“Putin Ukrayna’ya Karşı Savaşı Kazanıyor” başlıklı makalede Avrupa ve Amerika yaptırımları sonrası Rusya’nın ekonomisinin sadece %8 küçüldüğü, enflasyonun %13 seviyesine geldiği gerçeğine dikkat çekilirken Avrupa’nın son 40 yılın en büyük enflasyon patlamalarını yaşadığı anlatılıyor. Amerika’da yayın yapan Business İnsider, kaybedenin ve balonu patlayanın ABD olduğuna değindi.

Avrupa ve Amerika hedef aldığı ülkeleri neyle vurmak istiyorsa mutlaka onunla vurulacaktır. “Rusya balonu patladı” derken kendi yayın organlarının “balonumuz patladı” demesi de Suriye meselesi gibi Ukrayna-Rusya savaşının gündemden düşürülmesi de bunun işaretlerindendir.

Konumuz başka…

Türkiye, Ukrayna-Rusya savaşında iki taraftan da vazgeçmeyeceğini beyan etti. Savaşa girmesi için kurulan tuzaklara düşmedi. Bu, doğru bir politikaydı. Aksi bir durumda kendi egemenliğimiz Ukrayna’nın egemenliğinden daha büyük tehlikelerle karşı karşıya kalacaktı. Kimi ruhsuzlar Montrö’yü bile tartışmaya kalkmışlardı da bekledikleri ortamı bulamayıp tepki alınca suspus olmuşlardı.

Ancak…

Türk devleti Ukrayna-Rusya savaşına girmeyerek nasıl egemenliğini tehlikeye atmadıysa memlekete hükümet edenler Batı ile hareket ettikleri için onların sorumluluğunda olan enflasyon da Avrupa ile birlikte patladı.

Tarih derslerinin klişesidir: “İyi savaştık ama Almanya kaybedince biz de kaybettik.”

Bana bu gerçeği düşündüren şey Sayın Numan Kurtulmuş’un ekonomiye dair tuhaf açıklamaları oldu. Kurtulmuş, “Maalesef eskiden Türk parası çok değerliydi” dedi. Ona göre Türk parasının değerli olması olağanüstü bir ihracat ortaya çıkarıyormuş.

Kurtulmuş’un ifadelerinden birkaç bölüm:

“Enerji fiyatlarındaki olağanüstü fiyat artışları, buna bağlı olarak lojistikte ciddi fiyat artışlarının ortaya çıkmış olması, endüstriyel ve değerli metallerin son bir yıllık süre içerisinde olağanüstü yüksek seyretmesi bütün dünya ekonomilerini derinden sarstı.

Ayrıca Rusya-Ukrayna arasındaki savaş dolayısıyla özellikle gıda alanında bazı gıda rotalarının kısıtlanması, gıda alanında bazı gıda fiyatlarında da ciddi bir küresel fiyat artışına neden oldu. Bu emtia fiyatlarındaki artışlar da ülke ekonomilerinin hepsine etki etmiş oldu.”

Dünya yüküyle yaptırım yiyen Rusya bizden daha iyi durumda… Patlayan enflasyon bizde ve Avrupa’da…

İşin gerçeği şudur: Mevcut hükümet daima ve inatla yanlış tarafta kalmayı tercih etmiştir. Bunların Türk ekonomisine yükü oldukça ağırdır ve bugünkü durumda Kurtulmuş’un, “EYT’leri gündeme alırız”, “Temmuz ayında asgariyi yükseltmek için çalışıyoruz” gibi açıklamaları ne gerçekçidir ne de samimidir. Israrla yanlış yoldan giderek doğru olan hiçbir istikamete varılamaz.

İktidar içinden çıkılmaz bir döngünün içindedir. Maaşa zam yapsa fiyatlar patlıyor. Ayrıca maaş ödedikleri arasındaki denge bozuk ve mantıksız oluyor. Ev alımları için faizle oynasa ev fiyatları arşa çıkıyor. Ekonomi berbat durumda ama ısrarla ve ne hikmetse sınırları kapatmıyor. Liyakat ve demokrasi konusunda “tek adam” mantığıyla hareket etmeye de mecbur hissediyor.

Bir siyasi iktidar, iktidarda kalmak için neden yanlış yapmakta ısrar eder ki?

Ve ısrarla yanlış yaparak hangi amaca varılır ki?

Pekiyi… Bunu o siyasetçi bilmiyor muydu?

Bal gibi biliyordu.

Kendisi mantıksız bir şey söylediğini bilmiyor muydu?

Bal gibi biliyordu.

Mesele mantıksızlık, yüzsüzlük meselesi değildir. Mesele “hükmetme” meselesidir.

Yıllardır her yetkiyi aldılar. Her yetki yetmiyor, gördüler.

Yalanın hüküm sürmesi için iki şey gerekir: Cehalet ve yoksulluk.

Cahilin duygusu, fakirin umudu mutlak hakimlerin bir numaralı sömürü hedefidir. Cahil bir adam kime kurşun sıktığını bilemez. Cahil bir adam kime hizmet ettiğini bilemez. Cahil bir adamın sevgisi sevdiğini öldürür. Cahil bir adamın özlemi uçurumlar yaratır. Cahil bir adamın vatan sevgisi vatan böler.

Ve cahil bir adamın davası haksızlığa uğrayanları kendisiyle beraber sindirmek davasıdır.

Fakir bir insan umudunu korumak için duyduğu her yalana inanır. Avuntuya ihtiyacı vardır. Her zaman “Bana yalanlar söyle” der durur. Yalandan umut doğmaz, yalandan hayal kırıklıkları doğar. Fakir insan “Biri bir hadis uydursa da hurmaya, hırkaya talim etsek” der.

Fakir insanın bunları söylemesi için korkmuş ve sinmiş olması gerekir. Tarih boyunca böyle olmuştur ama bugün böyle olması bir insanlık ayıbıdır.

Eğitimle büyüyen, eğitimle olgunlaşan bir toplumda “Onlar seçkin, onlar kutsal, o yüzden lüks içinde yaşamalılar” anlayışı hüküm sürmez. Eğitimle büyüyen, eğitimle olgunlaşan bir toplumda “Çalıyorsa da kutsal bir amaç için çalıyor” anlayışı hüküm sürmez. Eğitimli insanların oluşturduğu toplumlar korkak olmaz, dolayısıyla sinmez.

Türklüğünü bilen Türk de sinmez. Vatanını seven bir kimse menfaatperest olup susmaz.

Giden ülkenin geleceğiyse fertlerin geleceği olmaz.

Ekmek bulamıyorsan pasta yiyemezsin. Artık simit de alamazsın.

Pekiyi… Doğru soru nedir?

“Bugün yarım simit kaç para oldu” sorusu mu?

“Güzel ülkemde neden yarım simit satılıyor” sorusu mu?

İstatistiklere göre BMW’ler yarım satılmıyormuş. Tam donanımlı BMW alımında birinci sıradaymışız. Asgari ücret ise yarım simite yetiyor. Şimdilik…

Ne zamana kadar yetecek?

Korku ve sinmişlik hüküm sürdükçe böyle devam eder.

Ne demişti, Victor Hugo?

“Zalimlerin çarkları cahillerin çalışmayan kafalarıyla döner.”