlarsın.

Ve zaman, önümüzdeki sis perdesini tamamen kaldırdığında FETÖ’nün Ergenekon davasına yerleştirdiği Koçbaşları’nın ve Noel Babacıların cezaevlerine yollanmak için sıraya sokulduğunu ibretle izleyeceğiz.

Bilindik bir sözle devam ediyorum.

“Bana dostunu söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim.”

Bir tarafta belgeleriyle ispatlandığı üzere kanunsuzlukları ifşa olan Noel Babacı Karabulut’un FETÖ bağlantılarını, düzenlediği ‘Dinlerarası Diyalog’ etkinliklerine çağırdığı Fener Rum Kilisesi görevlilerini, Emniyet’te verdiği ifadenin daha başındaki kıvraklıklarını yazdım.

Diğer tarafta bırakın Hrıstiyan Türk’ü Müslüman Türk’ü de Romalı sayan, “Ergenekoncular FETÖ’cülerle beraber yargılansın.” diyen, oğlunun İsrailli şirketlerle ortaklığı ifşa olan Dilipak var.

Öbür tarafta ise kendini Mehdi zanneden, 15 Temmuz’da tutuklanan ve okuldan atılan Harbiyeli öğrencilerin ailelerine umut saçarak binlerce dolar ücret talep eden, görme engelli vatandaşlarımız üzerinden bağış toplama maskesi altında milleti sömüren gizli tanıklığı, yalanları ve iftiralarıyla ünlü avukat müsvettesi var.

Başka bir tarafta ise karısına şiddet uygulayan ve elektro şok aletiyle işkence yapan, köylülere sahte bal verip arsalarını toplayan, kamuoyunun bir kısmının emekli zannettiği ama aslında askerlik gibi şerefli bir meslekten, çaldığı askeri malzemeler evinde ele geçirildiği için hırsızlıktan ve kendisi evliyken  gizli aşk yaşadığı sevgilisini gizlice video kaydedip daha sonra kadının kendisinden ayrılmasıyla “şantaj” yapması nedeniyle ki bu namussuzluğun askeri mahkemede dava konusu olmasıyla da “FETÖcüler bana böyle iftira attılar.” yalanını yayan, ordudan ihraç edilmiş olan bal porsuğu ihraç yarbay var. Bu isimleri şimdilik mahfuz tutuyorum. Ama şimdilik! Bu isimleri tüm icraatlarıyla yazacağım. Az biraz sabredin.

Tüm bu manzaranın arasında, yani türlü sahteciliğin yapıldığı Noel Baba Barış Konseyi’nde Türk Ortodoks Patrikhanesi Eski Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol var. Türk-İslam sentezini benimseyen bir partiden milletvekili adayı olmuş bir kimse, “Biz Hristiyanız, o yüzden bizi Türk kabul etmiyorlar.” ya da “Biz Fener Kilisesi ile mücadele ettiğimiz için bizi hedef alıyorlar vb.” gibi boş söylemlerle kendisini masumlar arasına katamaz. Çünkü konu Türk Ortodoks Patrikhanesi değil, şahısların bizzat kendileridir.

Unutmadan buraya bir soru ekleyip bırakıyorum: Tek bir cemaati bile olmayan bir Patrikhane, Fener denilen fesat yuvası kilise ile nasıl ve hangi yöntemlerle, neye karşı mücadele ediyor? Gerçekten bunu biri açıklasa da öğrensek!

Soru çok açık, net ve art niyetsiz olarak burada duruyor.

Sakın ola “Mustafa Kemal böyle söylemiş, Papa Eftim bunları yapmış.” gibi söylemlerle soruyu çarpıtmaya kalkmasın kimse.

Tarih ve belgeler uydurma söz sarf eden herkesi çarpar.

NOT: Başka bir tarafa derin devletçilik oynayan bitcoinci üniversite hocasını, olmadık paraların peşinde durmaksızın koşan emekli emniyetçiyi ve diğer bit yavrularını da koymak isterdim ama yukarıda yazdıklarım kadar bile etmediler. Tabii söz verdiğim gibi onları da yazacağım. Onlar şimdilik sırasını beklesinler. Ayrım yok.

Noel Baba Barış Konseyi ve Karabulut’un marifetlerini epeydir yazıyorum. Bu sözde vakfı kazdıkça altından dinlerarası diyalogtan Noel Baba Barış Köyü adı altında kaçak işçi çalıştırmaktan orman arazisine çökme girişimine kadar özel yetenek (!) isteyen pek çok sahtekarlık çıkıyor.

Bir önceki yazımın sonunda bahsettiğim belge ve fotoğrafların Noel Babaları ve onların cinlerini, kibirli basın sözcülerini, üç satır yazı yazmaktan aciz olduğu için kalemini devşirmelere teslim eden zayıf kişilikleri nasıl hoplattığını biliyorum.

Görme engelli öğrenciler üzerinden para toplayan ve 15 Temmuz’da tutuklanan Harbiyeli öğrencilerin ailelerini umut tacirliği ile çarpan çakma Mehdi avukat, yarbayken ordudan atılan bal porsuğu, öğretim üyesi bitcoinci hoca, olmadık paraların peşinde durmaksızın koşan emniyet emeklisi zavallı memur ve diğerleri, bekleyin! Belge ve fotoğrafları tek tek yayımladığım zaman hepinizi çok sevdiğiniz ilahiler eşliğinde valse kaldıracağım, sabırlı olun ve merak etmeyin!

Ancak öncesinde, birkaç hatırlatma yapacağım ve kendini görünmez zanneden, KKTC’de üç ayrı sabıkası olan Karabulut’un dinlerarası diyalog maceralarına değineceğim. Bunları da her zaman olduğu gibi kendi kaynaklarından, kendi beyanlarından alacağım.

Son valse kadar hazırlığınızı yapın.

Daha önceki yazılarımda aktarmış olduğum haberleri hatırlarsınız. Bu haberlere göre Muammer Karabulut ve Sevgi Erenerol gibi isimlerin başını çektiği Noel Baba Vakfı, güya KKTC’de 41 ülkeyle birlikte “Noel Baba Barış Köyü” yapacak, bu proje milyarlarca dolarlık bir bütçeye sahip olacak, %150’lik turist artışı sağlayacak, KKTC’deki soydaşlarımızın yıllık gelirlerini de artıracaktı.

Bu uyuşmuş kafayla bile ulaşması zor kafadan çıkan yalanları KKTC’de ne medya yedi ne hükümetler yedi ne de sivil toplum örgütleri buna müsaade etti.

Böylece 104 bin sterline sattıkları yerleri devlete 5000 sterlin olarak gösteren Noel Baba’nın cinleri, KKTC’de iş yapan İzmirli T.C. vatandaşlığından KKTC vatandaşlığına geçen Simon Aykut’un Yahudiliği ve Chabad üzerinden kamuoyunu aldatmaya kalkarak “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” şeklinde paçoz paylaşımlarla Türk devletine saldırmaya kalktılar. Mesele ne Simon ne Yahudilikti. Bunlar sadece kullanışlı ve pazarı hazır bir araçtı. Asıl mesele KKTC devletini, Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’ı, KKTC bürokrasisini köşeye sıkıştırıp Kıbrıs’ta kanunsuz işlere devam etmekti.

Bu Simon Aykut yabancılara mal mülk satıyor da Noel Baba’nın cinleri 41 ülkeyle hilal-i ahmer için mi KKTC’ye girmeye çalışıyor?

Bunların hepsi mavi kanlı (!) galiba… Dilipak’ın oğlu İsrailli şirketle çalışır, sıkıntı yok. Karabulut 41 ülkeyle sözde barış köyü projesi yapar, küçük ortağı olduğu KKTC’deki şirketin paralarını iç eder, şirkete kesilen ceza ve borçları diğer ortaklara yıkıp kaçar; sıkıntı yok. Ancak biri Yahudi diye diğerinin kaşının altında gözü var diye herkes ofsayttadır, herkes karanlık taraftadır.

Ne gariptir ki o güne kadar hiç sesi çıkmayan Karabulut, KKTC’den deport edilince Yahudi düşmanı kesiliyor. Bu adamlarla ilgili varsa elinizde çarpıtılmamış gerçek bilgi ve belge, yayımlayın. Yayımlayamazsanız verin bize, biz yayımlayalım.

Yağma yok.

Çünkü müsaade etmeyeceğiz!

Tekrar dönelim konumuzun asıl can alıcı noktasına.

Her fırsatta Türkçü kesilen, milliyetçilik yapan, Atatürkçülüğü kimseye bırakmayan ve ülke çıkarlarını savunuyor görünen bu sözde Noel Baba sevgi pıtırcıkları barış köyü yapacaklar, 41 ülkeyi de buna dahil edecekler ama kaçak işçi çalıştırmaktan geri durmayacaklar.

Yaptıkları kanunsuzlukları örtbas etmek için Chabad diye milleti uyutmaya kalkarken 2018’de kaçak inşaat yapmaktan iddianame (ithamname) yazıldı ve ceza yediler. KKTC vatandaşı olan ortakları cebinden ödedi.

Bitmedi! Karabulut, Mersin’den 5 Türk vatandaşını KKTC’ye kaçak işçi olarak götürdünüz. Ardından 5 Temmuz 2019’da tekrar ceza yediniz.

Bir ay sonra, 19 Ağustos 2019’da, KKTC Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı İnşaat Encümeni tarafından Karabulut’a ihbarname yazıldı. Denildi ki: “Müteahhitlik kaydınızın olmadığı, ancak İSKELE-KUMYALI bölgesinde yapmakta veya yaptırmakta olduğunuz inşaat, tarafımızdan tespit edilmiştir.”

Milyarlarca dolarlık proje yapacaksınız ama kaçak işçi çalıştıracaksınız. Youtube’da sözde Avustralya temsilcisi olan Bernadette Dimitrov’un hayali barış köyü tanıtım videosunu izleyen bir kişi, “Ne milyar dolarlık projeymiş ama!” demekten kendini alıkoyamayacaktır. Artık 6 yaşındaki bir çocuğun da hazırlayabildiği türden videolarla milyar dolarlık proje tanıtmak, ne kadar zekice (!) bir harekettir.

Karabulut’un mahkemeyi aldatmaya kalktığı, mahkeme tarafından azarlanıp yerine oturtulduğu duruşmanın metnini de yayımlamıştım:

Mahkemelerde kuzu gibi oturuyor ama sağda solda kendini haber yaptırıp “Ergenekon’u bizim kurduğumuz iddia edildi.”, “Ergenekon’u çözdüğüm için beni sadece 11 ay yatırdılar.” gibi hem hayal ürünü hem de küçük çocuğu bile kandıramayacak söylemlerle kendisine önem katmaya çalışarak yaptığı kanunsuzlukları ve bulunduğu yeri kamufle etmeye çalışıyor.

Böyle uydurma bahaneler öne sürüyor çünkü Karabulut da görünmez olduğunu zanneden kriptolardan biridir.

Karabulut görünmez olduğunu zanneden ve dinlerarası diyalog kapısını inşa eden kriptolardan biridir.

İşte size kaçak olduğu için mühürlenen sözde Noel Baba Barış Köyü’nden fotoğraflar:

Yerleşim planına göre kırmızı evler, Karabulut’un milyar dolarlık barış projesi diye insanları kandırmaya çalıştığı, nihayetinde mühürlenmesine engel olamadığı evlerdir. Mavi evler ise uyduruk köyle hiçbir alakası olmayan ve İngilizlere ait evlerdir.

Chabad’ın arkasına sığınıp yedikleri nanelerin bir kısmı işte bunlardır.

Şimdi yeniden Noel Baba’nın cinlerinin dinlerarası diyalog tezgahına dalalım.

Yıl: 1993.

Sözde barış konseyi, “Noel Baba ile Dünya Barışına Çağrı Etkinlikleri” başlatıyor.[1] İlk etkinliğin adı “Dinler Arası Dialog”[2].

Bu, yalnızca ilk etkinliğin adı değildir. Aynı zamanda bizzat Karabulut’un ifadesiyle dinlerarası diyalog adına yapılmış ilk etkinliktir.[3]

Esas ilgi çekici nokta ise şudur: Bu etkinliğin düzenlendiği tarihten itibaren Fener Rum Kilisesi’nden temsilciler de düzenli olarak etkinliklere çağrılıyor.

Bu isimler şunlardır: Prof. Dr. Hrisostomas Konstandini, Prof. Dr. Tona Papas, Hristostomas Kalaycı, Yakovas Sofraniyadis.

Bakın, Hristostomas Kalaycı ismini aklınızda tutun. Şimdi bir haberi özetleyeceğim.

Haberin adı: “Demre Kaynayan Kazan”[4]

Habere göre 2007 yılında Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, Aziz Nikolaos yortusu için ayin yapılmasına izin veriyor. Ayinde Psikopos Hrisostomas Kalaycı hazır bulunuyor.

Derken Noel Baba Barış Konseyi birden piyasaya çıkıp Günay ve Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunuyor.

Aynı haberde derneğin yönetiminde Sevgi Erenerol‘un bulunduğu es geçilmiyor.

Şimdi…

1993’ten itibaren dinlerarası diyalog adı altında etkinlikler düzenleyen, sözde bir asırdır mücadele ettikleri kiliseyi “Fener Rum Kilisesi” değil, “Fener Rum Patrikhanesi” görevlisi ifadesini kullanarak yukarıda belirtilen isimleri etkinliğe çağıran Karabulut mu gerçektir?

Yoksa 2000’li yıllarda barış sosuna biraz ulusalcılık katıp uç söylemlerle ortaya çıkarak daha önce Noel Baba etkinliğine çağırdığı Fener Rum Kilisesi’nden Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunan Karabulut mu gerçektir?

Karar sizin!

Daha önce yazdım, yine yazıyorum: Bu tip kriptolar için her şey mübahtır. Samimi insanları öne çıkarırlar, ardından 11 ay kolpadan yatıp “Kimseyi tanımıyorum.”, “Ben zaten solcu gruplarla gözaltına alındım.”, “Mamak’ta yattım.” gibi beyanlarla aradan sıyrılırlar. Olan da vatansever insanlara olur. Bunların görevi budur.

Karabulut’la ilgili size karşılaştırmalı olarak ilginç bir ayrıntı daha vereyim.

Tescilli FETÖ’cülerden Mümtazer Türköne, “Ergenekon Efsanesi Kime Ait?” başlıklı yazısında bu destanı safsata olarak nitelendirmişti.[5] Yazıyı okuyanlar bilir ki yazının amacı uydurma bir örgüte “Ergenekon” denmesine itiraz edenleri susturmaktı.

Karabulut, “Kitabımda Gülen’e hakaret yok, eleştiri var.” başlıklı haberde ne diyor: “… Ergenekon ile ilgili söyleyeceğim tek şey, Türk tarihinde Ergenekon diye bir efsane yok. Bu olay Türkiye’deki bir Yahudi dönmesi tarafından şırınga edilmiştir.”[6]

Türköne’nin yazısına bakın, onun yazısında işaret edilen isim Mustafa Kemal’dir.

Şimdi bu noktada, her fırsatta Türkçü olduğunu iddia eden Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol’un ne düşündüğünü merak ettiğimi söylemem gerekir. Karabulut’la dostluğunu ısrarla reddetmediğine göre bundan rahatsız olmasa gerektir. Oysa Türkçüler Mümtazer gibilerle, Karabulut gibilerle çok mücadele etmişlerdir.

Şimdi diyalog meselesine döneyim.

Eğer yapıldığı söylenen etkinlikler hayal ürünü değilse bu etkinliklerin tam ve sansürsüz konuşma metinleri nerededir? Neden sözde vakfın resmi sitesinde yayımlanmamıştır? Bu konuşmacıların yazdıkları metinler kitaplaştırılmış mıdır? Eğer öyleyse bunlara neden yer verilmemiştir? Kitaplaştırılmadıysa neden kitap haline getirilmemiştir?

Mesela Karabulut’un bizzat ifade ettiği gibi sözde Noel Baba Vakfı’nın kurucularından olan Niyazi Öktem de bu konuşmacılar arasındadır ve etkinliklere birden fazla katılım göstermiştir. Öyleyse tescilli FETÖ’cülerden olan ve dinlerarası diyalogun teorisyeni diyebileceğimiz, bir önceki yazımızda terörist elebaşı Gülen’i asrın diyalog önderleri arasında gösteren kitaplarından bahsettiğimiz Öktem’in konuşma metinleri nerededir? Bu konuşmalarda FETÖ övülmüş müdür?

Bu metinler sansür olmadan, değiştirilmeden yayımlanabilir mi?

Karabulut’un “sevgili dostum” dediği Dilipak’ın “Haber Vakti” sitesinde yayımlanan bir haberle devam ediyorum. Haberin başlığı şu: “Brüksel’de ‘dinlerarası diyalog konferansı’ düzenlendi.”

Haberde aynen şu ifade yer alıyor: “…Bilindiği üzere ‘dinlerarası diyalog’ kavramı Türkiye’de ‘FETÖ’ ile birlikte akıllarda yer ederken Almanya ve Belçika merkezli vakıflar benzer bir girişimde bulundu.”[7]

Şimdi 5G’den bile nem kapan, güya küresel güçler tarafından yaratılacak yapay fırtınaları bile önceden bilen Dilipak’ın uyduruk sitesinde yazanlara çağrım şudur: Almanya ve Belçika’ya kaçan bu kadar FETÖ’cü varken Brüksel’de gerçekleştirilen girişimde FETÖ’cülerin rolü olup olmadığını Karabulut dostunuzun gözünün içine baka baka yazın. (Bu arada Karabulut’un Almanya ilişkisini, Grün Magazin’i de yazın!)

Arada sırada birbirinize alınıyorsunuz.

Mesela Dilipak çıkıp diyor ki “Ergenekoncular, FETÖ’cülerle beraber yargılanmalıdır.” Sonra da Karabulut “Sevgili dostum…” diyor ve başlıyor güzelce anlatmaya.[8]

Birbirlerine rol veriyorlar yani akıllarınca… Ama yaptıkları şey akıllarınca olduğu için de gülünç duruyor, ancak bu kadar oluyor.

Şimdi kendi kendine önemli biriymiş gibi rollenen ve 11 ay yatıp çıkmasını Ergenekon’u çözmesine bağlayan ileri zekalı Karabulut’u bir kenara bırakıyorum. 12 defa ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan insanlar akılları yetmediği için (!) kumpas tezgahını  çözememişler herhalde ki FETÖ de onlara bu yüzden ceza vermiş olmalı (!).

Fener Rum Kilisesi’nin bile telaffuz etmeye cesaret edemediği “Mübadele yanlıştı.”, “Mustafa Kemal yanlıştı.” gibi haddini aşan söylemlerde bulunan Sevgi Erenerol’a soru sorarak yazımı noktalamak istiyorum.

Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Yardımcısı Selçuk Erenerol’un sosyal medya hesaplarıyla karşılıklı etkileşim içinde olan 5G platformunu yöneten Dilipak’ın teklifi hakkında ne düşünüyor?

FETÖ’cülerle beraber Ergenekoncu olarak yargılanmayı kabul ediyor mu? Etmiyorsa Dilipaklar, 5G’ler, Karabulutlar cumhuriyetin kurumu dediğiniz Türk Ortodoks Patrikhanesi üstünde ne geziyor?

Kurumunuzu sizden başkası lekeleyemez! Bir basın açıklaması ile bunlarla bağınızın olmadığını açıklayın ve kapınızın önünü temizleyin!

Sahi…

Onlarca kez ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan ama FETÖ’nün ağababalarının içinden bir mızrak gibi geçen adamlar varken 11 ay yatıp çıkan Karabulut neden yargılansın ki?

Korkak adamlarda soyluluk olur mu?

SON NOT: Bir dahaki yazımda, dinlerarası diyalogçu Karabulut’un KKTC’deki Noel Baba Barış Köyü villalarını 104 bin sterline satıp resmiyette ise 5 bin sterline satılmış gibi gösterdiği belge ve fotoğrafları göreceksiniz.

[1] https://www.stcpc.org/etkinliker/

[2] Kendileri bu şekilde yazmışlar.

[3] https://www.hurriyet.com.tr/kelebek/turkiye-nin-noel-baba-militanlari-38677086

[4] Aslında “Çakma Noel Baba’nın Köyünde” başlıklı bir yazının bölümü. https://www.hurriyet.com.tr/cakma-noel-baba-nin-koyunde-13723841

[5] https://www.haber7.com/yazarlar/mumtazer-turkone/381569-ergenekon-efsanesi-kime-ait

[6] https://m.gunhaber.com.tr/haber/Kitabimda-Gulen-e-hakaret-yok-elestri-var-/365954

[7] https://www.habervakti.com/brukselde-dinlerarasi-diyalog-konferansi-duzenlendi

[8] https://www.odatv.com/guncel/o-yazi-iki-arkadasi-birbirine-dusurdu-152955

FETÖ’nün tezgahladığı ERGENEKON KUMPASININ içine yerleştirdiği ve her kesimden KOÇBAŞLARInı yazmıştım. Mesela görme engelli öğrenciler üzerinden milleti dolandıran ve FETÖ’nün 15 Temmuz hain darbe girişiminden sonra  tutulanan askeri öğrencilerin aileleri ile görüşüp 10 bin dolar verilirse çocuklarını cezaevinden çıkarma vaadinde bulunan ÇAKMA MEHDİ avukatı, BAL PORSUĞU bir yarbayı, türlü şaibelere bulaşmış ve şizofrenik kişiliğiyle belediye başkanlığına aday olmaya kalkan bir emniyetçiyi,   MİLLİYETÇİLİK ve ATATÜRKÇÜLÜK maskesiyle dokunulmaz olmaya çalışan BASIN SÖZCÜSÜnü, kısa dönem er olarak askerliğe alındığı için telefon konuşmalarında dahi Türk devletine ve Türk Silahlı Kuvvetlerinin subaylarına türlü hakaretler eden ve sonrasında sosyal medya üzerinden “MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ” diye hamaset yapıp takipçilerini aptal yerine koyarak parlamaya çalışılanları, beş para etmez kişiliğiyle devlete akıl vermeye kalkanları ve KKTC’de BARIŞ KÖYÜ yapacağız diye milleti dolandıran Noel Baba’nın PAÇOZ CİNLERİni yazmıştım.

Elbette bunların hepsini ve eklenecek yeni isimlerle birlikte tek tek, isim isim yazacağım ve eminim ki sizler de okuduğunuzda hayrete düşeceksiniz.

FETÖCÜ ajanlar TARAF paçavrasının manşetinden Türk devletine ve milletimize karşı salyalarını akıtarak ne diyorlardı?  “DEVLET BAĞIRSAKLARINI TEMİZLİYOR”

Madem öyle, şimdi Türk ordusuna ve devletine aleni olarak savaş açan FETÖ’nün ERGENEKON KUMPASINA yerleştirdiği veya devşirdiği KOÇBAŞLARInın kimler olduğunu, bugün neler yaptıklarını, Türkçü, milliyetçi veya Kemalist maskeler ardına saklanarak gizlenenlerin icraatlarını ifşa etmek şart oldu!

Sevgi ERENEROL’un da yönetim kurulunda yer aldığı  Noel Baba Konseyi’nin başkanı ve Vakit gazetesinin internet sitesi olan  habervaktim.com’da yazarlık yapan ama aynı zamanda kurucu yöneticiler arasında -ki İsrailli iş ortağıyla Bursa Belediyesinden iş almak için Bursalı bir gazeteciye ricacı olan ve gazetecinin bu işi engellediğini öğrendiğimiz- Abdurrahman DİLİPAK’ın da yer aldığı 5gvirusnews.com’un yöneticisi Muammer KARABULUT ile başlayalım.

Daha önceki yazılarımızdan Noel Baba Barış Konseyi ve bu sözde konsey üzerinden hem dernek üyelerini dolandıran hem de Türkiye ve Kıbrıs’ta devlete kazık atmaya kalkan Muammer Karabulut’u hatırlayacaksınız.

Şimdi söz verdiğimiz üzere RESMİ BELGELERLE birlikte işi daha ayrıntılı bir şekilde ele alacağız. Böylece millete yeri geldiğinde “BARIŞ” yeri geldiğinde “KOMPLO’” şimdilerde ise “DÜNYA SAĞLIĞI” komplo teorisi satan bu tip zavallıların gerçek yüzünü daha yakından görmüş olacağız.

İlk olarak “Kıbrıs Postası” isimli KKTC gazetesinin farklı tarihlerde yayımlanmış iki haberine bakalım.

26 Mart 2016 tarihli haberin başlığı ve içeriği şu şekilde:

“Noel Baba Barış Köyü konusunda tıkanan sürecin hızlandırılması için çağrı

Noel Baba Barış Konseyi Yönetim Kurulu Başkanı Muammer Karabulut, uluslararası alanda, Noel Baba Barış Köyü’nün 2016 yılında açılacağı duyurusu yapıldığına dikkat çekerek, Cumburbaşkanı Mustafa Akıncı, Başbakan Ömer Kalyoncu, CTP Genel Başkanı Mehmet Ali Talat ve UBP Genel Başkanı Hüseyin Özgürgün’den tıkanan süreci hızlandırmasını istedi.”

Muammer Karabulut’un iddiasına göre, çok önemli, çok saygın, 41 ülkede tapınılan (!) Noel Babacılar; 928.923,81 metrekare çapında olan bir alanda Noel Baba Barış Köyü kurulacak; KKTC gayri safi milli hasılasına büyük katkı sunacak bu köyde 41 ülkenin temsilciliği olacak, 3000 kişiye iş imkanı sağlanacak, 2016 yılında 41 ülkeyle beraber barış köyü açılacak.

Sonra bu 41 ülkenin şizofrenik köyünü gören dünyanın geri kalanı da el ele tutuşup barış halayına girerek Mesih, Mehdi, Moşiyah, Krishna ne varsa hepsini yeryüzüne indirecek (!).

Tek kişilik konseyimizin MASONİK kulüplere, sabıkalı Yahudilere, NATO’ya ve rahibelere kadar verdiği ödüller bu eşsiz hayallerin somut belirtileri olarak gözümüze çarpıyor.

Şimdi Kıbrıs Postası’nın 2 Ocak 2020 tarihli haberine bakalım:

“Noel Baba kimlik değişti ama nafile!

Her hükümet değişiminde cinlerini salıp durumu fırsata çevirmek isteyen Noel Baba Barış Vakfı yine sahnede…”

Sakın gazetede bir tutarsızlık olduğunu düşünmeyin. Durduk yere mi böyle yazdılar? Asla. Haberin devamına bakalım:

“KKTC’den deport edilen ve projesine ilişkin dava süreci devam eden KARABULUT, yeni yılın ilk gününde ‘cinlerini’ bir kez daha sokağa saldı. Projenin kimlik değişimine ilişkin haberi, Türkiye’de ajanslara verdiği demeçte, ‘OLMAYAN’ Projeden Yunanistan’ı çıkartma kararıyla duyurdu.”

İlgili haberin bağlantısını dipnota yerleştirdiğim için haber metninden daha fazla alıntı yapmayıp özet geçeceğim. Ayrıca büyük harflerle vurguladığım “DEPORT” ifadesini aklınızda tutun.

5G Virüs News üzerinden paçoz bir üslupla Türk devletine “Devlet, Simon’dan Korkuyor mu?” diye saldıran bu RANTÇI, ÇEVRE KIYIMCILARININ yaptıkları öyle bir hal alıyor ki Kıbrıslı gazetecilerin haberinde aynen şu ifade yer alıyor:

“…fakat bu inşaat, orman arazisinde bir çevre kıyımına yol açtığı için çevreciler tarafından protesto edilmiş ve MEHMETÇİK BELEDİYESİNİN VERDİĞİ HUKUK SAVAŞI sonucu, Orman Dairesi ile Noel Baba Barış Vakfı arasında imzalanan sözleşmede hukuka aykırılık tespit edilmişti. Böylece inşaat durdurulmuştu.”

Bu vesileyle, geçtiğimiz yazılardaki bir hatayı düzeltelim: İzmirli olan ancak KKTC vatandaşlığına geçen ve Kıbrıs’ta iş yapan Simon Aykut üzerinden kamuoyunun dikkatini başka taraflara çekmeye çalışan bu şark kurnazları, kendi yarattıkları çevre kıyımına karşı Kıbrıs’ta devlete HUKUK SAVAŞI verdiriyor.

Şimdi hayali barış köyü projeleriyle milleti dolandırmaya kalkan bu kanun tanımaz Noel Babacıların yakayı nerede ele verdiklerine bakalım.

Daha önceki yazılarda yazdığım Vedat ÇALIK’ı kısaca hatırlayalım: Kocaeli’nde Zafer Partisi’nin kurucu il başkanlığı görevini yürütmüş, iddiasına göre parti görevlileri tarafından takip edildiğini anlayınca ipleri koparmış ve sonrasında da genel merkez tarafından görevden alınmıştı.

Bir taraftan Zafer Partisi gibi görüşü ve politikaları belli bir partinin il başkanlığını yapıyor bir taraftan da “Uluslararası Yalnızca Barışa Tarafız Konseyi” isimli oluşumu yönetiyor. Sosyal medya hesabında kendisini “Dil, din, cinsiyet, renk ayrımı yapmayan dünya vatandaşıyım.” diye tanımlıyor.

Konsey’in resmi internet sitesine girip inceleyin. Bakalım yabancı devletler tarafından fonlanan diğer STK’lerden farkı var mıdır?

Bu adına barış dediğimiz şeyin varlığından ziyade yokluğu ne kadar bereketli. Değil mi?

Şimdi Vedat Çalık’ın yaptırdığını düşündüğümüz bir haberi inceleyelim. 17 Kasım 2021 tarihli haber, “Kocaeli Halk Gazetesi” isimli sitede yayımlanıyor (Yazdırılmış bir haber olduğu için bozuk kalemlerden çıkan bozuk cümleler kendilerine aittir):

“O başkanı dolandırmışlar

KKTC’de yaşanan şirkete çökme işinin mağdurları arasında Zafer Partisi İl Başkanı Vedat Çalık’a kadar uzandı.”

Şimdi haberin abartılı alt başlığına dikkat edin:

“İKİNCİ FALYALI SKANDALI

Skandalın başlangıcı Türkiye’de faaliyet gösteren, merkezi Antalya’da bulunan Noel Baba Barış Konseyi’nin projesini gerçekleştirmek üzere KKTC’de 2016 yılında kurulan Santa Claus Peace Village LTD’nin yedieminlik veya KKTC’de yaygın adı ile %51 emanetçi hissesinin A.K’a verilmesi olarak gösterildi.”

Şimdi esas şu ifadeye dikkat edin:

“ÇALIK, 11 Mart 2020 tarihinde pandemi ilan edilmesi üzerine kapılarını kapatan ve KKTC’ye gidemeyen şirketin kurucusu Muammer KARABULUT’un şirkette emanetçi olan A.K’nın şüpheli girişimleri sonucu açılan dava sonrası geliştiğini ve bu durumu da yeni öğrendiğini söyledi.”

Demek bizim barış güvercinimiz, Noel Baba’nın cin oğlu cini, DİLİPAK’ın kalemşör arkadaşı Muammer KARABULUT pandemi nedeniyle Kıbrıs’a gidemiyormuş!

Öyle mi?

Devam edelim. Güya KARABULUT’a da başvuruyorlar ve o da şunları söylüyor:

“Konu aslında KKTC’ye kazandırılmak istenen 450 milyon dolarlık bir proje ile ilgili. Şirket onun için kuruldu. Davaya konu olan hadiseyi büyütmemek, KKTC’nin bir itibar kaybına uğramaması için elimizden geleni yaptık. Yaşananları KKTC Cumhurbaşkanı’ndan başbakana, ilgili bakanlıklara, Türkiye’nin Lefkoşa Büyükelçiliğe, yargıya, askeri ve polis gücüne durumu ayrı ayrı bildirdik.”

Vay be… Sözde bir vakıfsın, 41 ülkenin katılımıyla 450 milyon dolarlık bir proje geliştiriyorsun, KKTC’nin gayri safi milli hasılasını artıracağını iddia ediyorsun; bir adam çıkıyor, hem herkesi tehdit ediyor hem de şirkete çöküyor. Sen de olayı büyütmemek için elinden geleni yapıyorsun.

Vay beeee!

“OLAYI BÜYÜTMEMEK İÇİN” ifadesinin anlamı bile bu SAHTEKARLIĞI ortaya koymaya yeter. Bakın bu 400 MİLYON DOLAR bile sabit değil. Kıbrıs Postası isimli gazetesinin buraya aktardığım ikinci haberinde, Karabulut’un 2015 yılında KKTC’ye MİLYARLARCA DOLARLIK YATIRIM vaadinde bulunduğunu okuyabilirsiniz. Ayrıca %150’LİK TURİST ARTIŞI ve 4 bin kişiye istihdam vaadi de var.

Vedat Çalık’a sorsanız “Tanrı ve parayı kullanan bir güce karşı savaşıyoruz.” diyor. 400 milyon dolar ya da milyarlarca dolarlık yatırımlar yapıyorlar (!) ama paraları da olmadan mücadele ediyorlar.

Ne yaman çelişkidir bu?

Oysa ki bu sözün alt metni şudur: Küresel güçlere karşı savaşıyoruz, bize bağış yapın!

Sizi RESMİ BELGELERE götürmeden önce son bir haberi daha alıntılayıp sonra RANTÇI KARABULUT’un KKTC hasretinin (!) gerçek sebebini yazacağım.

Oda Tv’nin 20 Ocak 2014 tarihli ve “Maden Koyu’nda Noel Baba Barış Köyü Projesi” başlıklı haberinde Karabulut aynen şunu söylüyor: “Biz deniz, güneş ve kum satmıyoruz. Barışa hizmet edecek çevreye duyarlı bir proje yapacağız. Bizim tek rantımız barış olacak.”

Yani KKTC’den önce seçilen hedef Antalya’ydı. Güya ticari bir amaçları yoktu. Deniz, güneş ve kum satmayacaklardı. Herhalde KARABULUT’un “CHP DARBECİDİR.” diye TBMM’ye dilekçe vermesi işe yaramamış ki AKP’den yüz bulamayıp KKTC’ye yönelmişler. Orada da işin ticaret boyutu önem kazanmış. Milyarlarca dolarlık yatırım, binlerce kişiye istihdam, gayri safi milli hasılayı uçurma, %150’lik turist artışı…

Şimdi gelelim belgelere.

Noel Baba’nın kurnaz rantçı cini Muammer KARABULUT, KKTC’ye pandemi yüzünden kapılar kapatıldığı için gidemiyor, öyle mi?

Alın size Kıbrıs’taki “Havadis” gazetesinden bir haber:

19 Nisan 2018 tarihli haberin başlığı aynen budur. Kıbrıs Postası gazetesi de yukarıda yazdığım gibi bu kanun tanımaz rantçının DEPORT EDİLDİĞİNİ yazdı.

Ancak yaptırdıkları mağduriyet haberlerinde bu gerçeği saklayarak açıkça yalan söylüyorlar.

Neden?

Çünkü hayali proje üstünden milletin paralarına çöküyorlar.

Pandora’nın kutusundan başka neler çıkıyor, Noel Baba’nın cini KARABULUT için?

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı İnşaat Encümeni, 19 Ağustos 2019 tarihli ihbarnameyle doğrudan Muammer Karabulut’a “Haklarımıza Halel Gelmeksizin” başlığıyla şunları hatırlatıyor:

İnsanların dikkatini İsrail ve Simon’a yönlendirirken kendileri güya kalkındıracakları KKTC’nin yasalarına uymuyorlar. Müteahhitlik kaydı yaptırmadan İSKELE-KUMYALI bölgesinde koca bir yeşil alana çökerek inşaat yaptırmaya kalkıyorlar.

Uyarı alınca da yasal iş yapan insanları hedef gösterip paçoz bir üslupla “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” diye orada burada paylaşım yaptırıyorlar.

Tüm bunlar yetmiyor, Muammer KARABULUT bir de KKTC mahkemelerini aldatmaya kalkıyor:

Mahkemede kuzu, Türkiye’de paçoz!

Chabad vs. Siyonist örgütler dünyayı aldatmıyor mu? Aldatıyor. Ancak biz onlara DÜŞMAN diyoruz.

104 BİN STERLİNE satış yapıp KENDİ DEVLETİNE 5 BİN STERLİN satış yapmış gibi göstererek kazık atmaya kalkanlara ne denir?

Hortumcu HAİN…

Sabıkalı Muammer KARABULUT’un bir İCRAATINDAN DAHA BAHSETMEDEN GEÇMEYELİM.

KKTC’de “…Şiddet tehdidinde bulunmak, kamuya rahtsızlık vermek, UYGUNSUZ TAVIR VE HAREKETLERDE BULUNMAK suçlarıyla ilgili KKTC Başsavcılığı tarafından aleyhinde açılmış olan 4935/ 2022 sayılı davada yargılanmış ve ağır para cezasına  MAHKUM OLMUŞ.

Ve bu suçu bir daha işlemeyeceğine dair teminat senedi imzalamış.

Çok daha fazlası gelecek ama ADİ RUHLARA azap vermek için tapındıkları bedenlerinden parça parça koparmak gerekir.

Şimdi bunlarla yol yürüyenlere gelelim. Daha önceki yazılarımda Noel Baba Barış Konseyi üyeleri arasında Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL’un da adını yazdım.

Tekrar yazayım: Yönetim kurulunu ben seçmedim!

Benim GERÇEK bir TÜRK MİLLİYETÇİSİ olarak kuracağım ya da üye olacağım vakfın adı öyle Noel Baba filan olamaz; olsa olsa Dede Korkut olur. Sonradan Noel Baba’yı Türkleştirmeye kalkarak MİSYONERLİK FAALİYETLERİNE katkıda da bulunmazdım.

ERENEROL’un kumpas günlerinde alınan ifadesinde de bizzat belirttiği gibi kendisi bu vakfın üyesidir ve KARABULUT’la da yakın dosttur.

Noel Baba Barış Konseyi ile ilgisi olmadığını iddia ederse bu doğru olmaz!

Sevgi ERENEROL Türk Ortodoks Patirkhanesi’nin basın sözcüsü olarak bunlarla bir ilişkisi olmadığını iddia ediyorsa, bir basın açıklamasıyla bunu açıkça belirtmelidir ve kendi kurumunu da bu işlere alet olmaktan korumalıdır.

Gelelim bir başka noktaya.

“Mustafa Kemal’in askeriyim.” diye ortalarda gezip MÜBADELE üstünden Mustafa Kemal’i eleştirmeye kalkanların kuyruk acısı, Fener Rum Kilisesi’nin acısını geçmişe benziyor.

Ancak PANDORA’NIN KUTUSU açılmıştır…

Kanunsuzca iç ettiği milletin parasıyla ailesinin ve kendi hayatını idame ettiren KARABULUT’un maceralarını, YOLDAŞLARININ yediği naneleri, dolandırıcı ÇAKMA MEHDİ’nin mide bulandıran hikayesini, JİGOLO BAL PORSUĞUNUN ahlaksızlıklarını ve çok daha fazlasını BELGELERİYLE şaşkınlıkla okumaya devam edeceksiniz.

Ve kutudan çıkanlar bitecek gibi görünmüyor. Maskeleriniz düştü, artık içiniz dışınıza çıkana kadar da kapanmayacaktır.

Yazıyı bitirirken…

Dünyadaki tüm bitkilerin birbirleriyle iletişim halinde olduğu söylenir. Çiçeklere zarar veren KÖTÜ RUHLU insanların KİM OLDUĞUNU dünyanın öbür ucundaki bitkilerin de haber aldığını anlatırlar.

Ve bir fıkrayla bitirelim.

Temel ve Dursun bir gün Amerika’ya yerleşirler. Bir süre yer, içer, eğlenirler. Ne var ki kısa zaman sonra paraları biter. Ne yapacaklarını düşünürlerken akıllarına banka soyma fikri gelir. Hemen hedef seçtikleri bir bankaya giderler. Silah zoruyla kasaların olduğu bölüme girerler. Yerde iki tane kasa vardır.

Temel büyük bir heyecanla kasanın yanına gider. Kasayı açar ve içinden muhallebi çıkar. Çok sorgulamaz ve muhallebiyi afiyetle yer. Ardından para bulmak umuduyla ikinci kasayı açarlar. Bu kasanın içinden de muhallebi çıkar. Bu sefer Dursun muhallebiyi afiyetle yer.

“Allah Allah” derler, “Koskoca bankada para yok. Kasaya da muhallebi koymuşlar.”

Ertesi gün ABD’de manşetler aynen şu şekildedir: “Dünyanın en büyük sperm bankası soyuldu!”

İşte her HAİNLİĞİN ve AHLAKSIZLIĞIN sonu böyledir.   

Yazıyla ilgili BELGE ve FOTOĞRAFLAR:

Akıllarının ve ahlaklarının ritmi bozulmuştu. Yine de mandacılık gibi konularda Mustafa Kemal’e akıl satmaya kalkıyorlar, iş vatan sevdasına gelince de vatan sevmenin ahlakını kimseye bırakmıyorlardı.

Bunlardan biri, adı diğer “kara”yla beraber İzmir Suikasti’ne karışan Kara Vasıf Bey’di. Mustafa Kemal’e yazdığı mektupta açıkça devletin bir şey yapamayacak kadar zayıf olduğunu, başka bir devletin koruması altına girmek gerektiğini anlatıyor ve bunun için de Amerika’yı işaret ediyordu.

Sivas Kongresi’nde de kürsüye çıkınca aynı fikirleri savundu.

Sivas Kongresi’nde dile getirilen mandacılık fikirlerine rağmen Mustafa Kemal’in tam bağımsızlık fikri kazandı. Kara Vasıf ise bilhassa Cumhuriyet Devri’nde Mustafa Kemal’e muhalefetini devam ettirdi. Bir milletin bağımsızlığını başka bir devlete devretme fikrinde yanılmış, yine de haklı çıkana düşmanlığını kesmemişti.

Bir diğer “kara” ise Kara Kemal’di.

İttihatçıların önde gelenlerinden olan Kara Kemal, “Zülüflü Kemal” olarak da tanınırdı. Enver, Talat, Cemal üçlüsünden sonraki en güçlü kişilerden biriydi. Fırkada “Büyük Efendi” olarak Talat Paşa bilinirken ona da “Küçük Efendi” dendi. Kara Kemal daima gölgede kalarak faaliyetlerini yürütmeyi tercih etti.   

Kara Vasıf gibi Kara Kemal’in de adı İzmir Suikasti’ne karıştı. Komplo başarısız olunca polisle çatışmaya girdi. Bir tavuk kümesinin arkasında intihar etti.

Kara Vasıf ise “Kara Vasıf olduğuma bin kere pişmanım!” diyerek davada ısrarla konuşmadı. Beraat etti.

Bu arada bir bilgi daha vereyim. İstanbul’un işgal edildiği günlerde Rauf Bey ve Kara Vasıf; Mustafa Kemal’in ısrarla Ankara’ya çağırmasına olumsuz yanıt vererek İngilizlere teslim olmayı tercih etmişlerdi.

Onları sürgüne gönderildikleri Malta’dan kim kurtardı?

Mustafa Kemal!

Bu anlattıklarımı kıssadan hisse misali okumanızı tavsiye ettikten sonra yolculuğumuza Karabulut’la devam edelim.

Noel Baba’nın torbasını yavaş yavaş açıyoruz.

Önce nerede kaldığımızı hatırlayalım.

29 Aralık 2011’de Uluslararası NOEL BABA BARIŞ KONSEYİ’nin genel kurulu yapıldı. “NOEL BABA BARIŞ KÖYÜ KIBRIS’TA” başlıklı ve bu sözde KONSEY tarafından yaptırıldığını düşündüğüm haberde başkanlığa Muammer KARABULUT getirilirken yönetim kurulunda Sevgi ERENEROL, Aşkın TARINÇ, Mediha ÖZPARLAK ve Murat Ali SAKAL’ın yer aldığı yazıyor.[1]

Bir Türk ve Kemalist olarak eğer benim üye olacağım bir konsey olsaydı, adı “Dede Korkut” olurdu. Adımın geçip de rahatsız olacağım bir yer hiçbir zaman olmadı. Hiçbir zaman NOEL BABA BARIŞ KONSEYİ üyesi de olmadığım için bu üyeleri ben seçmedim. Adının geçmesinden rahatsız olan veya yönetim kurulunda yer aldığını kabul etmeyen varsa sorununu Muammer Karabulut’la çözsün.

Dinlerarası diyalogun dünyadaki temsilcilerinden biri Moon tarikatının lideri Sun Myung Moon’du. Moon’un yüzsüz ve sırıtkan suratında SEVGİ ve BARIŞ maskesi vardı ama vergi kaçırmadan, dolandırıcılıktan, tacizden, tecavüzden sabıkası da vardı.

Moon’un Türkiye şubesinin FETÖ olduğunu biliyoruz. FETÖ’cülerin türlü maskeler altında faaliyetler gösterdiklerini, DİNLERARASI DİYALOG ayaklarıyla sevgi ve barış maskesi takarak DARBE, DEVLET DÜŞMANLIĞI, TECAVÜZ, SİLAHLI KUVVETLERE KOMPLO kurmak dahil her türlü ahlaksızlığı yaptıklarını da biliyoruz.

Alnında dolandırıcılığın kara lekesi parlayan bir yüz, bu lekeyi gizlemek için sevgi ve barış maskesi takacaktır. Gerçekte sevgi, barış hikayedir. Aslolan büyük bir organizasyon kurmak, her yere girip çıkmak, insanların sevdiği türden İFTİRA VE KOMPLOLAR uydurarak belli bir kitleye önderlik etmek, siyasi bağlantılar kurarak ihaleler alabilmektir.

Bizim Noel Babacılar da aynen böyledir.

Günlerdir 5G Virüs News üstünden Simon Aykut isimli bir Türk vatandaşına, KKTC’de yabancılara mülk sattığı gerekçesiyle saldırıyorlar. Simon gibi Yahudi kökenli olsun olmasın birçok Türk vatandaşı ve KKTC vatandaşı da aynı işi yapıyor. İşte bu yazıların çıkış noktası olan “Devlet, Simon’dan Korkuyor mu?” paçozluğunda sözü edilen de bu kişidir.

Kendisini Türk olarak tanımlayan Simon Aykut sonradan Türk vatandaşı olmuş biri değildir. Ailesi 600 yıldır Türkiye’de yaşayan bir Türk Yahudi’dir. Bergama doğumludur. Sahibi olduğu şirket de Platform’un iddia ettiği gibi İsrail’de değil, Türkiye’dedir. İsrail’de hiçbir zaman şirketi olmamış da. Mesela KKTC’de iş yapan Türk vatandaşı Dani de Simon’la aynı işi yapıyor. Ayrıca bunlardan başka Noyanlar İnşaat var ve bunları çoğaltabiliriz ama konumuz bu değil şimdilik.

Bu kafaya bakarsak şarkıcı LİNET’i de lanetlemeleri gerekiyor ki onun şarkılarını en çok da kendileri dinliyorlardır. MASONLARIN bir sözü ve ilkesi vardır: İSİMLER SEMBOLDÜR, HERKES BİZE HİZMET EDER!

KKTC DEVLETİ’ni yıpratmak ve mühürlenen kaçak inşaatlarına izin koparabilmek için burada Simon da KARABULUT ve avenesi için bir semboldür. Yani demem o ki Simon’un omzundan KKTC hedef alınarak rastgele ateş edilmektedir.

Simon Aykut’u yazarken insan bir şeyi daha anlıyor: Memleketin Yahudileri bile garibanmış. Öyle olmasa Muammer KARABULUT’UN başkanı olduğu ve Sevgi ERENEROL’un yönetim kurulu üyesi olduğu NOEL BABA BARIŞ KONSEYİ’nin Noel Babaları nasıl LİONS’a, LGBT savunucusu rahibeye, usulsüz çekiliş bileti sattığını itiraf eden Yahudi’ye ödül verdilerse Simon Aykut’a da ödül verirlerdi.

Ama onlar Yahudiliğin insanlarda çağrıştırdığı anlamların arkasına saklanarak inşaatta çalıştırmak için Mersin’den getirdikleri ve KKTC Devleti tarafından suçüstü yapılan kaçak işçileri, KAÇAK İNŞAAT nedeniyle Noel Baba Barış Köyü’ne vurulan mührü gizlemeye, bu da yetmiyormuş gibi üstüne sözde projeyi de Simon üzerinden devlete saldırarak devam ettirmeye çalışıyorlar.

Dolaylı yoldan şunu söylüyorlar: Yahudi Simon’a var da bize yok mu?

Yahudi olsun olmasın Simon’la aynı işi yapan bir sürü adam varken neden Simon da Simon diye tutturduklarını bir düşünün.

Bu ‘’SEVGİ’’ ve ‘’BARIŞ’’ düşkünü insanların neler yaptıklarına dair, gözlerinize inanamayacağınız BELGELERİ bir sonraki yazımda açıklayacağım. Şimdilik neleri anlatacağımızla ilgili fragman verelim.

“İster inanın ister inanmayın” ama eşine eziyet eden, kadına silah çeken paçozların, Basın Sözcüsü’nün,  GÖRME ENGELLİLLERE YARDIM adı altında vurgun yapanların, belediye başkanlığına aday olup sürekli para ticareti yapmaya çalışan şizofrenlerin, sözüm ona öğretim üyeliğinden bitcoinciliğe soyunanların, Mustafa Kemal’in askeri olmakla övünürken Türk ordusuna ve devlete ağız dolusu küfür edenlerin nasıl olup da FETÖ’CÜ cemaatlerin kucağında bir araya geldiklerini ve ne haltlar çevirdiklerini göreceksiniz!

Noel Baba Barış Köyü için Kıbrıs ve Antalya’da talep edilen yerlerin sit alanlarına nasıl denk geldiğini, Simon diye tuttururken KKTC’deki vatandaşların sözde köy projesi aleyhine eylem yaptıklarını yazacağım.

Kaçak işçi çalıştırarak, Noel Baba Derneği’nin parasını zimmetine geçirerek barış getirmeye çalışan (!) Muammer Karabulut’un bilinmeyen hikayelerini yazmaya devam edeceğim.

Noel Baba’nın torbasında daha neler neler var. Hepsini yazacağım.

Şarabınızdan bir yudum daha alın. Artık istediğiniz ilahiyi veya şarkıyı dinlemekte özgürsünüz.

Noel Baba’nın torbası yırtıldı ve Pandora’nın kutusu açıldı.

[1] https://www.lidergazete.com/noel-baba-baris-koyu-kibris-ta-amp19755.htm

İşte böyle dönemler en duygusal dönemlerdir, dolayısıyla vatansever kimselerin gözünü açık tutması gereken dönemler de bu dönemlerdir. Duygunun en yoğun olduğu an, insan aklının kör olduğu andır.

Ancak Mustafa Kemal aklı uyumaz.

Milli Mücadele için samimiyetle çalışan Hint Müslümanlarının arasına karışmış bir adam, Mustafa Kemal’le tanıştırıldı. Ebedi Başkomutan ona sıcak yaklaşmadı. Soğuk davrandı ve kendisini uğurladıktan sonra kendisine bu tavrın nedeni hayretle soruldu. Ancak cevap ve cevabın haklılığı daha hayret vericiydi. Mustafa Kemal, Mustafa Sagir için şunu söylüyordu:

“Casustur, casus!”

Gerçekten de Sagir, Afganistan’dan Avrupa’ya kadar pek çok ülkede bağımsızlık yanlısı öğrencileri fişleyen, liderlerin arkasından iş çeviren ve suikast düzenleyen bir haindi. Henüz yedi yaşında keşfedilip yetiştirilmiş biriydi.

Mustafa Kemal adaleti asla ayrım yapmadı çünkü sorumluluk büyüktü. İngiliz emperyalizmine hizmet etmeye çocuk yaşta gönüllü olup özel yetiştirilen Sagir, mahkemede yargılanıp idam edildi.

Ancak sosyal medyada karşılaştığım bir haber bana bir kez daha gösterdi ki yeni Mustafa Sagirler, vatanseverlerin arasında dolanmaktadır.

Twitter tarafından önüme düşürülen “5G Virüs News-Platformu”nun bir paylaşımı ve sonrasında sayfalarında yaptığım inceleme ve sonrasında yaptığım araştırma, beni Türkiye’den başlayıp Avustralya’ya ve oradan Amerika’ya uzanan bir yolculuğa çıkardı.

Yolculuğumun adını da “Noel Baba Gezisi” koymaya karar verdim. Sonraki yazılarımda neden bu ifadeyi kullandığımı daha iyi anlayacaksınız.

Beni araştırmaya iten şey, büyük harflerle yazdıkları “Devlet Simon’dan Korkuyor mu?” paylaşımı oldu.

Kafası çalışan bir adam bu paylaşımın niye yapıldığını bilir. Anlatacağız.

Başka bir paylaşımda “Tek dünya sapkınlığının önündeki en büyük engel ulus devletleridir.” vurgulu bir paylaşım var. Var mı aramızda buna itirazı olan?

Var ama bizim aramızda değil. İtirazı olanın adı kendi sitelerinin künyesinde yazıyor. Anlatacağız.

Ulusalcı geçinip Kıbrıs’a kurmaya çalıştıkları (veya kuruyormuş gibi yaptıkları) her zerresiyle diyalogçuluk köyü olan Noel Baba köyünü anlatacağız.

Ergenekon’da bir görünüp bir kaybolan sözde mağdurların, kendi kendine efsane komutan damgası vuran ahlaksızların, her partiye girip çıkan sözde iş insanlarının ne olduğunu anlatacağız.

Bu yazıların sonunda Türk çocukları şunu anlayacaktır: Vatana hizmet edip karşılığını beklemeyenler ve yapılan hizmeti unutanlar Mustafa Kemal’in askeridir. Parmağı kanasa vatana hizmet sayıp karşılığını bekleyenler paralı askerdir.

Hepsini anlatacağız.

Ama daha önce anlattığım ve hatırlatmak istediğim bir hikayeyle “giriş”i yapalım.

“Orta Çağ Avrupa’sında, büyük şehirlerden birinde terk edilmiş bir bina varmış. Bir rahip bu şehre geldiği zaman terk edilmiş binayı görmüş. Eskiden birçok rahibin kaldığı binaya korkudan kimse yaklaşmıyormuş. Meğer iblis vaktiyle bu binaya yerleşmiş. Her gün din adamlarının dairesine gider, domuz ve tavuk sesleri çıkararak zavallıları korkuturmuş. Yeni rahip kendisini uyaranlara aldırmaksızın bu binaya yerleşmiş. Derken akşam olmuş; iblis, tavuk ve domuz sesleri çıkarmaya başlamış. Ne yaparsa yapsın ne tuhaf hâllere girerse girsin rahip korkmuyormuş. Çaresizlik içinde rahibin karşısına çıkmış. Rahip, iblise “Tanrı’ya olan düşmanlığın yüzünden ne hâllere düştün. Domuz gibi viyaklıyorsun, tavuk gibi gıdaklıyorsun.” demiş.

Tanrı’yla savaşmayın. Kazanamayacağınız gibi hâlden hâle düşersiniz.”

Devleti Yahudi bir müteahhitle yarıştıracak kadar paçoz zihniyetinizi ortaya koymuşsunuz.

Demek devlet korkuyor, öyle mi?

Öyleyse arkanıza yaslanın, “Jingle Bells” şarkısı eşliğinde şarabınızdan bir yudum alın, aynada kendinize bakmaya hazırlanın.

Yolculuğa çıkma sırası sizde. Hazır mısınız?

(Devamı geliyor.)