Bir sabah uyanıp hayatınızın bir yalan üzerine kurulu olduğunu keşfediyorsunuz… Bunu Hayal edebiliyor musunuz? Çoğu insan için bu, kâbus gibi bir senaryodan farksızdır. Ancak gerçek şu ki doğru olduğunu zannettiğiniz pek çok şey, Kemalist ve vatansever olduğuna inandığınız insanların size oynadığı bir tiyatrodan ibaret olabilir.  Suriye’deki olayları ve hüsrana uğramış insanları düşünün.  Vatanseverliğin “yüce sonsuzluk” olduğunu söyleyenlerin, vatan ve millet için “çok çalışmanın” yeterli olduğu ya da özgür iradeye sahip olduğunuz fikri… Ya bunları söyleyenlerin hepsi birer yalanla sizi oyalamışsa?

Bugün, doğru bildiğiniz ve düşünce kalıplarınızı yerle bir edecek bir yolculuğa çıkacağız. Sizi, öğrendiğiniz her şeyin sorgulanabilir olduğu bir dünyaya götüreceğim. Kendinizi rahat hissetmek mi? Boş verin. Çünkü burada sizi sadece rahatsız edici sorular ve zihninizi altüst edecek cevaplar bekliyor.

Kimler hangi maskelere bürünmüş?

Kim, kiminle ne için birlikteymiş?

Gerçeklik algılarının çöküşüne hoş geldiniz!

Buyrun başlıyoruz.

Bir sonraki yazımı yazmadan önce Eftim’in yolunun kesiştiği isimleri tekrar özetleyeceğim. Bilhassa Suriye’deki gelişmelerden sonra önem kazanan dincilik meselesi nedeniyle Namık Kemal Zeybek’i yazmış, içerideki cepheye dikkat etmek gerektiğini belirtmiştim. Şimdi o cepheyi daha da sağlamlaştırmak için Eftim’in arkadaşlarını hatırlatacağım. Bir sonraki yazımda ise tarihi çarpıtan bir başka yalanı çürüteceğim.

Öncesinde şu notu düşmek istiyorum: Kişilerin etnik kökeni, mezhebi, dini veya ideolojik görüşlerini bahane ederek toplumsal düzeni bozanlar, kendi kanuna aykırı hareketlerini başkalarının zararlı görüşleriyle meşrulaştırmaya çalışanlar, Suriye ve Irak gibi ülkelerin ulus kimliklerini ve aidiyet duygularını yok ederek parçalanmasına neden oldular. Bu bakımdan Türkiye’nin kuruluş felsefesini, cumhuriyeti, demokrasiyi, laikliği idrak etmenin hiç olmadığı kadar önemli olduğu noktadayız.

Türk’ün cumhuriyetine ve Mustafa Kemal’ine karşı yaratılan kini bilemek için milliyetçilik maskesi takanların, laikmiş gibi yapanların bu gerçeği iyi anlamaları gerekir.

Konumuza geçiyorum.

Prokobiyos Lazaridis, İkonium psikoposuydu. Papa Eftim’in “Teoman Ergene” mahlasıyla yarattığı kurgu tarih kitabı “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları” kitabında ve yine “Anadolu’da Ortodoksluk Sadası”nda yayımlandığı üzere Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği oldu.

Daha önce yazdığım gibi Eftim’in Kayseri’ye getirdiği papazlardan Prokobiyos, Meletiyos ve Yervasiyos Türk Ortodoks olmaya pek gönüllü değillerdi. Eftim bunu kitabında kişisel meselelerden kaynaklı ihtilaf şeklinde yansıtıyor.

Zaten çok defa değindiğim gibi Eftim’in bu tip tarihi ve olayları çarpıtması yüzünden Mustafa Kemal zan altında bırakılıyor.

Örneğin, mübadele konusunda kapı kapı gezip Rum Ortodokslara “Türk’üz deyin, kalın.” demesine rağmen ne Ankara ne de Ortodokslar bu çağrıya itibar etti.

Ne demişti Zincidereli Çalıkoğlu,

“Kapadokyalılar mübadeleye tabi tutulduğunda Eftim Efendi’nin teşvikleri ve tavsiyeleri kalplerimizde hiçbir yankı bulamadı. Bizler kendimizi Yunanlılar olarak görüyor ve binlerce yıl öncesinden gelen vicdanımızın sesine itaat ediyorduk. Zenginliklerimizi çiğnedik çünkü Eftim’in vaatlerini kabul etseydik burada kalacaktık. Ancak yerimizde kalıp barbar işgalciyle yaşamaktansa Yunanistan’da yoksul olarak özgür olmayı tercih ettik.”

Bir başka mübadil Serafim Rizos’un Eftim’den bizzat duyduğu “Maksat, Serafim Efendi, köprüyü geçelim.” sözlerini de yazmıştım.

Bunları ne için yazıyorum?

Şunun için yazıyorum: Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği olarak adı geçen Prokobiyos Lazaridis Efendi’nin iki defa tutuklanma olayı vardır ki “Ankara’nın menfaatlerinin bitmesi” gibi bir yalana bağlanır. Bu, ahlaksızlıktır ve hem Mustafa Kemal’e hem de Türk Milletine ihanettir.

Prokobiyos Efendi, Papa Eftim’in ihanet suçuyla yargılanarak idam edilen kuzeni gibi Pontusçu idi. İzmir Metropoliti Hrisostomas’a yakından destek verdi, Konya Ayaklanması’na karıştığı için hapsedildi.

İlginçtir, Konya Ayaklanması’nın lideri olan Delibaş Mehmet’in iddiası da güya Yunan işgaline karşı koymaktı. Ancak Ankara’yı tanımadığını ilan ediyor, Konya’da karışıklık çıkarmaktan çekinmiyordu. Bunu bir kenara not edin, Mustafa Kemal’e karşı olanların ortak özelliğidir bu.

Lazaridis asla Türk olmayı kabul etmedi.

Eftim’in yakın hemşehrisi olan Rum mübadil Papa Neofitos’un kitabından alıntıyı tekrar aktarayım:

“Üç despotlar, sürülmüşler geldiler

Hayli vakit Kayseri’de kaldılar

Papa Eftim’e de cevap verdiler

Türk Ortodoks’u olmayız deyu”

Prokobiyos ve beraberindekilerin “mış” gibi yapmalarına sebep olan şeyse Papa Eftim’in bombalarıydı. Bu konuyla ilgili detayları okumanız için yazımın bağlantısını dipnot bölümüne bırakıyorum.

Papa Eftim’in Atatürk’ün emriyle hareket ettiği iddiasının yalan olduğunu da çok defa yazdım. Bunu zaten kendi kitabının girişinde kendisi de açıkça ifade ediyor.

Atatürk ne bir kilisenin basılmasını ne de Ortodoksların kilise kurmasını değil Eftim kişisine, hiç kimseye emretmemiştir.

Tarih tam tersini söylüyor ancak Ensar Çetin’in “Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi” kitabının son kısmında da olduğu gibi başvuru veya izin belgeleri üstünden Ankara bunu yapmış gibi göstererek algılarımızla oynuyorlar.

Yukarıda da yazdığım gibi tam bu noktada Türk Devletini ve Mustafa Kemal’i, zan altında bırakıyorlar.

“Ankara’nın işi bitti, hata yaptı, Ortodoksları gönderdi.” diyorlar.

Şu birinci gerçektir: Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği olarak adı geçen Prokobiyos, 1923 yılında ikinci kez hem de Kayseri’de hapsedildi ve hapiste öldü.

Şu ikinci gerçektir: Daha önce de yayımladığım üzere¹ Adliye Vekili bizzat Le Petit Parisien’e verdiği mülakatta Papa Eftim’in yetkisini aşan işlere kalkıştığını, Ankara’nın onu uyardığını, Ankara’nın Türk Ortodoks Kilisesi kurmak istediği şaiyalarının asılsız olduğunu ancak kilise kurmak için başvuru olursa konuyu değerlendireceklerini kayda geçirerek Ankara’nın kilise kurduğu yalanına çok önceden deşifre ederek cevap veriyor. Adliye Vekili’nin kızgınlığına şaşırmayın. Ankara’nın hapse attırdığı bir adamı şu veya bu nedenle kilisenin başına geçirip patrik yaparsanız Ankara tabii ki buna kızacaktır.

Şu üçüncü gerçektir: Papa Eftim, mübadelede Ankara’ya muhalefet etti ve Rumlara “Türk’üz deyip kalın.” diye ısrar etti. Rumlar bunu kabul etmedi, zaten küçük bir grubun Ankara’ya yazdığı telgrafa bizzat Atatürk “Anlaşma vardır.” cevabını verdi ve konu kapandı.

Devam ediyorum.

Erenerol ailesinin başta FETÖ’cü Ercan Yavuz ve diğer yazarlara anlattığı üzere dedeleri güya Sivas’ta Atatürk’le tanıştı. Sivas’ta Papa Eftim’in bulunduğuna dair hiçbir belge, kanıt ve tanık yoktur.

Zaten onlar da bu yalanın üstünde fazla tepinemediklerinden olacak, bu sefer Türk-İslam sentezi projesinin uygulayıcısı, FETÖ’nün ve Menzilcilerin yakın dostu olan Namık Kemal Zeybeğin ATA partisinde görev alan Chris Selçuk Erenerol isimli şahıs adını zikrettiği şahsın ihanetten idam edilmiş bir kişi olduğunu bile bilmeden “Dedemi Atatürk’le Keskinli Rıza tanıştırdı.” diye bir laf etti.

Tesadüf olmayacak şekilde, Papa Eftim derlemecisi yazar Ümit Doğan’ın sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda Keskinli Rıza’nın yine kaynak göstermeye gerek duymadan uydurma bilgilerle övüldüğünü hep birlikte görüyoruz:

Bakın, sürekli olarak Mustafa Kemal’i zan altında bırakma durumu var!

Dincilerin bir kısmı Keskinli Rıza’nın asılmasını öne sürerek “İstiklal Madalyalı adam asıldı.” edebiyatı yaparlar. Keskinli Rıza’nın yaptıklarının karşılığının asılmak olduğunu öne sürerler.

Bunun nedeni Eftim ve Karamanlılar konusunda olduğu gibi kaynaksız ya da ezber iddialardır. Doğru olanı yalanla savunmaya kalkmak, doğru olana ihanettir.

Evet, Keskinli Rıza, Şeyh Sait İsyanı’na karşı koymadığı ve karşı koymak için yeterli kuvveti varken bunu yapmadığı için hem de İstiklal Madalyalı olmasına rağmen vatana ihanetten asıldı.

Bu işin “ama”sı, “fakat”ı, “lakin”i yoktur. Görevini ihmal eden veya isyana destek veren asılır. Her asılan gibi Keskinli Rıza’yla ilgili de birçok dramatik hikâye uyduruldu. Önemi yok.

Ne Çerkes Ethem ne de Keskinli Rıza normal isimlerdir ve Mustafa Kemal’le Papa Eftim’in dost oldukları iddiası asla gerçek değildir. Olmayan bir tanışmanın nasıl gerçekleşmiş olabileceğine dair iddialar da elbette uydurmadan ibaret olacaktır.

Gelelim Papa Eftim’in dostu Hamdullah Suphi Tanrıöver’e.

Papa Eftim’in, Tanrıöver’in “Dağ Yolunda” kitabını tavsiye ediyordu. Kitabın kastedilen bölümü “Milliyet Düsturları” idi. Tanrıöver’in 1923’te Ankara Erkek Öğretmen Okulu’nda verilmiş bir konferansta anlattıkları bu bölümde yer alıyor.

Ve Tanrıöver burada Fener Rum Kilisesi için olumsuz ifadeler kullanıyor, Fener’in Osmanlı ve Balkanlarda yaşayan Hristiyanları Bizans hayaliyle idaresi altına almak istediğini anlatıyor. Fener’in tüm yaptıklarına karşın verilen mücadeleye dair örnek verdiği isim ise Pezi adındaki bir Bulgar papazı.

Nasıl ki Mustafa Kemal “Nutuk”ta bahsetmiyorsa ve nasıl ki Cevat Abbas Gürer’in, Salih Bozok’un, Ruşen Eşref Ünaydın’ın, Falih Rıfkı Atay’ın anılarında yer almıyorsa Tanrıöver’in anlattıklarında da Papaz Eftim kişisini bulamıyoruz.

Asıl can alıcı soru şudur: Pontusçuluk faaliyetlerini Nutuk’ta ayrıntılarıyla anlatan Mustafa Kemal, sözüm ona Eftim için “bu ülkeye bir ordu kadar hizmet ettiği” ve “Benden daha Türk’tür.” ifadesini kullandıysa böyle birine dolaylı da olsa atıfta bulunmadan geçebilir miydi?

Tarih yazdığını zanneden yazarlar, tez hazırlayan akademisyenler ki bu tezleri kabul eden üniversiteler ve bu tezler çöptür, araştırma yaptığını zanneden sözüm ona araştırmacılar; yaratılışındaki eşsizliği Türklüğünde bulan, bir milleti esaretten kurtarmış ve devlet kurmuş bir deha lidere böyle sözleri yakıştırırken hiç mi vicdanınız sızlamadı, hiç mi utanmadınız?

En yakın dostlarınızı geçtik, kendinizi bile gerçekmiş gibi anlatıp aldattığınız yalanların bir gün ortaya çıkacağını hiç mi düşünmediniz?

Tekrar Tanrıöver’e dönelim.

Tanrıöver, ABD’nin Fener’e patrik olarak atadığı Athenagoras’la Amerika’da tanıştı. Kendisine büyük bir hayranlık duydu. Öyle ki Athenagoras Fener kilisesinde göreve başladığında da onunla gizli gizli mektuplaştı. Athenagoras ona imzalı fotoğrafını gönderdi.

Ayrıca Athenagoras hakkında şu yazıyı yazıyordu:

Bu hayranlık boşa değildi.

Özel kalemi olan Mustafa Baydar’ın “Her zaman eskiyi özlerdi.” dediği Tanrıöver hem Cerrahi tarikatına mensuptu hem de dinlerarası diyalogcuların en başında geliyordu.

Komünizmi bahane ederek memlekete emperyalizmi sokanlar, o zamanlar dinlerarası tesanüt dedikleri diyalogculuğun temellerini atmayı da ihmal etmediler. Ne diyordu Tanrıöver: “…Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Hamdullah Suphi, Papa Eftim’in mektup yazarak kanlı ellerini öpmek için yalvardığı, Rum azınlıkları kışkırtmak için kurulan Mavri Mira’nın kurucusu ve Milli Mücadele’nin düşmanı katil Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırladı.

Atatürk’ün ısrarla kapatılmasını istediği Türk Ocaklarında!

Hamdullah Suphi, Mustafa Baydar’a Türk Ocaklarının kapatılmasıyla ilgili “Yavrum, o hiçbir zaman ikinci adam olmayı kabul etmezdi.” diyerek aslında konuyu nasıl çarpıttığını da Mustafa Kemal’e karşı nasıl sinsi bir düşmanlık yaydıklarını da bugün net şekilde görmüş oluyoruz.

Atatürk neden tek adamdır?

Çünkü Hamdullah Suphi gibilerin teslimiyetçi, gerici yobazlığı aradığını, kıyafetlerine rağmen (şimdinin kravat takan HTŞ lideri Golani gibi.) ruhlarında ve ideallerinde sarıklı ve sakallı olduklarını, çoğunun mandacı geçmişlerinden ötürü emperyalist memleketlere meyledeceğini biliyordu.

Türk Ocakları Hamdullah Suphi Tanrıöver’le İstanbul merkezli olarak 1949 yılında faaliyete geçti ve dinlerarası diyalogun kapıları da sonuna kadar açıldı. Yoksa Tanrıöver ve Atatürk arasında “ikinci adamlık” meselesini kıyaslamak bile gülünç olurdu. Mesele budur.

Artık bir tarafta Said-i Kürdi, bir tarafta Amerika’ya dayanan sözde milliyetçiler vardı.

Mustafa Kemal hayatta iken Fener’i eleştiren, tabiri caizse yerin dibine gömen Hamdullah Suphi artık Fener Kilisesi’nin sözde ekümenik patriği ile canciğerdi. Artık Fener’in Osmanlı’dan da eski olduğunu, Bizans’ın bir yadigarı olduğunu söylüyordu.

Daha neler söylemiyordu ki?

Mustafa Baydar’a Laiklik ilkesinin adını anmadan cumhuriyetin temeline saldırıyor ve “Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.” diyor, ne demek istediğini soran muhatabına ise cevap veremiyordu.

Yetmiyor, “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor.

Mustafa Kemal’in kurduğu Cumhuriyet’in ‘Laiklik’ ilkesini kalplerde yıkma çalışması yapıyordu.

“Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diyerek Cerrahi olduğunu açıklıyordu. Cerrahilik ise hatrımıza inkılaplara “köpekleşme” diyen gerici şeyhi getiriyor.

İşte böyle.

Şimdi Eftim’in Athenagoras konusundaki referansının kim olduğunu, Eftim’in de kendisi için neden Tanrıöver’i referans gösterdiğini anladınız mı?

Papa Eftim, “Türk dostu bildiğimiz…” diyordu Athenagoras için. Cihan patriği olarak tanıdığını söylüyordu, mübarek ellerinden öpmeyi ve biat etmeyi, af dilenmeyi ihmal etmiyordu.

Demek ki Athenagoras Türk Ortodoks Kilisesi’ni Eftim’in istediği şartlarda tanısa ne daha sonra Eftim tarafından sözde afaroz edilecek ne de torunları ekümeniklik meselesine bugün aynı şekilde bakabilecekti.

Şunu da sormak zorundayız: Fener Kilisesi, cemaati bile olmayan Türk Ortodoks Kilisesi’ni tanırsa ne olacak? En az Fener kadar ekümeniklik sakızını çiğneyenlerin tavrı değişecek mi?

Dedelerini referans alıyoruz. Cevabı biliyoruz.

Kendilerinin eylemleri de bizi doğruluyor.

Nerede bir dinci varsa onunla beraber geziyorlar.

Namık Kemal Zeybek, Muammer Karabulut gibiler işin maskeli tarafında yer alıyorlar. Biri Türkiye’nin Talabanisi gibi bir oraya bir buraya dönüyor. Bir gün gelir Menzil’i över, bir gün gelir FETÖ’yü över. Gün gelir Özal’ın bakanlığını yapar ve MHP’nin ömrünü tamamladığını söyler. Başka bir gün tekrar MHP’ye katılır ve bir başka gün tekrar ayrılır. DP’li olup gider Adnan Menderes’e demokrasi şehidi der. BBP’ye katılır. Pensilvanya’da başköşeye oturtulur. Kandil duası dinleyince höykürerek aşka geldiği ruh hâlinden TV’lerde şaman kıyafetleriyle boy gösterdiği ruh hâline bürünür.

Ardından çıkıp ATA Partisi diye bir parti kurar. Dediğimiz gibi, Atatürkçülükten ATA değil, gençler ciddiye alıp yanaşmadıklarından ATA Parti.

Ciddiye alan tek genç ise maalesef ciddiye alınacak bir tarafı olmayan fakat her fırsatta Eftim’in torunu olama gayreti gösteren şahıs kendisine yakışan bir sıfatla Chris Selçuk Erenerol oluveriyor. Ne olduğu belirsiz “Çağdaş Devlet İşleri Başkanı” oluyor. Kim bilir, belki de şaman ayinlerinde birlikte çağdaşlık ilhamları alıyorlardır. Belki Zeybek’in Türk istihbaratının başı olduğunu sandığı Hz. Hızır’la Suriye’yi tartışıyorlardır.

Duruma göre cıvadan daha hızlı şekil alanlarda çağdaşlık böyle oluyor demek ki.

Diğer yanda ise nam-ı diğer “Blackbird” var.

Muammer Karabulut Akit’te yazdı. Dostum, dediği Dilipak’la olan ilişkisi için köşesinde yaptığı açıklamayı yazmıştım. Çevresindeki Kemalistlere üstten bakıyor, güya küresel güçlere karşı Dilipak’la mücadele ediyordu. Demek ki Dilipak’ın Atatürk’ün annesine ettiği ahlaksızca iftiralar önemli değildi veya kendisinin midesi de gönlü de hayli genişti.

Demek ki Dilipak’la bir araya geldikleri ve sözüm ona teknolojinin 5G’sine savaş açtıkları, türlü komplo teorileri uydurdukları bir platform olan 5G Virus News isimli platform da bir müddet yazan ve yazılarımızdan sonra başka bir platforma seken Chris Selçuk Erenerol için 5G platformu hayli bilimsel ve çok akademikti!

5G’nin ehemmiyetli insanlarından biri olan Sabahattin İsmail’i de tebrik etmek isterim. Bilmeyenlerin Kuzey Kıbrıs için yanıp tutuşuyor zannettikleri bu şahıslar, CHABAD’ın adamı, İsrail’in vatandaşı, küresel güçlerin yılmaz savunucusu Simon Aykut’u yazıp çizdiler. Güney Kıbrıs’a geçerken Rumlar tarafından tutuklandı. Rumlar, Simon Aykut’un sattığı mülkleri kendilerinin saydıkları için tutukladılar.

Şimdi bir tarafta Rum pasaportu olup Güney Kıbrıs’ta eğlenmeye gidip gelen Sabahattin İsmail var, öteki tarafta Rum tarafına geçtiği gibi tutuklanan ve durumu umutsuz görünen Simon Aykut var.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde çevirdikleri dolaplar ortada duran bu şahıslar nerede durduklarını, KKTC’de neye neden olduklarını, getirisinin ne olacağını hesap edemiyorlar ama lafta küresel güçleri çözüyorlar!

Şimdi şunu söylemek gerekiyor: Ya Güney Kıbrıs küresel güçlere kafa tutabilecek kadar güçlü ya da Sabahattin İsmail, Rum tarafına gidip gelmekteki rahatlığını TMT’li mücahitleri Rumlara ihbar etmesine borçlu.

Muammer Karabulut’un Kıbrıs’ta çevirdiği işleri, “Pandemi nedeniyle gidemedim.” dediği Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinden deport edildiğini, muhbir Sabahattin İsmail’in Türk Ordusuna karşı eylemlerin içinde yer alıp İŞGALCİ diyen geçmişini yazdım.

Tanrıöver’den sonra, yönetiminde Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol’un da olduğu ve Türkiye’de “Dinlerarası Diyalog” toplantısını yapan Noel Baba Barış Konseyi adlı sözde vakfın sözde barış köyü projesini de yazdım. Mühürlü köyün fotoğraflarını, çalıştırdıkları kaçak işçilerle ilgili tutanakları yayımladım.

Bunları neden hatırlatıyorum?

Tarihin her köşesinde yankılanan bir gerçek var: Gaflet, ihanetin habercisidir. İhanet ise yıkımı kaçınılmaz kılar. Bugün Ortadoğu’nun kan ve gözyaşıyla sulanmış topraklarına baktığınızda, bu gerçeğin ne kadar acımasız bir şekilde hüküm sürdüğünü görüyoruz. Irak, Libya, Suriye ve şimdi İran… Rejimin adı ne olursa olsun, en büyük ortak payda, ılımlı İslamcıların iktidara gelmesi ya da bu iktidar oyununa dahil edilmesi olmuştur.

Arap Baharı’nı hatırlayın. Esad’ın Suriye’deki yükselişini durdurmak için cihatçı çetelere akıtılan milyonlarca dolar ve verilen desteği. Daha düne kadar Kaddafi’nin yüzüne gülenlerin, bugün Libya’nın enkazında başkalarının suçlarını aradığını unutmayın. Esad’ın veya Kaddafi’nin yüzüne gülenlerin kameralara yaklanan o gülüşleri ister bilinçli ister rastlantısal olsun, tarihin ironik bir sembolüne dönüştü.

Emperyalizmin oyununu anlamak için Haçlı Seferleri hikâyesinden öteye geçmeliyiz. Bush’un Irak işgali öncesinde Haçlı söylemleriyle yaptığı açıklamalar tabii ki akılda kalsın ama bu yalnızca bir sonuçtu. Nedense her zaman aynı: Ulusları bölen, toprakları parçalayan şey dincilikti. İktidar uğruna cemaat ve tarikatlarla iş tutan siyasal dincilik, kendi topraklarını darülharp ilan edenlerin ihanetiyle beslenerek ulus bilincini kemiren etkisi oldu. Kendi ülkesini “darülharp” ilan eden zihniyet, bu toprakların başına gelen felaketlerin gerçek sorumlusudur.

Peki ya Mustafa Kemal’in çizdiği yola ne oldu? “Mübadele yanlıştı.”, “Laiklik hataydı.” vb. söylemlerle Mustafa Kemal devrimlerine sinsi savaş açanlarla bugün bu yoldan taviz verenlerin vatanseverlerin arasında dolaşmasına izin verilmesi mümkün mü? Unutmayın ki bu gafletin bedeli yalnızca toprak kaybı değil, aynı zamanda ulusun milli onurudur. Seneca, “Yapay olan şeyler çabucak kendi doğalarına döner,” diyor. Bugün bu söz, Orta Doğu’nun yıkılmış kentlerinin yankılarında bir kez daha doğrulanmıyor mu?

Ulusları yıkan iş birlikçiler ve siyasal islamcılar, kendi asıllarına dönecekler. Ancak bu yazıyı okuyanlar, şaşıranlar arasında olmayacak. Tarihten alınacak derslerle maskelilerin maskesini korkmadan, yılmadan düşürmek, hakikatin kendisi kadar değerlidir.

Bir sonraki yazıda, çok önemli belgelerle yalana karşı hakikatin beyannamesinde buluşacağız. O güne kadar, Mustafa Kemal’in ışığında karanlıkları delmeye devam edin.

Esen kalın!

1. https://demiryolculuk.com/2024/09/29/ataturkun-ideallerine-ihanet-cicero-ve-papa-eftimin-gercek-yuzleri/ ︎

“Vendee Savaşı’nı kendimi Katolik yaparak sonlandırdım, kendimi Müslüman yaparak Mısır’a yerleştim, kendimi ultramontanist yaparak İtalya’daki papazların gönlünü kazandım. Eğer bir Yahudi halkını yönetseydim, Süleyman Tapınağı’nı yeniden inşa ederdim.”

Napolyon

Serbest Cumhuriyet Fırkası’nın katıldığı belediye seçimlerinden sonra Mustafa Kemal Atatürk, Genel Sekreteri Hasan Rıza Soyak’a belediye seçimlerini kimin kazandığını sorunca Soyak “Bizim partimiz.” cevabını verdi. Ebedi Başkomutan’ın cevabı netti:

“Hayır, efendim; hiç de öyle değil! Hangi fırkanın kazandığını ben sana söyleyeyim: Kazanan idare fırkasıdır çocuk! Yani jandarma, polis, nahiye müdürü, kaymakam ve valiler… Bunu bilesin.”¹

Serbest Cumhuriyet Fırkası’nın katıldığı seçimlerde Atatürk’ün yansız kalmasından rahatsız olanlar vardı. Tıpkı İnönü gibi Milli Mücadele öncesinde Amerikan mandasını savunan ve ABD Başkanına “…ve çağın peygamberisiniz.” diye mektup yazan Yunus Nadi de yazdığı yazılarda çok ileri gidiyordu.

1 Haziran 1936’da İnönü’nün talimatıyla yayımlanan genelgeye göre İçişleri Bakanı, Parti Genel Sekreteri; illerin valileri, parti il başkanları; denetçiler ise hangi bölgedeyseler o bölgenin denetçileri yapıldı.

Bu adımlara göre devlet ve parti birleştiriliyordu. 1933’te Nazilerin “Parti ve Devlet Birliği Yasası” çıkardığı yasa aynen Türkiye’de uygulanmak isteniyordu.

1936’da Mustafa Kemal Atatürk, düşüncelerine ve uygulamalarına karşı olduğu CHP Genel Sekreteri Recep Peker’i görevden uzaklaştırdı.

Karşı devrimin hücumları 1938’de başladı.

İnönü, Atatürk döneminin gözde bakanları Tevfik Rüştü Aras ve Şükrü Kaya’yı tasfiye ederek yerlerine Refik Saydam ve Şükrü Saraçoğlu’nu getirdi.

İkinci Dünya Savaşı başladığı zaman Türkiye’nin tarafsız kalması ne kadar doğruysa İnönü iktidarının Nazi Almanya’sı lehine tarafsız kalması o kadar yanlıştı. Savaş boyu ABD ve İngiltere gibi ülkelerin uyarılarına karşın Boğaz’dan geçen Alman gemilerinin görmezden gelinmesi gibi işlere imza atılıyordu.

1944 yılına gelindiğinde Hitler’in savaşı kaybedeceği iyiden iyiye anlaşıldı. Yani totaliter rejimler kaybediyor, demokratik rejimler kazanıyordu. Böylece İnönü’nün kıvrak manevralar yapması gerekti.

1944’teki Nihal Atsız-Sabahattin Ali Davası’nın “Irkçılık-Turancılık Davası”na evrilmesini bu doğrultuda okumalısınız.

Atatürk’ün temsil ettiği milli iradenin demokrasi projesinin önünü kesenler, 12 Temmuz 1947’de memleketi hayalini kurdukları gibi gizli Amerikan mandası demek olan Batı’nın sandık demokrasisine teslim ettiler. Atatürk’ün uzaklaştırdığı Amerikancı veya saltanatçılara “yeni dönem” adı altında kucak açan bir iktidar ancak mandacı olabilirdi.

İkinci Dünya Savaşı sürerken Türkiye’ye parmak sallayanlar, savaş bitince kafa sallamaya başladılar.

Türkiye’den istenen onca tavizden biri ise ekümeniklikti.

1946 yılında Fener Rum Kilisesi’nin başına Patrik Maksimos vardı. Ancak o dönemin modası olduğu ve “Türkiye’de Din Oyunları” başlıklı yazımızda anlattığımız üzere Maksimos’un Batı karşıtı olmak -pardon- Komünist olmak gibi bir huyu vardı (!).

Ve demokrasi rüzgarlarının yarattığı etkiden olacak Maksimos birdenbire hastalanıverdi. Sağlık sorunları arttı, makamını terk etmek zorunda kaldı.

Demokrasi Mesihi Truman’ın çağrısına uyan havari Athenagoras, Truman’ın alnından öpüp Türkiye’ye geldi.

Maksimos’tan sonra patrik seçilen Athenagoras Türkiye vatandaşı değildi. Lozan’a aykırı olan bu durum hükümet tarafından hemen ortadan kaldırıldı. O gün iktidarda olan (Demokrat Parti) Adnan Menderes Athenagoras’ı kısa sürede Türk vatandaşı yapıverdi.

“Türkiye’de Din Oyunları” yazımızda ABD’nin Komünizm bahanesiyle tüm dünyada nasıl örgütlendiğini anlattık. Orta Çağ’da misyoner bir düşünce olarak ortaya atılan dinlerarası diyalog, her dinden dinciyi güya Komünizm karşıtlığı maskesiyle yan yana getiriyordu.

Moon tarikatına Uzak Doğu’da böyle bir görev verildiği zaman Dünya Anti Komünist Ligi de bu tarikat tarafından örgütlendi.

Moon tarikatı dinlerarası diyalog adı altında misyonerlik faaliyetini yürütedursun, Türkiye’de de Komünizmle Mücadele Derneği’nin Erzurum temsilciliğinde görev alanlardan biri FETÖ elebaşısı (“İslami terör örgütü uyduruldu, diye zırvalayan koçbaşlarından Mustafa Dönmez ve benzerleri üzülebilir!) Fetullah Gülen’di.

FETÖ ve Moon arasındaki benzerlik yıllardır anlatılır ama olan şey aslında benzerlik değildir, aynılıktır.

O dönemlerde Türkiye’de, ‘uydurduğu hikayelerle kendi sahte kahramanlık tarihini yaratmaya çalışan Papa Eftim kişisine yakınlığıyla bilinenlerden biri Hamdullah Suphi Tanrıöver’di.

Onun da Athenagoras’a yakınlığını, daha 1940’larda dinlerarası diyalog üstüne düşüncelerini, Atatürk hayattayken yerin dibine soktuğu Fener’i Atatürk’ten sonra nasıl yerin dibine soktuğunu “Türkiye’de Din Oyunları” başlıklı yazımızda anlattık.

Ve Tanrıöver’in hayranlık duyduğu Patrik Athenagoras’la Papa VI. Paul 1965’te bir araya gelerek 1054 yılında Katolik ve Ortodoks kiliselerinin aldığı aforoz kararını dinlerarası diyalog kapsamında karşılıklı olarak kaldırdı.

Yeri gelmişken belirtelim: Papa VI. Paul, 3 yıl süren (1962-1965) II. Vatikan Konsili’nin öncüsüydü. Bu Konsil, dinlerarası diyalog adı altında yapılan misyonerlik faaliyetlerini de hızlandıracaktı.

Lozan’a aykırı bir şekilde vatandaş yapılarak patrikliği onaylanan Athenagoras’a, Lozan’da aldığımız mübadele kararına karşı Rumlara giderek “Türk’üz deyin, burada kalın…” diyerek muhalefet eden Papa Eftim kişisi hiç gecikmeden biat edecekti.

Atatürk döneminde gazetelere “Aforozumun kaldırılması gibi bir talebim yoktur.” kabilinden beyanatlarda bulunan Eftim kişisi, yakın arkadaşı Tanrıöver gibi Athenagoras’a hayranlık duyuyor; Cihan patriği diyerek kutsaliyet atfediyordu.

Eftim’in Athenagoras’a biadını açıklayan gazete haberine bakalım:

4 Şubat 1949 tarihli Yeni Sabah gazetesinin haber metnini de aynen aktaralım:

“Papa Eftim, Patrikten af diledi

(Papa Eftim) Athenagoras’a bir telgraf göndermiştir.

Papa Eftim, Athenagoras’a ‘Başbuyurmanımız, Ortodoks cihan patriği (ekümenik) ve papamız’ diye hitab ettikten sonra şimdiye kadar yapılan Patrik seçimlerinin Türk milletinin arzusu hilafına olduğunu belirtmekte ve kendisinin seçiminden Türk milletinin ve temsil ettiği müstakil ortodoks kilisesinin sevinç duyduğunu kaydetmektedir. Papa Eftim, telgrafını şu cümlelerle bitirmektedir:

‘Size biat etmeğe ve kilisede bundan böyle sizin kudsal adınızı anmayı dini borç bilirim. Türk Ortodoks kilisesini tanımanızı ve onu ziyaret ve takdis eylemenizi saygılarımla diler, kutsal ellerinizden öperim.’

Dün bu telgraf hakkında bir arkadaşımız papa Eftimi evinde ziyaret etmiş, Arkadaşımızın sualini papa Eftim şöyle cevaplandırmıştır.

‘- Evet cihan patriği (ekümenik) 1 nci Athenagorasa böyle bir telgraf çektim. Büyük bir Türk dostu olan Athenagoras bizim için kutsal bir varlıktır.

Ona biat etmeği Türk müstakil ortodoks kilisesi adına bir borç bilirim.

Diğer ortodoks kiliselerinin bir kısmı müstakil olduğu gibi Türk ortodoks kilisesi de müstakildir ve bu kilise kanunlara tamamiyle uygundur. Büyük Athenagorasın bizi takdis edeceği günü heyecanla bekliyoruz.’

Fener patrikhanesinin bu talebe karşı nasıl bir vaziyet alacağı ortodoks cemaati arasında merakla beklenmektedir.”

Papa Eftim’in kafa yapısını daha iyi anlayabilmek için haberlerle devam edip analizini yapmaya geçeceğiz.

14 Nisan 1949 tarihli Yeni Sabah gazetesinin haberine bakalım:

İlk sayfa haberi:

“Papa Eftim, yeni Patrikle de anlaşamıyor

Rum ortodoks patriki Athenagorasa Amerikadan yeni geldiği sırada müstakil Türk ortodoks kilisesi başpapazı Eftim kendisine müracaat etmiş ve evvelce verilmiş olan afaroz kararının ref’i ile kilisesinin tanınmasını istemişti.”

Haberin devamı:

“Papa Eftim

Patrik Athenagoras, Eftim’in bu müracaatına karşı, kendisini hususi surette patrikhaneye davet etmiş ve görüşmek istemiştir. Papa Eftim ise Athenagorasın bu davetin bu davetini; hususi mahiyette olduğu için kabul etmemiştir.

Papa Eftim kendi kilisesinin hariç memleketlerdeki gibi dini bakımdan patrikhaneye bağlı, fakat idari bakımdan ‘Türk ortodoks kilisesi’ adı altında müstakil kalmasını istemektedir.”

Durun, hemen yorumlamayın. Sabredin. Başka haberlerimiz de var.

19 Nisan 1949’a geldiğimizde Yeni Sabah gazetesinde “Athenagoras ve Türk Ortodoks Kilisesi” başlıklı bir haber daha görürüz:

Görüldüğü üzere Papa Eftim, kendisinin patrik seçileceği iddialarına karşı Athenagoras’ı ekümenik olarak tanıdıklarını açıklıyor.

Şimdi Atatürk döneminde birkaç gazete haberine bakalım.

Milliyet gazetesinin 23 Şubat 1932 tarihli haberini çok dikkatli okuyun:

“Papa Eftim Fener’le Barıştı mı?

Kiliselerin iadesi temas ile halledilecek bir meseleymiş!

Rumca Metaritmisis gazetesi Papa Eftim efendinin Fener taraftarı ile barıştığını, Patrikhaneyi Ortodoksluğun başı olarak kabul ettiğini, hatta işgal ettiği Kafatyani ve Hristos kiliselerini iadeye karar verdiğini yazıyordu.

Dün bu tahavvül hakkında Papa Eftim efendinin fikrini sorduk. Dedi ki:

– Türk ortodoks cemaatinin istinat ve takip ettiği gaye, memleketin umumi menfaatlerine hizmet etmektir. Halk fırkasının esas programındaki umdeler bizim umdelerimizdir. Fener kilisesinden ayrılması münhasıran teşkilatı itibariledir. Yoksa dini ve mezhebi bir fark yoktur. Her iki kilisenin dini ortodokstur. Ahkamı, ayinleri, merasimi birdir.

İstanbulda intişar eden Rum gazeteleri, Türk ortodokslarının Türk camiası içinde ve Türk vatandaşlığı etrafında ilan ettiği prensipleri, İstanbulda sakin ortodoksların kabul etmiş olduklarını tekrar ediyorlar. Şu halde mefkure ve gayede birleşmiş oluyoruz. (…) Kiliselerin geri verilmesi meselesine gelince, bu da ayrıca temas ile halledilecek bir meseledir.”

1 Ocak 1938 tarihli Akşam gazetesinin “Fener kilisesi ve B. Papa Eftim” başlık haberine bakalım:

Bu haberde ise Papa Eftim, Doğu Ortodoks Kilisesi’ni tamamen benimsemediğini belirtiyor. Yalnız daha sonra “oruntamak” sözcüğünü kullanması dikkat çekicidir. Athenagoras’ı ekümenik papası olarak tanıyan Eftim, bu haberde kendi kilisesinin Doğu Ortodoks Kilisesi’ni oruntadığını söylüyor.

Oruntamak, öz Türkçede temsil etmek anlamına gelir.

Eftim aynı metin içinde iki yere birden tabiri caizse selam çakmayı biliyor. Bir taraftan Fener’le ilgisi olmadığını iddia ederek Ankara’yı, diğer taraftan temsilciliğe vurgu yaparak Fener’i teskin ediyor. Daha önce kendisinin Fener’i işgal sırasında Ankara nezdinde temsilcilik belgesi aldığını yazmıştık. O belgeyi 1935’te evinin duvarında muhafaza ediyordu:

Atatürk zamanında Fener’le hiçbir bağının olmadığını ifade eden Eftim’in 1940’larda Athenagoras Türkiye’ye gelir gelmez ondan af dilemesi, onu kutsal bir şahsiyet olarak gördüğünü söylemesi, üstüne üstlük ekümenik ilan etmesi ne anlama geliyor?

Değerlendirmemizi yapmadan önce, Athenagoras’la da anlaşamayan Eftim’in tekrar Fener’e cephe aldığını görüyoruz. Onu cihan patriği ilan eden, dini önderi olarak gören Eftim istediğini alamayınca bu sefer Athenagoras’ın Türk düşmanı olduğunu hatırlayıveriyor. Milli Mücadele ile ilk atılımını yapan, 1930’larda Atatürk tarafından kenara çektirilen Eftim, Kıbrıs meselesiyle birlikte yeniden ortaya çıkıveriyor.

Buradan itibaren konunun daha iyi anlaşılması için Gustave Le Bon’un “Kitlelerin Psikolojisi” başlıklı eserindeki tespitini aktaralım: “İlk deformasyon, bulaşıcı telkinin özünü oluşturur.”

Sabit fikirli kişiler, gerçeklik algısını yitiren kitleleri oluştururlar. Bu kitleler halüsinasyon görmeye başlar. Halüsinasyon görmeye başladığı anda artık ünlü bir matematikçi ve kunduracı arasında bir fark kalmaz.

Teoman Ergene işte böyle sahneye çıktı. Kendi kendine ekümenik ilan ettiği Athenagoras onu affetseydi böylece daha önce yayımladığımız üzere siyasi nedenlerle işgal ettiğini kabul ettiği kiliseleri sağlama alacaktı. Bu olmayınca Kıbrıs meselesini fırsat bilerek tekrar sahneye çıktı.

1950’de Demokrat Parti iktidara geldi, 1951’de Teoman Ergene doğdu.

Teoman Ergene, “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları” kitabıyla yıllarca sözde akademik çalışmalara, araştırmamacı yazarlara kaynaklık etti.

Teoman Ergene’nin deformasyonu öyle bir halüsinasyona yol açtı ki artık onun yazmadığı şeyler de uydurulmaya başlandı. Erenerol soyadının Atatürk tarafından verildiğini iddia eden de İzmir’de Atatürk’ü karşılamaya gitmediği halde bir belgeselin kesilmiş görüntülerini Papa Eftim’e mâl eden de Ankara’nın talimatıyla kilisesini kurduğunu iddia eden de ortaya çıktı.

Teoman Ergene’yle birlikte Athenagoras’a biat ettiği günleri geride bırakan Eftim, bakın bu sefer Athenagoras’ı nasıl afaroz ediyor:

Bugüne kadarki yazılarımızda hepsine belgelerle cevap verdik. Ankara’nın Fener’le Eftim arasındaki meseleye dair tavrını, Adliye Vekili’nin “Papa Eftim yetkisini aşıyor, kendi kendine papaz atıyor, onu hükümetin politikası konusunda uyardık.” ve “Kilise kurmak istediğimiz haberleri yayıldı.” dediği açıklamalarını, 1923’te kendisinin hükümetin adamı olmayıp Fener’den maaş aldığının vurgulandığı TBMM tutanaklarını yayımladık.

Mezar taşına kadar yazdıkları güya Atatürk’e ait olan “Baba Eftim bu memlekete bir ordu kadar hizmet etmiştir.” şeklindeki uydurma sözü de kendisinin ve ailesinin isim değişikliği meselesini de ele alacağız.

Halüsinasyonu bitirmek için çok daha fazlasıyla devam edeceğiz.

Şimdi sıklıkla vurguladığımız “Hayatta hiçbir şey tesadüf değildir.” sözünü hatırlatarak devam edeceğiz.  

Eftim’in başlattığı deformasyonun devam etmesi, halüsinasyonun sürmesi için çok önemliydi. Onun bıraktığı yerden devam eden çocukları ve torunları, adeta hipnoz halindeki kitlelere telkinde bulunmaya devam ederek Eftim efsanesi üstünden gerçeklik algısına zarar verdiler.

Ne var ki Türk milleti dünya tarihinin dünü, bugünü ve yarını için en büyük gerçektir. Onun da yıkılması mümkün değildir.

Dinlerarası diyalog FETÖ’ye mâl edilse de bu misyonerlik projesini sürdüren koçbaşları vardır. Hamdullah Suphi Tanrıöver’i kamuoyuna sorarsanız Atatürkçü ve Türkçü… Hangi Atatürkçü, hangi Türkçü Athenagoras’ı ululamıştır?

Hangi Atatürkçü, hangi Türkçü bir Perinçek’le, bir Dilipak’la gezen ve Türkiye’nin önündeki engelin Atatürk ilkeleri ve laiklik olduğunu söyleyen Dugin’in gözüne girmeye çalışmıştır?

Hangi Atatürkçü, hangi Türkçü dinlerarası diyalogçularla vakıf kurmuştur?

Aranızda ilk dinlerarası diyalog etkinliğini düzenlemekle övünen biri var mı?

Önceki yazılarımızda yayımladığımız ve kendi kaynaklarından aldığımız görsellere tekrar bakın:

Şurası bir gerçektir: Var olmak için Athenagoras’ı ekümenik olarak tanıyan bir adamın torunları da var olmak için aynı yolu takip edecektir. Bir gün Perinçek’in kanalına çıkan, ertesi gün Türkçülerin dergisine yazan bir zihniyetin tek gayesi şahsi olarak var olabilmektir.

Oysa “Her yerde olan, hiçbir yerde değildir.”

Türkiye’nin Karanlık Dönemi!
Adnan Menderesin Türk vatandaşı yaptığı Athenagoras’tan Eftim’e FETÖ’den Noel Babacılara dinler arası dialog maskesi bir bir düşecek ve her şey daha aydınlık olacaktır!

Başa çıkılamayacak tek Fener, Fenerbahçe’dir. Koçbaşları, tasmalarından kazığına bağlı oldukları ve terör örgütü olduğunu kabul etmediklerini itiraf ettikleri² FETÖ’nün yediği tokattan dolayı bunu iyi bilirler. Rumların Fener’i için Türk milletinin refleksi her daim sağlamdır. Bunun için de gidip Türkiye’yi Rusya’ya şikayet eden şaklabanlara veya kendi kendine tarih kurgulayıp konfor alanı yaratan hipnozculara ihtiyaç yoktur.

Kardinallere, papazlara, koçbaşlarına duyurulur.

Bir sonraki yazımıza kadar esen kalın!

1. Serbest Cumhuriyet Fırka, Mustafa Kemal Atatürk tarafından Fethi Okyar’a kurduruldu. Partinin genel sekreteri ise Nuri Conker’di. Çetin Yetkin, çok partili demokratik hayata geçiş için yakın arkadaşlarını görevlendiren Mustafa Kemal Atatürk’ün bu girişimine İnönü’nün muhalif olduğu sonucuna ulaşmıştır. Bknz. Çetin Yetkin, “Karşıdevrim” Kilit Yayınları. ︎
2. https://www.5gvirusnews.com/yazarlar/cianin-gladyosu-nasil-calisir-2-h1488.html ︎

“Ağaç, sapı kendi dallarından yapılan balta ile kesilir.”

Mustafa Kemal, Nutuk’ta “Bunca yüzyıllarda olduğu gibi bugün de milletlerin bilgisizliğinden ve bağnazlığından yararlanarak binbir türlü siyasi ve kişisel amaç ve çıkar sağlamak için, dini alet ve araç olarak kullanmak girişiminde bulunanların, içeride ve dışarıda varlığı bizi bu konuda söz söylemekten, ne yazık ki, uzak bulundurmuyor. İnsanlıkta, din hakkındaki bilgi ve anlayış, her türlü hurafelerden sıyrılarak gerçek bilim ve tekniğin ışığından arınmış ve mükemmel oluncaya kadar, din oyunu aktörlerine, her yerde tesadüf olunacaktır.” diyor.

Mustafa Kemal zamanın çok ötesinde bir deha olduğunu bu sözleriyle bir kez daha gösteriyor. Çünkü birazdan hep birlikte, din oyunu aktörlerinin Sivas Kongresi sırasında yürürlüğe koyamadıkları Amerikan mandasını Ebedi Başkomutan’ın ölümünden sonra aşamalar hâlinde nasıl hayata geçirdiklerini göreceğiz.

Böylece hiçbir sinsiliğin ortaya çıkmaktan kurtulamayacağını da göreceksiniz.

Bir önceki yazımızda ulus devlet ve laik devlet olamayışımızı Mustafa Kemal’e bağlayan paçozlara cevap verdik. Bu yazımızda da Mustafa Kemal’in yukarıdaki sözlerinden yola çıkarak hatırlatalım: Laiklik, bir milletin tamamı şu veya bu dinden olunca gerekliliğini yitiren bir kavram değildir. Laiklik, irtica zehrinin panzehiridir.

Laikliği birçok dinin bir arada yaşamasını sağlayan bir kavramdan ibaretmiş gibi sunmaya çalışan diyalogçuların gizli misyonerlik oyununu anlatmaya başlayalım.

Dinlerarası diyalog ve ona kaynaklık eden fikirler aslında Haçlı Seferleri ve Batı emperyalizminin yükselişi sırasında birbirinin zıttı olan iki noktaya dayanır.

Birinci nokta, Haçlı Seferleri sırasında İslam coğrafyasında bir türlü başarı elde edilememesi ya da elde edilen başarıların uzun süreli olamamasıdır.

İkinci nokta, Batı emperyalizminin bilhassa Uzak Doğu’da gerçekleştirdiği emperyalist işgallerin kalıcı olmasını sağlamaktır.

İlk noktada 12. yy.a kadar gideriz ve karşımıza Vatikan’daki eski ekollerden olan Fransiskenlerin kurucusu Assisili Francis çıkar. Francis’e göre misyonerler Müslüman ülkelere göç ederlerse İncil’i öğretebilir ve Hristiyan dinini yayabilirlerdi.

Cusalı Nicolas ise günümüz diyalog anlayışına daha yakın bir fikre sahiptir. Fatih’in İstanbul’u fethetmesi üzerine yeni Haçlı seferi planlayan Avrupalı otoritelerin aksine Nicolas, Hristiyanların diğer dinlerin mensuplarıyla barış içinde toplanmalarını istiyordu çünkü onun inancına göre bu toplantıların sonunda diğer dinlerin mensupları Hristiyanlığın doğru olduğunu görüp din değiştireceklerdi.

İkinci noktaya yani 1860’lara gelince dinlerarası diyalogun sistemleşmeye başladığını görürüz. Artık Batı emperyalizmi, Haçlı Seferleri’ndeki güç dengelerini bozup uzak memleketlerde sömürgeciliğe başlar. Uzak Doğu dinleriyle Orta Doğu menşeili Hristiyanlık arasındaki farkları kaldırarak misyonerlik faaliyetlerine hız kazandırmak gerekir.

İlk olarak 1853 yılında Londra’da “İnsancıl Dini Cemiyet” kurulur. Bu cemiyet daha sonra “Hür Dini Cemiyet”e evrilir. Adında da anlaşılacağı üzere tüm üyeleri Mason olan bu cemiyet, daha sonra kurulacak olan “Dünya Dinleri Parlamentosu / Dinlerin Dünya Parlamentosu”, “Etiksel Kültür Kurumu”, “Dünya Misyonerlik Konferansı”, “Dünya Kiliseler Birliği Konseyi”, “Evrensel Hristiyanlığın Birleşimi İçin Kutsal Ruh Cemiyeti” (Birleşim Kilisesi / Moon) gibi oluşumlara da kaynak oldu.

Emperyalizm açısından dikkate değer bir noktadır: “Dünya Dinleri Parlamentosu”, ilk kongrelerine dünyanın birçok yerinden din adamlarını çağırırken Amerikan yerlilerini çağırmamıştır.  

Bir diğer diyalogçu kuruluş olan Birleşim Kilisesi -Türkiye’de bilinen adıyla Moon tarikatı- ve FETÖ arasındaki benzerlikler sıklıkla dile getirilir. Bu kiliseye tekrar değineceğiz.

Bir önceki yazımız “Kripto İhanet ve Kin Kardeşliği”nde mübadelenin, Karabulut gibilerin sinsi ithamlarına karşın, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda çok önemli rol oynadığını yazdık. Yine Hamdullah Suphi Tanrıöver’in Celal Bayar’la bir anısının Ercan Yavuz’un yazısında kaynak olarak gösterildiğini yazmıştık.

Böylece bir kez daha hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığını hatırlatarak Tanrıöver ve Bayar isimlerinin “Atatürk’ün en büyük üzüntüsü” iftirasına kaynaklık etmelerinin de tesadüf olmadığını belirtelim.

İki ismi bir araya getiren şey Anadolu Ortodokslarının Türklüğü ya da Atatürk’ün üzüntüsü iddiası değil, Dinlerarası Diyalog ve Athenagoras’tır!

Tabiri caizse gaza şimdi basıyoruz. Emniyet kemerlerinizi takın!

1924 Anayasasındaki Türklük tanımına karşı çıkan ilk grup TBMM’deki milliyetçilerdi. Türklük tanımına muhalefet edenlerden biri, Hamdullah Suphi Tanrıöver’di. Tanrıöver’in, maddenin tartışıldığı günkü konuşmasını özetle aktaralım:

“…Bir taraftan da hükümet mücadele ediyor, ecnebiler tarafından tesis edilmiş olan müessesatta çalışan Rum’u, Ermeni’yi çıkarmaya çalışıyor. Biz bunları Rum’dur, Ermeni’dir diye çıkarmak istediğimiz vakit bize ‘Hayır, Meclisinizden çıkan kanun mucibince bunlar Türk’tür’ derlerse ne cevap vereceksiniz?”

Tanrıöver Bursa’nın işgal edildiği günlerde Mustafa Kemal’i ve Türk kurmayını TBMM’de sıkıştırmaya çalışmışsa da Mustafa Kemal’in alkışlar eşliğinde yaptığı konuşmayla gerekli cevabı almıştı. Mustafa Kemal, Tanrıöver ve onun gibi düşünenlere, “Biz istikbalimizi millete emanet edip mücadeleye başlamışken sudan vazifelerle uğraşanlar” demişti.

Tanrıöver’in özel kalemi olarak da görev yapan Mustafa Baydar’ın anlattığına göre Reşit Galip ve Sadri Maksudi gibi isimlerin de bulunduğu bir toplantıya Atatürk’ün emriyle çağrılan Tanrıöver’e Türk Ocaklarının vazifesini tamamladığı anlatılmış, o da buna muhalefet etmişti. Ocakların kapatılmasıyla ilgili rapora bir tek Tanrıöver imza atmamış, Atatürk buna sinirlenerek raporu yırtmıştı. Rapor tekrar yazılmış, bu sefer Tanrıöver de imza atmak zorunda kalmıştı.

Türk Ocakları neden kapatıldı?

Bunu da kısaca cevaplayalım ki konu daha iyi anlaşılsın.

Çoğu araştırmacı Nazilerle olan ilişkilerini öne sürer. Atatürk’ün bundan rahatsızlık duyduğunu ifade eder. Ancak tek neden bu değildir. Türk Ocakları; Hasan Ferit Cansever, Enver Ziya Karal, Uluğ İğdemir gibi isimlerin ifade ettiği gibi pek çok yerde belediyelere müdahale etmeye başlamış, Serbest Fırka kurulunca birçok Türk Ocaklı genç bu partiye yazılmıştı.

Ve Mustafa Baydar, bu konuyu “Atatürk kendi direktifi, kendi kontrolü altında yeni bir nesil yetiştirecek ve eserini ona emanet edecekti.” şeklinde özetleyerek sözü Atatürk’e bırakır:

“…Memleketin ve inkılabın içeriden ve dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı masuniyeti için, bütün milliyetçi ve cumhuriyetçi kuvvetlerin bir yerde toplanması lazımdır. (…)”

Daha önceki yazılarımda bahsettiğim misoneistler -yeni olandan korkanlar- daima eskiyi aradılar, inkılapları hiçbir zaman yürekten desteklemediler, bazen bunu gizlemek için inkılap yanlısı uç beyanlarda bulundular, Sivas’taki mandacılık fikirlerinden hiçbir zaman vazgeçmediler.

Baydar, Tanrıöver’den “Her zaman eskiyi arardı.” diye bahseder.

Ve Mustafa Kemal’den sonra memleketi adım adım ABD’nin mandası hâline getirmeye başladılar.

Emperyalistlerin dinlerarası diyalog dünyasına hoş geldiniz.

Sizleri kapıda yine Tanrıöver ağırlıyor ve çok sevdiği dostu Athenagoras’tan da bahsederek aynen şunları anlatıyor:

“İstanbul Patrikhanesi, çok ihatalı sezişleri ve görüşleri olan büyük bir din adamının (Athenagoras!) riyasetinde kendi üzerine yepyeni bir vazife almıştır. Onu, ihtilaflı devirlerden sonra bizden uzak bir müessese hâlinde değil, manevi nüfuzunu milletimizin selameti lehine, insan haklarının masuniyeti lehine kullanırken görüyoruz.

(…) Biz aynı sesi milletlerarası kongrelerde Amerika’nın birçok merkezlerinde Türkiye ve Türklük lehinde bir derin iman perdesi ile konuşurken dinledik. Orada Papalık makamı, burada on altı asırlık resmi ve büyük bir dini makam bir noktada birleşmişlerdir.

(…) Komünizmin temsil ettiği istila hırsı nesillerce devam edecektir. Araya girmesi muhtemel sathi uzlaşmalara rağmen daha uzun müddetler biz ve bizden sonra gelenler onunla uğraşmaya mecbur olacağız. Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Evet, Hamdullah Suphi Tanrıöver, ABD’de dinlerarası diyalog toplantılarına katıldı.

Evet, İnönü’nün emriyle bir gecede Türk vatandaşı yapılarak “ekümenik” sıfatıyla Türkiye’ye gönderilen ve Truman’ın doktrinini temsil eden Athenagoras ve Tanrıöver sıkı dosttur. Tanrıöver, Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırlamıştır!

Evet, “komünizmin temsil ettiği istila hırsı” büyük bir bahanedir. El birliğiyle memleketi dinciliğin ve onun hamisi olan ABD’nin kucağına atmıştır.

Athenagoras’ın marifetlerini uzun uzadıya anlatmaya gerek yoktur. Bilindiği üzere kendisi Truman’ın Yunanistan ve Türkiye gibi ülkelere Sovyet tehlikesine karşı yardım doktrinini uygulayan önemli bir isimdir. Her iki ülkeyi de ilgilendiren kullanışlı birisidir. Hem Katoliklerle karşılıklı aforozu kaldırarak dinlerarası diyalog faaliyeti yürütmüş hem de komünizmle mücadele bahanesiyle misyonerlik faaliyetleri ve ABD emperyalizmi için çalışmıştır.

Tanrıöver’in özel kalemi Mustafa Baydar, Tanrıöver’in Athenagoras’a çok değer verdiğini ve onunla ABD seyahatinde (dinlerarası diyalog toplantısında) tanıştığını anlatır. Ayrıca Athenagoras’la kesinlikle posta yoluyla haberleşmediğini, Fener papazına yazdığı mektupları kendisine vererek gönderdiğini anlatır.

Ve Athenagoras, Tanrıöver’e gönderdiği imzalı bir fotoğrafının arkasına aynen şunu yazar:

“Çok kıymetli ve sevgili arkadaşımız ekselans Hamdullah Suphi Tanrıöver’e en samimi sevgi, takdir ve muhabbet hislerimizle ve sıhhati afiyetleri için candan dualarımızla.

2 Haziran 1949, İstanbul Rum Patriği Atinagoras.”[1]

Bitmedi!

Komünizmle mücadele amacıyla “Selamet”, “Sebilürreşad” gibi dergilerde dinin kuvveti üzerine yazılar yazan Tanrıöver, Athenagoras’tan imzalı fotoğrafı kaptığı 1949’da Vatan gazetesinde (9 Şubat tarihli) şunları yazıyor:

“Üç belli başlı ihtilal yakın Avrupa tarihinde din müesseseleri aleyhine hareket etti: Fransız İhtilali, Rusların Komünist İhtilali ve bizim Milli Mücadele’yi takip eden ve birçok mazi müesseseleri aleyhine inkişaf eden ihtilalimiz.”

(…) Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.”

Baydar soruyor, “Ne demek istiyorsunuz?” diyor ve ekliyor: “(Tanrıöver) Cevap vermedi veya veremedi…”

Büyük aydınımız (!) Tanrıöver bir başka yazısında ise özetle “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor. O din aktörlerini besleyen, kendi ifadeleriyle o aktörlere ekmek veren müessese hangisiydi?

Rauf Orbay’ın, Refet Bele’nin millet açlıktan kıvranırken “Ekmeğini yedik” diyerek vazgeçemediği müesseseydi. Yani saltanat ve hilafetti.

Şaşırdınız mı? Şaşırmayın.

Hamdullah Suphi Tanrıöver ve dedeleri “Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diye anlattığı Cerrahi tarikatına mensuptu.

Sürekli yazıyoruz ancak bunu sürekli vurgulamak gerekiyor: Hiçbir şey tesadüf değildir.

Bugünkü Cerrahilerin eski şeyhinin inkılap sözcüğüyle oynayarak “inkilab” (köpekleşme) dediğini hatırlayın. Aynı şahıs Türkiye’deki hamile kadınların sokağa çıkmasını sakıncalı görürken ABD’deki Cerrahi şeyhinin cenazesine de Kanada’daki Cerrahilerin toplantılarına da birçok modern giyimli hanımefendi katılıyordu. Başı açık kadınlar burada dua etse nasıl bir linç kampanyası başlatılacağını siz düşünün.

ABD’nin, İngiltere’nin düzenine son derece saygılı ve uyumlu cemaatlerle tarikatların Türkiye’deki tavırları kuyruk acısından başka bir şey değildir.

Tanrıöver’i, son derece önemli bir iddiayı buraya taşıdıktan sonra geçeceğiz.

Siyasal İslamcı Yazar Hasan Külünk, Hamdullah Suphi Tanrıöver’le ilgili bir iddia ortaya atmıştı. Külünk, Tanrıöver’in Nurcu Osman Yüksel Serdengeçti’ye “Bu Menemen Olayı var ya, onu biz yaptık. Kabakçı taifesine (esrarkeşlere) üç beş kuruş verdik. Nümayiş tertipledik. Fakat kontrolden çıktı, zavallı Kubilay kurbanı oldu.”

Külünk’ün iddiasına göre bu sözde sırrı Nurcu Serdengeçti de Külünk’e emanet etmiş.

Tanrıöver’in “Dağ Yolu” kitabının ikinci cildi, “Kubilay’ın Kesik Başı” başlığıyla başlar. Orada yazdığına göre Kubilay’ın Türk Ocakları üyesi olduğunu iddia ediyor. Mürteciler hakkında isabetli şeyler yazan Tanrıöver, gerçekten Serdengeçti’ye böyle bir şey söyledi mi?

Ergenekon kumpaslarında Menemen’in Kemalistler tarafından tezgahlandığı iftirasını hatırladınız mı?

Tanrıöver, Serdengeçti ve diğerleri…

Bu gizli veya açıktan dincilik yapanların yolu hep önce birbirine, sonra ABD’ye çıkar.

Bakın, Athenagoras’ın hatırlı dostlarından olup Fener Kilisesine gidip gelen Said-i Nursi, papazın gizli Müslüman olduğunu düşünürdü. ABD hakkındaki fikirlerine bakalım:

“…Kürre-i arzın şimdiki en büyük devleti Amerika’nın bütün kuvvetiyle din hakikatlerine taraftar çıkması ve İslamiyet’le Asya ve Afrika’nın saadet ve sükunet ve müsalaha (barış) bulacağına karar vermesi ve yeni doğan İslam devletlerini okşaması ve teşvik etmesi ve onlarla ittifaka çalışması, kırk beş sene evvel olan müddeayı isbat ediyor, kuvvetli şahit olur.”

O zamanın dilinden ziyade kendi cehaletinden dolayı Said-i Nursi’nin birçok ifadesi karmaşıktır. Bu nedenle birçok Nurcu da kendi içinde Nursi’nin yazdıklarının çarpıtılması iddiasıyla kapışır.

Ama buradaki ABD aşkıyla ilgili kapışamaz!

ABD devam eden süreçte ne güzel de okşadı İslam devletlerini, değil mi? Dinlerarası Diyalogun temelini atarak Müslüman din adamlarını misyonerlik faaliyetleriyle “yeşil kardinal” yapıp komünizmle mücadele bahanesiyle Türkiye’yi, nükleer silah bahanesiyle Irak’ı ne de güzel okşadı.

Bakın…

Adından da anlaşılacağı üzere Birleşim Kilisesi, Kore’nin %40’ını kısa zamanda Hristiyan yapmıştı.

Kore’deki en önemli komünizmle mücadele aparatıydı. Göbekten ABD’ye bağlıydı, her zaman olduğu gibi.

CIA, hangi kiliseyi kullanarak “Dünya Anti Komünist Ligi”ni örgütlemişti? Cevap: Birleşim Kilisesi!

FETÖ elebaşı Fetullah Gülen, Komünizmle Mücadele Derneği’nin Erzurum’daki kurucularındandı. Celal Bayar, Adnan Menderes, Turgut Özal da derneğin bilinen üyelerindendir.

Ve Papa’ya 1998 yılında “Rabbin aciz kulu” olarak hizmet etmeye hazır olduğu mektubunu yazan Gülen’in FETÖ’sü, dinlerarası diyalog ve misyonerlik faaliyetlerinin en önde gelen taşeronuydu. Üstelik Dinlerarası Diyalog Sekreterliğinin Türkiye’yle ilk teması 1984 yılında gerçekleşti. Bu temasta aracı olan kişi o zamanın CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek’ti. Gülek’in diyalog projesi için gittiği ilk isimse FETÖ elebaşıydı.

Bu arada dikkat çekici bir nokta: Bir önceki yazımızda işlediğimiz “Sürgündeki Ortodoks Türkler” yazısı hatırlayacağınız üzere Ocak 1998 tarihli Aksiyon’da yayımlanmıştı. Şubat 1998’de de Fetullah’ın Papa’ya mektubu kendi yayın organı olan Aksiyon’da yayımlandı.

FETÖ, Vatikan’la olan münasebetlerini kuvvetlendirirken Nurcuların “Yazıcı” kolundan iki şahıs vaftiz edilerek “Türk Dünyası Presbiteryen Kilisesi”ne alındı. Turgay Üçal ve Yavuz Kapusuz, vaftiz edilip din transferi gerçekleştirildikten sonra İstanbul ve Ankara’da bu kilisenin pastörleri oldular.

Günümüzde Fenerbahçe-Galatasaray arasında kolayca transfer gerçekleşmez. Sözleşmesi biten futbolcu bile bu kulüplerin birinden diğerine geçerken adeta kaos çıkar. İşlerin bu noktaya gelmesinde rolü olanların başında FETÖ’nün gelmesi de enteresan bir noktadır.

Dar alanda kısa paslaşmalar ve pastörler…

Ve günümüze geliyoruz.

Karşımıza daha önce birçok kere anlattığımız Noel Baba Barış Konseyi isimli sözde vakıf çıkıyor. Kurucularını ve üyelerini hatırlayalım: Muammer Karabulut, Sevgi Erenerol, Niyazi Öktem, Cengiz Çandar, İsak Haleva, Abdurrahman Dilipak…

Muammer Karabulut, 90’larda kendince atağa geçiyor. “Grün Magazin” adında bir Almanca dergi çıkarıyor. Dergi, turizm üzerine. Daha sonra gelsin Noel Babalar, kiliseler, turistler ve nihayet Kıbrıs’taki dolandırıcılık projesinden de anlaşılacağı üzere dolarcıklar.

Sevgi Erenerol, Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin eski basın sözcüsüydü. Aynı zamanda Ayasofya Derneği’nin kurucu başkanıydı. Şimdilerde görevini Menzil’e otobüs kaldıran, FETÖ’ye övgüler dizen Namık Kemal Zeybek’in danışmanlığını da üstlenen Chris Selçuk Erenerol’a devretti.

Bu arada eklemek gerekir: Bu satırların yazıldığı sırada Chris Selçuk Erenerol’un “Türk töresinin inançlara etkisi” başlıklı yazısına denk geldik. Bir taraftan Atatürk sonrası yöneticilerin memleketi gericiliğe götürdüğünü yazarken diğer taraftan Alexander Dugin’den alıntı yapıyor. Dugin’in yazısındaki Hristiyan Slav geleneğinin Türk kültürüne bağlanmasını bir tarafa bırakalım.

Yazısını sosyal medya üzerinden kendisine sunduğu Dugin’in Türkiye ve Atatürk hakkındaki görüşlerine çok kısaca göz atalım ve yazdığı yazının kendisiyle nasıl çeliştiğini anlayalım.

Alexander Dugin, bir çeşit “Yeni Osmanlı” yaklaşımı sergileyen bir stratejisttir. Erenerol’un bahsettiği gericilerin ve aynı zamanda Graham Fuller’in görüşlerine yakın düşünür. Ona göre Türkiye, çok merkezli ve çok milletli emperyal İslamiyet’i terk ederek Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde laik bir ulus devlet kurmuştur. Bu da Fransız orijinlidir. Böylece Türkiye, kendi tarihinden ve jeopolitiğinden ilk kopan devlet olmuştur.

Dugin’in Putin üzerindeki etkisi tartışılır[2] ama Perinçek’le ilişkisi tartışılmaz. Slavların Hristiyanlığıyla Türk kültürünün benzeşmeyip Murat Adji’nin de çalışmalarında ispatladığı üzere Slavların din başta olmak üzere pek çok alanda Türk kültüründen etkilendiğini –misyonerlerin iddiasının aksine– saatlerce konuşuruz ama Perinçek ve Erenerol ailesinin ilişkisini sorgulayamayız.

Perinçek ve AKP yani siyasal İslam ilişkisini konuşmaksa asla mümkün değildir (!).

Her şey açık ve nettir. Görüldüğü üzere tesadüf diye bir şey yoktur.

Kürtçü ve FETÖ’ye övgüler dizdiği sabit olan Cengiz Çandar’ı, dinlerarası diyalog teorisyeni FETÖ’cü Niyazi Öktem’i, siyasal İslamcının önde gideni Abdurrahman Dilipak’ı ayrıca yazmaya gerek yok.

Ne yapmışlardı?

Mesela 1993 yılında ilk dinlerarası diyalog etkinliğini gerçekleştirmişlerdi. Birçok toplantılarına da Fener Kilisesi görevlilerini davet etmişlerdi. Ancak mesela Fener’den Kalayci isimli papazı hem kendi etkinliklerine davet etmişler hem de Demre’de ayin yapacağı zaman protesto etmişlerdi.

Daha önce sormuştuk ama böyle bir hizmette bulunmamışlardı: Dinlerarası diyalog etkinliği gibi çeşitli etkinliklerinin konuşma kayıtlarını yayımlayın. Niyazi Öktem, Fener yetkilileri vs. neler konuşmuş, hep beraber görelim.

Sansürlemeden paylaşmanız mümkünse tabii.

2000’li yılların başlarında, laik Türkiye’ye dışarıdan vurulmaya çalışılan darbe siyasal İslam’dı. İçeriden vurulan darbe ise FETÖ ve onun çeşitli kitleler içine sızdırdığı koçbaşlarıydı. Bunlar laik bir memlekette utanmadan din siyaseti yaptılar. Diyalogu kendilerine araç edinerek Türkiye’nin birçok din ve mezhepten meseleyi üstlenmesini sağlamaya çalıştılar.

Tüm bu çabalar boşuna değildi.

Diyalog adı altında memlekette çeşitli dinlerin kiliselerini, havralarını sürekli gündeme getirir veya Ayasofya Derneği üstünden sürekli siyasal İslamcıların duygularını ateşlemeye çalışırsanız yaptığınız şeyler yalnızca dinciliğin harlamasına hizmet eder.

Muammer Karabulut, “Şehit Ayasofya- Bilgelik, İman ve Sevgi’nin Anasıdır” isimli bir başka saçma yazı yazıyor. Bilindiği üzere “sevgi” sözcüğünden sonra özel isim olarak kullanılmamışsa kesme işareti kullanılmaz. Gönderme yapıldığını anladınız. Şimdi yazıdaki şu cümleyi dikkatle okuyun:

“Ayasofya adı, temelleri, misyonu ve tarihe tanıklığı ile tartışmasız Hristiyanlık tarihinin en önemli eseri, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin egemenlik sınırlarında yer alan ve sahiplenmesi ile birlikte korunması da gereken en öncelikli eserdir.”

Bu satırlar Dilipak, Erenerol ve Karabulut ilişkisini özetler niteliktedir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti bir din devleti değildir. Hele ki tarihi yalanlar üzerine inşa edilmiş karakterleri gündemine alarak dilenciye sadaka verir gibi kimseye sadaka verecek de değildir. Yıllardır “Devlet bize bakmıyor.” diye sağa sola beyan verenlerin, insanlara yazı yazdıranların, yazdığı yazılar paylaşılsın diye millete mesaj atanların bakıcısı da değildir.

Bir insanın kendisinde kabiliyet ve samimiyet varsa o insan her işi kendi yoluna koyar.

Varsa tabi…

Son olarak bütün diyalogçuların yolunun ABD’den geçtiğini, Kemalistlerin arasına sızan koçbaşlarının gerçekte siyasal İslam’ı tahrik ederek nasıl güçlendirdiğini gösteren bir örneği de hatırlatarak yazımızı noktalayalım.

ABD’nin Irak’ı -Said-i Nursi’nin ifadesiyle- okşadığı bir zamanda Noel Babacı Karabulut bakın kime barış ödülü veriyor:

Kaynakça

Yazı Fotoğrafı: Cumhuriyet gazetesi, 4 Mart 1962.

Prof. Dr. Mehmet Bayrakdar, “Dinlerarası Diyalog ve Tarihçesi”.

Teoman Ergene (Papa Eftim), “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları”.

Mustafa Baydar, “Hamdullah Suphi Tanrıöver ve Anıları”.

Hamdullah Suphi Tanrıöver, “Dağ Yolu 2”.

Selim Kurt, “Dugin’in Avrasyacılık Anlayışında Türkiye’nin Yeri”.

[1] Kendi yazım şekli.

[2] Dahası, İngilizlerin “Kremlin’de Bir Kemalist” diye tanımladıkları Rusya lideri, Kemalizm karşıtı ve İslamcı müttefiki Dugin’den pek hoşlanmaz!

“Sarmaşıklar genellikle fısıldarlar

Hiçbir dilin anlatamadığını.

Derin sudan içen

Bilsin kuyunun derinliğini.”

Yazıya başlarken bir şerh düşmem gerekiyor çünkü bu yazı, bayramdan bir gün önce yazıldı. Yazının ilerleyen bölümlerinde Fener Rum Kilisesi ve teopolitik açılım konusunu analiz ederken yazıyı yayımlama noktasında acele etmemeye karar verdim. Zira hepimizin sorması muhtemel soruların cevabını almak için süreci doğal akışına bırakmak, tabiri caizse kediyi uyandırmamak gerekiyordu.

Uluslararası (!) çalışan dilencileri bekletmemek gerektiğinin farkındayım. Ne demişler: “Dilenciye borçlu olma, ya düğünde ister ya bayramda.” 

Yaz geldiğinde cennet vatanın en güzel ormanlık alanlarında yangın mevsimi başlıyor. En küçüğünden en büyüğüne kadar tüm yangınlar en aşağılık vahşi insanlar tarafından çıkartılıyor.

Kimi ormanlık alanda sigara izmaritini atarak, kimi cam şişe kırarak ya da bildiğiniz benzin dökerek yakıyor kimsi de sarmaşıkları ve türlü bitkileri kestirerek kendince aşağılık hırslarını tatmin etmek için doğayı katlediyor.

Bilim insanları son yapılan araştırmalarla birlikte bitkilerin hissedebildiklerini, ağladıklarını, tehdit altındalarsa çığlık benzeri ses dalgaları oluşturduğunu ortaya koydu. Bitkiler küçücük bir böceğin en ufak bir ısırığını bile algılayabiliyorlar. Konu üzerine çalışan bir bilim insanı “Bitkiler ve ağaçlar birbiriyle konuşuyor olabilirler.” diyor.

Mustafa Kemal Atatürk bitkilerin de dilinden anlayor olacak ki Yalova da yapılan evini, ağacı kestirmeyip evi yerinden kaydırarak ağacı korumuştur.

Okuyabilenler için evrende her şeyin bir dili vardır ve okuyabilenler için her şey, aslında çok şey anlatır.

Bitkilere ve her türlü canlıya zarar veren gözü dönmüş aşağılık bir kimse artık bütün evrende mimlidir. Zarar verirken atılan boğuk kahkahalar, ceza çekilen yerde ağlama seslerine, bitmeyen iç çekişlerine dönüşür.

Bu hep böyle olmuştur ve olacaktır.

Şimdi gelelim asıl ve ince konulara!

Bir söz vardır hani, “Deliye hergün bayram!” derler. Noel Babacılara da hergün Noel galiba. Çuvalın ağzı hep açık ve çuvalın boş kalmasını istemeyecek kadar da hırslılar.

Hırsından gözü dönmüşlere hayat buz üstünde yürümek gibidir. Buzun nerede kırılacağını bilemezler ve en olmadık yerde derin ve karanlık sulara gömülürler.

Önceki yazılarımda Noel Babacıların yönetiminde kimler olduğunu, 5G Virüs yayın organında kimlerin kimlerle neler yaptığını, Kıbrıs’ta ne işler tuttuklarını belgeleriyle ve tanıklarıyla yazmıştım. (Vatansever, Türkçü, Atatürkçü ve Ergenekoncu vb. tanımlamaların arkasına saklanan FETÖ paçozlarının karanlık ilişkilerini ve tüm gerçek yüzlerini belgeleriyle yakında okuyacaksınız.)

Şimdi KKTC’deki yeni gelişmeleri ve ilk kez gün yüzüne çıkacak olan tarihi belgeleri ve akıl durduran sözleri paylaşacağım sizlerle.

Gerçeğe mi yoksa uydurulan koca koca yalanlara mı inanacağınıza siz karar vereceksiniz!

Hadi buyurun başlayalım!

Hakikat gazetesi başta olmak üzere birçok KKTC ve GKRY (Güney Kıbrıs Rum Yönetimi) basın organı tarafından yazıldığına göre Simon Aykut Rum tarafında tutuklandı.

Rumlar, Simon’un işini yapan birçok kişi olmasına rağmen birdenbire “Malvarlığımıza çöküyor.” şeklinde bir iddiayla kendisini tutukladılar.

Şahsi kanaatime göre, Muammer Karabulut’un dolandırıcılıkları sebebiyle gidemediği KKTC’de iş yapan Simon hakkında birileri Rum güvenlik görevlilerine “Bunlar sizin malınıza çöküyor.” diye fısıldadı ve tutuklama gerçekleşti.

Bir önceki yazımda yazdığım dönek, muhbirlik konularında hayli sabıkalıdır. Rum tarafıyla da arası çok iyidir. Bu da onu başşüpheli yapıyor. TMT’li mücahitleri ihbar eden, Simon’a neler yapmaz!

İşin çok enteresan bir tarafına dikkat çekmek için yazdım bunları.

Komplocu paranoyakların hedefindeki Simon, GKRY’ye geçerken tutuklandı. Küresel güçlerin korkulu rüyası Noelci Muammer ise KKTC’ye geçerse tutuklanacak.

Sebebini hatırlatayım:

5G Virüs Platformu, toplumu yanlış yönlendirmek için her haberi alıp okuyucularıyla paylaşıyor. O kadar dürüst bir platform ki Karabulut’un KKTC’den deport edildiğini, Noel Baba Barış Konseyi’nin İsrailli temsilcisini, “yabancılara mülk satışı” diye trajikomedya oynarken sözde barış köyü projesine katılacağı iddia edilen 40 kadar ülkeyi, Mersin’den Kıbrıs’a kaçak işçi götürdüğü için Noel Babacı Blackbird’e kesilen cezayı, KKTC’de Noel Babacıların aleyhinde yapılan haberleri, yazdığım birçok şeyi paylaşamaz.

Dinlerarası diyalog üzerine yazdığı yazıları paylaşarak aklamaya çalıştıkları Karabulut’un kasılarak söylediği gibi ilk dinlerarası diyalog etkinliğini yaptığını o etkinliğe katılan tüm üyelerle beraber paylaşırlarsa bu sahtekarın nasıl bir kripto olduğu da anlaşılır.

Ayrıca Muammer Karabulut’u KKTC’de yayın yapan bir kanala çıkmaya davet ediyorum!

Dilipak’ın oğlunun İsrailli ortağı gündem olsun istemezler.

İstihbarat üzerine yazdığı alakaya maydanoz yazılarla kendini aklamaya çalışan Dönmez’in hakkındaki yakalama kararını da duyuramadılar. Takipçilerine “Dönmez’in hakkında yakalama kararı çıkarıldı ama küresel güçler, FETÖ, cart curt…” diye ötemediler.

Sen karına işkence yapıp öldürmeye kalkacak kadar ahlaksızsan, sen baba yadigarı bir ihtiyarın birikmişine göz dikecek kadar düşmüşsen, sen işlediğin yüz kızartıcı suçlar yüzünden şerefli bir meslekten ihraç edilmişsen…

Sana küresel güçler, FETÖ, bilmem ne… ne yapsın? Sen zaten kendin başlı başına kötülük yuvası olmuşsun.

Şimdi sıra daha önceki yazılarımda “yerli Tolkienler” olarak bahsettiğim türden bir yazara geldi.

Yerli Tolkienler dediğim şuydu: Nasıl ki Tolkien’in kendi yarattığı ve kendine özgü dili, kültürü, ırkları, tarihi olan bir Orta Dünya vardıysa yerli Tolkienlerin de kendi kafalarında bir “derin dünya” var.

Tolkien’le aralarındaki fark şuydu: Tolkien’in kafasındaki dünya bir kurguydu, bunu kendi de biliyordu. Ancak derin dünyayı yaratıp komploları, yorumları, tezleri öne süren yerli Tolkienler için aynı şey geçerli değil. Onların kafasındaki kadim devlet, ihtiyarlar heyeti, aksaçlılar, börü budun vs. gerçektir ve size bunlarla iletişim halindeymiş gibi bir imaj oluştururlar.

Tüm bu kadim devlet, börü budun, ihtiyarlar gibi hikayelerin arkasında “Mustafa Kemal’den daha iyi biliyoruz.”, “Aslında şunu yaparken bunu amaçlıyordu.” hatta “Hilafeti geri getirmek üzere kaldırdı.” iddiaları yatar. Bu hikayeleri de en çok siyasal İslamcılar ve Türk-İslam sentezcileri benimser.

Dikgazete’den Ömür Çelikdönmez, “Türk Ortodoks Kilisesi ve Yeni Teopolitik Açılımlar” başlıklı bir yazı yayımladı. Yazıda düzeltilecek pek çok nokta var ama ilk olarak şunu hatırlatalım: “Türk Ortodoks Kilisesi” değil, “Türk Ortodoks Patrikhanesi”; “Fener Rum Patrikhanesi” değil, “Fener Rum Kilisesi”.

Çelikdönmez’e kadim devletten vahiy gelmediyse bu ifadeleri kafasına göre -yazısında olduğu gibi- kullanamaz. Yazısında bir kilise demiş, bir patrikhane…

Kendince açılım yapmaya kalkıyorsa da bu topraklardaki tek açılımı Mustafa Kemal yapmıştır. Diğer açılımların hepsi saçılıp dağılmıştır. Keza kendisinin yazısındaki son paragrafta yer alan vahim iddiaya da geleceğiz.

Kendi kendine açılım yapmaya kalkanlara duyurmuş olayım. Madem açılım yapıyorsunuz, o zaman toplumun önüne kahraman vb. sıfatlarla konulanları tanıma açılımına başlayacağız.

Devam ediyorum.

Çelikdönmez’in yazısında şöyle bir iddia var: Atatürk döneminde Hamdullah Suphi Bey, Romanya’daki Türkçe konuşan Hristiyanları Türkiye’ye yerleştirmeye çalışmış. Bunda başarılı olamamış ama 70 tane Gagauz gencini Türkiye’ye getirmeyi başarmış.

Burada da ilk düzelteceğim hata, “Türkçe konuşan Hristiyanlar” ifadesidir.

Gagauz Türkleri veya herhangi bir Türk topluluğu için “Türkçe konuşan filanca halk” ifadesi, yabancı enstitüler ve onların Türkiye’deki uzantılarının art niyetli ifadesidir. Burada kendilerince “Türklüğü şüpheli” veya “Türk olmayıp Türkçe konuşan” ifadesini kullanıyorlar.

Oysa Gagauz Türklerinin Türklüğü şüpheli değildir. Yalnızca ibadet dillerinde kullandıkları “Alla” (Allah), “padişa” (padişah) gibi sözcüklerden yola çıkılarak Müslümanlıktan Hristiyanlığa geçen Türkler olup olmadıkları tartışılıyor. Bu bakımdan onları Karamanlı topluluğuyla aynı kefeye koyamayız.

İkinci hata ise Atatürk dönemi Türk dünyası politikasının özünü asla yansıtmayan “Türkçe konuşan Hristiyanların Türkiye’ye yerleştirilme çabası” iddiasıdır.

FETÖ tarafından kahpece şehit edilen Necip Hablemitoğlu’nun Toplumsal Dönüşüm Yayınlarından çıkan “Şeriatçı Terörün ve Batı’nın Kıskacındaki Ülke” kitabında bu konu net bir şekilde açıklanıyor. Öncelikle Hablemitoğlu’nun, Atatürk’ün sözlerine yer verdiği kısımdan bir alıntı yapacağım:

“…Türkiye dışında kalmış olan Türkler ilkin KÜLTÜR[1] meseleleriyle ilgilenmelidirler. Nitekim biz Türklük davasını böyle bir müsbet ölçüde ele almış bulunuyoruz. Büyük Türk tarihine, Türk dilinin kaynaklarına, zengin lehçelerine, eski Türk eserlerine önem veriyoruz. Baykal ötesindeki Yakut Türklerinin dil ve kültürlerini bile ihmal etmiyoruz.”

Bu sözlerden yıllar sonra Sibirya’ya giden bilim insanlarımız, Saka (Yakut) Türklerinin yetkililerinin, Mustafa Kemal’in gönderdiği yayınları sakladıklarını anlattılar. Ebedi Başkomutan’a bir kez daha sonsuz saygıyla selam olsun.

Şimdi gelelim Hablemitoğlu’nun çok net değerlendirmesine…

Aynen şunları yazmıştır: “Atatürk’e göre, Türkiye dışındaki Türklerin Türkiye’ye topyekün göçü asla çözüm değildir. Dış Türkler, bulundukları ülkelerde ulusal kimliklerini koruyarak mevcudiyetlerini sürdürmelidirler.”

(…) Antlaşmaya ek ‘Mübadele Protokolü’nde görüleceği üzere, İstanbul’daki Rumlara karşılık yaklaşık üç kat daha fazla nüfusa sahip Batı Trakya’daki Türklerin yerlerinde kalmalarını, bir başka ifadeyle mübadele kapsamına alınmamaları için kararlılık göstermiştir.”

Konu bu kadar açık ve nettir.

Türk dünyasının her bir karışı vatan toprağıdır. Onu oradan al, bunu şuradan al, getir burada bir yere yerleştir ile bu iş olmaz. Yakın geçmişte ülkemize Afganistan’dan getirilen soydaşlarımızın bile tamamı gelmedi çünkü orası vatan toprağıdır. Oraya “Güney Türkistan” derler.

Bilhassa Romanya-Moldova arasındaki son gelişmelere göre ellerini ovuşturarak bekleyenlere Türk dünyası bilincini tamamen benimsemeden maceraya atılmamalarını şiddetle tavsiye ederim.

Hablemitoğlu Gagauz Yeri’nde gezerken Hamdullah Suphi Bey’in bıraktığı hatıraları müşahade edebiliyordu. Kadim devlete (!) haber verin, bugün Gagauzya’da FETÖ’cüler Türkiye aleyhine propaganda yapıyorlar.

Yazının sonu ise vahim… Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin neden önemli olduğunu anlattığını sanarken bidenbire meğer bir denge unsuru olduğunu görüyoruz. Meğer kadim devlet (!) farklı işler peşindeymiş. “Çok iddialı bir ifade olacak biliyorum ama…” diyor, “…yine de belirtmeden geçemeyeceğim, Fener Rum Patrikhanesi’nin teolojik jeopolitiğinin parametrelerini Türk Dışişleri belirliyor.”[2]

Çok iddialı değil ama çok talihsiz bir ifade olduğunu belirtelim. Fener Kilisesi bugün de fesat ve hıyanet yuvasıdır. Türk devletinin mevcut jeopolitiği içinde ona böyle bir önem atfederseniz Moskova Patrikhanesini nereye koyacaksınız? Yukarıda da anlattığım üzere böyle iddialı denilen uçuk komplolar toplumun kabul etmeyeceği hikayeler kadim devlet vs. üzerinden maskelenir.

Sözde ekümeniklik üzerine açılım süreci başladıktan sonra, yakın zamanda Veryansın TV’ye konuşan Amiral Cem Gürdeniz, “teopolitik açılım” heveslilerini üzecek açıklamalarda bulundu. Konuşmasının bir kısmında aynen şunları ifade etti:

“…Bu durum diğer taraftan bir Türk vatandaşının Ankara’nın iradesi dışında Anglosakson jeopolitiği için teopolitik amaçla kullanılmasıdır.”[3]

Sözde demokratik açılımlar zamanında bu açılımların içeriğine tepki gösterecek olan Türk milleti, TV dizilerinde veya yazdırılmış romanlarda anlatılan hayali teşkilatlar aracılığıyla uyutulmuştu. Buradaki maksat, sözde açılımlara karar veren kadim bir Türk teşkilatı olduğu algısı yaratarak milletimizin -yerinde bir deyimle- gazını almaktı.

Bu süreçte de gaz alma mekanizmalarının devrede olduğunun, kurulan ortaklıkların bariz olduğunu çok net bir biçimde görüyoruz. Bu gaz alma mekanizmalarının TV dizilerinden ve romanlardan farkı şudur: Ülkesi için mücadeleye hazır samimi insanları fişlemek ve onları kirli yapıların önüne sürüp yedirmek.

Tıpkı Ergenekon kumpaslarında olduğu gibi!

Çelikdönmez’in yazısında aktardığı bir söz de Papa Eftim’le ilgili.

Bu söz aslında Papa Eftim’in mezarında da yazıyor. Birçok sosyal medya paylaşımında, kitapta ve makalede de rastlıyoruz. Buna göre, Atatürk, “Baba Eftim bu memlekete bir ordu kadar yardım etti.” demiş. Bu sözü, “Papa Eftim bize bir ordu kadar yardım etti.”, “Papa Eftim, Milli Mücadele’ye bir ordu kadar yardım etti.” gibi şekillerde de görebiliyoruz.

Ne var ki Mustafa Kemal’in bu sözü nerede, hangi tarihte, kimlere söylendiği belirsizdir. Dipnot olarak verilen kaynaklar gerçekliğini araştırma gereği duymadan sadece birbirlerinden alıntı yapıyorlar. Kaynak bakımından taradığım hiçbir yerde bu sözü netleştiremedim. En fazla şifahen gelmiş olabilir gibi duruyor ama o da çok olası değil. Çünkü Papa Eftim ile Mustafa Kemal’in görüşmeleri, (meclis açılışında din adamlarının yaptığı konuşmalar ve fotoğraf haricinde) konuşmaları hiçbir kayıtta olmadığı gibi meclis gizli oturumlarında da çok olumsuz sözlerle anılmaktadır.

Esas vahim olansa Atatürk’ün söylediği iddia edilen “Papa Eftim benden daha Türk’tür.” sözüdür. Bu sözü de mesela Ümit Doğan “Türk Papa” kitabında yazmış. Bu sözü doğrudan kanıtlayan bir tarih, yer ve tanık gibi tek bir belge yoksa çok vahim bir durum olduğunu söylemek gerekir.

Mustafa Kemal böyle bir söz söylemediği halde ona böyle şeyler söyletmenin ne anlama geldiğini düşünebiliyor musunuz?

Bilhassa ikinci alıntıladığım sözü Papa Eftim bugün okusa ne tepki gösterirdi?

Bir insan milli mücadeleye hizmet etmişse etmiştir. Nitekim hem din adamları arasında hem askerler hem de siviller arasında milli mücadele yolunda Türk milletinin her ferdi elini taşın altına koymuştur. Neredeyse tüm milletimizin evinde acılarla, kayıplarla bedel ödenmiştir. Bu, kimseyi Mustafa Kemal Atatürk’ten daha Türk yapmaz. Mustafa Kemal, tüm bu Türklerin lideri olan Türk’tür. En net, en açık, en önce gelen ve asla kimsenin önüne geçemeyeceği bir kırmızı çizgidir.

Onun hakkında yazıp çizerken kırk defa düşünmek gerekir.

Konumuzun özünde yatan şey Papa Eftim’in nerede ne yaptığı, en yakın dostlarının kimler olduğu, kardeşinin askerlik yapmaması için kime hangi mektubu yazdığı ya da Rum mu Ermeni mi yoksa Türk mü olduğunu tartışmak değil. Kurtuluş Savaşımızda topyekün mücadele edilmiştir ve ihanet edenler de gerek mübadele ile gerekse yargılanarak layık oldukları karşılığı almışlardır ve tarih bu konuyu tartışmaya kapatmıştır!

“Atatürk’ün mübadele kararı yanlıştı, bizleri akrabasız bıraktı.” diyenlerin sığ ve hırslı amaçları ortalık yerde çok fazla sırıtıyor!

Şimdi Mustafa Kemal’e atfedilen bu uydurulmuş sözleri bir yana bırakıp TBMM’nin 17 Kanunuevvel 1339 Pazartesi (17 Aralık 1923) tarihli 69. gizli celsesine ait hiç yayımlanmamış belgeleri gün ışığına çıkararak yayımlıyorum.

Önce belgeleri hep birlikte görelim (Bu önemli belgelerin fotoğraflarından sonra sadeleştirdim):

Görüldüğü üzere Meclis Başkanı, “Patrikhanenin son durumuna göre Hükümetin görüşü ve hareket tarzı nedir?” konulu önergesini cevaplamak üzere o zamanın Adliye Vekili Seyyid Bey’i kürsüye davet ediyor.

Ardından kürsüye gelen Seyyid Bey, “Fener Kilisesinin bugünkü durumuyla milli hareketten önceki durumu arasında kıyas kabul edilmeyecek bir fark vardır.” der.

Seyyid Bey, artık ülkemizde din imtiyazı diye bir şey olmadığını, Patrikhane’nin dini özelliğinden başka bir şeyi kalmadığını, siyasi bir mesele ile uğraşacak olursa sınır dışına atabileceğimizi anlatıyor.

Mustafa Kemal’in “fesat ve hıyanet yuvası” dediği Fener hakkındaki sözlerine devam eden Seyyid Bey, asırlardan beri bu devlet ve millet aleyhine bütün Rumları teşvik etmek gibi, yönetime karışmak gibi, mahkeme etmek gibi bir hükmü kalmadığını anlatır. Fener papazının sıradan bir köy papazı haline geldiğini ve resmi sıfatı kalmadığını söyler.

Sinop Milletvekili Rıza Nur söze girer. Mübadele hakkında bilgi verirken “Azınlıklar meselesi halledilmiştir.” der. Bu sırada Çorum vekili araya girer, Fener’in patrik ünvanını kullanmasına karşı çıkar.

Derken bir anda “Papa Eftim Efendi ne yapıyor?” sesleri yükselir ve Zonguldak Milletvekili Tunalı Hilmi Bey “Beş asırdan beri olduğu gibi…” der.

Adliye Vekili Seyyid Bey tekrar söz alır ve aynen şu yanıtı verir:

“Bu meyanda Papa Eftim Efendi’nin de ismi geçiyor. Fakat şunu arz edeyim ki efendiler, Papa Eftim Efendi hükümetin bir adamı değildir. Papa Eftim kendilerinin (Fener’in) doğrudan doğruya adamıdır. Maaşla muvazzaf kendi adamlarıdır.”

Şimdi TBMM tutanaklarına göre Papa Eftim’in 1923 yılının sonlarında Fener’den maaş aldığını bizzat Adliye Vekili Seyyid Bey anlatırken kendisinin hükümetin değil, doğrudan doğruya Fener’in adamı olduğunu söylüyor.

Dahası, Papa Eftim’in Fener’deki bir olayı ihbar ettiğini, bu ihbarı analiz etmekte olduğunu, bu ihbarın mücerret bir ihbardan ibaret kalması durumunda hükümetin bunu nazarı itibara almayacağını anlatıyor.

Kendisini “Cumhuriyetin kurucu kuruluşlarından biri” olarak konumlandıran Patrikhane’nin aslında ne kadar uç bir ifade kullandığını net bir şekilde görüyoruz. Üstelik Seyyid Bey kati bir şekilde ülkemizde din imtiyazı diye bir şey kalmadığını vurguluyor.

Hal böyleyken “Memlekete bir ordu kadar hizmet etmiştir.” gibi sözler bir yana Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” gibi sözler söyletmek affedilir bir şey değildir. Bu iki sözü de ortaya atanlar tıpkı bizim yayımladığımız TBMM tutanakları gibi esas kaynaklarla doğrulamak zorundadırlar.

Papa Eftim’in yayımladığı beyannameler ortadadır. TBMM önünde konuşma yapmış, kendilerini Türk Ortodoks olarak tanımlayanları düzenlediği kongrelerle bir araya getirmiştir.

Bunları övmekle olmayan şeyleri yazıp çizerek hele hele Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” dedirterek işin içerisine yalan katmanın hiçbir gereği yoktur.

Yayımladığım TBMM tutanaklarından bir kısmını daha yazarak bu konudaki bilgi, yeni belge ve değerlendirmeleri bayram sonrasına bırakıyorum.

İlk olarak, Seyyid Bey’in “…bugünkü Fener Kilisesi, dünkü Patrikhane…” ifadesine dikkat çekiyorum.

İkinci olarak, Bolu Milletvekili Tunalı Hilmi Bey söze giriyor ve soruyor:

“Efendim resmi, gayri resmi her fasıl olursa olsun ortada devran eden bir söz vardır. Türk Ortodoksları namı altında Anadolu’da patrikhane tesis etmiş bulunuyorlar. Bunlar mübadeleye dahil midir, değil midir?”

Sinop Milletvekili Rıza Nur cevaplıyor[4]:

“İsterseniz mübadele edersiniz, istemezseniz size tabidir. Çünkü böyle mübadele ahkamında bir Türk Ortodoksları hariçtir, diye bir kayıt yoktur.”

Sadece bu soru ve cevapta analiz edeceğimiz çok şey vardır.

Şimdilik “Patrikhane, Kemalizm veya cumhuriyet icadı değildir.” diye yazan Çelikdönmez’e bir hatırlatma olsun.

Mustafa Kemal’in kurduğu ve adım adım “adam olmaya” yani “laikliğe” giden cumhuriyet, zaten kilise veya cami icat etmez. Bir savaşta vatanından yana tavır almak, kimseyi seçilmiş ve ayrıcalıklı yapmaz.

Bu milletin bütün evlatları, adını bilse de bilmese de şehit ve gazi torunudur.

Anlatılan hikayeleri yerle bir edecek ve bilginizi formatlayacak hiç açıklanmamış belgelerle buluşuncaya kadar…

Mustafa Kemal’e ve onunla birlikte vatan için bedel ödeyenlere selam olsun.

[1] Hablemitoğlu’nun vurgusudur.

[2] Sonraki gelişmelere göre şunu not düşmeliyim: Çelikdönmez, ABD’nin bu işe burnunu sokmasından şikayet ediyor. Yani eleştirdiği, desteklemediği bir durumu değil tam tersine devlete mâl ettiği bir politikayı doğrudan veya dolaylı olarak savunuyor.

[3] https://www.veryansintv.com/amiral-cem-gurdenizden-disislerine-tepki-lozan-ve-anayasa-ihlal-edildi/

[4] Rıza Nur bahsi geçince onun hatıratını söz konusu edenler olacaktır. Bu, doğaldır. Rıza Nur’un mübadele ve Türk Ortodoksları konusundaki tavrına ve hatıratı meselesine ilerleyen yazılarda geleceğiz.

Noel Baba Barış Konseyi ve Karabulut’un marifetlerini epeydir yazıyorum. Bu sözde vakfı kazdıkça altından dinlerarası diyalogtan Noel Baba Barış Köyü adı altında kaçak işçi çalıştırmaktan orman arazisine çökme girişimine kadar özel yetenek (!) isteyen pek çok sahtekarlık çıkıyor.

Bir önceki yazımın sonunda bahsettiğim belge ve fotoğrafların Noel Babaları ve onların cinlerini, kibirli basın sözcülerini, üç satır yazı yazmaktan aciz olduğu için kalemini devşirmelere teslim eden zayıf kişilikleri nasıl hoplattığını biliyorum.

Görme engelli öğrenciler üzerinden para toplayan ve 15 Temmuz’da tutuklanan Harbiyeli öğrencilerin ailelerini umut tacirliği ile çarpan çakma Mehdi avukat, yarbayken ordudan atılan bal porsuğu, öğretim üyesi bitcoinci hoca, olmadık paraların peşinde durmaksızın koşan emniyet emeklisi zavallı memur ve diğerleri, bekleyin! Belge ve fotoğrafları tek tek yayımladığım zaman hepinizi çok sevdiğiniz ilahiler eşliğinde valse kaldıracağım, sabırlı olun ve merak etmeyin!

Ancak öncesinde, birkaç hatırlatma yapacağım ve kendini görünmez zanneden, KKTC’de üç ayrı sabıkası olan Karabulut’un dinlerarası diyalog maceralarına değineceğim. Bunları da her zaman olduğu gibi kendi kaynaklarından, kendi beyanlarından alacağım.

Son valse kadar hazırlığınızı yapın.

Daha önceki yazılarımda aktarmış olduğum haberleri hatırlarsınız. Bu haberlere göre Muammer Karabulut ve Sevgi Erenerol gibi isimlerin başını çektiği Noel Baba Vakfı, güya KKTC’de 41 ülkeyle birlikte “Noel Baba Barış Köyü” yapacak, bu proje milyarlarca dolarlık bir bütçeye sahip olacak, %150’lik turist artışı sağlayacak, KKTC’deki soydaşlarımızın yıllık gelirlerini de artıracaktı.

Bu uyuşmuş kafayla bile ulaşması zor kafadan çıkan yalanları KKTC’de ne medya yedi ne hükümetler yedi ne de sivil toplum örgütleri buna müsaade etti.

Böylece 104 bin sterline sattıkları yerleri devlete 5000 sterlin olarak gösteren Noel Baba’nın cinleri, KKTC’de iş yapan İzmirli T.C. vatandaşlığından KKTC vatandaşlığına geçen Simon Aykut’un Yahudiliği ve Chabad üzerinden kamuoyunu aldatmaya kalkarak “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” şeklinde paçoz paylaşımlarla Türk devletine saldırmaya kalktılar. Mesele ne Simon ne Yahudilikti. Bunlar sadece kullanışlı ve pazarı hazır bir araçtı. Asıl mesele KKTC devletini, Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’ı, KKTC bürokrasisini köşeye sıkıştırıp Kıbrıs’ta kanunsuz işlere devam etmekti.

Bu Simon Aykut yabancılara mal mülk satıyor da Noel Baba’nın cinleri 41 ülkeyle hilal-i ahmer için mi KKTC’ye girmeye çalışıyor?

Bunların hepsi mavi kanlı (!) galiba… Dilipak’ın oğlu İsrailli şirketle çalışır, sıkıntı yok. Karabulut 41 ülkeyle sözde barış köyü projesi yapar, küçük ortağı olduğu KKTC’deki şirketin paralarını iç eder, şirkete kesilen ceza ve borçları diğer ortaklara yıkıp kaçar; sıkıntı yok. Ancak biri Yahudi diye diğerinin kaşının altında gözü var diye herkes ofsayttadır, herkes karanlık taraftadır.

Ne gariptir ki o güne kadar hiç sesi çıkmayan Karabulut, KKTC’den deport edilince Yahudi düşmanı kesiliyor. Bu adamlarla ilgili varsa elinizde çarpıtılmamış gerçek bilgi ve belge, yayımlayın. Yayımlayamazsanız verin bize, biz yayımlayalım.

Yağma yok.

Çünkü müsaade etmeyeceğiz!

Tekrar dönelim konumuzun asıl can alıcı noktasına.

Her fırsatta Türkçü kesilen, milliyetçilik yapan, Atatürkçülüğü kimseye bırakmayan ve ülke çıkarlarını savunuyor görünen bu sözde Noel Baba sevgi pıtırcıkları barış köyü yapacaklar, 41 ülkeyi de buna dahil edecekler ama kaçak işçi çalıştırmaktan geri durmayacaklar.

Yaptıkları kanunsuzlukları örtbas etmek için Chabad diye milleti uyutmaya kalkarken 2018’de kaçak inşaat yapmaktan iddianame (ithamname) yazıldı ve ceza yediler. KKTC vatandaşı olan ortakları cebinden ödedi.

Bitmedi! Karabulut, Mersin’den 5 Türk vatandaşını KKTC’ye kaçak işçi olarak götürdünüz. Ardından 5 Temmuz 2019’da tekrar ceza yediniz.

Bir ay sonra, 19 Ağustos 2019’da, KKTC Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı İnşaat Encümeni tarafından Karabulut’a ihbarname yazıldı. Denildi ki: “Müteahhitlik kaydınızın olmadığı, ancak İSKELE-KUMYALI bölgesinde yapmakta veya yaptırmakta olduğunuz inşaat, tarafımızdan tespit edilmiştir.”

Milyarlarca dolarlık proje yapacaksınız ama kaçak işçi çalıştıracaksınız. Youtube’da sözde Avustralya temsilcisi olan Bernadette Dimitrov’un hayali barış köyü tanıtım videosunu izleyen bir kişi, “Ne milyar dolarlık projeymiş ama!” demekten kendini alıkoyamayacaktır. Artık 6 yaşındaki bir çocuğun da hazırlayabildiği türden videolarla milyar dolarlık proje tanıtmak, ne kadar zekice (!) bir harekettir.

Karabulut’un mahkemeyi aldatmaya kalktığı, mahkeme tarafından azarlanıp yerine oturtulduğu duruşmanın metnini de yayımlamıştım:

Mahkemelerde kuzu gibi oturuyor ama sağda solda kendini haber yaptırıp “Ergenekon’u bizim kurduğumuz iddia edildi.”, “Ergenekon’u çözdüğüm için beni sadece 11 ay yatırdılar.” gibi hem hayal ürünü hem de küçük çocuğu bile kandıramayacak söylemlerle kendisine önem katmaya çalışarak yaptığı kanunsuzlukları ve bulunduğu yeri kamufle etmeye çalışıyor.

Böyle uydurma bahaneler öne sürüyor çünkü Karabulut da görünmez olduğunu zanneden kriptolardan biridir.

Karabulut görünmez olduğunu zanneden ve dinlerarası diyalog kapısını inşa eden kriptolardan biridir.

İşte size kaçak olduğu için mühürlenen sözde Noel Baba Barış Köyü’nden fotoğraflar:

Yerleşim planına göre kırmızı evler, Karabulut’un milyar dolarlık barış projesi diye insanları kandırmaya çalıştığı, nihayetinde mühürlenmesine engel olamadığı evlerdir. Mavi evler ise uyduruk köyle hiçbir alakası olmayan ve İngilizlere ait evlerdir.

Chabad’ın arkasına sığınıp yedikleri nanelerin bir kısmı işte bunlardır.

Şimdi yeniden Noel Baba’nın cinlerinin dinlerarası diyalog tezgahına dalalım.

Yıl: 1993.

Sözde barış konseyi, “Noel Baba ile Dünya Barışına Çağrı Etkinlikleri” başlatıyor.[1] İlk etkinliğin adı “Dinler Arası Dialog”[2].

Bu, yalnızca ilk etkinliğin adı değildir. Aynı zamanda bizzat Karabulut’un ifadesiyle dinlerarası diyalog adına yapılmış ilk etkinliktir.[3]

Esas ilgi çekici nokta ise şudur: Bu etkinliğin düzenlendiği tarihten itibaren Fener Rum Kilisesi’nden temsilciler de düzenli olarak etkinliklere çağrılıyor.

Bu isimler şunlardır: Prof. Dr. Hrisostomas Konstandini, Prof. Dr. Tona Papas, Hristostomas Kalaycı, Yakovas Sofraniyadis.

Bakın, Hristostomas Kalaycı ismini aklınızda tutun. Şimdi bir haberi özetleyeceğim.

Haberin adı: “Demre Kaynayan Kazan”[4]

Habere göre 2007 yılında Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, Aziz Nikolaos yortusu için ayin yapılmasına izin veriyor. Ayinde Psikopos Hrisostomas Kalaycı hazır bulunuyor.

Derken Noel Baba Barış Konseyi birden piyasaya çıkıp Günay ve Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunuyor.

Aynı haberde derneğin yönetiminde Sevgi Erenerol‘un bulunduğu es geçilmiyor.

Şimdi…

1993’ten itibaren dinlerarası diyalog adı altında etkinlikler düzenleyen, sözde bir asırdır mücadele ettikleri kiliseyi “Fener Rum Kilisesi” değil, “Fener Rum Patrikhanesi” görevlisi ifadesini kullanarak yukarıda belirtilen isimleri etkinliğe çağıran Karabulut mu gerçektir?

Yoksa 2000’li yıllarda barış sosuna biraz ulusalcılık katıp uç söylemlerle ortaya çıkarak daha önce Noel Baba etkinliğine çağırdığı Fener Rum Kilisesi’nden Kalaycı hakkında suç duyurusunda bulunan Karabulut mu gerçektir?

Karar sizin!

Daha önce yazdım, yine yazıyorum: Bu tip kriptolar için her şey mübahtır. Samimi insanları öne çıkarırlar, ardından 11 ay kolpadan yatıp “Kimseyi tanımıyorum.”, “Ben zaten solcu gruplarla gözaltına alındım.”, “Mamak’ta yattım.” gibi beyanlarla aradan sıyrılırlar. Olan da vatansever insanlara olur. Bunların görevi budur.

Karabulut’la ilgili size karşılaştırmalı olarak ilginç bir ayrıntı daha vereyim.

Tescilli FETÖ’cülerden Mümtazer Türköne, “Ergenekon Efsanesi Kime Ait?” başlıklı yazısında bu destanı safsata olarak nitelendirmişti.[5] Yazıyı okuyanlar bilir ki yazının amacı uydurma bir örgüte “Ergenekon” denmesine itiraz edenleri susturmaktı.

Karabulut, “Kitabımda Gülen’e hakaret yok, eleştiri var.” başlıklı haberde ne diyor: “… Ergenekon ile ilgili söyleyeceğim tek şey, Türk tarihinde Ergenekon diye bir efsane yok. Bu olay Türkiye’deki bir Yahudi dönmesi tarafından şırınga edilmiştir.”[6]

Türköne’nin yazısına bakın, onun yazısında işaret edilen isim Mustafa Kemal’dir.

Şimdi bu noktada, her fırsatta Türkçü olduğunu iddia eden Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol’un ne düşündüğünü merak ettiğimi söylemem gerekir. Karabulut’la dostluğunu ısrarla reddetmediğine göre bundan rahatsız olmasa gerektir. Oysa Türkçüler Mümtazer gibilerle, Karabulut gibilerle çok mücadele etmişlerdir.

Şimdi diyalog meselesine döneyim.

Eğer yapıldığı söylenen etkinlikler hayal ürünü değilse bu etkinliklerin tam ve sansürsüz konuşma metinleri nerededir? Neden sözde vakfın resmi sitesinde yayımlanmamıştır? Bu konuşmacıların yazdıkları metinler kitaplaştırılmış mıdır? Eğer öyleyse bunlara neden yer verilmemiştir? Kitaplaştırılmadıysa neden kitap haline getirilmemiştir?

Mesela Karabulut’un bizzat ifade ettiği gibi sözde Noel Baba Vakfı’nın kurucularından olan Niyazi Öktem de bu konuşmacılar arasındadır ve etkinliklere birden fazla katılım göstermiştir. Öyleyse tescilli FETÖ’cülerden olan ve dinlerarası diyalogun teorisyeni diyebileceğimiz, bir önceki yazımızda terörist elebaşı Gülen’i asrın diyalog önderleri arasında gösteren kitaplarından bahsettiğimiz Öktem’in konuşma metinleri nerededir? Bu konuşmalarda FETÖ övülmüş müdür?

Bu metinler sansür olmadan, değiştirilmeden yayımlanabilir mi?

Karabulut’un “sevgili dostum” dediği Dilipak’ın “Haber Vakti” sitesinde yayımlanan bir haberle devam ediyorum. Haberin başlığı şu: “Brüksel’de ‘dinlerarası diyalog konferansı’ düzenlendi.”

Haberde aynen şu ifade yer alıyor: “…Bilindiği üzere ‘dinlerarası diyalog’ kavramı Türkiye’de ‘FETÖ’ ile birlikte akıllarda yer ederken Almanya ve Belçika merkezli vakıflar benzer bir girişimde bulundu.”[7]

Şimdi 5G’den bile nem kapan, güya küresel güçler tarafından yaratılacak yapay fırtınaları bile önceden bilen Dilipak’ın uyduruk sitesinde yazanlara çağrım şudur: Almanya ve Belçika’ya kaçan bu kadar FETÖ’cü varken Brüksel’de gerçekleştirilen girişimde FETÖ’cülerin rolü olup olmadığını Karabulut dostunuzun gözünün içine baka baka yazın. (Bu arada Karabulut’un Almanya ilişkisini, Grün Magazin’i de yazın!)

Arada sırada birbirinize alınıyorsunuz.

Mesela Dilipak çıkıp diyor ki “Ergenekoncular, FETÖ’cülerle beraber yargılanmalıdır.” Sonra da Karabulut “Sevgili dostum…” diyor ve başlıyor güzelce anlatmaya.[8]

Birbirlerine rol veriyorlar yani akıllarınca… Ama yaptıkları şey akıllarınca olduğu için de gülünç duruyor, ancak bu kadar oluyor.

Şimdi kendi kendine önemli biriymiş gibi rollenen ve 11 ay yatıp çıkmasını Ergenekon’u çözmesine bağlayan ileri zekalı Karabulut’u bir kenara bırakıyorum. 12 defa ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan insanlar akılları yetmediği için (!) kumpas tezgahını  çözememişler herhalde ki FETÖ de onlara bu yüzden ceza vermiş olmalı (!).

Fener Rum Kilisesi’nin bile telaffuz etmeye cesaret edemediği “Mübadele yanlıştı.”, “Mustafa Kemal yanlıştı.” gibi haddini aşan söylemlerde bulunan Sevgi Erenerol’a soru sorarak yazımı noktalamak istiyorum.

Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Yardımcısı Selçuk Erenerol’un sosyal medya hesaplarıyla karşılıklı etkileşim içinde olan 5G platformunu yöneten Dilipak’ın teklifi hakkında ne düşünüyor?

FETÖ’cülerle beraber Ergenekoncu olarak yargılanmayı kabul ediyor mu? Etmiyorsa Dilipaklar, 5G’ler, Karabulutlar cumhuriyetin kurumu dediğiniz Türk Ortodoks Patrikhanesi üstünde ne geziyor?

Kurumunuzu sizden başkası lekeleyemez! Bir basın açıklaması ile bunlarla bağınızın olmadığını açıklayın ve kapınızın önünü temizleyin!

Sahi…

Onlarca kez ağırlaştırılmış müebbet hapisle yargılanan ama FETÖ’nün ağababalarının içinden bir mızrak gibi geçen adamlar varken 11 ay yatıp çıkan Karabulut neden yargılansın ki?

Korkak adamlarda soyluluk olur mu?

SON NOT: Bir dahaki yazımda, dinlerarası diyalogçu Karabulut’un KKTC’deki Noel Baba Barış Köyü villalarını 104 bin sterline satıp resmiyette ise 5 bin sterline satılmış gibi gösterdiği belge ve fotoğrafları göreceksiniz.

[1] https://www.stcpc.org/etkinliker/

[2] Kendileri bu şekilde yazmışlar.

[3] https://www.hurriyet.com.tr/kelebek/turkiye-nin-noel-baba-militanlari-38677086

[4] Aslında “Çakma Noel Baba’nın Köyünde” başlıklı bir yazının bölümü. https://www.hurriyet.com.tr/cakma-noel-baba-nin-koyunde-13723841

[5] https://www.haber7.com/yazarlar/mumtazer-turkone/381569-ergenekon-efsanesi-kime-ait

[6] https://m.gunhaber.com.tr/haber/Kitabimda-Gulen-e-hakaret-yok-elestri-var-/365954

[7] https://www.habervakti.com/brukselde-dinlerarasi-diyalog-konferansi-duzenlendi

[8] https://www.odatv.com/guncel/o-yazi-iki-arkadasi-birbirine-dusurdu-152955

Ergenekon Kumpas tezgahında yabancı istihbarat servislerinin fark edilmeyen operasyonlarından birinin de, FETÖ’nün koçbaşlarını alıp Türk toplumuna yön verecek şekilde çeşitli yerlere yerleştirmek olduğunu yazmıştım.

Bu koçbaşları akıl ve ahlak bakımından çok zayıf ve her birinin hastalık derecesinde zaafları bulunduğu için sinsice tezgahlanmış bir oyunla Türk milletine kurulan Ergenekon kumpasında onlar da içeri alındılar.

Her casus ve sızıntı gibi onların da kendilerini tanıtacak parolaları vardı. Bilinçli olarak dramatize edilen tutuklamalarda kahraman edasıyla poz verirken emniyette ya da savcılıkta parolaları ağızlarından düşüverdi: “Askerler bana işkence yaptı.”, “Ben zaten darbeye karşıydım.”, “Eskiden solcuydum. Vb.”

Bu cümleler hem casusların hem de devşirilmeyi kabul edenlerin ortak parolasıydı sanki. Bu cümleleri kurduktan birkaç ay sonra sessiz sedasız tahliye edildiler.

KKTC’de 3 sabıkası bulunan Noel Baba’nın cini Muammer KARABULUT da sözde barış köyü projesi için “CHP darbecidir.” diye dilekçe verirken iktidara yanaştığı gibi içeri alınırken de FETÖ’ye sinyal çakmıştı.  

Emniyet ifadesinde, 1980’de solcularla birlikte gözaltına alındığını ve askeri sıkıyönetim zamanında Mamak cezaevinde kaldığını iddia etti. (17 gün!)

Noel Babacılarla ilgili yazıları takip edenler, diyalog konusunda FETÖ’ye atıf yaptığımızı hatırlayacaklardır. Bu, öyle basit bir atıf değildir ya da iki farklı diyalogçunun birbirine benzetilmesi değildir.

Noel Baba, özbeöz FETÖ imalatıdır!

Nasıl olduğunu kendi belgeleri ve sözleriyle anlatayım size.

KARABULUT, emniyet ifadesinde, Noel Baba Barış Konseyi Derneğini 1996 yılında Cengiz ÇANDAR, İsak ALEVA, Niyazi ÖKTEM, Ahmet MUMCU ile birlikte kurduğunu açıkça söyledi.

“Yetmez ama evet”in mimarı Cengiz ÇANDAR’ı zaten tanıyorsunuz. Tuncay GÜNEY’den bile önce “Türkiye ya büyüyecek ya küçülecek” diye yazan, 15 Temmuz’da FETÖ’yü aklamak için darbe girişiminin devlet içinden planladığını öne süren sözde yazardır. ABD ve CIA’yla olan ilişkilerini anlatmaya gerek bile yok.

Noel Babacı cinler sözüm ona Tanrıya ve paraya dayanan küresel güçlerle mücadele ediyorlardı, değil mi?

Yerseniz!

Ancak buradaki asıl isim Niyazi ÖKTEM’dir.

ÖKTEM, bilhassa FETÖ’nün dinlerarası diyalog projesi için kitaplar yazmış etkin bir FETÖ’cüdür.

“İnanç Sarmalında Batı Dünyası ve Karşılaştırmalı Gülen Hareketi” isimli kitabının tanıtım yazısında aynen şu ifadeler yer alıyor:

“Opus Dei gibi Gülen Cemaati de inanç boyutunun geliştirdiği bir baskı grubu, bir tür sivil toplum kuruluşudur. Güçlenmiş ve globalleşmiştir. Mensupları arasında genelde hizmet bilinci yaygındır. Ancak, belli bir dönemde menfaat güdüsüyle cemaate yaklaşanlar, sıkıştıkları zaman saf değiştirebilirler. Bu tür saf değiştirmelere sadece Gülen Cemaati’nde değil başka yerlerde de tanık olmaktayız.”

(Şimdi Opus Dei hakkında çok kısa bir hatırlatma yaparak geçeceğim. Bu karanlık örgütün vazgeçilmez tek ilkesi “kaostan düzen yarat”tır. Yani ÖKTEM’in dediği gibi hizmet, din, iman, yardım falan filan değildir.)

ÖKTEM’e göre Türkiye “açık toplum”, “şeffaf devlet”, “çoğulcu demokrasi”, “karşılıklı saygı ruhuyla”, barış içinde bir arada yaşamalıdır.

Açık toplum, şeffaf devlet, çoğulcu demokrasi… Burada sizinde burnumuza bir Soros kokusu geliyor mu?

ÖKTEM’in bir diğer kitabı “Çağımız Hristiyan – Müslüman Diyalog Önderleri” isimli kitabı da hayli bombadır. KARABULUT gibi cinlerin sözde barış çağrısına kaynak olan kitapta çağımızın diyalog önderleri olarak ele alınanlardan iki tanıdık isim: Fetullah GÜLEN ve Said-i Nursi!

ÖKTEM’in bir diğer kitabı da “Diyalog Yazıları”dır. Buradan bir şeyler yazmaya gerek yok. Sanki iyi bir halt etmiş gibi utanmadan CIA projesi bir kavrama dair yazılarını bir araya getirmiş ve yayınlamış.

Evet…

Şimdi KARABULUT’un adını tekrar Ergenekon’la, Muzaffer TEKİN’le, ulusalcılarla yan yana anmaya çalışın bakalım.

Mutlaka bir mide kasıntısı hissedersiniz.

KARABULUT gibiler Ergenekon’dan önce ve sonra iki görev gördüler:

1- Koçbaşları; ulusalcı, Kemalist, milliyetçi; sivil, asker; yazar, akademisyen… birçok kişiyi toplumun ruhunu okşayacak çeşitli uç söylemlerle öne çıkardılar. Onlarla fotoğraf çektirdiler. Onlarla yayınlara çıktılar ve onların yanındayken bağırıp çağırarak hizmet ettikleri veya yanaşmak istedikleri cephelerden görünecek işaret fişekleri attılar.

Sonuç ne mi oldu? Muzaffer TEKİN 2014 yılına kadar hastalığı yüzünden acılar içinde hücrede yastığını ısırırken KARABULUT kısa bir süre yattıktan sonra tahliye oldu!

2- CIA ve MOSSAD gibi istihbarat servislerinin sadık hizmetkarı FETÖ bu koçbaşlarını alıp Ergenekon’dan sonra bir nevi kanaat önderi yapmaya çalıştı. Bu şahısların birçoğu -örneğin bal porsuğu– Ergenekon mağduru gibi davranarak, Ergenekon’da korkusuzca savaşanların karakterini kopyalayarak insanların duygularına oynadılar.

Ancak uydurulmuş maske olsa dahi KARABULUT’a mağdur maskesi uymuyorsa diğer koçbaşlarına da öyle uymuyor. Yani görmek isteyene maskenin ardındaki gerçek nal gibi sırıtıyor.

Bu yazıları okumadan önce birileri kulağınıza dinci Abdurrahman DİLİPAK, Cengiz ÇANDAR, Niyazi ÖKTEM gibileri ve Türk Ortodoks Patrikanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL’un, diyalog çatısı altında KARABULUT’un sözde vakfında kurucu ve yöneticiler arasında birlikte yer alıdığını fısıldasa inanmazdınız, değil mi? 

İşte tam bu noktada sinsice kurumsallaşmış kötülüğe geliyoruz!

Aklımızı zorlayan bu bilgiler okuyanlara fazla gelebilir; okuyanları üzebilir. Aslında içinde bulunduğumuz durumu çok iyi özetleyen ve gözünüzü açacak, sizi rahatlatacak bir film repliğiyle devam etmek istiyorum.

Johnny Depp’in başrolünde oynadığı “Sleepy Hollow” filminde şöyle bir replik vardır: “Zor dünyanın zor dersi… Sen de öğrensen iyi edersin. Kötülük pek çok maske giyebilir. Hiçbiri iyilik maskesi kadar tehlikeli değildir.”

Şimdi tekrar konumuza dönelim ve devam edelim.

Kemalizm ancak cesur ve temiz bir yürekte, açık ve işleyen bir akılda yaşar.

Yüreği ancak para, mal mülk, ün, makam sesiyle çarpan, aklında yalnızca zenginlik  hırsı yaşayan, güce tapan kimselerin en sinsi taktiği, maske giyerek kalabalıkların arasına karışmaktır.

Böylece malvarlıklarını koruyacaklardır.

Bilirsiniz ki Mustafa Kemal’e açıktan veya gizli düşman olan herkesin bir kuyruk acısı vardır.

Kimisi padişahlara kul olmak varken vatandaş olmaya tepkilidir. Kimisinde ise eskisi gibi rahat din tüccarlığı yapamayacak olmanın acısı vardır.

Bilirsiniz, mesela Fener Rum Kilisesinin “Burada bir Türk asılıncaya kadar…” dedikleri ve açılmayacağı iddia edilen kin kapısı vardır.

Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi ERENEROL, mübadele konusunu kendisine kin kapısı mı yapmıştır vebu söylemler üstünden Mustafa Kemal’e sinsice saldırmak veya saldırı alanı açmak için mi “Mustafa Kemal’in mübadele kararının yanlış olduğunu ve Türklerin Yunanistan’a gönderildiğini” iddia ediyor?

Oysaki Yunanistan’a gönderilenler Bizans’tan kalan Rumlardır ve karşılığında Türkler oradan alınarak vatanımıza getirilmiştir.

Papa Eftim ve ailesi için, Büyük Millet Meclisi tarafından çıkartılan özel bir yasa ile Türk topraklarında kalmaları sağlanmıştır. Kısacası mübadeleyi dinsel bir durum gibi propaganda malzemesi ederek sinsi bir kin mi besleniyor veya gizlenmek istenen başka bir şey yoksa bu ne anlama geliyor?

Akıl süzgecinizden bir geçirin bakalım ve şu soruyu sorun; Yunanistan sadece Hristiyan diye Türkiye’den gönderilen Türkleri mi yoksa Ayasofya’da ibadet yapamayacak olan Bizans’ın Rumlarını mı kendi ülkesine aldı?

Bu topraklarda Türk’ü uyandıran, kulluktan çıkarıp vatandaş yapan, emperyalizme en büyük darbeyi Türk adında devlet kurarak vuran, Türk’ü hayata döndüren adamdır Mustafa Kemal!

Türklük şuurunu layığıyla yaşayan ve “Ya istiklal ya ölüm!” emrini tereddütsüz yerine getiren her Türk, o gün de bugün de Ebedi Başkomutan “Git!” diye emir verse cehenneme gider!

Ama gel gelelim Mustafa Kemal, Türk’ü cehennemden çıkaran adamdır!

Ona “Türk’ü gönderdi, Türk olmayanları aldı.” kabilinden türlü iftira atanları biz siyasal İslamcı iltisaklı bilirdik.

Meğer dincinin her türlüsü, Türk’ün Mustafa Kemal’ine sinsice düşmanmış.

Gerçeklerin önünde sonunda ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır.

Gün gelir mübadeleden yırtanlar, yarın nereyi vatan biliyorlarsa oraya kaçarlar.

Son söz:

Bulunduğun yeri cennet edemiyorsan kaçtığın her yer cehennemdir!

NOT: Vereceğim adresteki üyeler listesini bir inceleyin bakalım: https://www.stcpc.org/uyeler-asya/

NOT: Bir sonraki yazımızda şaşıracağınız fotoğraf ve belgeler geliyor.

Yolculuğumuz devam ediyor.

Bilim insanlarının yaptığı araştırmalar sigara katranının kanserle ilişkisini kuvvetli bir şekilde ortaya koymaya başlayınca, büyük tütün şirketleri 1953 yılında New York Plaza Otel’de bir araya geldiler. Halkla ilişkiler dehası John Hill öncülüğünde aldıkları karara göre “Tütün Sanayisi Araştırma Komitesi”, sigaranın kanserle ilişkisini reddeden araştırmalar yapacak; büyük tütün şirketleri de bu araştırmaları yapan bilim insanlarını söyleyecekleri yalanlar için fonlayacaktı.

40 yıldan fazla bir süre milyonlarca insana yalan söylediler. Bilimsel araştırmalar sigara ve kanserin ilişkisini ortaya koyan araştırmalarda ilerleyince tütün şirketleri aleyhine açılan davalar güç kazanmaya başladı. Böylece tütün şirketleri artık yalan söylemeyi bırakmaya karar verdi. Bunun için 200 milyar doları gözden çıkarmasalardı daha büyük paralar ödeyeceklerdi.[1]

Aynı oyunlar iklim değişikliği konusunda da döndü. Pek çokları “İklim değişikliği bir yalan, büyük ailelerin oyunu!” dese de Heartland Enstitüsü’nde iklim değişikliği aleyhine yapılan çalışmaların Exxon Mobil, Koch gibi zengin şirket ve ailelerden 14,4 milyon dolar fonlandığı ortaya çıkmıştı.[2]

Korona virüsüyle ilgili de hayli komplo teorileri ortaya atıldı. Bu komplo teorileri birçok komplocunun ekmek kapısı oldu. Bağış kılıfı altında milyarlarca dolar cebe indirildi.

Abdurrahman Dilipak 5G teknolojisine “fitne” diyor, birçok hastalığa neden olabileceğini öne sürüyor. Bu gibi iddiaların birçoğu, 5G ve Korona virüsü arasında bağ kuran ve PubMed isimli ücretsiz veritabanında yayımlanan bir makaleye dayanıyor. Bilim insanlarının yoğun tepkisi üzerine makale kaldırılmış. Bu konu hakkında yapılan birkaç haberin bağlantısını dipnota bırakarak asıl konumuza geçiyorum.[3] 

5G Virüs Platformu’nun künyesiyle başlayalım.

Karşımıza çıkan isimler şunlardır: Abdurrahman Dilipak, Muammer Karabulut, Ömer Çelen, Megan Müge Aliefendioğlu, Vedat Çalık.

Dilipak’ın duruşu malum. Onu ayrıca anlatmaya gerek yok sanırım.

Ömer Çelen, hukukçu. Salgın döneminde A Haber gibi kanallara çıktı. “Sosyal medya provokatörlerine soruşturma”, “Maske kullanımı zorunluluğu” gibi konularda konuşma yaptı.

Montreal’de yaşayan Megan Müge Aliefendioğlu, Dilipak’ın aksine Atatürkçü kişiliğiyle öne çıkıyor. Künye bilgisine göre, Kanada’da bu platformun temsilciliğini yapıyor.

İş insanı Vedat Çalık, koordinatörlük görevini üstleniyor. Zafer Partisi Kocaeli İl Başkanlığı yapmış, Ümit Özdağ tarafından görevden alınmış. Aynı zamanda kendisini “dünya vatandaşı” olarak tanımlıyor. Bir sonraki yazımızda daha ayrıntılı bahsedeceğiz.

Gelelim Muammer Karabulut’a. Bu yazının çıkış noktası o olacak.

Muammer Karabulut da Ergenekon’da yargılandı. Kendisi bunun “bedel”i olarak 26 Nisan 2023 tarihli mahkeme kararıyla 250 bin TL tazminat kazandı. O bedeli de herhalde Noel Baba üzerinden dünya barışına hizmet etmeye adamıştır.

Muammer Karabulut, Noel Baba Barış Konseyi’nin başkanlığını yapıyor. Noel Baba Barış Konseyi’nin resmi internet sitesi incelenince birçok ülkeden destekçisi varmış gibi görünüyor. Noel Baba Barış Konseyi’nin “Dünya Barışına Çağrı Etkinlikleri” 1991 yılında başladı. 1993 yılından itibaren her yıl farklı bir konu başlığıyla düzenlenen etkinliklerin ilk konu başlığı: “Dinlerarası Diyalog”.

İlk toplantıya birçok cemaatten ve bürokrasiden temsilciler katılırken Fener Rum Patrikhanesi’nden de Prof. Dr. Tona Papas’ın katıldığını not düşeyim. Karabulut’un “Laik Türkiye Cumhuriyeti’ni Patrikhane’ye mi Yıktıracaklar?” isimli bir kitabı olduğunu da hatırlatayım.

Şimdi gelelim esas ilginç bölüm olan “Barış Ödülü” bölümüne.

İlk ödül 1995 yılında Ivar Buterfas’a verilmiş. Holokost’tan sağ kurtulan Buterfas, dinlerarası diyaloga katkı sağladığı için bu ödülü almış. Buterfas aynı zamanda 2005 yılında bir iş adamına 12.000 avro değerinde 4000 çekiliş bileti sattığını da itiraf etmiş bir adam.

1997 yılındaki ödül, Habsburg ailesinden Otto Von Habsburg’a gitmiş. Kendisine ödül verilmesinin sebebi, imparatorluk varisi olmasına rağmen teokratik ve totaliter rejimlere karşı çıkmasıymış. Ayrıca kendisinin Avrupa Parlamentosu’nun kurulmasına öncülük ettiği de aynen yazılmış.

Şimdi ilginçliklere bakalım.

Muammer Karabulut, aylar önce Demir Yolculuk’ta yazdığım Chabad oluşumuna sık sık atıfta bulunan, küresel çeteyle ilgili bolca komplo teorilerine yer veren 5G Virüs Platformu’nda yazıyor. Kendisi de “küresel darbe” uzmanı olduğu için olsa gerek bu konularda yazıyor. Mesela yazdığı sitelerden biri de Haber Vaktim’dir.

Orada “Dilipak ‘Gerici ve Yobaz’” başlıklı bir yazı yazmış. Dilipak’la aynı sitede yazdığı için “çevre”sinden tepki aldığını yazan Karabulut aynen şunları söylüyor:

“Dilipak hakkında, ‘Atatürk’e küfür eden feslinin arkadaşı, cumhuriyet düşmanı, gerici, yobaz’ gibi onlarca ifade ile karşılaştım.”

Ve ardından bu gibi ithamlarda bulunanların kendisine Atatürkçü diyenler olduğunu, Dilipak’la birlikte kendisine ve Dilipak’a benzer sitemde bulunanlara karşı mücadele ettiğini anlatıyor.[4]

Karabulut’un “çevre”sindekilerin Atatürkçü olduklarını zannettiklerinden, kendilerine karşı verilen bu mücadeleden haberi var mı?

Galiba bir tek küresel darbecilere karşı değil, Türkiye’deki darbecilere karşı da mücadele veriyor olacak ki 2014 yılında TBMM İnsan Hakları Komisyonu’na dilekçe gönderiyor. Bu dilekçede de 17 Aralık ve Gezi’de CHP’nin darbe girişiminde bulunduğunu, paralel yapıyla hareket ettiğini iddia ediyor.

Ergenekon’u kimlerle kimlerin birlikte tezgahladığını ise yüce gönüllü barışçıl kişiliğinden olsa gerek anlayamamış (!). CHP’yi AKP’ye şikayet ediyor.[5]

Yazının sonunda bahsedeceğim köye doğru bir yol yapıyor aslında. Gezi’yi darbe girişimi olarak değerlendirirken İranlılara barış ödülü dağıtmak başka türlü açıklanamaz. Birazdan bunları da okuyacaksınız.

Karabulut, Dilipak’la olan ilişkisine “zıtların birliği” diyor. Meğer küresel çeteye karşı bir araya geliyorlarmış ama Noel Baba’nın verdiği ödüllere bakacak olursak bu ilişki daha çok zortların birliği gibi duruyor.

Zira…

Bir taraftan Holokost’tan sağ kurtulan Yahudi’ye ve teokrasiyle mücadele ettiği söylenen Habsburg’a ödül verilirken öte yandan Yahudilere soykırım yapılmadığı görüşünde olan, kadınların statlara girmesini sağlamaya çalışan Ahmedinejad’a karşı çıkıp aksi yönde fetva veren İranlı rejim yetkilisi Naser Makaram Şirazi’ye ödül veriliyor. Üstelik Şirazi’nin, Noel Baba Barış Köyü’ne ilk destek veren ülke olarak İran’ı açıkladığı bilgisini de not düşüyorlar.

“Noel Baba Barış Ödülü” alan isimlerden biri ise İran’ın dini lideri Hamaney.[6]

Şimdi gelelim küresel darbecilere karşı mücadele eden (!) Karabulut’un konseyinin bir diğer ödülüne.

Noel Baba Barış Ödülü, 2002 yılında Dünya Lions Kulüpler Birliği’ne gitmiş.

Dünya Lions Kulüpleri’nin Masonik bir yapı olduğunu belirtmeye gerek yok herhalde ama “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” diye paçozluk yapıp Lions’a ödül vermek zıtların değil, olsa olsa zortların birliği olur.

2005 yılında ödül alan isim, Papa Francis’in LGBT ile ilgili çalışmalarından dolayı ödül verdiği Jeannine Gramick olmuş. Kendisi hakkında sitede de bolca bilgi yer alıyor. Kişilerin tercihlerine asla müdahale edemeyiz, saygı duyarız. Ancak LGBT oluşumlarıyla hem bölücü terör örgütünün hem de Soros ve benzerlerinin ilişkisini Karabulut’un zıttı (!) Dilipak müsait bir zamanında zıt dostuna anlatıversin.

FETÖ ve Adnan Oktar da önüne gelene ödül veriyordu. Onların da rotaları sevgi, barış ve diyalog üzerineydi (!). Onlar da zıtların birliği palavrasıyla Masonları, Siyonistleri, cihatçıları herkesi kucaklıyorlardı; herkese sevgi dağıtıyorlardı.

Küresel çeteye karşı omuz omuza… Çok güzel. Bir barış ödülü de Rothschild’e gider mi gider.

Şimdi gelelim temsilciler meselesine. Yolculuğumuzun en güzel tarafı şimdi başlıyor. Kendinizi adeta bir hızlı trene binmiş gibi hissedeceksiniz.

Birçok temsilcisi olduğu bilgisi resmi sitede yer alsa da toplamda 6 temsilcinin iletişim bilgisi var. Bu temsilcilerin en dikkat çekeni Avustralya temsilcisi olduğu belirtilen Mrs. Bernadette Dimitrov’dur.

Size bu kadının iki ayrı kanalından “Noel Baba Barış Köyü”yle ilgili paylaşımın bağlantısını bu dipnotta vereceğim.[7]

Noel Baba Barış Köyü’ne bir sonraki yazıda geleceğim. İzlediğiniz videoyu bir fragman kabul edin. Sonra da kendinize böyle bir tanıtımla herhangi bir yerden ev alıp almayacağınızı sorun. 450 milyon dolarlık olduğu iddia edilen bir proje var ortada, “güya”.

Bayan Dimitrov, ABD’deki “Noel Baba Üniversitesi”nde yetişmiş. Üniversite dedikleri okul ise Noel Baba ve Noel Anne yetiştiriyor. Tabii ki makul ücretler karşılığında. Yine de çok samimi olan okul, “Herkese iş bulmak isteriz ama herkese iş garantisi veremeyiz.” diyor. Müşterilerine -pardon- öğrencilerine karşı vefa gösteriyor.

Noel Baba Üniversitesi’nin resmi internet sitesinde küçük çocuklara bağış da yapabiliyorsunuz tabii. Güveniyorsanız neden olmasın?

Mesela Muammer Karabulut da benzer bir bağış işine girişmiş ama tabii o burada da zıtların birliğine göre hareket etmeyi tercih etmiş. Kendi sitelerinde yer alan habere göre Noel Baba evi önce sanal ortamda onarılacakmış, bunun için de çocuklar bugün hayatta olmayan www.santaclausfoundation.org’a girip adam başı 2 dolar bağışlayarak bir tuğla satın alabilecekmiş.

[8]

Yukarıda bahsettiğim okulun sahibi ise ABD’nin ulusal Noel Baba’sı Tim Connaghan’dır. Kendisiyle ilgili bilgilerin yer aldığı bir bağlantıyı daha dipnota bırakıyorum.[9]

Bernadette de kendisine güzel bir iş bulmuşa benziyor. Bir temsilci olarak Noel Baba Barış Konseyi adına yaptığı tek bir şey var: Noel Baba Barış Köyü’nü tanıtmak. 2016-2017’de barış ödülünü alan Dimitrov’un özelliği dünya barışının çocuklarla geleceğine inanmak, bu amaçla çocuklar için çalışmakmış. Bilgi bu kadar!

Mason’undan Yahudi’sine ve uluslararası dolandırıcılara kadar ödül veren ve Antalya’da faaliyet gösteren Uluslararası Noel Baba Barış Konseyi’nin 29 Aralık 2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde Noel Baba Barış Köyü’nün kurulmasına karar verildi. Yapılan genel kurulda Muammer Karabulut başkandı, yönetim kurulunda ise Papa Eftim’in torunu olarak bilinen Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol da yer alıyordu.

Şimdi şarabınızın ikinci yudumu ister Dilipak’la birlikte ilahi dinleyerek ister Haleluya dinleyerek yudumlayın. İlahi ve şarap olmaz demeyin, zıtların birliğiyle dinlerarası diyalog kurulursa simgesi de şarapla ilahi olur.

Noel Baba’nın bir türlü bitmeyen köy kurma macerası geliyor.

Coming soon.

[1] Lee McIntyre, “Hakikat-Sonrası”.

[2] McIntyre, a.g.e.

[3] https://www.indyturk.com/node/218156/sa%C4%9Flik/5g-ve-kovid-19-aras%C4%B1nda-ili%C5%9Fki-kuran-%C3%A7al%C4%B1%C5%9Fma-bilim-d%C3%BCnyas%C4%B1ndan-ald%C4%B1%C4%9F%C4%B1-sert, https://www.indyturk.com/node/171516/haber/dilipak-5g-fitnesine-kar%C5%9F%C4%B1-daha-%C3%A7ok-oksijen-gerek-o-da-kenevirde-var, https://www.indyturk.com/node/158556/sa%C4%9Flik/koronavir%C3%BCs%C3%BC-5g-teknolojisi-mi-yaratt%C4%B1-i%C5%9Fte-bilimin-verdi%C4%9Fi-cevaplar, https://www.indyturk.com/node/209186/bilim/bilim-insanlar%C4%B1-5g-teknolojisinin-sa%C4%9Fl%C4%B1%C4%9Fa-ne-kadar-zarar%C4%B1-oldu%C4%9Funu-a%C3%A7%C4%B1klad%C4%B1

[4] İlgili yazı: https://www.habervakti.com/dilipak-gerici-ve-yobaz

[5] https://www.haberturk.com/gundem/haber/946876-ergenekon-sanigindan-chpye-buyuk-suclama

[6] https://www.odatv.com/guncel/noel-baba-baris-konseyinden-hamaneyin-temsilcisine-takdir-151738

[7] https://www.youtube.com/watch?v=NmgAVWWxkpA, https://www.youtube.com/watch?v=wCE1x2Yxj-w

[8] https://www.stcpc.org/wp-content/uploads/2014/09/PTDC00186.jpg

[9] https://www.nationalsanta.com/

Mesela… 1970’lerin başında Şili’yi yöneten Salvador Allande’nin ülkenin ekonomisini – özellikle bakır endüstrisini – kamulaştırması birilerinin işine gelmiyordu. ABD’li ünlü diplomat Henry Kissinger’ın “Ülkenin insanlarının sorumsuzluğu yüzünden bir ülkenin komünist olmasına seyirci kalamayız. Meseleler, Şilili seçmenlerin kararına bırakılamayacak kadar önemlidir” sözleriyle beraber harekete geçen Amerikalılar, Augusto Pinochet’i sahaya sürerek askerî darbe gerçekleştirdiler. Nixon, daha sonra Kissinger ile görüştüğü zaman darbeyi başarıya ulaştırmak için gereken tüm koşulları ortaya koyduklarını söyleyerek memnuniyetini dile getirecektir.

Amerika’nın dünyanın birçok yerinde doğrudan ve dolaylı müdahalelerde bulunması, son dünya savaşından önceki imajını zedeleşmiştir. ABD, bundan sonra CIA başta olmak üzere pek çok kurumunda taktik değiştirecek, toplumları kendi istediği doğrultuda yönlendirmek için kendi projelerini yaratacak ve ABD yandaşı veya ABD muhalifi fark etmeksizin her kitlenin içine sızmayı hedefleyecektir.

Bir anlamda ABD, kendisine muhalif olan kitlelerin yandaş klonlarını yaratacaktır.

11 Eylül saldırılarından sonra yalnız Amerika’daki İslam karşıtlığı artmamış, İslam dünyasında da muhafazakâr kesimlerin bir kısmı daha sivri hâle gelmiştir. ABD ise bunu önceden hesaplamış olacak ki sahaya kendi projelerini sürmüştür. Bu projelerin bizi ilgilendiren en önemlilerinden biri, ılımlı İslam’dır. Humeyni’nin deyimiyle Amerikan İslam’ı.

ABD’nin ılımlı İslam projesinde sahaya sürdüğü ilk isimler Liberal İslamcı Şaker el Nabulsi, Katar Üniversitesi Şeriat Fakültesinde dekanlık yapmış olan Prof. Dr. Abdülhamid El Ensarî, Müslüman Kardeşler’in kurucusu Hasan El Benna’nın kardeşi Cemal El Benna, Suudî Arabistanlı İmam Mansur El Nukedan’dır.

Şimdilerde “Acaba Suudî Arabistan’a ılımlı İslam gelir mi” diye soruyorlar ama ABD’ye göre Riyad’ta yetişmiş, Suudî medreselerinden çıkma Mansur El Nukedan projenin öncülerinden olmasına rağmen başarısız olmuştur. ABD’ye göre diğer isimler de başarısız olmuştur.

“Bizim” becerikliler ise bu ölmek üzere olan projeyi çok güzel diriltmişler, Recep Tayyip Erdoğan ve Abdullah Gül öncülüğünde başka ülkelere ihraç edebilecek kadar becerikli olduklarını göstermişlerdir.

Ilımlı İslamcıların yol göstericisi Graham Edmund Fuller’dir. Onun “Yeni Türkiye Cumhuriyeti” kitabındaki “Yeni Türkiye” ifadesi, tabiri caizse azılı bir İslamcı olan Ahmet Davutoğlu’nun dilinden düşmemiştir. Davutoğlu döneminde ellerinden gelse Türkiye’nin resmî adını Yeni Türkiye koyacaklardı.

Türk gençliğinin zihnini zehirlemek için Popcorn gibileri öne çıkartan ılımlı İslamcılar, aslında Graham Fuller’in kitabında yazdığı tavsiye görünümlü emirleri uygulamışlardır. Fuller’in bahsi geçen kitabından bir örnek:

“Türkler en azından dört nesildir kendilerini Orta Doğu’dan boşanmış hissetmektedirler. Türkiye’de bugün Osmanlı İmparatorluğu zamanından kalma kişisel anılarını ailesiyle hâlâ paylaşabilecek durumda çok az yaşlı nine kalmıştır. Onlarca yıldır devam eden Kemalist eğilimli tarih öğretimi, genelde İslam dünyası, özelde Arap dünyası hakkında olumsuz düşünme yönünde ülkenin beynini yıkamıştır.” (Sayfa 43)

Şimdi Graham Fuller’in bu sözlerini halka indirelim:

“Tarihimizi bize unutturdular!”

“Ecdadımız Osmanlı! Atam (Fatih) izindeyiz!”

“Bir gecede cahil kaldık, dedemizin mezar taşını okuyamıyoruz!”

“Orta Doğu bizden adalet bekler! Osmanlı’yı özlüyorlar.”

Şimdi bize bunları söyleyenler, Fuller’in yazdıkları karşısında esas duruşa geçenler, kendileri haricindeki herkesi “proje” ilan ediyorlar.

Neden?

Çünkü esas proje kendileridir! Başkalarına saldırıyorlar ve kendilerini güzelce gizliyorlar. Daha doğrusu gizlendiklerini zannediyorlar ama Türkler arasında Türk’ten olmayanlar öylesine sırıtılar ki görünmez olsalar yine ifşa olurlar. Hangi boyuta giderlerse gitsinler her boyutta Mustafa Kemal’in askerleriyle karşılaşacaklardır. Bu, onların değişmeyecek kaderidir.

Şimdi Fuller’in başka sözlerine yer verelim:

“… Daha sert terimlerle söylersek diyebiliriz ki Atatürk, Türkiye üzerinde ülkenin İslamî ve Osmanlı geçmişi hakkında bir ulusal amneziye yol açmış bir tür ‘kültürel lobotomi’ uygulamıştır.” (Sayfa 54)

Fuller’in deyimiyle bu sert terimleri ise çakma aydınların soft demokratik söylemlerine indirelim (yani yerin yedi kat dibine):

“Atatürk dönemi Türkiye ırkçıdır!”

“Atatürk, yeni bir ırk yaratmıştır!”

“Türk, Atatürk’ün icadıdır!”

“Osmanlı’da Türk mü vardı? Bunlar ırkçılık!”

Şöyle diyor Fuller:

“Atatürk’ün 1924 yılında bizzat bütün Sünnî dünyanın en üst dinî mercii olan halifeliği kaldırmasıyla birlikte Türkiye, İslam dünyasıyla ilişkilerine en önemli darbeyi vurmuş oldu.” (Sayfa 64)

Her fırsatta Batılılaştığımızı, Batı’nın bundan memnun olduğunu iddia eden hilafetçilerin ulaştığı esrarengiz kafaya ulaşalım:

“Yaşasın hilafet! Müslümanlar hilafet istiyor!”

“Gavurlar gibi olmayacağız! Hilafet istiyoruz!”

“Bizi Hristiyan yaptılar! Ecdadımız bunun için savaşmadı!”

Fuller’in Abdülhamitçi olduğunu biliyor muydunuz? Buyrun:

“Osmanlı İmparatorluğu’nun zevale doğru giden günlerinde Osmanlı Sultanı, Avrupalı emperyalist saldırılara karşı imparatorluğa destek sağlamak üzere gayretli bir şekilde Pan-İslam kartını oynamak istemişti.” (Sayfa 64)

İttihatçı olarak gördüklerinden bir şey duysa gidip Abdülhamit’in türbesine fısıldayacak çakma Yıldız curnalcileri de işte bu minvalde hareket ediyorlar.

Şu sözler de Graham Popcorn, pardon, Graham Fuller’e aittir:

“Atatürkçülük ölmüştür. Ulus devletler dönemi bitmiştir. Türkiye, Osmanlı gibi çok kültürlü, çok dinli ve çok ırklı bir yapıyı benimsemelidir. Bunun için iyi yol ılımlı İslam’dır.”

Ne diyoruz bu duruma: Sahibinin sesi!

Şimdilerde Suriye’deki savaşın bitişini kamuoyu tartışıp dursun, Fuller daha 2014 yılında dostlarının dış politikasına eleştiri getirerek şöyle bir demeç vermişti: “…Türkiye ve diğer ülkeler, Esad’ın iktidarda kalabilme yeteneğini anlayamadılar.”

Daha o zamandan Esad’ın gitmeyeceğini kabul etmiş bir Fuller, bir ABD vardı.

FETÖ elebaşısı Fetullah Gülen’e ABD’ye yerleşmesi için referans olan adam da Graham Fuller’dir.

Büyükada’da 15 Temmuz’un hemen öncesinde gerçekleştirilen toplantıda yer alanlardan biri olan Henry Barkey, Graham Fuller’in öğrencisidir.

Tamer Korkmaz, 2016 yılında, Yeni Şafak gazetesinde “FETÖ eliyle ‘Ilımlı İslam’ Projesi” başlıklı yazısında şunları yazmış:

“1990 yılındaki RAND’ın raporu ABD’nin ‘ılımlı İslam’ projesini ilk kez anons ediyordu! Derin, sinsi, maskeli proje 1980’li yılların ilk yarısında oluşturuldu. Doğu Bloku’nun çöktüğü 1990 yılından itibaren de sahaya indirildi.

SSCB’nin liderliğindeki Doğu Bloku’nun parçalanmasını müteakip, NATO’nun İslam’ı ‘düşman’ konseptinde ilk sıraya yerleştirdiği dönemde; eş zamanlı olarak Türkiye’de ‘laik aydın’ suikastlarının başlaması asla tesadüf değildi!”

Korkmaz, yazının devamında bu suikastların İslamcı örgütlerin üstüne yıkıldığını ifade ediyor. Böyledir veya değildir; asıl 90’lı yıllarda ılımlı İslam’ın sahaya inişiyle suikastların başlaması bana göre tesadüf değildir.

İnsanları şiddet ortamına sürükleyip ılımlı Müslümanları müjdelemek olmayacak iş değildir. Hele o 90’lardaki suikastların arkasındaki muhtemel şüpheliler (!) FETÖ’nün taşeronluk ettiği kumpas davalarına danışmanlık yapmışlarsa hiç değildir!

Ilımlı İslamcı kimdir?

ABD’nin en büyük müttefiğidir.

Müslüman ülkelerdeki en sadık Truva atıdır.

Bir hırka, bir hurma edebiyatı yapıp yoksulun hakkıyla zenginleşen, yoksulluğu ebedîleştirerek zenginliğini koruyan adamdır.

Batılılaşma üstünden edebiyat parçalayıp güya tepki olarak giydiği geleneksel kıyafetleri Batılılaştıran adamdır.

Müslüman değil Süslümandır.

Filistin için (söz gelimi) 200 bin lira yardım topladığı toplantıya milyon harcayan adamdır.

İtibarı lükste bulan adamdır.

Kendinde olan ne kadar olumsuzluk varsa hepsini gizlemek için başkasının üstüne atan adamdır.

Yeteneksiz, akılsız ve cahil olduğu için liyakat düşmanı olan adamdır.

Çok fazla adam dedik ama adam değildir.

Ilımlı İslam’ın bir ayağı FETÖ’dür…

Ya diğer ayağı kimdir?

Cevabı sizlere bırakıyorum.

Alımlı İslam’ın metroseksüel Süslümanlarına sevgilerle.

Hatırlatma:

“FETÖ’nün İslam İnancını Tahrifi

TBMM FETÖ’nün Darbe Girişimini Araştırma Komisyonu raporunda, “FETÖ, dinlerarası diyalog konusuna araçsal bir mantıkla yaklaşmış, diyalog çalışmalarının örgüte ulusal ve küresel ölçekte sağlayacağı güç ve ayrıcalığı hedeflemiştir.” AA, 29.05.2017 tarihli haber.

Haberin devamında FETÖ’nün ılımlı İslam’ı kendisinin temsil ettiği izlenimini uyandırmak istediği vurgulanıyor. Bu vurgu önemlidir, üstüne düşünmek gerekir.

Not:

Kendilerine ait olan olumsuzlukları gizlemek için başkalarını itham ediyorlar, dedik. Sürekli “Elimizde isim listesi var” kabilinden tehditvari açıklamalar yapan sözde gazeteci özde FETÖ artığı soytarılar, aynı zamanda toplumun kaosa sürüklendiğini iddia etmiyorlar mı?  

Devlet içinde devlet olan yerde toplum kendisini güvende hissedemez. Bunun en iyi örneği FETÖ yapılanmasıdır. Bu yapılanma Türkiye içindeki hain emellerini gerçekleştirmek için yabancı istihbarat servisleriyle çalışmış, terör örgütlerini taşeron olarak kullanmış; kendi hakimini, savcısını, polisini, askerini, vatandaşlarını yetiştirmiş ve devlet içinde devlet olmuştur.

Güçlü bir devlette, devlet dışı yapılanmalar kurumlara ne kadar sızarsa sızsınlar “paralel yapı” olmaya mahkûmdurlar. Bu durum yalnız FETÖ için geçerli değildir. Devlet içinde devlet olmak isteyen her yapılanmanın düşeceği durum budur çünkü güçlü bir devlette, devletin özü yabancı unsurları kabul etmez. Doğal olarak onu ele geçirmeye çalışanlar “paralelci” durumuna düşerler. Hangi oluşumdan geliyorlarsa da o oluşum “paralel yapı” durumuna düşer.

Şimdi düğümü tek tek çözelim.

Türkiye Cumhuriyeti, Lozan’a karşı çıkanlarla ilk defa son 20 yıldır karşılaşmıyor. Lozan’ın imzalandığı 24 Temmuz 1923’ten beri bu anlaşmaya karşı çıkan iç ve dış odaklar vardır. Hepsinin karın ağrısı başkadır. Karşı çıkanların fikriyatına bakmak karın ağrısını anlamak için yeterlidir.

Lozan Barış Anlaşması’na taraf 27 ülke vardır. ABD’nin Lozan’ı karara bağlaması ise yaklaşık 4 yıl sürmüştür. ABD, 50’ye karşı 34 oyla Lozan’ı sonsuza dek reddetti (18 Ocak 1927).

Lozan’ın tanınması sırasında ABD’yi etkilemek için iki taraf çekişiyordu: Bir tarafta Standart Oil ve Vatikan vardı. Standart Oil ticarî menfaatleri için, Vatikan ise hem ezel ebed çekiştiği Fener Kilisesi’ne karşı hem de 20-21. yy.’ı Asya’yı Hristiyanlaştırma asrı olarak belirlediği için Lozan’ı destekledi. Diğer grupta ise Vahan Kardeşyan’ın öncülüğündeki Ermenistan Bağımsızlığı İçin Amerikan Komitesi ve Protestan Episcopal Kilisesi’ydi.

Sonuç olarak ABD, Vatikan’ı ve Standart Oil’i değil Ermenileri ve Episcopal Kilisesi’ni dinledi. Burada ilk düğüm Ermenilerdir çünkü Ermeniler Nikoğos Balyan, Krikor Odyan gibi etkin isimleri sayesinde Osmanlı’nın son döneminde “Nizamname-i Millet-i Ermeniyan” ile büyük imtiyazlar elde etmişler ve devlet içinde devlet olmuşlardı. Ermeniler artık kendi sorunlarını kendileri çözmek istiyor ama bir yandan da İstanbul’dan ayrılmıyorlardı. Anlayış şuydu: Bağımsız ol ama devlete sülük gibi yapış. İstanbul’dan kopacağına İstanbul’u yönet. Büyük şehirlerle ilgili bu anlayış bölücü terör örgütü tarafından bugün sürdürülen anlayıştır. Yiyip bitirene kadar devleti kemirmek, büyük kentleri yönetmek. İşte bölücü, azınlıkçı yapıların Türk egemenliğine karşı arsız ve egemenliği kabullenmeyen tavırları budur.

ABD, devlet içinde devlet olma tecrübesine sahip Ermenilerin sözünü dinlerken Episkopal Kilisesi aracılığıyla Fener Kilisesi’ne selam çakıyor muydu? Bunu bilemiyorum. Bildiğim bir şey var ki Fener Kilisesi Vatikan’a özeniyor. Bu da düğümün kilit noktasıdır.

Şimdi birtakım hümanizm maskeli arkadaşlarımız bu yazdıklarımızı ispatsız, faşizan bir yorum olarak göreceklerdir. Onlara kalsa İmralı’daki cani de bir sevgi pıtırcığıydı, on binlerce insan kendi kendine ölmüştü (!). Gel gelelim işin “gerçekçi” yönü vardır. Fener’in tavrını anlamak için ispata gerek yoktur.

Neden?

Çünkü Fener Kilisesi, Vatikan’la eşit hatta ondan yukarıda olduğuna dair bir kavga içerisindedir. Vatikan bağımsız bir devlet değildir, devlet içinde devlet statüsüne sahiptir. Kendi bakanları vardır, kendi diplomatları vardır. Bu noktada Fener’in ondan geri kalacağını savunun. Mümkün değil.

Vatikan 26 Ekim 1926 tarihinde İtalya’nın ulusal birliğine dahil olmuştur. Bu tarihte bildiğiniz üzere İtalya, faşist Mussolini yönetimi altındaydı. Böylece Vatikan, devlet içinde devlet statüsüne kavuşmuş olsa da aslında İtalyan devletinden şahsî görüşüme göre birçok bakımdan daha güçlüdür.

Bugün İtalyan ekonomisi dibe batarsa buna kimse şaşırmaz nitekim bu her devletin başına gelebilir ama Vatikan’ın sahip olduğu servetin haddi hesabı yoktur. İtalyan başbakanının yönettiği İtalya nüfusu bugün yaklaşık 60 milyondur. Katolik kiliselerinin vaftiz edilmiş üye sayısı 1,3 milyar civarındadır. Bu, devlet içinde devlet olmanın çok ötesindedir. Vatikan karşısında Fener papazının birtakım hırslara kapılmaması, eziklik duygusu hissetmemesi mümkün müdür?

Fener Kilisesi, devlet içinde devletmiş gibi hareket ediyor. Mustafa Kemal, hakimiyeti kayıtsız şartsız millete bırakmıştır. Türk milleti ise Türk devletidir. Fener Rum Kilisesi’nin bağlı olduğu yer ise Fatih Kaymakamlığı’dır. Papaz Bartholomeos, Türkiye’nin kanunlarının ona çizdiği sınırların dışına çıkamaz.

Ama Papaz Efendi yeri geliyor, laik anayasayı konuşan Yunan hükümetine “Neden bana danışmadınız?” diye fırça atabiliyor. Hepsinden önemlisi ise “ekümeniklik” iddiasından vazgeçmiyor. Bu iddia, Roma’yı bile karıştıran iddiadır. Bunu unutmayın.

Türkiye’yi yönetenler ve onlara muhalefet edenlerin dikkatini emekli Yunan General Nikolaos Tamouridis’in yakın zamanda yazdığı yazıya çekmek istiyorum. Türkiye’nin istediği kadar tanklar alıp istediği kadar insansız uçak yapsa da Yunanistan’ın korkusuz olduğunu iddia eden Tamouridis küstahça istekler sıralamıştı. Onlardan biri şuydu:

“Patrikhane’nin ekümenikliğini bir an önce tanımak, Heybeliada’daki ruhban okulunu yeniden açmak, Rum diasporasından hukuka aykırı olarak elde ettiği her şeyi geri vermek, Ayasofya’yı Ekümenik Patrikhane’ye vermek.”

Ankara’daki siyasîler FETÖ’nün Fener konusundaki stratejisini iyi tahlil etmelidirler. Bu Fener’in zararlı faaliyetlerini TBMM’ye taşımak, bu zararlı faaliyetler aleyhinde kamuoyu oluşturmak çok önemlidir. Bunca milletvekili neden bu konuya dikkat çekmiyor? İstanbul’a Konstantinopol denirse, Türkiye’nin kanunları çiğnenirse, Türkiye karşıtı her türlü odağın adeta karargâhı hâline gelirse bu millî güvenlik sorunu değil de nedir?

Bir tarafta Tamouridis, ruhban okulunun yeniden açılması isteğini dile getirince bizler ve medya buna “küstahlık” diyoruz ama Türkiye’deki siyasetçilerin, sözde aydınların bunu zaman zaman dile getirdiğini, okulun açılmasına destek olmak istediğini unutmayalım. Mesela 2017 yılında Agos’ta din adamı Prof. Dr. Elpidoforos Lambriniadis’le yapılan söyleşi yayımlandı. Lambriniadis’in bu konuda umutlu olmasının nedenine bakın:

“Devlet, bir şeyi yapmak için hukukî gerekçeler bulur, olmasa da yaratır. Bence bu oldu çünkü Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan, başbakanlığı döneminde birçok kez dile getirdi ki Ruhban Okulu’nun açılması için hiçbir hukukî engel yok.”

Ruhban Okulu’nun açılması için hiçbir hukukî engel yok, demek ne demektir? Bu, laikliği yok saymaktır. Her topluluk dinî görevlerini yerine getirmek noktasında özgürlüğe sahiptir. En doğal haktır bu ama kimse bunların arkasına saklanarak ülkenin aleyhine çalışamaz. Fener Kilisesi’nin işgal öncesi ve sonrası faaliyetleriyle ilgili en ufak bir pişmanlığı var mıdır? Mesela sözde soykırım için Türkiye’nin özür dilemesini isteyenler, bu kilisenin faaliyetleri sonucu katledilen Türkleri dile getirecekler midir? Size söyleyeyim, bu gerçeği dile getirip onları cevap vermek zorunda bırakabilirsiniz fakat size şöyle diyeceklerdir: “Birtakım üzücü olaylar oldu, kimsenin üzülmesini istemeyiz. Hepimiz kardeşiz.”

Şimdi bu Papaz Efendi’nin avanesi “Kin Kapısı yalandır, doğru değildir” diye kara propaganda yapıyorlar. Düşman hafızasına bir örnek: Kin Kapısı’nın bulunduğu sokağın adı Benderli Ali Paşa’ydı. Sadrazam Benderli Ali Paşa, Yunan isyancılara hizmet ettiği gerekçesiyle asılmıştı. Bu kapıda o zamanın papazı Gregorius’un asıldığını unutmayanlar işte o kapıyı o gün bugündür açmıyorlar.

Kin Kapısı, Fener’in orta kapısıdır. Burada 21 Nisan 1821’de asılan Gregorius’un üstünde şu yazılıydı: “Devlet-i Aliye’nin nimetlerinden faydalandığı, her türlü imtiyaza sahip olduğu hâlde nankörlük edip Rumları devlet aleyhine isyan ettirmeye çaba gösterdi.”

Bu ifadeler çok ama çok önemlidir ve unutulmamalıdır. Neden? Çünkü demokrasi, hoşgörü hatta dinlerarası diyalog garabeti altında bunlara verilmek istenen tavizleri zararsız göstermeye çalışıyorlardı. Osmanlı’da daha büyük imtiyazlara sahip olanlara bugün de aynı hakları vermek istiyorlar. 

Yukarıda bahsi geçen söyleşi 2017’de yayımlandı. 2019’da ise FETÖ, Ayasofya ve Heybeliada konusu ABD’nin din özgürlükleriyle ilgili hazırladığı raporda birlikte ele alındı. Psikolojik harp kapsamında sürekli şunları duyar veya okuruz: “Ya şu Kemalistlerin derdi bitmedi. Sevr bir komplekstir ve tehlike yoktur. Laiklik tehlikede değildir.” Mutlaka böyle saçmalıklara denk gelmişsinizdir.

Cephenizi gevşetmek isteyenlere demir yumruk indirmeniz gerekir. Başlarına gelecek akılları yoksa en azından dağılırlar. Bu demir yumruk ise hafızadır.

Ergenekon kumpasında Türk Ortodoks Patrikhanesi hakkında Samanyolu başta olmak üzere yapılan kara propagandayı hatırlamak gerekiyor. Türk Ortodoksluğuna kahpece saldıran FETÖ, Bartholomeos’un elini tutuyordu.

Neden?

FETÖ, hayal ettiği Türkiye’yi kurabilmek için geçmişteki bütün projeleri Türkiye’de temsil eden bir ihanet oluşumuydu. Kendini Mehdi sanan bir sapığa aşılanacak en tatlı hayal, onu bütün dünyanın başrahibi yapmaktır.

MS. 325’teki meşhur toplantının başkanı da kendini bütün dinlerin başrahibi kabul eden İmparator Büyük Konstantin değil miydi?

Tekrar vurgulayayım: Papaz Bartholomeos ve Fener Kilisesi, Türkiye Cumhuriyeti’nin ona çizdiği yasal sınırların dışına çıkamaz. Dinlerarası diyalog üstünden biri Mehdilik, diğeri ekümeniklik hayalleri kuran iki hayalperestin de Türkiye’de herhangi bir kitleye önderlik etmesine, herhangi bir kitleyi Türk düşmanlığına sürüklemesine, Türkiye’nin aleyhine olan her projeye sakız gibi yapışmasına müsaade edilemez. Türk milletinin oyunu alan her siyasetçinin, her partinin aslî görevlerinden biri, işte bu millî güvenlik tehlikesi olan, paralel yapılarla birlikte hareket ederek devlete ihanet eden odakları engellemek, Türk milletini bu odaklara karşı örgütlemek ve kamuoyu yaratmaktır. Bugün Papaz’ın kapılarında yatan siyasetçiler ise unutmasınlar ki bir gün gelir Kin Kapısı’nın kilidini açacak anahtar oluverirler. Bunun ne anlama geldiğini öğrensinler.

Kendi kurumlarını, mesela kendi bankasını, kendi okulunu, kendi diplomasisini kurmak isteyen Papaz Efendi’nin geçmişten bugüne taşıdığı ekümeniklik sevdasıyla ilgili olarak Türkiye’nin tavrı öteden beri açıktır. Oraya buraya din adamı atayan Papaz Efendi, kendi kendine ekümeniklik oynamayı bırakmalıdır. Tanrı’ya ibadet etmek bu kadar çetrefilli olmamalıdır. Zira Tanrı’ya ulaşmak isteyenler, siyaseti bir merdiven olarak kullanan herkesin yaptığı gibi yollarınıı şaşırabilirler.

Not: Bir ara Papaz Bartholomeos’a “ekümenik” diye hitap ettiği twiti yazıp silen bir siyasetçi vardı. Kimdi o?

Çehresinde belirmiş bin günahın yarası

Sizi iyi şımartmış Türk’ün müsamahası,

Her hâlinde sahtelik açık Patrik Efendi.”

Reşat Özpirinççi

21 Şubat 1946 tarihinde Fener patriği seçilen Maksimos, İsa’nın 13. havarisi Harry Truman’a göre hayli komünistti. Büyük bir ihtimalle Allahsız Sovyetlere çalışıyordu. Konstantinopol gibi bir yerde bu, kabul edilemezdi. İsa’ya ve makam koltuğuna dayanarak ne yapıp edip 1948’de Komünist Maksimos’u istifa ettirdi. Amerika’nın kuzeyinin, güneyinin ve mümkün olan her noktasının Başpiskoposu olan Athenagoras’ı Türk vatandaşlığına atadı.

İşler aceleydi. Kutsama gökyüzünde yapıldı. Athenagoras, 26 Ocak 1949’da Truman’ın özel uçağıyla yeryüzüne inmeden Fener Rum Patriği yapılmıştı. Elinde kutsal mektubuyla geldi ve Türk yetkililere: “Ben Truman Doktrininin dinî tarafını temsil etmekteyim.” dedi. Adnan Menderes, Athenagoras’ın ayağına gidip elini öptü.

Evanjelist Frank Buchman, Athenagoras ve Ahmet Emin Yalman, Eyüp Camisi’ne gidip birlikte dua ettiler. Yalnız Hristiyanlara değil Müslümanlara da gelmişti, Truman’ın elçisi. Öyle bir gelmişti ki 1 Mart 1950’de tekke ve zaviyeler yeniden ibadete açılmıştı. Dinlerarası diyalog dedikleri böyle bir şeydi ki sonraları kimlere ilham verdi.

Bu arada tarihte tanıdığımız ilk Athenagoras, bir Yunan filozofudur. İlk Athenagoras, bir Hristiyandır ve yoğunlaştığı alan ilginçtir. İlk Athenagoras, Hristiyanların devlete karşı sadakatsizlik ve ihanet içinde olduğunu söyleyen paganlara karşı kalem oynatmıştır. Athenagoras ismi bu düzmece patrik için bu nedenle mi söylenmişti, bilemiyorum. Neticede bizim vatandaşımız olan Athenagoras’ın kim olduğu bir sır değildir.

Dinlerarası diyalog kimlere ilham verdi?

Moon tarikatına ilham verdi. FETÖ’ye ilham verdi. Kadıyanîlere ilham verdi. İlham makinesi gibi, önüne geleni kendine çekip herkesi diyalog sevdasına soktu. Mesela Ali Erbaş… Akademik odak noktasını Hristiyanlık üzerine yoğunlaştırmıştır. Kendi çevirdiği “İslam’la Yüzleşen Batı” kitabına, “Bu çeviriyle dinlerarası diyaloga bir nebze katkıda bulunmuşsak kendimizi bahtiyar hissedeceğiz.” diye yazıyordu.

Öğrendiğimden beri çok dikkatimi çeken bir şey vardır. FETÖ’nün 15 Temmuz’daki beyni veya beyinlerinden biri olarak tanıtılan isim Adil Öksüz’dür. Kendisi memleketten firar etmiştir. Öksüz’ü Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesine alan kişi, o dönem dekan olan Prof. Dr. Suat Yıldırım. Yıldırım da 2015’ten beri firardadır. Bakın, Suat Yıldırım ile ilgili şu haber dikkat çekicidir:

“FETÖ’cünün Kur’an Mealinde Bizans Haritası

Askerî Casusluk kumpasının 1 numaralı sanığı olarak yargılanan işadamı Bilgin Özkaynak, firari FETÖ’cü Suat Yıldırım’ın yazdığı Kur’an mealinin ilk sayfasında Bizans haritası olduğunu ve Yıldırım’ın bazı ayetleri değiştirdiğini söyledi. İşadamı Özkaynak, ‘Fetullah Gülen’in Kur’an-ı Kerim’i vardır. Bu Kur’an mealini yazan da FETÖ’nün 73 örgüt yöneticisi arasında yer alan ve yurt dışına kaçan Prof. Dr. Suat Yıldırım’dır. Bu mealin ilk sayfalarında Bizans haritası yer alıyor. Neden Bizans haritası koyduğunu ise Kur’an’ın içinde geçtiği için koydum, diyerek açıklıyor. Kur’an’da Bizans İmparatorluğu’nun geçip geçmediğini bilmiyorum. Geçiyor olsa bile kutsal bir kitaab Bizans haritası konulmaz. Ayrıca Suat Yıldırım meali yazarken ayetleri de değiştirmiştir.”

Takvim gazetesi, 20.08.2016 tarihli haber.

Suat Yıldırım, aynı zamanda terör elebaşısı Gülen’in de ev arkadaşıymış. Bizans haritası, Athenagorasların, tüm diyalogçuların hatırasını yaşatıyor olsa gerektir ama benim merak ettiğim konu başkadır.

Adil Öksüz firarî, onu üniversiteye aldırıp akademi yolunu açan Suat Yıldırım firarî ama Öksüz’ün doktora tezi “Ceza Hükümleri Açısından Tevrat ve Kur’an”ın jüri üyelerinden olan Ali Erbaş, Diyanet’in başında… Üstelik çok cüretkâr; beline kılıcı takıp hutbeye çıkıyor. Verdiği mesaj Hristiyanlık dünyasına mı?

İşte bu da bir sonraki yazının konusu olacaktır.

Not: Adil Öksüz’ün çalışma alanıyla Ali Erbaş’ın çalışma alanındaki ortaklığa dikkat edin. Biri Tevrat, biri İncil çalışıyor. Ortak nokta dinlerarası diyalog. Dinlerarası diyalogun Türkiye’deki hamisi kim?

Hafızanızı zorlamanıza gerek yok.