Fransa bu ülkelerden çekildiği için vahşi Afrikalılar birbirine mi girmişti? Yoksa darbelerin arkasında Fransa mı vardı?

Enyan, Fransız sömürgeciliğine karşı çıkan veya çıkmaya yeltenen liderlerin başlarına gelenleri de yazmış. Bizim ülkemizde insan haklarını, azınlıkları, ana dil meselesini ve daha nice konuyu yakından takip eden Fransızlar, Afrika’da da epey demokratik (!) işler yapıyorlar. Yapıyorlar, diyorum çünkü başta Fransa olmak üzere emperyalist devletler Afrika’dan el çekmiş değil.

Ruanda, 1994…

Enyan’ın yazdıklarını özetleyelim…

Mesela Ahmed Sekou Toure, Gine’nin bağımsızlık mücadelesini başlatınca onları insaniyet namına sömüren ve onlara medeniyet götüren Fransız hükümeti bu hadsizliği hemen cezalandırdı: Gine’den çekilirken Fransa’dan talimat alan Fransız yerleşimciler, ülkede her yeri talan ettiler. İlaçlara kadar birçok şeyi imha ettiler.

Sylvanus Olympio, Togo’nun bağımsız ilk cumhurbaşkanıydı. Fransızları yatıştırmak için onlara ülkesinin gelirinin %40’ını insaniyet namına kurulan koloninin borcu olarak ödüyordu. Ne var ki bu durum ülkesinin belini büküyordu. Olympio, bu duruma neden olan Fransa tarafından kurulmuş olan mali sistemden çıkmak, kendi para birimini oluşturmak istedi.

Ülkemizin ulus devlet olmasını içine sindiremeyen demokratik Fransa, desteklediği bir grup paralı askerin lideri Etienne Gnassingbe’ye Olympio’yu idam ettirdi. Gnassingbe bu müthiş hizmetinin karşılığını 612 doları cebe indirerek aldı.

Mali’de Modibo Keita da Olympio’nun yaptığını yapmaya kalktı. Demokratik Fransa tarafından darbeyle indirildi. Orta Afrika’da David Dacko’yu deviren kişi, Fransız paralı asker olan Jean-Bedel Bokassa idi. Burkina Faso’da Maurice Yameogo’yu darbeyle indiren kişi ise Cezayir’de kendi ülkesinin bağımsızlık savaşına karşı mücadele etmiş olan Aboubacar Sangoule Lamizana da eski bir Fransız paralı askeri idi.

Bu darbe ve siyasi cinayetlerin çok daha fazlasına imza atmış demokratik Fransa… Her defasında sömürge sistemine dokunulmak istenmiş.

ABD’nin Kaddafi’ye yaptığını her defasında diğer Afrika ülkelerine uygulamış. Ta ki Rusya ve Çin, Afrika’da sahaya inene kadar…

Bugün Fransızlara tabiri caizse posta koyan İbrahim Traore’den çok önce, Thomas Sankara da Burkina Faso’da emperyalistlere karşı mücadeleye girişmişti. Fransızlar onu da en yakın arkadaşına öldürtmüştü. Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nin başkanı Patrice Lumumba’yı asit çukuruna attılar. Sebebi basitti: Anti-emperyalistti ve Fransızları istemiyordu.

Thomas Sankara…

Patrice Lumumba…

Say say bitmez.

Bu satırların yazıldığı gece Afrika’da gerilim artıyor. Bakalım bu sefer gerçek bir anti-emperyalist fırtına kopacak mı?

İnsaniyet namına sömürülen Afrika’da insanlık kazanabilecek mi?

Göreceğiz.

Ülkemizde, Batılı emperyalistlerin ulus devlet yapısına, Mustafa Kemal’in prensiplerine, Türklüğe karşı düşmanlığını insaniyet maskesi altına saklamaya çalışanlarınsa kimler için dua ettiklerini çok iyi biliyoruz.

Her konuda olduğu gibi akıl sağlığını yitirmemiş kimseler gerçek amaç doğrultusunda mücadele edeceklerinden azınlıkta kalacaklardır. Her konuda olduğu gibi fanatikler ve menfaatperestler yalan yanlış söylemlerle aklı mantığı küçümseyecekler, aklını yitirmiş olan kitleleri itaat altına alacaklardır.

Ne var ki nitelik, niceliği yenmek zorundadır. Nicelik acılar yaşatabilir ama geleceği her zaman nitelik inşa eder. Bu yüzden akıl ve bilim yolunda olmak gerekir. Mustafa Kemal Atatürk’ün, yıkılmış bir ülkede enkaz altında bırakılmış eğitim ve bilim yolunda yaptığı inkılaplar bize her miras hem de ülküdür. Bunları korumaksa en önemli vazifelerimizdendir.

Din uğruna çocuk satanlar, din uğruna kadınların yüzüne kezzap atanlar, din uğruna kafa kesenler, din uğruna kol kesenler, din uğruna ağız dikenler, din uğruna köle pazarı kuranlar, din uğruna dünyayı cehenneme çevirenler… İşte bunlar “şeytan” kavramına ilham olanlardır. Gerçekte bir şeytan varsa şeytan onlara ilham veren değil onlardan ilham alandır. Şeytanı yaşatan bir şey varsa o da din uğruna yapılan talan ve soygundur.

Din uğruna vatana ve devlete ihanet edenler vardır. Din uğruna devleti soyanlar vardır. Onlar için kendilerine her şey mübahtır. Kendilerine mübah olan, itaat etmeye mecbur toplum için günahtır. Haram saltanatı böyle kurulur. Devletin malı talan edilir; vatan toprağı peşkeş çekilir; özgürlüğe darbe vurulur; orduya kumpas kurulur… Haram saltanatı var edenler işte bunlar ve daha fazlasıdır.

İnsan olan vatanına ihanet etmez.

İnsan olan yetimin hakkını çalmaz.

İnsan olan çocukları köle yapmaz.

İnsan olan sadistçe adam öldürüp Tanrı’nın arkasına saklanmaz.

İnsan olan kendi milletine silah çekmez. Hele bunu milletin silahını millete doğrultarak yapmaz!

Bunları yapanlar insan bile olamayacaklarına göre Türk olmaları imkânsızdır. Bu millete, bu vatana, bu devlete aidiyet duymayanların her şeyi yapmaları mümkündür. Tanrı inancının arkasına saklanan, kendi milletine tepeden bakan ve onları dinsiz ilan eden anlayış dünyanın her yerinde vardır ama hiçbirine güvenilmez, hiçbirine de itibar edilemez.

Bu anlayış millî güvenlik sorunudur. Bunu tekrar vurguluyorum ve sormak istiyorum: Kurucularının İslamî devlet projeleri geliştirdikleri ve anayasal suç işledikleri ortadayken SADAT’ın bir millî güvenlik sorunu olarak ülkenin göbeğinde varlık göstermesine kim müsaade ediyor?