Bir sabah uyanıp hayatınızın bir yalan üzerine kurulu olduğunu keşfediyorsunuz… Bunu Hayal edebiliyor musunuz? Çoğu insan için bu, kâbus gibi bir senaryodan farksızdır. Ancak gerçek şu ki doğru olduğunu zannettiğiniz pek çok şey, Kemalist ve vatansever olduğuna inandığınız insanların size oynadığı bir tiyatrodan ibaret olabilir.  Suriye’deki olayları ve hüsrana uğramış insanları düşünün.  Vatanseverliğin “yüce sonsuzluk” olduğunu söyleyenlerin, vatan ve millet için “çok çalışmanın” yeterli olduğu ya da özgür iradeye sahip olduğunuz fikri… Ya bunları söyleyenlerin hepsi birer yalanla sizi oyalamışsa?

Bugün, doğru bildiğiniz ve düşünce kalıplarınızı yerle bir edecek bir yolculuğa çıkacağız. Sizi, öğrendiğiniz her şeyin sorgulanabilir olduğu bir dünyaya götüreceğim. Kendinizi rahat hissetmek mi? Boş verin. Çünkü burada sizi sadece rahatsız edici sorular ve zihninizi altüst edecek cevaplar bekliyor.

Kimler hangi maskelere bürünmüş?

Kim, kiminle ne için birlikteymiş?

Gerçeklik algılarının çöküşüne hoş geldiniz!

Buyrun başlıyoruz.

Bir sonraki yazımı yazmadan önce Eftim’in yolunun kesiştiği isimleri tekrar özetleyeceğim. Bilhassa Suriye’deki gelişmelerden sonra önem kazanan dincilik meselesi nedeniyle Namık Kemal Zeybek’i yazmış, içerideki cepheye dikkat etmek gerektiğini belirtmiştim. Şimdi o cepheyi daha da sağlamlaştırmak için Eftim’in arkadaşlarını hatırlatacağım. Bir sonraki yazımda ise tarihi çarpıtan bir başka yalanı çürüteceğim.

Öncesinde şu notu düşmek istiyorum: Kişilerin etnik kökeni, mezhebi, dini veya ideolojik görüşlerini bahane ederek toplumsal düzeni bozanlar, kendi kanuna aykırı hareketlerini başkalarının zararlı görüşleriyle meşrulaştırmaya çalışanlar, Suriye ve Irak gibi ülkelerin ulus kimliklerini ve aidiyet duygularını yok ederek parçalanmasına neden oldular. Bu bakımdan Türkiye’nin kuruluş felsefesini, cumhuriyeti, demokrasiyi, laikliği idrak etmenin hiç olmadığı kadar önemli olduğu noktadayız.

Türk’ün cumhuriyetine ve Mustafa Kemal’ine karşı yaratılan kini bilemek için milliyetçilik maskesi takanların, laikmiş gibi yapanların bu gerçeği iyi anlamaları gerekir.

Konumuza geçiyorum.

Prokobiyos Lazaridis, İkonium psikoposuydu. Papa Eftim’in “Teoman Ergene” mahlasıyla yarattığı kurgu tarih kitabı “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları” kitabında ve yine “Anadolu’da Ortodoksluk Sadası”nda yayımlandığı üzere Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği oldu.

Daha önce yazdığım gibi Eftim’in Kayseri’ye getirdiği papazlardan Prokobiyos, Meletiyos ve Yervasiyos Türk Ortodoks olmaya pek gönüllü değillerdi. Eftim bunu kitabında kişisel meselelerden kaynaklı ihtilaf şeklinde yansıtıyor.

Zaten çok defa değindiğim gibi Eftim’in bu tip tarihi ve olayları çarpıtması yüzünden Mustafa Kemal zan altında bırakılıyor.

Örneğin, mübadele konusunda kapı kapı gezip Rum Ortodokslara “Türk’üz deyin, kalın.” demesine rağmen ne Ankara ne de Ortodokslar bu çağrıya itibar etti.

Ne demişti Zincidereli Çalıkoğlu,

“Kapadokyalılar mübadeleye tabi tutulduğunda Eftim Efendi’nin teşvikleri ve tavsiyeleri kalplerimizde hiçbir yankı bulamadı. Bizler kendimizi Yunanlılar olarak görüyor ve binlerce yıl öncesinden gelen vicdanımızın sesine itaat ediyorduk. Zenginliklerimizi çiğnedik çünkü Eftim’in vaatlerini kabul etseydik burada kalacaktık. Ancak yerimizde kalıp barbar işgalciyle yaşamaktansa Yunanistan’da yoksul olarak özgür olmayı tercih ettik.”

Bir başka mübadil Serafim Rizos’un Eftim’den bizzat duyduğu “Maksat, Serafim Efendi, köprüyü geçelim.” sözlerini de yazmıştım.

Bunları ne için yazıyorum?

Şunun için yazıyorum: Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği olarak adı geçen Prokobiyos Lazaridis Efendi’nin iki defa tutuklanma olayı vardır ki “Ankara’nın menfaatlerinin bitmesi” gibi bir yalana bağlanır. Bu, ahlaksızlıktır ve hem Mustafa Kemal’e hem de Türk Milletine ihanettir.

Prokobiyos Efendi, Papa Eftim’in ihanet suçuyla yargılanarak idam edilen kuzeni gibi Pontusçu idi. İzmir Metropoliti Hrisostomas’a yakından destek verdi, Konya Ayaklanması’na karıştığı için hapsedildi.

İlginçtir, Konya Ayaklanması’nın lideri olan Delibaş Mehmet’in iddiası da güya Yunan işgaline karşı koymaktı. Ancak Ankara’yı tanımadığını ilan ediyor, Konya’da karışıklık çıkarmaktan çekinmiyordu. Bunu bir kenara not edin, Mustafa Kemal’e karşı olanların ortak özelliğidir bu.

Lazaridis asla Türk olmayı kabul etmedi.

Eftim’in yakın hemşehrisi olan Rum mübadil Papa Neofitos’un kitabından alıntıyı tekrar aktarayım:

“Üç despotlar, sürülmüşler geldiler

Hayli vakit Kayseri’de kaldılar

Papa Eftim’e de cevap verdiler

Türk Ortodoks’u olmayız deyu”

Prokobiyos ve beraberindekilerin “mış” gibi yapmalarına sebep olan şeyse Papa Eftim’in bombalarıydı. Bu konuyla ilgili detayları okumanız için yazımın bağlantısını dipnot bölümüne bırakıyorum.

Papa Eftim’in Atatürk’ün emriyle hareket ettiği iddiasının yalan olduğunu da çok defa yazdım. Bunu zaten kendi kitabının girişinde kendisi de açıkça ifade ediyor.

Atatürk ne bir kilisenin basılmasını ne de Ortodoksların kilise kurmasını değil Eftim kişisine, hiç kimseye emretmemiştir.

Tarih tam tersini söylüyor ancak Ensar Çetin’in “Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi” kitabının son kısmında da olduğu gibi başvuru veya izin belgeleri üstünden Ankara bunu yapmış gibi göstererek algılarımızla oynuyorlar.

Yukarıda da yazdığım gibi tam bu noktada Türk Devletini ve Mustafa Kemal’i, zan altında bırakıyorlar.

“Ankara’nın işi bitti, hata yaptı, Ortodoksları gönderdi.” diyorlar.

Şu birinci gerçektir: Türk Ortodoks Kilisesi’nin kurucu patriği olarak adı geçen Prokobiyos, 1923 yılında ikinci kez hem de Kayseri’de hapsedildi ve hapiste öldü.

Şu ikinci gerçektir: Daha önce de yayımladığım üzere¹ Adliye Vekili bizzat Le Petit Parisien’e verdiği mülakatta Papa Eftim’in yetkisini aşan işlere kalkıştığını, Ankara’nın onu uyardığını, Ankara’nın Türk Ortodoks Kilisesi kurmak istediği şaiyalarının asılsız olduğunu ancak kilise kurmak için başvuru olursa konuyu değerlendireceklerini kayda geçirerek Ankara’nın kilise kurduğu yalanına çok önceden deşifre ederek cevap veriyor. Adliye Vekili’nin kızgınlığına şaşırmayın. Ankara’nın hapse attırdığı bir adamı şu veya bu nedenle kilisenin başına geçirip patrik yaparsanız Ankara tabii ki buna kızacaktır.

Şu üçüncü gerçektir: Papa Eftim, mübadelede Ankara’ya muhalefet etti ve Rumlara “Türk’üz deyip kalın.” diye ısrar etti. Rumlar bunu kabul etmedi, zaten küçük bir grubun Ankara’ya yazdığı telgrafa bizzat Atatürk “Anlaşma vardır.” cevabını verdi ve konu kapandı.

Devam ediyorum.

Erenerol ailesinin başta FETÖ’cü Ercan Yavuz ve diğer yazarlara anlattığı üzere dedeleri güya Sivas’ta Atatürk’le tanıştı. Sivas’ta Papa Eftim’in bulunduğuna dair hiçbir belge, kanıt ve tanık yoktur.

Zaten onlar da bu yalanın üstünde fazla tepinemediklerinden olacak, bu sefer Türk-İslam sentezi projesinin uygulayıcısı, FETÖ’nün ve Menzilcilerin yakın dostu olan Namık Kemal Zeybeğin ATA partisinde görev alan Chris Selçuk Erenerol isimli şahıs adını zikrettiği şahsın ihanetten idam edilmiş bir kişi olduğunu bile bilmeden “Dedemi Atatürk’le Keskinli Rıza tanıştırdı.” diye bir laf etti.

Tesadüf olmayacak şekilde, Papa Eftim derlemecisi yazar Ümit Doğan’ın sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda Keskinli Rıza’nın yine kaynak göstermeye gerek duymadan uydurma bilgilerle övüldüğünü hep birlikte görüyoruz:

Bakın, sürekli olarak Mustafa Kemal’i zan altında bırakma durumu var!

Dincilerin bir kısmı Keskinli Rıza’nın asılmasını öne sürerek “İstiklal Madalyalı adam asıldı.” edebiyatı yaparlar. Keskinli Rıza’nın yaptıklarının karşılığının asılmak olduğunu öne sürerler.

Bunun nedeni Eftim ve Karamanlılar konusunda olduğu gibi kaynaksız ya da ezber iddialardır. Doğru olanı yalanla savunmaya kalkmak, doğru olana ihanettir.

Evet, Keskinli Rıza, Şeyh Sait İsyanı’na karşı koymadığı ve karşı koymak için yeterli kuvveti varken bunu yapmadığı için hem de İstiklal Madalyalı olmasına rağmen vatana ihanetten asıldı.

Bu işin “ama”sı, “fakat”ı, “lakin”i yoktur. Görevini ihmal eden veya isyana destek veren asılır. Her asılan gibi Keskinli Rıza’yla ilgili de birçok dramatik hikâye uyduruldu. Önemi yok.

Ne Çerkes Ethem ne de Keskinli Rıza normal isimlerdir ve Mustafa Kemal’le Papa Eftim’in dost oldukları iddiası asla gerçek değildir. Olmayan bir tanışmanın nasıl gerçekleşmiş olabileceğine dair iddialar da elbette uydurmadan ibaret olacaktır.

Gelelim Papa Eftim’in dostu Hamdullah Suphi Tanrıöver’e.

Papa Eftim’in, Tanrıöver’in “Dağ Yolunda” kitabını tavsiye ediyordu. Kitabın kastedilen bölümü “Milliyet Düsturları” idi. Tanrıöver’in 1923’te Ankara Erkek Öğretmen Okulu’nda verilmiş bir konferansta anlattıkları bu bölümde yer alıyor.

Ve Tanrıöver burada Fener Rum Kilisesi için olumsuz ifadeler kullanıyor, Fener’in Osmanlı ve Balkanlarda yaşayan Hristiyanları Bizans hayaliyle idaresi altına almak istediğini anlatıyor. Fener’in tüm yaptıklarına karşın verilen mücadeleye dair örnek verdiği isim ise Pezi adındaki bir Bulgar papazı.

Nasıl ki Mustafa Kemal “Nutuk”ta bahsetmiyorsa ve nasıl ki Cevat Abbas Gürer’in, Salih Bozok’un, Ruşen Eşref Ünaydın’ın, Falih Rıfkı Atay’ın anılarında yer almıyorsa Tanrıöver’in anlattıklarında da Papaz Eftim kişisini bulamıyoruz.

Asıl can alıcı soru şudur: Pontusçuluk faaliyetlerini Nutuk’ta ayrıntılarıyla anlatan Mustafa Kemal, sözüm ona Eftim için “bu ülkeye bir ordu kadar hizmet ettiği” ve “Benden daha Türk’tür.” ifadesini kullandıysa böyle birine dolaylı da olsa atıfta bulunmadan geçebilir miydi?

Tarih yazdığını zanneden yazarlar, tez hazırlayan akademisyenler ki bu tezleri kabul eden üniversiteler ve bu tezler çöptür, araştırma yaptığını zanneden sözüm ona araştırmacılar; yaratılışındaki eşsizliği Türklüğünde bulan, bir milleti esaretten kurtarmış ve devlet kurmuş bir deha lidere böyle sözleri yakıştırırken hiç mi vicdanınız sızlamadı, hiç mi utanmadınız?

En yakın dostlarınızı geçtik, kendinizi bile gerçekmiş gibi anlatıp aldattığınız yalanların bir gün ortaya çıkacağını hiç mi düşünmediniz?

Tekrar Tanrıöver’e dönelim.

Tanrıöver, ABD’nin Fener’e patrik olarak atadığı Athenagoras’la Amerika’da tanıştı. Kendisine büyük bir hayranlık duydu. Öyle ki Athenagoras Fener kilisesinde göreve başladığında da onunla gizli gizli mektuplaştı. Athenagoras ona imzalı fotoğrafını gönderdi.

Ayrıca Athenagoras hakkında şu yazıyı yazıyordu:

Bu hayranlık boşa değildi.

Özel kalemi olan Mustafa Baydar’ın “Her zaman eskiyi özlerdi.” dediği Tanrıöver hem Cerrahi tarikatına mensuptu hem de dinlerarası diyalogcuların en başında geliyordu.

Komünizmi bahane ederek memlekete emperyalizmi sokanlar, o zamanlar dinlerarası tesanüt dedikleri diyalogculuğun temellerini atmayı da ihmal etmediler. Ne diyordu Tanrıöver: “…Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Hamdullah Suphi, Papa Eftim’in mektup yazarak kanlı ellerini öpmek için yalvardığı, Rum azınlıkları kışkırtmak için kurulan Mavri Mira’nın kurucusu ve Milli Mücadele’nin düşmanı katil Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırladı.

Atatürk’ün ısrarla kapatılmasını istediği Türk Ocaklarında!

Hamdullah Suphi, Mustafa Baydar’a Türk Ocaklarının kapatılmasıyla ilgili “Yavrum, o hiçbir zaman ikinci adam olmayı kabul etmezdi.” diyerek aslında konuyu nasıl çarpıttığını da Mustafa Kemal’e karşı nasıl sinsi bir düşmanlık yaydıklarını da bugün net şekilde görmüş oluyoruz.

Atatürk neden tek adamdır?

Çünkü Hamdullah Suphi gibilerin teslimiyetçi, gerici yobazlığı aradığını, kıyafetlerine rağmen (şimdinin kravat takan HTŞ lideri Golani gibi.) ruhlarında ve ideallerinde sarıklı ve sakallı olduklarını, çoğunun mandacı geçmişlerinden ötürü emperyalist memleketlere meyledeceğini biliyordu.

Türk Ocakları Hamdullah Suphi Tanrıöver’le İstanbul merkezli olarak 1949 yılında faaliyete geçti ve dinlerarası diyalogun kapıları da sonuna kadar açıldı. Yoksa Tanrıöver ve Atatürk arasında “ikinci adamlık” meselesini kıyaslamak bile gülünç olurdu. Mesele budur.

Artık bir tarafta Said-i Kürdi, bir tarafta Amerika’ya dayanan sözde milliyetçiler vardı.

Mustafa Kemal hayatta iken Fener’i eleştiren, tabiri caizse yerin dibine gömen Hamdullah Suphi artık Fener Kilisesi’nin sözde ekümenik patriği ile canciğerdi. Artık Fener’in Osmanlı’dan da eski olduğunu, Bizans’ın bir yadigarı olduğunu söylüyordu.

Daha neler söylemiyordu ki?

Mustafa Baydar’a Laiklik ilkesinin adını anmadan cumhuriyetin temeline saldırıyor ve “Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.” diyor, ne demek istediğini soran muhatabına ise cevap veremiyordu.

Yetmiyor, “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor.

Mustafa Kemal’in kurduğu Cumhuriyet’in ‘Laiklik’ ilkesini kalplerde yıkma çalışması yapıyordu.

“Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diyerek Cerrahi olduğunu açıklıyordu. Cerrahilik ise hatrımıza inkılaplara “köpekleşme” diyen gerici şeyhi getiriyor.

İşte böyle.

Şimdi Eftim’in Athenagoras konusundaki referansının kim olduğunu, Eftim’in de kendisi için neden Tanrıöver’i referans gösterdiğini anladınız mı?

Papa Eftim, “Türk dostu bildiğimiz…” diyordu Athenagoras için. Cihan patriği olarak tanıdığını söylüyordu, mübarek ellerinden öpmeyi ve biat etmeyi, af dilenmeyi ihmal etmiyordu.

Demek ki Athenagoras Türk Ortodoks Kilisesi’ni Eftim’in istediği şartlarda tanısa ne daha sonra Eftim tarafından sözde afaroz edilecek ne de torunları ekümeniklik meselesine bugün aynı şekilde bakabilecekti.

Şunu da sormak zorundayız: Fener Kilisesi, cemaati bile olmayan Türk Ortodoks Kilisesi’ni tanırsa ne olacak? En az Fener kadar ekümeniklik sakızını çiğneyenlerin tavrı değişecek mi?

Dedelerini referans alıyoruz. Cevabı biliyoruz.

Kendilerinin eylemleri de bizi doğruluyor.

Nerede bir dinci varsa onunla beraber geziyorlar.

Namık Kemal Zeybek, Muammer Karabulut gibiler işin maskeli tarafında yer alıyorlar. Biri Türkiye’nin Talabanisi gibi bir oraya bir buraya dönüyor. Bir gün gelir Menzil’i över, bir gün gelir FETÖ’yü över. Gün gelir Özal’ın bakanlığını yapar ve MHP’nin ömrünü tamamladığını söyler. Başka bir gün tekrar MHP’ye katılır ve bir başka gün tekrar ayrılır. DP’li olup gider Adnan Menderes’e demokrasi şehidi der. BBP’ye katılır. Pensilvanya’da başköşeye oturtulur. Kandil duası dinleyince höykürerek aşka geldiği ruh hâlinden TV’lerde şaman kıyafetleriyle boy gösterdiği ruh hâline bürünür.

Ardından çıkıp ATA Partisi diye bir parti kurar. Dediğimiz gibi, Atatürkçülükten ATA değil, gençler ciddiye alıp yanaşmadıklarından ATA Parti.

Ciddiye alan tek genç ise maalesef ciddiye alınacak bir tarafı olmayan fakat her fırsatta Eftim’in torunu olama gayreti gösteren şahıs kendisine yakışan bir sıfatla Chris Selçuk Erenerol oluveriyor. Ne olduğu belirsiz “Çağdaş Devlet İşleri Başkanı” oluyor. Kim bilir, belki de şaman ayinlerinde birlikte çağdaşlık ilhamları alıyorlardır. Belki Zeybek’in Türk istihbaratının başı olduğunu sandığı Hz. Hızır’la Suriye’yi tartışıyorlardır.

Duruma göre cıvadan daha hızlı şekil alanlarda çağdaşlık böyle oluyor demek ki.

Diğer yanda ise nam-ı diğer “Blackbird” var.

Muammer Karabulut Akit’te yazdı. Dostum, dediği Dilipak’la olan ilişkisi için köşesinde yaptığı açıklamayı yazmıştım. Çevresindeki Kemalistlere üstten bakıyor, güya küresel güçlere karşı Dilipak’la mücadele ediyordu. Demek ki Dilipak’ın Atatürk’ün annesine ettiği ahlaksızca iftiralar önemli değildi veya kendisinin midesi de gönlü de hayli genişti.

Demek ki Dilipak’la bir araya geldikleri ve sözüm ona teknolojinin 5G’sine savaş açtıkları, türlü komplo teorileri uydurdukları bir platform olan 5G Virus News isimli platform da bir müddet yazan ve yazılarımızdan sonra başka bir platforma seken Chris Selçuk Erenerol için 5G platformu hayli bilimsel ve çok akademikti!

5G’nin ehemmiyetli insanlarından biri olan Sabahattin İsmail’i de tebrik etmek isterim. Bilmeyenlerin Kuzey Kıbrıs için yanıp tutuşuyor zannettikleri bu şahıslar, CHABAD’ın adamı, İsrail’in vatandaşı, küresel güçlerin yılmaz savunucusu Simon Aykut’u yazıp çizdiler. Güney Kıbrıs’a geçerken Rumlar tarafından tutuklandı. Rumlar, Simon Aykut’un sattığı mülkleri kendilerinin saydıkları için tutukladılar.

Şimdi bir tarafta Rum pasaportu olup Güney Kıbrıs’ta eğlenmeye gidip gelen Sabahattin İsmail var, öteki tarafta Rum tarafına geçtiği gibi tutuklanan ve durumu umutsuz görünen Simon Aykut var.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde çevirdikleri dolaplar ortada duran bu şahıslar nerede durduklarını, KKTC’de neye neden olduklarını, getirisinin ne olacağını hesap edemiyorlar ama lafta küresel güçleri çözüyorlar!

Şimdi şunu söylemek gerekiyor: Ya Güney Kıbrıs küresel güçlere kafa tutabilecek kadar güçlü ya da Sabahattin İsmail, Rum tarafına gidip gelmekteki rahatlığını TMT’li mücahitleri Rumlara ihbar etmesine borçlu.

Muammer Karabulut’un Kıbrıs’ta çevirdiği işleri, “Pandemi nedeniyle gidemedim.” dediği Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinden deport edildiğini, muhbir Sabahattin İsmail’in Türk Ordusuna karşı eylemlerin içinde yer alıp İŞGALCİ diyen geçmişini yazdım.

Tanrıöver’den sonra, yönetiminde Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol’un da olduğu ve Türkiye’de “Dinlerarası Diyalog” toplantısını yapan Noel Baba Barış Konseyi adlı sözde vakfın sözde barış köyü projesini de yazdım. Mühürlü köyün fotoğraflarını, çalıştırdıkları kaçak işçilerle ilgili tutanakları yayımladım.

Bunları neden hatırlatıyorum?

Tarihin her köşesinde yankılanan bir gerçek var: Gaflet, ihanetin habercisidir. İhanet ise yıkımı kaçınılmaz kılar. Bugün Ortadoğu’nun kan ve gözyaşıyla sulanmış topraklarına baktığınızda, bu gerçeğin ne kadar acımasız bir şekilde hüküm sürdüğünü görüyoruz. Irak, Libya, Suriye ve şimdi İran… Rejimin adı ne olursa olsun, en büyük ortak payda, ılımlı İslamcıların iktidara gelmesi ya da bu iktidar oyununa dahil edilmesi olmuştur.

Arap Baharı’nı hatırlayın. Esad’ın Suriye’deki yükselişini durdurmak için cihatçı çetelere akıtılan milyonlarca dolar ve verilen desteği. Daha düne kadar Kaddafi’nin yüzüne gülenlerin, bugün Libya’nın enkazında başkalarının suçlarını aradığını unutmayın. Esad’ın veya Kaddafi’nin yüzüne gülenlerin kameralara yaklanan o gülüşleri ister bilinçli ister rastlantısal olsun, tarihin ironik bir sembolüne dönüştü.

Emperyalizmin oyununu anlamak için Haçlı Seferleri hikâyesinden öteye geçmeliyiz. Bush’un Irak işgali öncesinde Haçlı söylemleriyle yaptığı açıklamalar tabii ki akılda kalsın ama bu yalnızca bir sonuçtu. Nedense her zaman aynı: Ulusları bölen, toprakları parçalayan şey dincilikti. İktidar uğruna cemaat ve tarikatlarla iş tutan siyasal dincilik, kendi topraklarını darülharp ilan edenlerin ihanetiyle beslenerek ulus bilincini kemiren etkisi oldu. Kendi ülkesini “darülharp” ilan eden zihniyet, bu toprakların başına gelen felaketlerin gerçek sorumlusudur.

Peki ya Mustafa Kemal’in çizdiği yola ne oldu? “Mübadele yanlıştı.”, “Laiklik hataydı.” vb. söylemlerle Mustafa Kemal devrimlerine sinsi savaş açanlarla bugün bu yoldan taviz verenlerin vatanseverlerin arasında dolaşmasına izin verilmesi mümkün mü? Unutmayın ki bu gafletin bedeli yalnızca toprak kaybı değil, aynı zamanda ulusun milli onurudur. Seneca, “Yapay olan şeyler çabucak kendi doğalarına döner,” diyor. Bugün bu söz, Orta Doğu’nun yıkılmış kentlerinin yankılarında bir kez daha doğrulanmıyor mu?

Ulusları yıkan iş birlikçiler ve siyasal islamcılar, kendi asıllarına dönecekler. Ancak bu yazıyı okuyanlar, şaşıranlar arasında olmayacak. Tarihten alınacak derslerle maskelilerin maskesini korkmadan, yılmadan düşürmek, hakikatin kendisi kadar değerlidir.

Bir sonraki yazıda, çok önemli belgelerle yalana karşı hakikatin beyannamesinde buluşacağız. O güne kadar, Mustafa Kemal’in ışığında karanlıkları delmeye devam edin.

Esen kalın!

1. https://demiryolculuk.com/2024/09/29/ataturkun-ideallerine-ihanet-cicero-ve-papa-eftimin-gercek-yuzleri/ ︎

“Ağaç, sapı kendi dallarından yapılan balta ile kesilir.”

Mustafa Kemal, Nutuk’ta “Bunca yüzyıllarda olduğu gibi bugün de milletlerin bilgisizliğinden ve bağnazlığından yararlanarak binbir türlü siyasi ve kişisel amaç ve çıkar sağlamak için, dini alet ve araç olarak kullanmak girişiminde bulunanların, içeride ve dışarıda varlığı bizi bu konuda söz söylemekten, ne yazık ki, uzak bulundurmuyor. İnsanlıkta, din hakkındaki bilgi ve anlayış, her türlü hurafelerden sıyrılarak gerçek bilim ve tekniğin ışığından arınmış ve mükemmel oluncaya kadar, din oyunu aktörlerine, her yerde tesadüf olunacaktır.” diyor.

Mustafa Kemal zamanın çok ötesinde bir deha olduğunu bu sözleriyle bir kez daha gösteriyor. Çünkü birazdan hep birlikte, din oyunu aktörlerinin Sivas Kongresi sırasında yürürlüğe koyamadıkları Amerikan mandasını Ebedi Başkomutan’ın ölümünden sonra aşamalar hâlinde nasıl hayata geçirdiklerini göreceğiz.

Böylece hiçbir sinsiliğin ortaya çıkmaktan kurtulamayacağını da göreceksiniz.

Bir önceki yazımızda ulus devlet ve laik devlet olamayışımızı Mustafa Kemal’e bağlayan paçozlara cevap verdik. Bu yazımızda da Mustafa Kemal’in yukarıdaki sözlerinden yola çıkarak hatırlatalım: Laiklik, bir milletin tamamı şu veya bu dinden olunca gerekliliğini yitiren bir kavram değildir. Laiklik, irtica zehrinin panzehiridir.

Laikliği birçok dinin bir arada yaşamasını sağlayan bir kavramdan ibaretmiş gibi sunmaya çalışan diyalogçuların gizli misyonerlik oyununu anlatmaya başlayalım.

Dinlerarası diyalog ve ona kaynaklık eden fikirler aslında Haçlı Seferleri ve Batı emperyalizminin yükselişi sırasında birbirinin zıttı olan iki noktaya dayanır.

Birinci nokta, Haçlı Seferleri sırasında İslam coğrafyasında bir türlü başarı elde edilememesi ya da elde edilen başarıların uzun süreli olamamasıdır.

İkinci nokta, Batı emperyalizminin bilhassa Uzak Doğu’da gerçekleştirdiği emperyalist işgallerin kalıcı olmasını sağlamaktır.

İlk noktada 12. yy.a kadar gideriz ve karşımıza Vatikan’daki eski ekollerden olan Fransiskenlerin kurucusu Assisili Francis çıkar. Francis’e göre misyonerler Müslüman ülkelere göç ederlerse İncil’i öğretebilir ve Hristiyan dinini yayabilirlerdi.

Cusalı Nicolas ise günümüz diyalog anlayışına daha yakın bir fikre sahiptir. Fatih’in İstanbul’u fethetmesi üzerine yeni Haçlı seferi planlayan Avrupalı otoritelerin aksine Nicolas, Hristiyanların diğer dinlerin mensuplarıyla barış içinde toplanmalarını istiyordu çünkü onun inancına göre bu toplantıların sonunda diğer dinlerin mensupları Hristiyanlığın doğru olduğunu görüp din değiştireceklerdi.

İkinci noktaya yani 1860’lara gelince dinlerarası diyalogun sistemleşmeye başladığını görürüz. Artık Batı emperyalizmi, Haçlı Seferleri’ndeki güç dengelerini bozup uzak memleketlerde sömürgeciliğe başlar. Uzak Doğu dinleriyle Orta Doğu menşeili Hristiyanlık arasındaki farkları kaldırarak misyonerlik faaliyetlerine hız kazandırmak gerekir.

İlk olarak 1853 yılında Londra’da “İnsancıl Dini Cemiyet” kurulur. Bu cemiyet daha sonra “Hür Dini Cemiyet”e evrilir. Adında da anlaşılacağı üzere tüm üyeleri Mason olan bu cemiyet, daha sonra kurulacak olan “Dünya Dinleri Parlamentosu / Dinlerin Dünya Parlamentosu”, “Etiksel Kültür Kurumu”, “Dünya Misyonerlik Konferansı”, “Dünya Kiliseler Birliği Konseyi”, “Evrensel Hristiyanlığın Birleşimi İçin Kutsal Ruh Cemiyeti” (Birleşim Kilisesi / Moon) gibi oluşumlara da kaynak oldu.

Emperyalizm açısından dikkate değer bir noktadır: “Dünya Dinleri Parlamentosu”, ilk kongrelerine dünyanın birçok yerinden din adamlarını çağırırken Amerikan yerlilerini çağırmamıştır.  

Bir diğer diyalogçu kuruluş olan Birleşim Kilisesi -Türkiye’de bilinen adıyla Moon tarikatı- ve FETÖ arasındaki benzerlikler sıklıkla dile getirilir. Bu kiliseye tekrar değineceğiz.

Bir önceki yazımız “Kripto İhanet ve Kin Kardeşliği”nde mübadelenin, Karabulut gibilerin sinsi ithamlarına karşın, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda çok önemli rol oynadığını yazdık. Yine Hamdullah Suphi Tanrıöver’in Celal Bayar’la bir anısının Ercan Yavuz’un yazısında kaynak olarak gösterildiğini yazmıştık.

Böylece bir kez daha hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığını hatırlatarak Tanrıöver ve Bayar isimlerinin “Atatürk’ün en büyük üzüntüsü” iftirasına kaynaklık etmelerinin de tesadüf olmadığını belirtelim.

İki ismi bir araya getiren şey Anadolu Ortodokslarının Türklüğü ya da Atatürk’ün üzüntüsü iddiası değil, Dinlerarası Diyalog ve Athenagoras’tır!

Tabiri caizse gaza şimdi basıyoruz. Emniyet kemerlerinizi takın!

1924 Anayasasındaki Türklük tanımına karşı çıkan ilk grup TBMM’deki milliyetçilerdi. Türklük tanımına muhalefet edenlerden biri, Hamdullah Suphi Tanrıöver’di. Tanrıöver’in, maddenin tartışıldığı günkü konuşmasını özetle aktaralım:

“…Bir taraftan da hükümet mücadele ediyor, ecnebiler tarafından tesis edilmiş olan müessesatta çalışan Rum’u, Ermeni’yi çıkarmaya çalışıyor. Biz bunları Rum’dur, Ermeni’dir diye çıkarmak istediğimiz vakit bize ‘Hayır, Meclisinizden çıkan kanun mucibince bunlar Türk’tür’ derlerse ne cevap vereceksiniz?”

Tanrıöver Bursa’nın işgal edildiği günlerde Mustafa Kemal’i ve Türk kurmayını TBMM’de sıkıştırmaya çalışmışsa da Mustafa Kemal’in alkışlar eşliğinde yaptığı konuşmayla gerekli cevabı almıştı. Mustafa Kemal, Tanrıöver ve onun gibi düşünenlere, “Biz istikbalimizi millete emanet edip mücadeleye başlamışken sudan vazifelerle uğraşanlar” demişti.

Tanrıöver’in özel kalemi olarak da görev yapan Mustafa Baydar’ın anlattığına göre Reşit Galip ve Sadri Maksudi gibi isimlerin de bulunduğu bir toplantıya Atatürk’ün emriyle çağrılan Tanrıöver’e Türk Ocaklarının vazifesini tamamladığı anlatılmış, o da buna muhalefet etmişti. Ocakların kapatılmasıyla ilgili rapora bir tek Tanrıöver imza atmamış, Atatürk buna sinirlenerek raporu yırtmıştı. Rapor tekrar yazılmış, bu sefer Tanrıöver de imza atmak zorunda kalmıştı.

Türk Ocakları neden kapatıldı?

Bunu da kısaca cevaplayalım ki konu daha iyi anlaşılsın.

Çoğu araştırmacı Nazilerle olan ilişkilerini öne sürer. Atatürk’ün bundan rahatsızlık duyduğunu ifade eder. Ancak tek neden bu değildir. Türk Ocakları; Hasan Ferit Cansever, Enver Ziya Karal, Uluğ İğdemir gibi isimlerin ifade ettiği gibi pek çok yerde belediyelere müdahale etmeye başlamış, Serbest Fırka kurulunca birçok Türk Ocaklı genç bu partiye yazılmıştı.

Ve Mustafa Baydar, bu konuyu “Atatürk kendi direktifi, kendi kontrolü altında yeni bir nesil yetiştirecek ve eserini ona emanet edecekti.” şeklinde özetleyerek sözü Atatürk’e bırakır:

“…Memleketin ve inkılabın içeriden ve dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı masuniyeti için, bütün milliyetçi ve cumhuriyetçi kuvvetlerin bir yerde toplanması lazımdır. (…)”

Daha önceki yazılarımda bahsettiğim misoneistler -yeni olandan korkanlar- daima eskiyi aradılar, inkılapları hiçbir zaman yürekten desteklemediler, bazen bunu gizlemek için inkılap yanlısı uç beyanlarda bulundular, Sivas’taki mandacılık fikirlerinden hiçbir zaman vazgeçmediler.

Baydar, Tanrıöver’den “Her zaman eskiyi arardı.” diye bahseder.

Ve Mustafa Kemal’den sonra memleketi adım adım ABD’nin mandası hâline getirmeye başladılar.

Emperyalistlerin dinlerarası diyalog dünyasına hoş geldiniz.

Sizleri kapıda yine Tanrıöver ağırlıyor ve çok sevdiği dostu Athenagoras’tan da bahsederek aynen şunları anlatıyor:

“İstanbul Patrikhanesi, çok ihatalı sezişleri ve görüşleri olan büyük bir din adamının (Athenagoras!) riyasetinde kendi üzerine yepyeni bir vazife almıştır. Onu, ihtilaflı devirlerden sonra bizden uzak bir müessese hâlinde değil, manevi nüfuzunu milletimizin selameti lehine, insan haklarının masuniyeti lehine kullanırken görüyoruz.

(…) Biz aynı sesi milletlerarası kongrelerde Amerika’nın birçok merkezlerinde Türkiye ve Türklük lehinde bir derin iman perdesi ile konuşurken dinledik. Orada Papalık makamı, burada on altı asırlık resmi ve büyük bir dini makam bir noktada birleşmişlerdir.

(…) Komünizmin temsil ettiği istila hırsı nesillerce devam edecektir. Araya girmesi muhtemel sathi uzlaşmalara rağmen daha uzun müddetler biz ve bizden sonra gelenler onunla uğraşmaya mecbur olacağız. Bu vaziyete nazaran Avrupa’nın, Amerika’nın dinlerarası bir tesanüt araması ne kadar doğru bir fikirdir.”

Evet, Hamdullah Suphi Tanrıöver, ABD’de dinlerarası diyalog toplantılarına katıldı.

Evet, İnönü’nün emriyle bir gecede Türk vatandaşı yapılarak “ekümenik” sıfatıyla Türkiye’ye gönderilen ve Truman’ın doktrinini temsil eden Athenagoras ve Tanrıöver sıkı dosttur. Tanrıöver, Athenagoras’ı bizzat Türk Ocaklarında ağırlamıştır!

Evet, “komünizmin temsil ettiği istila hırsı” büyük bir bahanedir. El birliğiyle memleketi dinciliğin ve onun hamisi olan ABD’nin kucağına atmıştır.

Athenagoras’ın marifetlerini uzun uzadıya anlatmaya gerek yoktur. Bilindiği üzere kendisi Truman’ın Yunanistan ve Türkiye gibi ülkelere Sovyet tehlikesine karşı yardım doktrinini uygulayan önemli bir isimdir. Her iki ülkeyi de ilgilendiren kullanışlı birisidir. Hem Katoliklerle karşılıklı aforozu kaldırarak dinlerarası diyalog faaliyeti yürütmüş hem de komünizmle mücadele bahanesiyle misyonerlik faaliyetleri ve ABD emperyalizmi için çalışmıştır.

Tanrıöver’in özel kalemi Mustafa Baydar, Tanrıöver’in Athenagoras’a çok değer verdiğini ve onunla ABD seyahatinde (dinlerarası diyalog toplantısında) tanıştığını anlatır. Ayrıca Athenagoras’la kesinlikle posta yoluyla haberleşmediğini, Fener papazına yazdığı mektupları kendisine vererek gönderdiğini anlatır.

Ve Athenagoras, Tanrıöver’e gönderdiği imzalı bir fotoğrafının arkasına aynen şunu yazar:

“Çok kıymetli ve sevgili arkadaşımız ekselans Hamdullah Suphi Tanrıöver’e en samimi sevgi, takdir ve muhabbet hislerimizle ve sıhhati afiyetleri için candan dualarımızla.

2 Haziran 1949, İstanbul Rum Patriği Atinagoras.”[1]

Bitmedi!

Komünizmle mücadele amacıyla “Selamet”, “Sebilürreşad” gibi dergilerde dinin kuvveti üzerine yazılar yazan Tanrıöver, Athenagoras’tan imzalı fotoğrafı kaptığı 1949’da Vatan gazetesinde (9 Şubat tarihli) şunları yazıyor:

“Üç belli başlı ihtilal yakın Avrupa tarihinde din müesseseleri aleyhine hareket etti: Fransız İhtilali, Rusların Komünist İhtilali ve bizim Milli Mücadele’yi takip eden ve birçok mazi müesseseleri aleyhine inkişaf eden ihtilalimiz.”

(…) Ara sıra işitir veya okursunuz, din insanla Allah arasında bir meseledir. Yanlış ve müdafaası mümkün olmayan kaba ve kötü bir yanlış.”

Baydar soruyor, “Ne demek istiyorsunuz?” diyor ve ekliyor: “(Tanrıöver) Cevap vermedi veya veremedi…”

Büyük aydınımız (!) Tanrıöver bir başka yazısında ise özetle “Bir müessese kalplerde yıkılmadıkça yıkılmaz. Kalplerde kurulmadıkça kurulmaz.” diyor. O din aktörlerini besleyen, kendi ifadeleriyle o aktörlere ekmek veren müessese hangisiydi?

Rauf Orbay’ın, Refet Bele’nin millet açlıktan kıvranırken “Ekmeğini yedik” diyerek vazgeçemediği müesseseydi. Yani saltanat ve hilafetti.

Şaşırdınız mı? Şaşırmayın.

Hamdullah Suphi Tanrıöver ve dedeleri “Yavrum, bizim bir de Karagümrük’te tekkemiz var.” diye anlattığı Cerrahi tarikatına mensuptu.

Sürekli yazıyoruz ancak bunu sürekli vurgulamak gerekiyor: Hiçbir şey tesadüf değildir.

Bugünkü Cerrahilerin eski şeyhinin inkılap sözcüğüyle oynayarak “inkilab” (köpekleşme) dediğini hatırlayın. Aynı şahıs Türkiye’deki hamile kadınların sokağa çıkmasını sakıncalı görürken ABD’deki Cerrahi şeyhinin cenazesine de Kanada’daki Cerrahilerin toplantılarına da birçok modern giyimli hanımefendi katılıyordu. Başı açık kadınlar burada dua etse nasıl bir linç kampanyası başlatılacağını siz düşünün.

ABD’nin, İngiltere’nin düzenine son derece saygılı ve uyumlu cemaatlerle tarikatların Türkiye’deki tavırları kuyruk acısından başka bir şey değildir.

Tanrıöver’i, son derece önemli bir iddiayı buraya taşıdıktan sonra geçeceğiz.

Siyasal İslamcı Yazar Hasan Külünk, Hamdullah Suphi Tanrıöver’le ilgili bir iddia ortaya atmıştı. Külünk, Tanrıöver’in Nurcu Osman Yüksel Serdengeçti’ye “Bu Menemen Olayı var ya, onu biz yaptık. Kabakçı taifesine (esrarkeşlere) üç beş kuruş verdik. Nümayiş tertipledik. Fakat kontrolden çıktı, zavallı Kubilay kurbanı oldu.”

Külünk’ün iddiasına göre bu sözde sırrı Nurcu Serdengeçti de Külünk’e emanet etmiş.

Tanrıöver’in “Dağ Yolu” kitabının ikinci cildi, “Kubilay’ın Kesik Başı” başlığıyla başlar. Orada yazdığına göre Kubilay’ın Türk Ocakları üyesi olduğunu iddia ediyor. Mürteciler hakkında isabetli şeyler yazan Tanrıöver, gerçekten Serdengeçti’ye böyle bir şey söyledi mi?

Ergenekon kumpaslarında Menemen’in Kemalistler tarafından tezgahlandığı iftirasını hatırladınız mı?

Tanrıöver, Serdengeçti ve diğerleri…

Bu gizli veya açıktan dincilik yapanların yolu hep önce birbirine, sonra ABD’ye çıkar.

Bakın, Athenagoras’ın hatırlı dostlarından olup Fener Kilisesine gidip gelen Said-i Nursi, papazın gizli Müslüman olduğunu düşünürdü. ABD hakkındaki fikirlerine bakalım:

“…Kürre-i arzın şimdiki en büyük devleti Amerika’nın bütün kuvvetiyle din hakikatlerine taraftar çıkması ve İslamiyet’le Asya ve Afrika’nın saadet ve sükunet ve müsalaha (barış) bulacağına karar vermesi ve yeni doğan İslam devletlerini okşaması ve teşvik etmesi ve onlarla ittifaka çalışması, kırk beş sene evvel olan müddeayı isbat ediyor, kuvvetli şahit olur.”

O zamanın dilinden ziyade kendi cehaletinden dolayı Said-i Nursi’nin birçok ifadesi karmaşıktır. Bu nedenle birçok Nurcu da kendi içinde Nursi’nin yazdıklarının çarpıtılması iddiasıyla kapışır.

Ama buradaki ABD aşkıyla ilgili kapışamaz!

ABD devam eden süreçte ne güzel de okşadı İslam devletlerini, değil mi? Dinlerarası Diyalogun temelini atarak Müslüman din adamlarını misyonerlik faaliyetleriyle “yeşil kardinal” yapıp komünizmle mücadele bahanesiyle Türkiye’yi, nükleer silah bahanesiyle Irak’ı ne de güzel okşadı.

Bakın…

Adından da anlaşılacağı üzere Birleşim Kilisesi, Kore’nin %40’ını kısa zamanda Hristiyan yapmıştı.

Kore’deki en önemli komünizmle mücadele aparatıydı. Göbekten ABD’ye bağlıydı, her zaman olduğu gibi.

CIA, hangi kiliseyi kullanarak “Dünya Anti Komünist Ligi”ni örgütlemişti? Cevap: Birleşim Kilisesi!

FETÖ elebaşı Fetullah Gülen, Komünizmle Mücadele Derneği’nin Erzurum’daki kurucularındandı. Celal Bayar, Adnan Menderes, Turgut Özal da derneğin bilinen üyelerindendir.

Ve Papa’ya 1998 yılında “Rabbin aciz kulu” olarak hizmet etmeye hazır olduğu mektubunu yazan Gülen’in FETÖ’sü, dinlerarası diyalog ve misyonerlik faaliyetlerinin en önde gelen taşeronuydu. Üstelik Dinlerarası Diyalog Sekreterliğinin Türkiye’yle ilk teması 1984 yılında gerçekleşti. Bu temasta aracı olan kişi o zamanın CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek’ti. Gülek’in diyalog projesi için gittiği ilk isimse FETÖ elebaşıydı.

Bu arada dikkat çekici bir nokta: Bir önceki yazımızda işlediğimiz “Sürgündeki Ortodoks Türkler” yazısı hatırlayacağınız üzere Ocak 1998 tarihli Aksiyon’da yayımlanmıştı. Şubat 1998’de de Fetullah’ın Papa’ya mektubu kendi yayın organı olan Aksiyon’da yayımlandı.

FETÖ, Vatikan’la olan münasebetlerini kuvvetlendirirken Nurcuların “Yazıcı” kolundan iki şahıs vaftiz edilerek “Türk Dünyası Presbiteryen Kilisesi”ne alındı. Turgay Üçal ve Yavuz Kapusuz, vaftiz edilip din transferi gerçekleştirildikten sonra İstanbul ve Ankara’da bu kilisenin pastörleri oldular.

Günümüzde Fenerbahçe-Galatasaray arasında kolayca transfer gerçekleşmez. Sözleşmesi biten futbolcu bile bu kulüplerin birinden diğerine geçerken adeta kaos çıkar. İşlerin bu noktaya gelmesinde rolü olanların başında FETÖ’nün gelmesi de enteresan bir noktadır.

Dar alanda kısa paslaşmalar ve pastörler…

Ve günümüze geliyoruz.

Karşımıza daha önce birçok kere anlattığımız Noel Baba Barış Konseyi isimli sözde vakıf çıkıyor. Kurucularını ve üyelerini hatırlayalım: Muammer Karabulut, Sevgi Erenerol, Niyazi Öktem, Cengiz Çandar, İsak Haleva, Abdurrahman Dilipak…

Muammer Karabulut, 90’larda kendince atağa geçiyor. “Grün Magazin” adında bir Almanca dergi çıkarıyor. Dergi, turizm üzerine. Daha sonra gelsin Noel Babalar, kiliseler, turistler ve nihayet Kıbrıs’taki dolandırıcılık projesinden de anlaşılacağı üzere dolarcıklar.

Sevgi Erenerol, Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin eski basın sözcüsüydü. Aynı zamanda Ayasofya Derneği’nin kurucu başkanıydı. Şimdilerde görevini Menzil’e otobüs kaldıran, FETÖ’ye övgüler dizen Namık Kemal Zeybek’in danışmanlığını da üstlenen Chris Selçuk Erenerol’a devretti.

Bu arada eklemek gerekir: Bu satırların yazıldığı sırada Chris Selçuk Erenerol’un “Türk töresinin inançlara etkisi” başlıklı yazısına denk geldik. Bir taraftan Atatürk sonrası yöneticilerin memleketi gericiliğe götürdüğünü yazarken diğer taraftan Alexander Dugin’den alıntı yapıyor. Dugin’in yazısındaki Hristiyan Slav geleneğinin Türk kültürüne bağlanmasını bir tarafa bırakalım.

Yazısını sosyal medya üzerinden kendisine sunduğu Dugin’in Türkiye ve Atatürk hakkındaki görüşlerine çok kısaca göz atalım ve yazdığı yazının kendisiyle nasıl çeliştiğini anlayalım.

Alexander Dugin, bir çeşit “Yeni Osmanlı” yaklaşımı sergileyen bir stratejisttir. Erenerol’un bahsettiği gericilerin ve aynı zamanda Graham Fuller’in görüşlerine yakın düşünür. Ona göre Türkiye, çok merkezli ve çok milletli emperyal İslamiyet’i terk ederek Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde laik bir ulus devlet kurmuştur. Bu da Fransız orijinlidir. Böylece Türkiye, kendi tarihinden ve jeopolitiğinden ilk kopan devlet olmuştur.

Dugin’in Putin üzerindeki etkisi tartışılır[2] ama Perinçek’le ilişkisi tartışılmaz. Slavların Hristiyanlığıyla Türk kültürünün benzeşmeyip Murat Adji’nin de çalışmalarında ispatladığı üzere Slavların din başta olmak üzere pek çok alanda Türk kültüründen etkilendiğini –misyonerlerin iddiasının aksine– saatlerce konuşuruz ama Perinçek ve Erenerol ailesinin ilişkisini sorgulayamayız.

Perinçek ve AKP yani siyasal İslam ilişkisini konuşmaksa asla mümkün değildir (!).

Her şey açık ve nettir. Görüldüğü üzere tesadüf diye bir şey yoktur.

Kürtçü ve FETÖ’ye övgüler dizdiği sabit olan Cengiz Çandar’ı, dinlerarası diyalog teorisyeni FETÖ’cü Niyazi Öktem’i, siyasal İslamcının önde gideni Abdurrahman Dilipak’ı ayrıca yazmaya gerek yok.

Ne yapmışlardı?

Mesela 1993 yılında ilk dinlerarası diyalog etkinliğini gerçekleştirmişlerdi. Birçok toplantılarına da Fener Kilisesi görevlilerini davet etmişlerdi. Ancak mesela Fener’den Kalayci isimli papazı hem kendi etkinliklerine davet etmişler hem de Demre’de ayin yapacağı zaman protesto etmişlerdi.

Daha önce sormuştuk ama böyle bir hizmette bulunmamışlardı: Dinlerarası diyalog etkinliği gibi çeşitli etkinliklerinin konuşma kayıtlarını yayımlayın. Niyazi Öktem, Fener yetkilileri vs. neler konuşmuş, hep beraber görelim.

Sansürlemeden paylaşmanız mümkünse tabii.

2000’li yılların başlarında, laik Türkiye’ye dışarıdan vurulmaya çalışılan darbe siyasal İslam’dı. İçeriden vurulan darbe ise FETÖ ve onun çeşitli kitleler içine sızdırdığı koçbaşlarıydı. Bunlar laik bir memlekette utanmadan din siyaseti yaptılar. Diyalogu kendilerine araç edinerek Türkiye’nin birçok din ve mezhepten meseleyi üstlenmesini sağlamaya çalıştılar.

Tüm bu çabalar boşuna değildi.

Diyalog adı altında memlekette çeşitli dinlerin kiliselerini, havralarını sürekli gündeme getirir veya Ayasofya Derneği üstünden sürekli siyasal İslamcıların duygularını ateşlemeye çalışırsanız yaptığınız şeyler yalnızca dinciliğin harlamasına hizmet eder.

Muammer Karabulut, “Şehit Ayasofya- Bilgelik, İman ve Sevgi’nin Anasıdır” isimli bir başka saçma yazı yazıyor. Bilindiği üzere “sevgi” sözcüğünden sonra özel isim olarak kullanılmamışsa kesme işareti kullanılmaz. Gönderme yapıldığını anladınız. Şimdi yazıdaki şu cümleyi dikkatle okuyun:

“Ayasofya adı, temelleri, misyonu ve tarihe tanıklığı ile tartışmasız Hristiyanlık tarihinin en önemli eseri, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin egemenlik sınırlarında yer alan ve sahiplenmesi ile birlikte korunması da gereken en öncelikli eserdir.”

Bu satırlar Dilipak, Erenerol ve Karabulut ilişkisini özetler niteliktedir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti bir din devleti değildir. Hele ki tarihi yalanlar üzerine inşa edilmiş karakterleri gündemine alarak dilenciye sadaka verir gibi kimseye sadaka verecek de değildir. Yıllardır “Devlet bize bakmıyor.” diye sağa sola beyan verenlerin, insanlara yazı yazdıranların, yazdığı yazılar paylaşılsın diye millete mesaj atanların bakıcısı da değildir.

Bir insanın kendisinde kabiliyet ve samimiyet varsa o insan her işi kendi yoluna koyar.

Varsa tabi…

Son olarak bütün diyalogçuların yolunun ABD’den geçtiğini, Kemalistlerin arasına sızan koçbaşlarının gerçekte siyasal İslam’ı tahrik ederek nasıl güçlendirdiğini gösteren bir örneği de hatırlatarak yazımızı noktalayalım.

ABD’nin Irak’ı -Said-i Nursi’nin ifadesiyle- okşadığı bir zamanda Noel Babacı Karabulut bakın kime barış ödülü veriyor:

Kaynakça

Yazı Fotoğrafı: Cumhuriyet gazetesi, 4 Mart 1962.

Prof. Dr. Mehmet Bayrakdar, “Dinlerarası Diyalog ve Tarihçesi”.

Teoman Ergene (Papa Eftim), “İstiklal Harbinde Türk Ortodoksları”.

Mustafa Baydar, “Hamdullah Suphi Tanrıöver ve Anıları”.

Hamdullah Suphi Tanrıöver, “Dağ Yolu 2”.

Selim Kurt, “Dugin’in Avrasyacılık Anlayışında Türkiye’nin Yeri”.

[1] Kendi yazım şekli.

[2] Dahası, İngilizlerin “Kremlin’de Bir Kemalist” diye tanımladıkları Rusya lideri, Kemalizm karşıtı ve İslamcı müttefiki Dugin’den pek hoşlanmaz!

“Sarmaşıklar genellikle fısıldarlar

Hiçbir dilin anlatamadığını.

Derin sudan içen

Bilsin kuyunun derinliğini.”

Yazıya başlarken bir şerh düşmem gerekiyor çünkü bu yazı, bayramdan bir gün önce yazıldı. Yazının ilerleyen bölümlerinde Fener Rum Kilisesi ve teopolitik açılım konusunu analiz ederken yazıyı yayımlama noktasında acele etmemeye karar verdim. Zira hepimizin sorması muhtemel soruların cevabını almak için süreci doğal akışına bırakmak, tabiri caizse kediyi uyandırmamak gerekiyordu.

Uluslararası (!) çalışan dilencileri bekletmemek gerektiğinin farkındayım. Ne demişler: “Dilenciye borçlu olma, ya düğünde ister ya bayramda.” 

Yaz geldiğinde cennet vatanın en güzel ormanlık alanlarında yangın mevsimi başlıyor. En küçüğünden en büyüğüne kadar tüm yangınlar en aşağılık vahşi insanlar tarafından çıkartılıyor.

Kimi ormanlık alanda sigara izmaritini atarak, kimi cam şişe kırarak ya da bildiğiniz benzin dökerek yakıyor kimsi de sarmaşıkları ve türlü bitkileri kestirerek kendince aşağılık hırslarını tatmin etmek için doğayı katlediyor.

Bilim insanları son yapılan araştırmalarla birlikte bitkilerin hissedebildiklerini, ağladıklarını, tehdit altındalarsa çığlık benzeri ses dalgaları oluşturduğunu ortaya koydu. Bitkiler küçücük bir böceğin en ufak bir ısırığını bile algılayabiliyorlar. Konu üzerine çalışan bir bilim insanı “Bitkiler ve ağaçlar birbiriyle konuşuyor olabilirler.” diyor.

Mustafa Kemal Atatürk bitkilerin de dilinden anlayor olacak ki Yalova da yapılan evini, ağacı kestirmeyip evi yerinden kaydırarak ağacı korumuştur.

Okuyabilenler için evrende her şeyin bir dili vardır ve okuyabilenler için her şey, aslında çok şey anlatır.

Bitkilere ve her türlü canlıya zarar veren gözü dönmüş aşağılık bir kimse artık bütün evrende mimlidir. Zarar verirken atılan boğuk kahkahalar, ceza çekilen yerde ağlama seslerine, bitmeyen iç çekişlerine dönüşür.

Bu hep böyle olmuştur ve olacaktır.

Şimdi gelelim asıl ve ince konulara!

Bir söz vardır hani, “Deliye hergün bayram!” derler. Noel Babacılara da hergün Noel galiba. Çuvalın ağzı hep açık ve çuvalın boş kalmasını istemeyecek kadar da hırslılar.

Hırsından gözü dönmüşlere hayat buz üstünde yürümek gibidir. Buzun nerede kırılacağını bilemezler ve en olmadık yerde derin ve karanlık sulara gömülürler.

Önceki yazılarımda Noel Babacıların yönetiminde kimler olduğunu, 5G Virüs yayın organında kimlerin kimlerle neler yaptığını, Kıbrıs’ta ne işler tuttuklarını belgeleriyle ve tanıklarıyla yazmıştım. (Vatansever, Türkçü, Atatürkçü ve Ergenekoncu vb. tanımlamaların arkasına saklanan FETÖ paçozlarının karanlık ilişkilerini ve tüm gerçek yüzlerini belgeleriyle yakında okuyacaksınız.)

Şimdi KKTC’deki yeni gelişmeleri ve ilk kez gün yüzüne çıkacak olan tarihi belgeleri ve akıl durduran sözleri paylaşacağım sizlerle.

Gerçeğe mi yoksa uydurulan koca koca yalanlara mı inanacağınıza siz karar vereceksiniz!

Hadi buyurun başlayalım!

Hakikat gazetesi başta olmak üzere birçok KKTC ve GKRY (Güney Kıbrıs Rum Yönetimi) basın organı tarafından yazıldığına göre Simon Aykut Rum tarafında tutuklandı.

Rumlar, Simon’un işini yapan birçok kişi olmasına rağmen birdenbire “Malvarlığımıza çöküyor.” şeklinde bir iddiayla kendisini tutukladılar.

Şahsi kanaatime göre, Muammer Karabulut’un dolandırıcılıkları sebebiyle gidemediği KKTC’de iş yapan Simon hakkında birileri Rum güvenlik görevlilerine “Bunlar sizin malınıza çöküyor.” diye fısıldadı ve tutuklama gerçekleşti.

Bir önceki yazımda yazdığım dönek, muhbirlik konularında hayli sabıkalıdır. Rum tarafıyla da arası çok iyidir. Bu da onu başşüpheli yapıyor. TMT’li mücahitleri ihbar eden, Simon’a neler yapmaz!

İşin çok enteresan bir tarafına dikkat çekmek için yazdım bunları.

Komplocu paranoyakların hedefindeki Simon, GKRY’ye geçerken tutuklandı. Küresel güçlerin korkulu rüyası Noelci Muammer ise KKTC’ye geçerse tutuklanacak.

Sebebini hatırlatayım:

5G Virüs Platformu, toplumu yanlış yönlendirmek için her haberi alıp okuyucularıyla paylaşıyor. O kadar dürüst bir platform ki Karabulut’un KKTC’den deport edildiğini, Noel Baba Barış Konseyi’nin İsrailli temsilcisini, “yabancılara mülk satışı” diye trajikomedya oynarken sözde barış köyü projesine katılacağı iddia edilen 40 kadar ülkeyi, Mersin’den Kıbrıs’a kaçak işçi götürdüğü için Noel Babacı Blackbird’e kesilen cezayı, KKTC’de Noel Babacıların aleyhinde yapılan haberleri, yazdığım birçok şeyi paylaşamaz.

Dinlerarası diyalog üzerine yazdığı yazıları paylaşarak aklamaya çalıştıkları Karabulut’un kasılarak söylediği gibi ilk dinlerarası diyalog etkinliğini yaptığını o etkinliğe katılan tüm üyelerle beraber paylaşırlarsa bu sahtekarın nasıl bir kripto olduğu da anlaşılır.

Ayrıca Muammer Karabulut’u KKTC’de yayın yapan bir kanala çıkmaya davet ediyorum!

Dilipak’ın oğlunun İsrailli ortağı gündem olsun istemezler.

İstihbarat üzerine yazdığı alakaya maydanoz yazılarla kendini aklamaya çalışan Dönmez’in hakkındaki yakalama kararını da duyuramadılar. Takipçilerine “Dönmez’in hakkında yakalama kararı çıkarıldı ama küresel güçler, FETÖ, cart curt…” diye ötemediler.

Sen karına işkence yapıp öldürmeye kalkacak kadar ahlaksızsan, sen baba yadigarı bir ihtiyarın birikmişine göz dikecek kadar düşmüşsen, sen işlediğin yüz kızartıcı suçlar yüzünden şerefli bir meslekten ihraç edilmişsen…

Sana küresel güçler, FETÖ, bilmem ne… ne yapsın? Sen zaten kendin başlı başına kötülük yuvası olmuşsun.

Şimdi sıra daha önceki yazılarımda “yerli Tolkienler” olarak bahsettiğim türden bir yazara geldi.

Yerli Tolkienler dediğim şuydu: Nasıl ki Tolkien’in kendi yarattığı ve kendine özgü dili, kültürü, ırkları, tarihi olan bir Orta Dünya vardıysa yerli Tolkienlerin de kendi kafalarında bir “derin dünya” var.

Tolkien’le aralarındaki fark şuydu: Tolkien’in kafasındaki dünya bir kurguydu, bunu kendi de biliyordu. Ancak derin dünyayı yaratıp komploları, yorumları, tezleri öne süren yerli Tolkienler için aynı şey geçerli değil. Onların kafasındaki kadim devlet, ihtiyarlar heyeti, aksaçlılar, börü budun vs. gerçektir ve size bunlarla iletişim halindeymiş gibi bir imaj oluştururlar.

Tüm bu kadim devlet, börü budun, ihtiyarlar gibi hikayelerin arkasında “Mustafa Kemal’den daha iyi biliyoruz.”, “Aslında şunu yaparken bunu amaçlıyordu.” hatta “Hilafeti geri getirmek üzere kaldırdı.” iddiaları yatar. Bu hikayeleri de en çok siyasal İslamcılar ve Türk-İslam sentezcileri benimser.

Dikgazete’den Ömür Çelikdönmez, “Türk Ortodoks Kilisesi ve Yeni Teopolitik Açılımlar” başlıklı bir yazı yayımladı. Yazıda düzeltilecek pek çok nokta var ama ilk olarak şunu hatırlatalım: “Türk Ortodoks Kilisesi” değil, “Türk Ortodoks Patrikhanesi”; “Fener Rum Patrikhanesi” değil, “Fener Rum Kilisesi”.

Çelikdönmez’e kadim devletten vahiy gelmediyse bu ifadeleri kafasına göre -yazısında olduğu gibi- kullanamaz. Yazısında bir kilise demiş, bir patrikhane…

Kendince açılım yapmaya kalkıyorsa da bu topraklardaki tek açılımı Mustafa Kemal yapmıştır. Diğer açılımların hepsi saçılıp dağılmıştır. Keza kendisinin yazısındaki son paragrafta yer alan vahim iddiaya da geleceğiz.

Kendi kendine açılım yapmaya kalkanlara duyurmuş olayım. Madem açılım yapıyorsunuz, o zaman toplumun önüne kahraman vb. sıfatlarla konulanları tanıma açılımına başlayacağız.

Devam ediyorum.

Çelikdönmez’in yazısında şöyle bir iddia var: Atatürk döneminde Hamdullah Suphi Bey, Romanya’daki Türkçe konuşan Hristiyanları Türkiye’ye yerleştirmeye çalışmış. Bunda başarılı olamamış ama 70 tane Gagauz gencini Türkiye’ye getirmeyi başarmış.

Burada da ilk düzelteceğim hata, “Türkçe konuşan Hristiyanlar” ifadesidir.

Gagauz Türkleri veya herhangi bir Türk topluluğu için “Türkçe konuşan filanca halk” ifadesi, yabancı enstitüler ve onların Türkiye’deki uzantılarının art niyetli ifadesidir. Burada kendilerince “Türklüğü şüpheli” veya “Türk olmayıp Türkçe konuşan” ifadesini kullanıyorlar.

Oysa Gagauz Türklerinin Türklüğü şüpheli değildir. Yalnızca ibadet dillerinde kullandıkları “Alla” (Allah), “padişa” (padişah) gibi sözcüklerden yola çıkılarak Müslümanlıktan Hristiyanlığa geçen Türkler olup olmadıkları tartışılıyor. Bu bakımdan onları Karamanlı topluluğuyla aynı kefeye koyamayız.

İkinci hata ise Atatürk dönemi Türk dünyası politikasının özünü asla yansıtmayan “Türkçe konuşan Hristiyanların Türkiye’ye yerleştirilme çabası” iddiasıdır.

FETÖ tarafından kahpece şehit edilen Necip Hablemitoğlu’nun Toplumsal Dönüşüm Yayınlarından çıkan “Şeriatçı Terörün ve Batı’nın Kıskacındaki Ülke” kitabında bu konu net bir şekilde açıklanıyor. Öncelikle Hablemitoğlu’nun, Atatürk’ün sözlerine yer verdiği kısımdan bir alıntı yapacağım:

“…Türkiye dışında kalmış olan Türkler ilkin KÜLTÜR[1] meseleleriyle ilgilenmelidirler. Nitekim biz Türklük davasını böyle bir müsbet ölçüde ele almış bulunuyoruz. Büyük Türk tarihine, Türk dilinin kaynaklarına, zengin lehçelerine, eski Türk eserlerine önem veriyoruz. Baykal ötesindeki Yakut Türklerinin dil ve kültürlerini bile ihmal etmiyoruz.”

Bu sözlerden yıllar sonra Sibirya’ya giden bilim insanlarımız, Saka (Yakut) Türklerinin yetkililerinin, Mustafa Kemal’in gönderdiği yayınları sakladıklarını anlattılar. Ebedi Başkomutan’a bir kez daha sonsuz saygıyla selam olsun.

Şimdi gelelim Hablemitoğlu’nun çok net değerlendirmesine…

Aynen şunları yazmıştır: “Atatürk’e göre, Türkiye dışındaki Türklerin Türkiye’ye topyekün göçü asla çözüm değildir. Dış Türkler, bulundukları ülkelerde ulusal kimliklerini koruyarak mevcudiyetlerini sürdürmelidirler.”

(…) Antlaşmaya ek ‘Mübadele Protokolü’nde görüleceği üzere, İstanbul’daki Rumlara karşılık yaklaşık üç kat daha fazla nüfusa sahip Batı Trakya’daki Türklerin yerlerinde kalmalarını, bir başka ifadeyle mübadele kapsamına alınmamaları için kararlılık göstermiştir.”

Konu bu kadar açık ve nettir.

Türk dünyasının her bir karışı vatan toprağıdır. Onu oradan al, bunu şuradan al, getir burada bir yere yerleştir ile bu iş olmaz. Yakın geçmişte ülkemize Afganistan’dan getirilen soydaşlarımızın bile tamamı gelmedi çünkü orası vatan toprağıdır. Oraya “Güney Türkistan” derler.

Bilhassa Romanya-Moldova arasındaki son gelişmelere göre ellerini ovuşturarak bekleyenlere Türk dünyası bilincini tamamen benimsemeden maceraya atılmamalarını şiddetle tavsiye ederim.

Hablemitoğlu Gagauz Yeri’nde gezerken Hamdullah Suphi Bey’in bıraktığı hatıraları müşahade edebiliyordu. Kadim devlete (!) haber verin, bugün Gagauzya’da FETÖ’cüler Türkiye aleyhine propaganda yapıyorlar.

Yazının sonu ise vahim… Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin neden önemli olduğunu anlattığını sanarken bidenbire meğer bir denge unsuru olduğunu görüyoruz. Meğer kadim devlet (!) farklı işler peşindeymiş. “Çok iddialı bir ifade olacak biliyorum ama…” diyor, “…yine de belirtmeden geçemeyeceğim, Fener Rum Patrikhanesi’nin teolojik jeopolitiğinin parametrelerini Türk Dışişleri belirliyor.”[2]

Çok iddialı değil ama çok talihsiz bir ifade olduğunu belirtelim. Fener Kilisesi bugün de fesat ve hıyanet yuvasıdır. Türk devletinin mevcut jeopolitiği içinde ona böyle bir önem atfederseniz Moskova Patrikhanesini nereye koyacaksınız? Yukarıda da anlattığım üzere böyle iddialı denilen uçuk komplolar toplumun kabul etmeyeceği hikayeler kadim devlet vs. üzerinden maskelenir.

Sözde ekümeniklik üzerine açılım süreci başladıktan sonra, yakın zamanda Veryansın TV’ye konuşan Amiral Cem Gürdeniz, “teopolitik açılım” heveslilerini üzecek açıklamalarda bulundu. Konuşmasının bir kısmında aynen şunları ifade etti:

“…Bu durum diğer taraftan bir Türk vatandaşının Ankara’nın iradesi dışında Anglosakson jeopolitiği için teopolitik amaçla kullanılmasıdır.”[3]

Sözde demokratik açılımlar zamanında bu açılımların içeriğine tepki gösterecek olan Türk milleti, TV dizilerinde veya yazdırılmış romanlarda anlatılan hayali teşkilatlar aracılığıyla uyutulmuştu. Buradaki maksat, sözde açılımlara karar veren kadim bir Türk teşkilatı olduğu algısı yaratarak milletimizin -yerinde bir deyimle- gazını almaktı.

Bu süreçte de gaz alma mekanizmalarının devrede olduğunun, kurulan ortaklıkların bariz olduğunu çok net bir biçimde görüyoruz. Bu gaz alma mekanizmalarının TV dizilerinden ve romanlardan farkı şudur: Ülkesi için mücadeleye hazır samimi insanları fişlemek ve onları kirli yapıların önüne sürüp yedirmek.

Tıpkı Ergenekon kumpaslarında olduğu gibi!

Çelikdönmez’in yazısında aktardığı bir söz de Papa Eftim’le ilgili.

Bu söz aslında Papa Eftim’in mezarında da yazıyor. Birçok sosyal medya paylaşımında, kitapta ve makalede de rastlıyoruz. Buna göre, Atatürk, “Baba Eftim bu memlekete bir ordu kadar yardım etti.” demiş. Bu sözü, “Papa Eftim bize bir ordu kadar yardım etti.”, “Papa Eftim, Milli Mücadele’ye bir ordu kadar yardım etti.” gibi şekillerde de görebiliyoruz.

Ne var ki Mustafa Kemal’in bu sözü nerede, hangi tarihte, kimlere söylendiği belirsizdir. Dipnot olarak verilen kaynaklar gerçekliğini araştırma gereği duymadan sadece birbirlerinden alıntı yapıyorlar. Kaynak bakımından taradığım hiçbir yerde bu sözü netleştiremedim. En fazla şifahen gelmiş olabilir gibi duruyor ama o da çok olası değil. Çünkü Papa Eftim ile Mustafa Kemal’in görüşmeleri, (meclis açılışında din adamlarının yaptığı konuşmalar ve fotoğraf haricinde) konuşmaları hiçbir kayıtta olmadığı gibi meclis gizli oturumlarında da çok olumsuz sözlerle anılmaktadır.

Esas vahim olansa Atatürk’ün söylediği iddia edilen “Papa Eftim benden daha Türk’tür.” sözüdür. Bu sözü de mesela Ümit Doğan “Türk Papa” kitabında yazmış. Bu sözü doğrudan kanıtlayan bir tarih, yer ve tanık gibi tek bir belge yoksa çok vahim bir durum olduğunu söylemek gerekir.

Mustafa Kemal böyle bir söz söylemediği halde ona böyle şeyler söyletmenin ne anlama geldiğini düşünebiliyor musunuz?

Bilhassa ikinci alıntıladığım sözü Papa Eftim bugün okusa ne tepki gösterirdi?

Bir insan milli mücadeleye hizmet etmişse etmiştir. Nitekim hem din adamları arasında hem askerler hem de siviller arasında milli mücadele yolunda Türk milletinin her ferdi elini taşın altına koymuştur. Neredeyse tüm milletimizin evinde acılarla, kayıplarla bedel ödenmiştir. Bu, kimseyi Mustafa Kemal Atatürk’ten daha Türk yapmaz. Mustafa Kemal, tüm bu Türklerin lideri olan Türk’tür. En net, en açık, en önce gelen ve asla kimsenin önüne geçemeyeceği bir kırmızı çizgidir.

Onun hakkında yazıp çizerken kırk defa düşünmek gerekir.

Konumuzun özünde yatan şey Papa Eftim’in nerede ne yaptığı, en yakın dostlarının kimler olduğu, kardeşinin askerlik yapmaması için kime hangi mektubu yazdığı ya da Rum mu Ermeni mi yoksa Türk mü olduğunu tartışmak değil. Kurtuluş Savaşımızda topyekün mücadele edilmiştir ve ihanet edenler de gerek mübadele ile gerekse yargılanarak layık oldukları karşılığı almışlardır ve tarih bu konuyu tartışmaya kapatmıştır!

“Atatürk’ün mübadele kararı yanlıştı, bizleri akrabasız bıraktı.” diyenlerin sığ ve hırslı amaçları ortalık yerde çok fazla sırıtıyor!

Şimdi Mustafa Kemal’e atfedilen bu uydurulmuş sözleri bir yana bırakıp TBMM’nin 17 Kanunuevvel 1339 Pazartesi (17 Aralık 1923) tarihli 69. gizli celsesine ait hiç yayımlanmamış belgeleri gün ışığına çıkararak yayımlıyorum.

Önce belgeleri hep birlikte görelim (Bu önemli belgelerin fotoğraflarından sonra sadeleştirdim):

Görüldüğü üzere Meclis Başkanı, “Patrikhanenin son durumuna göre Hükümetin görüşü ve hareket tarzı nedir?” konulu önergesini cevaplamak üzere o zamanın Adliye Vekili Seyyid Bey’i kürsüye davet ediyor.

Ardından kürsüye gelen Seyyid Bey, “Fener Kilisesinin bugünkü durumuyla milli hareketten önceki durumu arasında kıyas kabul edilmeyecek bir fark vardır.” der.

Seyyid Bey, artık ülkemizde din imtiyazı diye bir şey olmadığını, Patrikhane’nin dini özelliğinden başka bir şeyi kalmadığını, siyasi bir mesele ile uğraşacak olursa sınır dışına atabileceğimizi anlatıyor.

Mustafa Kemal’in “fesat ve hıyanet yuvası” dediği Fener hakkındaki sözlerine devam eden Seyyid Bey, asırlardan beri bu devlet ve millet aleyhine bütün Rumları teşvik etmek gibi, yönetime karışmak gibi, mahkeme etmek gibi bir hükmü kalmadığını anlatır. Fener papazının sıradan bir köy papazı haline geldiğini ve resmi sıfatı kalmadığını söyler.

Sinop Milletvekili Rıza Nur söze girer. Mübadele hakkında bilgi verirken “Azınlıklar meselesi halledilmiştir.” der. Bu sırada Çorum vekili araya girer, Fener’in patrik ünvanını kullanmasına karşı çıkar.

Derken bir anda “Papa Eftim Efendi ne yapıyor?” sesleri yükselir ve Zonguldak Milletvekili Tunalı Hilmi Bey “Beş asırdan beri olduğu gibi…” der.

Adliye Vekili Seyyid Bey tekrar söz alır ve aynen şu yanıtı verir:

“Bu meyanda Papa Eftim Efendi’nin de ismi geçiyor. Fakat şunu arz edeyim ki efendiler, Papa Eftim Efendi hükümetin bir adamı değildir. Papa Eftim kendilerinin (Fener’in) doğrudan doğruya adamıdır. Maaşla muvazzaf kendi adamlarıdır.”

Şimdi TBMM tutanaklarına göre Papa Eftim’in 1923 yılının sonlarında Fener’den maaş aldığını bizzat Adliye Vekili Seyyid Bey anlatırken kendisinin hükümetin değil, doğrudan doğruya Fener’in adamı olduğunu söylüyor.

Dahası, Papa Eftim’in Fener’deki bir olayı ihbar ettiğini, bu ihbarı analiz etmekte olduğunu, bu ihbarın mücerret bir ihbardan ibaret kalması durumunda hükümetin bunu nazarı itibara almayacağını anlatıyor.

Kendisini “Cumhuriyetin kurucu kuruluşlarından biri” olarak konumlandıran Patrikhane’nin aslında ne kadar uç bir ifade kullandığını net bir şekilde görüyoruz. Üstelik Seyyid Bey kati bir şekilde ülkemizde din imtiyazı diye bir şey kalmadığını vurguluyor.

Hal böyleyken “Memlekete bir ordu kadar hizmet etmiştir.” gibi sözler bir yana Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” gibi sözler söyletmek affedilir bir şey değildir. Bu iki sözü de ortaya atanlar tıpkı bizim yayımladığımız TBMM tutanakları gibi esas kaynaklarla doğrulamak zorundadırlar.

Papa Eftim’in yayımladığı beyannameler ortadadır. TBMM önünde konuşma yapmış, kendilerini Türk Ortodoks olarak tanımlayanları düzenlediği kongrelerle bir araya getirmiştir.

Bunları övmekle olmayan şeyleri yazıp çizerek hele hele Mustafa Kemal’e “Benden daha Türk’tür.” dedirterek işin içerisine yalan katmanın hiçbir gereği yoktur.

Yayımladığım TBMM tutanaklarından bir kısmını daha yazarak bu konudaki bilgi, yeni belge ve değerlendirmeleri bayram sonrasına bırakıyorum.

İlk olarak, Seyyid Bey’in “…bugünkü Fener Kilisesi, dünkü Patrikhane…” ifadesine dikkat çekiyorum.

İkinci olarak, Bolu Milletvekili Tunalı Hilmi Bey söze giriyor ve soruyor:

“Efendim resmi, gayri resmi her fasıl olursa olsun ortada devran eden bir söz vardır. Türk Ortodoksları namı altında Anadolu’da patrikhane tesis etmiş bulunuyorlar. Bunlar mübadeleye dahil midir, değil midir?”

Sinop Milletvekili Rıza Nur cevaplıyor[4]:

“İsterseniz mübadele edersiniz, istemezseniz size tabidir. Çünkü böyle mübadele ahkamında bir Türk Ortodoksları hariçtir, diye bir kayıt yoktur.”

Sadece bu soru ve cevapta analiz edeceğimiz çok şey vardır.

Şimdilik “Patrikhane, Kemalizm veya cumhuriyet icadı değildir.” diye yazan Çelikdönmez’e bir hatırlatma olsun.

Mustafa Kemal’in kurduğu ve adım adım “adam olmaya” yani “laikliğe” giden cumhuriyet, zaten kilise veya cami icat etmez. Bir savaşta vatanından yana tavır almak, kimseyi seçilmiş ve ayrıcalıklı yapmaz.

Bu milletin bütün evlatları, adını bilse de bilmese de şehit ve gazi torunudur.

Anlatılan hikayeleri yerle bir edecek ve bilginizi formatlayacak hiç açıklanmamış belgelerle buluşuncaya kadar…

Mustafa Kemal’e ve onunla birlikte vatan için bedel ödeyenlere selam olsun.

[1] Hablemitoğlu’nun vurgusudur.

[2] Sonraki gelişmelere göre şunu not düşmeliyim: Çelikdönmez, ABD’nin bu işe burnunu sokmasından şikayet ediyor. Yani eleştirdiği, desteklemediği bir durumu değil tam tersine devlete mâl ettiği bir politikayı doğrudan veya dolaylı olarak savunuyor.

[3] https://www.veryansintv.com/amiral-cem-gurdenizden-disislerine-tepki-lozan-ve-anayasa-ihlal-edildi/

[4] Rıza Nur bahsi geçince onun hatıratını söz konusu edenler olacaktır. Bu, doğaldır. Rıza Nur’un mübadele ve Türk Ortodoksları konusundaki tavrına ve hatıratı meselesine ilerleyen yazılarda geleceğiz.

Akıllarının ve ahlaklarının ritmi bozulmuştu. Yine de mandacılık gibi konularda Mustafa Kemal’e akıl satmaya kalkıyorlar, iş vatan sevdasına gelince de vatan sevmenin ahlakını kimseye bırakmıyorlardı.

Bunlardan biri, adı diğer “kara”yla beraber İzmir Suikasti’ne karışan Kara Vasıf Bey’di. Mustafa Kemal’e yazdığı mektupta açıkça devletin bir şey yapamayacak kadar zayıf olduğunu, başka bir devletin koruması altına girmek gerektiğini anlatıyor ve bunun için de Amerika’yı işaret ediyordu.

Sivas Kongresi’nde de kürsüye çıkınca aynı fikirleri savundu.

Sivas Kongresi’nde dile getirilen mandacılık fikirlerine rağmen Mustafa Kemal’in tam bağımsızlık fikri kazandı. Kara Vasıf ise bilhassa Cumhuriyet Devri’nde Mustafa Kemal’e muhalefetini devam ettirdi. Bir milletin bağımsızlığını başka bir devlete devretme fikrinde yanılmış, yine de haklı çıkana düşmanlığını kesmemişti.

Bir diğer “kara” ise Kara Kemal’di.

İttihatçıların önde gelenlerinden olan Kara Kemal, “Zülüflü Kemal” olarak da tanınırdı. Enver, Talat, Cemal üçlüsünden sonraki en güçlü kişilerden biriydi. Fırkada “Büyük Efendi” olarak Talat Paşa bilinirken ona da “Küçük Efendi” dendi. Kara Kemal daima gölgede kalarak faaliyetlerini yürütmeyi tercih etti.   

Kara Vasıf gibi Kara Kemal’in de adı İzmir Suikasti’ne karıştı. Komplo başarısız olunca polisle çatışmaya girdi. Bir tavuk kümesinin arkasında intihar etti.

Kara Vasıf ise “Kara Vasıf olduğuma bin kere pişmanım!” diyerek davada ısrarla konuşmadı. Beraat etti.

Bu arada bir bilgi daha vereyim. İstanbul’un işgal edildiği günlerde Rauf Bey ve Kara Vasıf; Mustafa Kemal’in ısrarla Ankara’ya çağırmasına olumsuz yanıt vererek İngilizlere teslim olmayı tercih etmişlerdi.

Onları sürgüne gönderildikleri Malta’dan kim kurtardı?

Mustafa Kemal!

Bu anlattıklarımı kıssadan hisse misali okumanızı tavsiye ettikten sonra yolculuğumuza Karabulut’la devam edelim.

Noel Baba’nın torbasını yavaş yavaş açıyoruz.

Önce nerede kaldığımızı hatırlayalım.

29 Aralık 2011’de Uluslararası NOEL BABA BARIŞ KONSEYİ’nin genel kurulu yapıldı. “NOEL BABA BARIŞ KÖYÜ KIBRIS’TA” başlıklı ve bu sözde KONSEY tarafından yaptırıldığını düşündüğüm haberde başkanlığa Muammer KARABULUT getirilirken yönetim kurulunda Sevgi ERENEROL, Aşkın TARINÇ, Mediha ÖZPARLAK ve Murat Ali SAKAL’ın yer aldığı yazıyor.[1]

Bir Türk ve Kemalist olarak eğer benim üye olacağım bir konsey olsaydı, adı “Dede Korkut” olurdu. Adımın geçip de rahatsız olacağım bir yer hiçbir zaman olmadı. Hiçbir zaman NOEL BABA BARIŞ KONSEYİ üyesi de olmadığım için bu üyeleri ben seçmedim. Adının geçmesinden rahatsız olan veya yönetim kurulunda yer aldığını kabul etmeyen varsa sorununu Muammer Karabulut’la çözsün.

Dinlerarası diyalogun dünyadaki temsilcilerinden biri Moon tarikatının lideri Sun Myung Moon’du. Moon’un yüzsüz ve sırıtkan suratında SEVGİ ve BARIŞ maskesi vardı ama vergi kaçırmadan, dolandırıcılıktan, tacizden, tecavüzden sabıkası da vardı.

Moon’un Türkiye şubesinin FETÖ olduğunu biliyoruz. FETÖ’cülerin türlü maskeler altında faaliyetler gösterdiklerini, DİNLERARASI DİYALOG ayaklarıyla sevgi ve barış maskesi takarak DARBE, DEVLET DÜŞMANLIĞI, TECAVÜZ, SİLAHLI KUVVETLERE KOMPLO kurmak dahil her türlü ahlaksızlığı yaptıklarını da biliyoruz.

Alnında dolandırıcılığın kara lekesi parlayan bir yüz, bu lekeyi gizlemek için sevgi ve barış maskesi takacaktır. Gerçekte sevgi, barış hikayedir. Aslolan büyük bir organizasyon kurmak, her yere girip çıkmak, insanların sevdiği türden İFTİRA VE KOMPLOLAR uydurarak belli bir kitleye önderlik etmek, siyasi bağlantılar kurarak ihaleler alabilmektir.

Bizim Noel Babacılar da aynen böyledir.

Günlerdir 5G Virüs News üstünden Simon Aykut isimli bir Türk vatandaşına, KKTC’de yabancılara mülk sattığı gerekçesiyle saldırıyorlar. Simon gibi Yahudi kökenli olsun olmasın birçok Türk vatandaşı ve KKTC vatandaşı da aynı işi yapıyor. İşte bu yazıların çıkış noktası olan “Devlet, Simon’dan Korkuyor mu?” paçozluğunda sözü edilen de bu kişidir.

Kendisini Türk olarak tanımlayan Simon Aykut sonradan Türk vatandaşı olmuş biri değildir. Ailesi 600 yıldır Türkiye’de yaşayan bir Türk Yahudi’dir. Bergama doğumludur. Sahibi olduğu şirket de Platform’un iddia ettiği gibi İsrail’de değil, Türkiye’dedir. İsrail’de hiçbir zaman şirketi olmamış da. Mesela KKTC’de iş yapan Türk vatandaşı Dani de Simon’la aynı işi yapıyor. Ayrıca bunlardan başka Noyanlar İnşaat var ve bunları çoğaltabiliriz ama konumuz bu değil şimdilik.

Bu kafaya bakarsak şarkıcı LİNET’i de lanetlemeleri gerekiyor ki onun şarkılarını en çok da kendileri dinliyorlardır. MASONLARIN bir sözü ve ilkesi vardır: İSİMLER SEMBOLDÜR, HERKES BİZE HİZMET EDER!

KKTC DEVLETİ’ni yıpratmak ve mühürlenen kaçak inşaatlarına izin koparabilmek için burada Simon da KARABULUT ve avenesi için bir semboldür. Yani demem o ki Simon’un omzundan KKTC hedef alınarak rastgele ateş edilmektedir.

Simon Aykut’u yazarken insan bir şeyi daha anlıyor: Memleketin Yahudileri bile garibanmış. Öyle olmasa Muammer KARABULUT’UN başkanı olduğu ve Sevgi ERENEROL’un yönetim kurulu üyesi olduğu NOEL BABA BARIŞ KONSEYİ’nin Noel Babaları nasıl LİONS’a, LGBT savunucusu rahibeye, usulsüz çekiliş bileti sattığını itiraf eden Yahudi’ye ödül verdilerse Simon Aykut’a da ödül verirlerdi.

Ama onlar Yahudiliğin insanlarda çağrıştırdığı anlamların arkasına saklanarak inşaatta çalıştırmak için Mersin’den getirdikleri ve KKTC Devleti tarafından suçüstü yapılan kaçak işçileri, KAÇAK İNŞAAT nedeniyle Noel Baba Barış Köyü’ne vurulan mührü gizlemeye, bu da yetmiyormuş gibi üstüne sözde projeyi de Simon üzerinden devlete saldırarak devam ettirmeye çalışıyorlar.

Dolaylı yoldan şunu söylüyorlar: Yahudi Simon’a var da bize yok mu?

Yahudi olsun olmasın Simon’la aynı işi yapan bir sürü adam varken neden Simon da Simon diye tutturduklarını bir düşünün.

Bu ‘’SEVGİ’’ ve ‘’BARIŞ’’ düşkünü insanların neler yaptıklarına dair, gözlerinize inanamayacağınız BELGELERİ bir sonraki yazımda açıklayacağım. Şimdilik neleri anlatacağımızla ilgili fragman verelim.

“İster inanın ister inanmayın” ama eşine eziyet eden, kadına silah çeken paçozların, Basın Sözcüsü’nün,  GÖRME ENGELLİLLERE YARDIM adı altında vurgun yapanların, belediye başkanlığına aday olup sürekli para ticareti yapmaya çalışan şizofrenlerin, sözüm ona öğretim üyeliğinden bitcoinciliğe soyunanların, Mustafa Kemal’in askeri olmakla övünürken Türk ordusuna ve devlete ağız dolusu küfür edenlerin nasıl olup da FETÖ’CÜ cemaatlerin kucağında bir araya geldiklerini ve ne haltlar çevirdiklerini göreceksiniz!

Noel Baba Barış Köyü için Kıbrıs ve Antalya’da talep edilen yerlerin sit alanlarına nasıl denk geldiğini, Simon diye tuttururken KKTC’deki vatandaşların sözde köy projesi aleyhine eylem yaptıklarını yazacağım.

Kaçak işçi çalıştırarak, Noel Baba Derneği’nin parasını zimmetine geçirerek barış getirmeye çalışan (!) Muammer Karabulut’un bilinmeyen hikayelerini yazmaya devam edeceğim.

Noel Baba’nın torbasında daha neler neler var. Hepsini yazacağım.

Şarabınızdan bir yudum daha alın. Artık istediğiniz ilahiyi veya şarkıyı dinlemekte özgürsünüz.

Noel Baba’nın torbası yırtıldı ve Pandora’nın kutusu açıldı.

[1] https://www.lidergazete.com/noel-baba-baris-koyu-kibris-ta-amp19755.htm

Yolculuğumuz devam ediyor.

Bilim insanlarının yaptığı araştırmalar sigara katranının kanserle ilişkisini kuvvetli bir şekilde ortaya koymaya başlayınca, büyük tütün şirketleri 1953 yılında New York Plaza Otel’de bir araya geldiler. Halkla ilişkiler dehası John Hill öncülüğünde aldıkları karara göre “Tütün Sanayisi Araştırma Komitesi”, sigaranın kanserle ilişkisini reddeden araştırmalar yapacak; büyük tütün şirketleri de bu araştırmaları yapan bilim insanlarını söyleyecekleri yalanlar için fonlayacaktı.

40 yıldan fazla bir süre milyonlarca insana yalan söylediler. Bilimsel araştırmalar sigara ve kanserin ilişkisini ortaya koyan araştırmalarda ilerleyince tütün şirketleri aleyhine açılan davalar güç kazanmaya başladı. Böylece tütün şirketleri artık yalan söylemeyi bırakmaya karar verdi. Bunun için 200 milyar doları gözden çıkarmasalardı daha büyük paralar ödeyeceklerdi.[1]

Aynı oyunlar iklim değişikliği konusunda da döndü. Pek çokları “İklim değişikliği bir yalan, büyük ailelerin oyunu!” dese de Heartland Enstitüsü’nde iklim değişikliği aleyhine yapılan çalışmaların Exxon Mobil, Koch gibi zengin şirket ve ailelerden 14,4 milyon dolar fonlandığı ortaya çıkmıştı.[2]

Korona virüsüyle ilgili de hayli komplo teorileri ortaya atıldı. Bu komplo teorileri birçok komplocunun ekmek kapısı oldu. Bağış kılıfı altında milyarlarca dolar cebe indirildi.

Abdurrahman Dilipak 5G teknolojisine “fitne” diyor, birçok hastalığa neden olabileceğini öne sürüyor. Bu gibi iddiaların birçoğu, 5G ve Korona virüsü arasında bağ kuran ve PubMed isimli ücretsiz veritabanında yayımlanan bir makaleye dayanıyor. Bilim insanlarının yoğun tepkisi üzerine makale kaldırılmış. Bu konu hakkında yapılan birkaç haberin bağlantısını dipnota bırakarak asıl konumuza geçiyorum.[3] 

5G Virüs Platformu’nun künyesiyle başlayalım.

Karşımıza çıkan isimler şunlardır: Abdurrahman Dilipak, Muammer Karabulut, Ömer Çelen, Megan Müge Aliefendioğlu, Vedat Çalık.

Dilipak’ın duruşu malum. Onu ayrıca anlatmaya gerek yok sanırım.

Ömer Çelen, hukukçu. Salgın döneminde A Haber gibi kanallara çıktı. “Sosyal medya provokatörlerine soruşturma”, “Maske kullanımı zorunluluğu” gibi konularda konuşma yaptı.

Montreal’de yaşayan Megan Müge Aliefendioğlu, Dilipak’ın aksine Atatürkçü kişiliğiyle öne çıkıyor. Künye bilgisine göre, Kanada’da bu platformun temsilciliğini yapıyor.

İş insanı Vedat Çalık, koordinatörlük görevini üstleniyor. Zafer Partisi Kocaeli İl Başkanlığı yapmış, Ümit Özdağ tarafından görevden alınmış. Aynı zamanda kendisini “dünya vatandaşı” olarak tanımlıyor. Bir sonraki yazımızda daha ayrıntılı bahsedeceğiz.

Gelelim Muammer Karabulut’a. Bu yazının çıkış noktası o olacak.

Muammer Karabulut da Ergenekon’da yargılandı. Kendisi bunun “bedel”i olarak 26 Nisan 2023 tarihli mahkeme kararıyla 250 bin TL tazminat kazandı. O bedeli de herhalde Noel Baba üzerinden dünya barışına hizmet etmeye adamıştır.

Muammer Karabulut, Noel Baba Barış Konseyi’nin başkanlığını yapıyor. Noel Baba Barış Konseyi’nin resmi internet sitesi incelenince birçok ülkeden destekçisi varmış gibi görünüyor. Noel Baba Barış Konseyi’nin “Dünya Barışına Çağrı Etkinlikleri” 1991 yılında başladı. 1993 yılından itibaren her yıl farklı bir konu başlığıyla düzenlenen etkinliklerin ilk konu başlığı: “Dinlerarası Diyalog”.

İlk toplantıya birçok cemaatten ve bürokrasiden temsilciler katılırken Fener Rum Patrikhanesi’nden de Prof. Dr. Tona Papas’ın katıldığını not düşeyim. Karabulut’un “Laik Türkiye Cumhuriyeti’ni Patrikhane’ye mi Yıktıracaklar?” isimli bir kitabı olduğunu da hatırlatayım.

Şimdi gelelim esas ilginç bölüm olan “Barış Ödülü” bölümüne.

İlk ödül 1995 yılında Ivar Buterfas’a verilmiş. Holokost’tan sağ kurtulan Buterfas, dinlerarası diyaloga katkı sağladığı için bu ödülü almış. Buterfas aynı zamanda 2005 yılında bir iş adamına 12.000 avro değerinde 4000 çekiliş bileti sattığını da itiraf etmiş bir adam.

1997 yılındaki ödül, Habsburg ailesinden Otto Von Habsburg’a gitmiş. Kendisine ödül verilmesinin sebebi, imparatorluk varisi olmasına rağmen teokratik ve totaliter rejimlere karşı çıkmasıymış. Ayrıca kendisinin Avrupa Parlamentosu’nun kurulmasına öncülük ettiği de aynen yazılmış.

Şimdi ilginçliklere bakalım.

Muammer Karabulut, aylar önce Demir Yolculuk’ta yazdığım Chabad oluşumuna sık sık atıfta bulunan, küresel çeteyle ilgili bolca komplo teorilerine yer veren 5G Virüs Platformu’nda yazıyor. Kendisi de “küresel darbe” uzmanı olduğu için olsa gerek bu konularda yazıyor. Mesela yazdığı sitelerden biri de Haber Vaktim’dir.

Orada “Dilipak ‘Gerici ve Yobaz’” başlıklı bir yazı yazmış. Dilipak’la aynı sitede yazdığı için “çevre”sinden tepki aldığını yazan Karabulut aynen şunları söylüyor:

“Dilipak hakkında, ‘Atatürk’e küfür eden feslinin arkadaşı, cumhuriyet düşmanı, gerici, yobaz’ gibi onlarca ifade ile karşılaştım.”

Ve ardından bu gibi ithamlarda bulunanların kendisine Atatürkçü diyenler olduğunu, Dilipak’la birlikte kendisine ve Dilipak’a benzer sitemde bulunanlara karşı mücadele ettiğini anlatıyor.[4]

Karabulut’un “çevre”sindekilerin Atatürkçü olduklarını zannettiklerinden, kendilerine karşı verilen bu mücadeleden haberi var mı?

Galiba bir tek küresel darbecilere karşı değil, Türkiye’deki darbecilere karşı da mücadele veriyor olacak ki 2014 yılında TBMM İnsan Hakları Komisyonu’na dilekçe gönderiyor. Bu dilekçede de 17 Aralık ve Gezi’de CHP’nin darbe girişiminde bulunduğunu, paralel yapıyla hareket ettiğini iddia ediyor.

Ergenekon’u kimlerle kimlerin birlikte tezgahladığını ise yüce gönüllü barışçıl kişiliğinden olsa gerek anlayamamış (!). CHP’yi AKP’ye şikayet ediyor.[5]

Yazının sonunda bahsedeceğim köye doğru bir yol yapıyor aslında. Gezi’yi darbe girişimi olarak değerlendirirken İranlılara barış ödülü dağıtmak başka türlü açıklanamaz. Birazdan bunları da okuyacaksınız.

Karabulut, Dilipak’la olan ilişkisine “zıtların birliği” diyor. Meğer küresel çeteye karşı bir araya geliyorlarmış ama Noel Baba’nın verdiği ödüllere bakacak olursak bu ilişki daha çok zortların birliği gibi duruyor.

Zira…

Bir taraftan Holokost’tan sağ kurtulan Yahudi’ye ve teokrasiyle mücadele ettiği söylenen Habsburg’a ödül verilirken öte yandan Yahudilere soykırım yapılmadığı görüşünde olan, kadınların statlara girmesini sağlamaya çalışan Ahmedinejad’a karşı çıkıp aksi yönde fetva veren İranlı rejim yetkilisi Naser Makaram Şirazi’ye ödül veriliyor. Üstelik Şirazi’nin, Noel Baba Barış Köyü’ne ilk destek veren ülke olarak İran’ı açıkladığı bilgisini de not düşüyorlar.

“Noel Baba Barış Ödülü” alan isimlerden biri ise İran’ın dini lideri Hamaney.[6]

Şimdi gelelim küresel darbecilere karşı mücadele eden (!) Karabulut’un konseyinin bir diğer ödülüne.

Noel Baba Barış Ödülü, 2002 yılında Dünya Lions Kulüpler Birliği’ne gitmiş.

Dünya Lions Kulüpleri’nin Masonik bir yapı olduğunu belirtmeye gerek yok herhalde ama “Devlet, Simon’dan korkuyor mu?” diye paçozluk yapıp Lions’a ödül vermek zıtların değil, olsa olsa zortların birliği olur.

2005 yılında ödül alan isim, Papa Francis’in LGBT ile ilgili çalışmalarından dolayı ödül verdiği Jeannine Gramick olmuş. Kendisi hakkında sitede de bolca bilgi yer alıyor. Kişilerin tercihlerine asla müdahale edemeyiz, saygı duyarız. Ancak LGBT oluşumlarıyla hem bölücü terör örgütünün hem de Soros ve benzerlerinin ilişkisini Karabulut’un zıttı (!) Dilipak müsait bir zamanında zıt dostuna anlatıversin.

FETÖ ve Adnan Oktar da önüne gelene ödül veriyordu. Onların da rotaları sevgi, barış ve diyalog üzerineydi (!). Onlar da zıtların birliği palavrasıyla Masonları, Siyonistleri, cihatçıları herkesi kucaklıyorlardı; herkese sevgi dağıtıyorlardı.

Küresel çeteye karşı omuz omuza… Çok güzel. Bir barış ödülü de Rothschild’e gider mi gider.

Şimdi gelelim temsilciler meselesine. Yolculuğumuzun en güzel tarafı şimdi başlıyor. Kendinizi adeta bir hızlı trene binmiş gibi hissedeceksiniz.

Birçok temsilcisi olduğu bilgisi resmi sitede yer alsa da toplamda 6 temsilcinin iletişim bilgisi var. Bu temsilcilerin en dikkat çekeni Avustralya temsilcisi olduğu belirtilen Mrs. Bernadette Dimitrov’dur.

Size bu kadının iki ayrı kanalından “Noel Baba Barış Köyü”yle ilgili paylaşımın bağlantısını bu dipnotta vereceğim.[7]

Noel Baba Barış Köyü’ne bir sonraki yazıda geleceğim. İzlediğiniz videoyu bir fragman kabul edin. Sonra da kendinize böyle bir tanıtımla herhangi bir yerden ev alıp almayacağınızı sorun. 450 milyon dolarlık olduğu iddia edilen bir proje var ortada, “güya”.

Bayan Dimitrov, ABD’deki “Noel Baba Üniversitesi”nde yetişmiş. Üniversite dedikleri okul ise Noel Baba ve Noel Anne yetiştiriyor. Tabii ki makul ücretler karşılığında. Yine de çok samimi olan okul, “Herkese iş bulmak isteriz ama herkese iş garantisi veremeyiz.” diyor. Müşterilerine -pardon- öğrencilerine karşı vefa gösteriyor.

Noel Baba Üniversitesi’nin resmi internet sitesinde küçük çocuklara bağış da yapabiliyorsunuz tabii. Güveniyorsanız neden olmasın?

Mesela Muammer Karabulut da benzer bir bağış işine girişmiş ama tabii o burada da zıtların birliğine göre hareket etmeyi tercih etmiş. Kendi sitelerinde yer alan habere göre Noel Baba evi önce sanal ortamda onarılacakmış, bunun için de çocuklar bugün hayatta olmayan www.santaclausfoundation.org’a girip adam başı 2 dolar bağışlayarak bir tuğla satın alabilecekmiş.

[8]

Yukarıda bahsettiğim okulun sahibi ise ABD’nin ulusal Noel Baba’sı Tim Connaghan’dır. Kendisiyle ilgili bilgilerin yer aldığı bir bağlantıyı daha dipnota bırakıyorum.[9]

Bernadette de kendisine güzel bir iş bulmuşa benziyor. Bir temsilci olarak Noel Baba Barış Konseyi adına yaptığı tek bir şey var: Noel Baba Barış Köyü’nü tanıtmak. 2016-2017’de barış ödülünü alan Dimitrov’un özelliği dünya barışının çocuklarla geleceğine inanmak, bu amaçla çocuklar için çalışmakmış. Bilgi bu kadar!

Mason’undan Yahudi’sine ve uluslararası dolandırıcılara kadar ödül veren ve Antalya’da faaliyet gösteren Uluslararası Noel Baba Barış Konseyi’nin 29 Aralık 2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde Noel Baba Barış Köyü’nün kurulmasına karar verildi. Yapılan genel kurulda Muammer Karabulut başkandı, yönetim kurulunda ise Papa Eftim’in torunu olarak bilinen Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol da yer alıyordu.

Şimdi şarabınızın ikinci yudumu ister Dilipak’la birlikte ilahi dinleyerek ister Haleluya dinleyerek yudumlayın. İlahi ve şarap olmaz demeyin, zıtların birliğiyle dinlerarası diyalog kurulursa simgesi de şarapla ilahi olur.

Noel Baba’nın bir türlü bitmeyen köy kurma macerası geliyor.

Coming soon.

[1] Lee McIntyre, “Hakikat-Sonrası”.

[2] McIntyre, a.g.e.

[3] https://www.indyturk.com/node/218156/sa%C4%9Flik/5g-ve-kovid-19-aras%C4%B1nda-ili%C5%9Fki-kuran-%C3%A7al%C4%B1%C5%9Fma-bilim-d%C3%BCnyas%C4%B1ndan-ald%C4%B1%C4%9F%C4%B1-sert, https://www.indyturk.com/node/171516/haber/dilipak-5g-fitnesine-kar%C5%9F%C4%B1-daha-%C3%A7ok-oksijen-gerek-o-da-kenevirde-var, https://www.indyturk.com/node/158556/sa%C4%9Flik/koronavir%C3%BCs%C3%BC-5g-teknolojisi-mi-yaratt%C4%B1-i%C5%9Fte-bilimin-verdi%C4%9Fi-cevaplar, https://www.indyturk.com/node/209186/bilim/bilim-insanlar%C4%B1-5g-teknolojisinin-sa%C4%9Fl%C4%B1%C4%9Fa-ne-kadar-zarar%C4%B1-oldu%C4%9Funu-a%C3%A7%C4%B1klad%C4%B1

[4] İlgili yazı: https://www.habervakti.com/dilipak-gerici-ve-yobaz

[5] https://www.haberturk.com/gundem/haber/946876-ergenekon-sanigindan-chpye-buyuk-suclama

[6] https://www.odatv.com/guncel/noel-baba-baris-konseyinden-hamaneyin-temsilcisine-takdir-151738

[7] https://www.youtube.com/watch?v=NmgAVWWxkpA, https://www.youtube.com/watch?v=wCE1x2Yxj-w

[8] https://www.stcpc.org/wp-content/uploads/2014/09/PTDC00186.jpg

[9] https://www.nationalsanta.com/

İşte böyle dönemler en duygusal dönemlerdir, dolayısıyla vatansever kimselerin gözünü açık tutması gereken dönemler de bu dönemlerdir. Duygunun en yoğun olduğu an, insan aklının kör olduğu andır.

Ancak Mustafa Kemal aklı uyumaz.

Milli Mücadele için samimiyetle çalışan Hint Müslümanlarının arasına karışmış bir adam, Mustafa Kemal’le tanıştırıldı. Ebedi Başkomutan ona sıcak yaklaşmadı. Soğuk davrandı ve kendisini uğurladıktan sonra kendisine bu tavrın nedeni hayretle soruldu. Ancak cevap ve cevabın haklılığı daha hayret vericiydi. Mustafa Kemal, Mustafa Sagir için şunu söylüyordu:

“Casustur, casus!”

Gerçekten de Sagir, Afganistan’dan Avrupa’ya kadar pek çok ülkede bağımsızlık yanlısı öğrencileri fişleyen, liderlerin arkasından iş çeviren ve suikast düzenleyen bir haindi. Henüz yedi yaşında keşfedilip yetiştirilmiş biriydi.

Mustafa Kemal adaleti asla ayrım yapmadı çünkü sorumluluk büyüktü. İngiliz emperyalizmine hizmet etmeye çocuk yaşta gönüllü olup özel yetiştirilen Sagir, mahkemede yargılanıp idam edildi.

Ancak sosyal medyada karşılaştığım bir haber bana bir kez daha gösterdi ki yeni Mustafa Sagirler, vatanseverlerin arasında dolanmaktadır.

Twitter tarafından önüme düşürülen “5G Virüs News-Platformu”nun bir paylaşımı ve sonrasında sayfalarında yaptığım inceleme ve sonrasında yaptığım araştırma, beni Türkiye’den başlayıp Avustralya’ya ve oradan Amerika’ya uzanan bir yolculuğa çıkardı.

Yolculuğumun adını da “Noel Baba Gezisi” koymaya karar verdim. Sonraki yazılarımda neden bu ifadeyi kullandığımı daha iyi anlayacaksınız.

Beni araştırmaya iten şey, büyük harflerle yazdıkları “Devlet Simon’dan Korkuyor mu?” paylaşımı oldu.

Kafası çalışan bir adam bu paylaşımın niye yapıldığını bilir. Anlatacağız.

Başka bir paylaşımda “Tek dünya sapkınlığının önündeki en büyük engel ulus devletleridir.” vurgulu bir paylaşım var. Var mı aramızda buna itirazı olan?

Var ama bizim aramızda değil. İtirazı olanın adı kendi sitelerinin künyesinde yazıyor. Anlatacağız.

Ulusalcı geçinip Kıbrıs’a kurmaya çalıştıkları (veya kuruyormuş gibi yaptıkları) her zerresiyle diyalogçuluk köyü olan Noel Baba köyünü anlatacağız.

Ergenekon’da bir görünüp bir kaybolan sözde mağdurların, kendi kendine efsane komutan damgası vuran ahlaksızların, her partiye girip çıkan sözde iş insanlarının ne olduğunu anlatacağız.

Bu yazıların sonunda Türk çocukları şunu anlayacaktır: Vatana hizmet edip karşılığını beklemeyenler ve yapılan hizmeti unutanlar Mustafa Kemal’in askeridir. Parmağı kanasa vatana hizmet sayıp karşılığını bekleyenler paralı askerdir.

Hepsini anlatacağız.

Ama daha önce anlattığım ve hatırlatmak istediğim bir hikayeyle “giriş”i yapalım.

“Orta Çağ Avrupa’sında, büyük şehirlerden birinde terk edilmiş bir bina varmış. Bir rahip bu şehre geldiği zaman terk edilmiş binayı görmüş. Eskiden birçok rahibin kaldığı binaya korkudan kimse yaklaşmıyormuş. Meğer iblis vaktiyle bu binaya yerleşmiş. Her gün din adamlarının dairesine gider, domuz ve tavuk sesleri çıkararak zavallıları korkuturmuş. Yeni rahip kendisini uyaranlara aldırmaksızın bu binaya yerleşmiş. Derken akşam olmuş; iblis, tavuk ve domuz sesleri çıkarmaya başlamış. Ne yaparsa yapsın ne tuhaf hâllere girerse girsin rahip korkmuyormuş. Çaresizlik içinde rahibin karşısına çıkmış. Rahip, iblise “Tanrı’ya olan düşmanlığın yüzünden ne hâllere düştün. Domuz gibi viyaklıyorsun, tavuk gibi gıdaklıyorsun.” demiş.

Tanrı’yla savaşmayın. Kazanamayacağınız gibi hâlden hâle düşersiniz.”

Devleti Yahudi bir müteahhitle yarıştıracak kadar paçoz zihniyetinizi ortaya koymuşsunuz.

Demek devlet korkuyor, öyle mi?

Öyleyse arkanıza yaslanın, “Jingle Bells” şarkısı eşliğinde şarabınızdan bir yudum alın, aynada kendinize bakmaya hazırlanın.

Yolculuğa çıkma sırası sizde. Hazır mısınız?

(Devamı geliyor.)